Βιβλιο

Βιβλιο
ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ!!! και η αγάπη μου αυτή με ώθησε στη δημιουργία αυτού του ιστολογίου όπου θα μοιράζομαι την αγάπη μου αυτή παρουσιάζοντας σας τις απόψεις μου για τα βιβλία που με ταξιδεύουν καθώς και προτάσεις ,νέες κυκλοφορίες καθιερωμένων και πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων καθώς και βιβλιοπαρουσιάσεις στην πόλη μου Θεσσαλονίκη ΑΦΟΥ !!!

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ-ΗΡΑ ΡΑ'Ι'ΣΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΩΡΑ'Ι'ΤΗ

ΗΡΑ ΡΑ'Ι'ΣΗ
για το "ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ"
από τις εκδόσεις ΜΩΡΑ'Ι'ΤΗΣ.












Χαίρετε. Κατ΄ αρχήν θέλω να ευχαριστήσω την κυρία Άννα Πατέρα που με την ευγενική της φιλοξενία μου επιτρέπει να σας παρουσιάσω το νέο μου μυθιστόρημα με τίτλο « Συνήγορος της Αμαρτίας» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μωραϊτη. Το βιβλίο αυτό μολονότι είναι το έκτο κατά σειρά έκδοσης, έχει γραφεί από εμένα σε νεότερη ηλικία και σε μια εποχή που το συναίσθημα μου απέναντι σε καταστάσεις ήταν πιο άμεσο, και δεν είχε επιρροές από μετέπειτα εμπειρίες, ερεθίσματα και γνώσεις. Είναι ένα βιβλίο που αγγίζει  πάρα πολλά θέματα. Εμπεριέχει μυστήριο, περιπέτεια, έρωτα, φιλοσοφία, θρησκεία, ειδικές γνώσεις και μελέτες. Ξεκίνησε από μια εικόνα σε μια παραλιακή πόλη κατάμεστη από ξέγνοιαστους ευχαριστημένους λουόμενους  όπου αντίκρισα ένα νεαρό σερβιτόρο να κάνει ακούσια  μια ζημιά και να δέχεται την επίθεση του αφεντικού του. Η αντίθεση με το γενικότερο κλίμα ήταν έντονη και μου έφερε στο μυαλό την γνώριμη σε όλους ασπρόμαυρη σκακιέρα. Σκέφτηκα πως η ζωή δεν είναι ίδια και δίκαιη για όλους τους ανθρώπους και συλλογίστηκα μέχρι ποιό βαθμό το άτομο και οι επιλογές του μπορούν να επηρεάσουν αυτό που λέμε μοίρα.
Το βιβλίο αυτό μιλάει για την αρχέγονη μάχη του καλού με το κακό, κάνοντας έναν παραλληρισμό με τα άσπρα και μαύρα τετράγωνα της σκακιέρας. Ο άνθρωπος κάνοντας τις επιλογές του κινεί το σώμα – πιόνι του επάνω στα τετράγωνα.
 Καταγράφει ως βασικά ανθρώπινα συναισθήματα το φόβο , τη θλίψη και το θυμό και δείχνει πως αυτά είναι ικανά να επηρεάσουν τη βούληση και την ηθική μας.
Το βιβλίο αυτό φλερτάρει με τους νόμους του χάους, του ψυχικού χάους που απλώνεται μέσα μας και τελικά γύρω μας, όταν τα πράγματα δεν έρχονται καθόλου όπως τα περιμένουμε και δίνει κρυφές αλλά σαφείς απαντήσεις για την ανασύνταξή μας.
Ο ήρωας του μυθιστορήματος είναι και καλός και κακός, άγγελος και δαίμονας σ΄ ένα παιχνίδι με αντίπαλο παίκτη τη ζωή που φέρνει ως τεχνική της στο τραπέζι τα «βιβλικά αμαρτήματα». Αδυναμίες της σάρκας, χρήμα, τζόγος, προδοσία φίλων και ηθικών αξιών , και στον αντίποδα, καλοήθεια, έρωτας, πίστη, κώδικες τιμής. Επιλογές ζωής και αστοχίες που συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας και είτε μας σημαδεύουν εφεξής, είτε καταφέρνουμε αλώβητοι να τις προσπεράσουμε. Το βιβλίο αυτό μιλάει επίσης για την πίστη στο καλό, στο ιδεατό, στο Θεό, αν θέλετε, όχι σαν διδαχή ή σαν κάτι παροπλισμένο αλλά σαν μια εσωτερική μυσταγωγία που συντελείται μέσα μας σε στιγμές που μόνο οι ίδιοι αναγνωρίζουμε. Μιλάει για την ουσιαστική απονομή της δικαιοσύνης, με τους ανθρώπινους και όχι νόμους.
Ο ήρωας του βιβλίου, ο Πάνος, είναι ένας χαρισματικός έφηβος που ξεκινά την μεγάλη περιπέτεια της ζωής του και φτάνει στην ενηλικίωσή του βαδίζοντας ενίοτε στα άσπρα και στα μαύρα τετράγωνα της σκακιέρας του με αμφίβολη κατάληξη της ροπής του. Το οπισθόφυλλο του βιβλίου δίνει περισσότερες πληροφορίες.
« Θα συναντήσεις πολύ το καλό και το κακό στη ζωή σου αγόρι μου, ιδιαίτερα εσύ, με το χάρισμα που έχεις ν΄ αντιλαμβάνεσαι κι εκείνα που δεν φαίνονται. Να θυμάσαι πως κάθε τετραγωνικό μέτρο που διαβαίνεις στη ζωή σου θα καλείσαι να διαλέγεις ανάμεσά τους.»
Ο ήρωας, όπως και κάθε μυθιστορηματικός ήρωας «πάσχει» και «λυτρώνεται». Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει νομίζω και στον δημιουργό του. Προσωπικά, με κινητοποιούν δημιουργικά οι άνθρωποι. Γράφω εξαιτίας τους , με αφορμή τις ιστορίες τους και με σκοπό την επικοινωνία μαζί τους μέσω ενός μυθιστορήματος, που θα περάσει ένα μήνυμα ή θα καταγράψει ένα συναίσθημα και μια κατάσταση.  Θα ήθελα αυτή η φιλοξενία να έχει ένα επιπλέον θετικό αποτέλεσμα: αυτό της κριτικής των αναγνωστών που θα επιλέξουν να διαβάσουν το βιβλίο μου . Σας ευχαριστώ.

Η.Ρ.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Το παιχνίδι της ζωής είναι σαν μια παρτίδα σκάκι.
Το ερώτημα είναι, αν εμείς είμαστε τα πιόνια του ή ο παίκτης, που τα κινεί.
Ο Πάνος, ο κεντρικός ήρωας, από νεαρή ηλικία, βαδίζει στη "σκακιέρα" του, στιγματισμένος, με τη μοίρα του πλάσματος, που επιλέγει πότε το καλό και πότε το κακό. Λευκά τετραγωνάκια αρετής και μαύρα αμαρτίας, αρχής γενομένης από την πλάνη ότι διέπραξε έναν φόνο.
Το δίπολο θα τον ακολουθήσει σε όλη του τη ζωή. Αθώος και ένοχος θα μαθητεύσει δίπλα στον απόλυτο "παίκτη", κάποιον που κατάφερνε πάντα να νικά και θα βυθιστεί στην περιπέτεια μιας απρόβλεπτης διαδρομής, ξέχειλης από ακραία, ανθρώπινα συναισθήματα και πράξεις.
Νόμιμος, παράνομος, περιθωριακός, ή συμβατικός, θα κρατήσει την τέχνη του τζόγου, που διδάχθηκε, σέρνοντας ή ανυψώνοντας την ανθρώπινη φύση, με σύμμαχο τον πανίσχυρο Μεγάλο Ελκυστή,
ο οποίος θα του ψιθυρίσει το μυστικό της ανασύνταξης απέναντι στο χάος. Μέσα του και στον περίγυρό του.
Προδοσία, απιστία, σκληρότητα, αλλά και αγάπη, έρωτας και καλοήθεια, συνυπάρχουν σε μια ιστορία, που οι ανατρεπτικά αντιθετικές διαδοχές της φλερτάρουν με τον "εθισμό" του αναγνώστη, από την πρώτη, μέχρι και την τελευταία σελίδα.



Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

ΚΛΗΡΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ "Η ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ-ΜΑΡΙΑ ΡΟΥΣΑΚΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΕΧΟΥΜΕ ΚΛΗΡΩΣΗ ΑΦΟΥ!!!!

ΚΛΗΡΩΣΗ :Δευτέρα  15/10/2018

1)Αφήστε ένα σχόλιο σας στην Σελίδα μας ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ στην ανάρτηση με την κλήρωση του βιβλίου Η ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ της Μαρίας Ρουσάκη από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS!!!!


2)Κοινοποιήστε (ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ) στον τοίχο σας, και μπείτε στην κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί στις 15 Οκτωβρίου!!!

3) Like στη ΣΕΛΙΔΑ μας ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ

4)Η κλήρωση είναι για τα μέλη της ομάδας μας οπότε αν δεν είστε ήδη μέλος μπορείτε να γίνετε κάνοντας αίτημα ΕΔΩ.

Κερδίστε extra συμμετοχές:

1) Κάνoντας tag τους φίλους σας στη ανάρτηση της κλήρωσης στη ΣΕΛΙΔΑ μας ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ.

2)Αν έχετε gmail ακολουθήστε-κλικ στο ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ(ακόλουθοι)- το blog μας για να ενημερώνεστε για τα νέα μας💓

ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΡΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΘΑ ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ

4)1 τυχερός/η που θα αναδειχθεί μέσω του προγράμματος https://www.random.org/ θα κερδίσει ένα αντίτυπο του βιβλίου ευγενική προσφορά από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ -PSICHOGIOSPUBLICATIONS!!!


ΠΡΟΣΟΧΗ:Ο διαγωνισμός ισχύει για κατοίκους ΕΛΛΑΔΑΣ!!Οι κάτοικοι Αττικής παραλαμβάνουν από το κατάστημα του εκδοτικού , οι κάτοικοι περιφέρειας παραλαμβάνουν στην διεύθυνση που δηλώνουν με κούριερ,ενώ αν το δώρο δεν παραλειφθεί και επιστραφεί η αποστολή δεν επαναλαμβάνεται  !!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Ένα κορίτσι δεκατριών χρόνων, με βαθυκόκκινες μπούκλες, φαντάζεται τη ζωή να κυλά σαν το νερό. Ώσπου πέφτει θύμα βιασμού. Κλείνεται στον εαυτό της και στη μονοκατοικία του Παλαιού Φαλήρου όπου ζει με τους γονείς της και τη θεία της, μια οικογένεια με πετρωμένα μυστικά. Πέτρα γίνεται κι η ίδια, αναζητώντας λύτρωση στα βιβλία και στη γνώση. Ωστόσο το σημάδι που άφησε πίσω του ο βιαστής θα αναστατώσει πολλές φορές τα μελλοντικά της βήματα. 

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Ελληνοαμερικανός Τζακ υποφέρει από μια παράξενη αρρώστια, η οποία τον οδηγεί σε αλλόκοτες αντιδράσεις και συμπεριφορές. Αισθάνεται να είναι εγκλωβισμένος σ’ ένα απαίσιο κουκούλι και ονειρεύεται να μεταμορφωθεί. 

Στην Αμαραθιά της Μεσσηνίας ο Ρωμανός Παππάς έχει να παλέψει με τους δικούς του δαίμονες, το σκοτεινό οικογενειακό του παρελθόν. Θαρρεί ότι η φυγή θα τον οδηγήσει στην ευτυχία, η οποία βρίσκεται σε μια άλλη γωνιά της γης. 

Οι τρεις κεντρικοί ήρωες αισθάνονται τον συγγενικό και τον φιλικό τους περίγυρο πότε να σφίγγει σαν θηλιά τον λαιμό τους και πότε να λειτουργεί σαν αγκαλιά. Καθώς η πορεία τους ακολουθεί την καθημερινή ζωή της δεύτερης γενιάς Ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ και ταξιδεύουν στο Παρίσι, στη Μεσσηνία και στην Αθήνα του 1970 με 1980, σμίγουν σε έναν ερωτικό ανεμοστρόβιλο, τσακίζονται, συνθλίβονται, ανασταίνονται, ξανακυλούν σε σκοτεινές διαδρομές και μάχονται να κατακτήσουν το φως της ζωής.

ΚΛΗΡΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ¨ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΜΑΝΤΙΣΣΑΣ-ΓΙΩΤΑ ΓΟΥΒΕΛΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

ΕΧΟΥΜΕ ΚΛΗΡΩΣΗ ΑΦΟΥ!!!!

 ΚΛΗΡΩΣΗ :ΔΕΥΤΕΡΑ 15/10/2018

1)Αφήστε ένα σχόλιο σας στην Σελίδα μας ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ στην ανάρτηση με την κλήρωση του βιβλίου ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΜΑΝΤΙΣΣΑΣ της Γιώτας Γουβέλη από τις  
Εκδόσεις Διόπτρα - Dioptra Publications!!!

2)Κοινοποιήστε (ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ) στον τοίχο σας, και μπείτε στην κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί στις 15 Οκτωβρίου!!!

3) Like στη ΣΕΛΙΔΑ μας ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ

4)Η κλήρωση είναι για τα μέλη της ομάδας μας οπότε αν δεν είστε ήδη μέλος μπορείτε να γίνετε κάνοντας αίτημα ΕΔΩ.

Κερδίστε extra συμμετοχές:

1) Κάνoντας tag τους φίλους σας στη ανάρτηση της κλήρωσης στη ΣΕΛΙΔΑ μας ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ.

2)Αν έχετε gmail ακολουθήστε-κλικ στο ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ(ακόλουθοι)- το blog μας για να ενημερώνεστε για τα νέα μας💓


Μπορείτε να  διεκδικήσετε ένα αντίτυπο και στο λογαριασμό μας στο Instagram ΕΔΩ!!

ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΡΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΘΑ ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ

2 τυχεροί/ες( 1 τυχερός θα προκύψει από τη σελίδα μας στο facebook και 1 τυχερός από το προφίλ μας στο instagram)που θα αναδειχθούν μέσω του προγράμματος https://www.random.org/ θα κερδίσουν από ένα αντίτυπο του βιβλίου ευγενική προσφορά από τις 
Εκδόσεις Διόπτρα - Dioptra Publications!!!

ΠΡΟΣΟΧΗ:Ο διαγωνισμός ισχύει για κατοίκους ΕΛΛΑΔΑΣ!!Οι κάτοικοι Αττικής παραλαμβάνουν από το κατάστημα του εκδοτικού , οι κάτοικοι περιφέρειας παραλαμβάνουν στην διεύθυνση που δηλώνουν με κούριερ,ενώ αν το δώρο δεν παραλειφθεί και επιστραφεί η αποστολή δεν επαναλαμβάνεται  !!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Ύστερα από ένα τραυματικό βίωμα η Άννα, μια νεαρή κοπέλα της μεγαλοαστικής αθηναϊκής κοινωνίας στα χρόνια του Όθωνα, διορίζεται δασκάλα σε ένα ορεινό χωριό της Ρούμελης. Λίγο πριν από το ξεκίνημα της καινούριας της ζωής, συναντά μια ηλικιωμένη μάντισσα που την προειδοποιεί για τον θανάσιμο κίνδυνο που παραμονεύει στον τόπο προορισμού της. Ωστόσο, φτάνοντας στο σπίτι όπου θα φιλοξενηθεί, η νεαρή δασκάλα γίνεται δεκτή με θέρμη και ενθουσιασμό από την πεντάμορφη Μαρίτσα, η οποία ζει εκεί με τη θεία της και τον αυστηρό αδελφό της. Οι συνθήκες και τα ήθη του χωριού είναι πρωτόγνωρα και καταπιεστικά για την Αθηναία δασκάλα.
Σύντομα όμως θα ανακαλύψει πως, μέσα σ’ εκείνο το ασφυκτικό περιβάλλον, η δύναμη του ανθρώπινου πάθους βρίσκει τον τρόπο να τινάξει στον αέρα τις συμβατικότητες, τα ήθη, τη λογική, το δίκιο και, εντέλει, την ίδια τη ζωή.

Μια θρυλική υπόθεση πάθους και φονικού, που ενέπνευσε ποιητές και συγγραφείς του προηγούμενου αιώνα και εκδικάστηκε στο Κακουργιοδικείο Μεσολογγίου. Η δικογραφία φυλασσόταν μέχρι το 1957 στο Εφετείο Πατρών, οπότε και εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΑΜΒΟΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ
για το "Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ" από τις εκδόσεις ΙΑΜΒΟΣ.
















Ένα πολύ σημαντικό γεγονός στη ζωή μου, ένα συγκεκριμένο περιστατικό τον Ιούλιο του 2006 στις  Βρυξέλλες που με έφερε πολύ κοντά στο θάνατο, στάθηκε αιτία κι αφορμή να γράψω την «Επόμενη Στάση». Τους διάφορους ήρωες και τις ιστορίες τους, τους ανακάλυψα σταδιακά, καλά καμουφλαρισμένους  στο υποσυνείδητό μου, παρατηρώντας κάθε πρωί στο μετρό προσεκτικά γύρω μου τους άγνωστους συνταξιδιώτες και συνταξιδιώτισσές μου, στο δρόμο για τη δουλειά. Διερωτώμενος τι είδους ιστορίες  μπορεί να κρύβει ο καθένας κι η καθεμιά τους. Διερωτώμενος αν κάποιος ή κάποια από αυτούς είχε ζήσει μια παρόμοια συγκλονιστική εμπειρία σαν και τη δική μου, κι αν ναι, πώς την αντιμετώπισε. Κι όταν άρχισα να γράφω τις πρώτες σελίδες, όλα αυτά τα ερωτήματα ήρθαν σιγά-σιγά κι απαντήθηκαν από μόνα τους, σχεδόν μαγικά.  Έτσι, κατόρθωσα να δημιουργήσω επτά πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες να επιβιβάζονται καθένας σε διαφορετικές στάσεις,  στο ίδιο βαγόνι του μετρό των Βρυξελλών, ένα συνηθισμένο χειμωνιάτικο πρωινό, ένα πρωινό όπως όλα τ' άλλα. Μια σκηνή απόλυτα καθημερινή, που θα μπορούσε να συμβεί στο οποιοδήποτε μετρό του κόσμου. Άτομα εντελώς άγνωστα μεταξύ τους - όλοι κι όλες τους  προέρχονται  από διαφορετικές εθνικότητες, με διαφορετική ηλικία, διαφορετική παιδεία, διαφορετική μόρφωση κι ανατροφή. Κουβαλώντας καθένας και καθεμιά τη δικιά τους πολύ προσωπική ιστορία βασισμένη σε πολύ διαφορετικό παρελθόν και βιώματα, ανήκοντας σε εντελώς διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Παρ' όλη τη φαινομενική διαφορετικότητά τους όμως, υπάρχει στο βάθος κάτι κοινό που τα ενώνει:  κάθε ένα από τα επτά αυτά άτομα έχει ζήσει στο παρελθόν μια  παρά τρίχα συνάντηση με το θάνατο. Όλοι κι όλες τους με διαφορετικό τρόπο, έχουν κατορθώσει να επιβιώσουν και να βγουν αλώβητοι από αυτή την επικίνδυνη περιπέτειά τους, την οποία όμως έχουν αντιμετωπίσει κι έχουν  καταγράψει στη ζωή τους ο καθένας κι η καθεμία τους πολύ διαφορετικά. 'Αλλοι με απίστευτη δύναμη, θάρρος και στωικότητα, άλλοι με μίσος, κακία και πίκρα, άλλοι με ανακούφιση κι ανείπωτη χαρά. Έτσι, δίχως να το γνωρίζουν, είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι μέσω αυτής της μοιραίας, σχεδόν καρμικής σχέσης τους με το θάνατο. Στη διάρκεια του γραψίματος του βιβλίου, ανακάλυψα κι άλλα υπέροχα πράγματα: ανακάλυψα πώς να δημιουργήσω άλλες πτυχές πολύ ξεχωριστές κι ιδιαίτερες από τις προσωπικές τους ιστορίες  και τις κάνω να διασταυρωθούν. Δημιουργώντας απροκάλυπτα στενές υπόγειες διασυνδέσεις μεταξύ τους οι οποίες τους ενώνουν, ένα γεγονός που οι ήρωες και οι ηρωίδες μου αγνοούν παντελώς εκείνο το πρωί που μοιράζονται το ίδιο βαγόνι. Αυτό το έκρινα απαραίτητο για να δημιουργήσω μια στέρεη δομή και μια ενδιαφέρουσα πλοκή. Ειδάλλως, θα είχα γράψει επτά διαφορετικές, ανεξάρτητες νουβέλες. Έτσι, πέρα από τις δραματικές προσωπικές ιστορίες των επτά πρωταγωνιστών, τα διλήμματά τους, τον αγώνα τους και τις αγωνίες τους να καταλήξουν ο καθένας τους κι η κάθε μια τους στις σωστές αποφάσεις, μετέτρεψα δίχως να το καταλάβω το μυθιστόρημά μου σ’ ένα διαλογισμό-πρόκληση για την αόρατη διασύνδεση μεταξύ ανθρώπων, την περίφημη θεωρία των «έξι σταδίων διαχωρισμού» (six degrees of separation). Που όσο απίθανη κι αν φαίνεται στον αδιάφορο, εγωκεντρικό κι αποσυνδεδεμένο κόσμο του σήμερα, μπορεί να υπάρχει και να λειτουργεί σε πολλαπλά επίπεδα. Θέλω κι ελπίζω το βιβλίο μου να κάνει τον αναγνώστη να σκεφτεί σοβαρά την πιθανότητα να συνδέεται με τον/την τυχαίο, άγνωστο συνεπιβάτη/συνεπιβάτιδα που βρίσκεται δίπλα του στο μετρό, στο λεωφορείο, στο τρόλεϊ… Και του υπενθυμίζω ότι όλοι μας, μοιραζόμαστε λίγο-πολύ  μέσα μας την ίδια υπαρξιακή ανησυχία για τη σχέση μας με τον τελικό μας προορισμό, την τελική στάση στο ταξίδι της ζωής μας, τον θάνατο. Προσπάθησα να περιγράψω την  αφόρητη  μοναξιά της καθημερινότητα που με τη βοήθεια της κατάχρησης της ψηφιακής τεχνολογίας γίνεται ολοένα και περισσότερο εκκωφαντικά αποχαυνωτική. Κάνοντας τους ανθρώπους να βουλιάζουν μέσα στον εσωτερικό τους κόσμο, ανίκανους να επικοινωνήσουν, να νοιώσουν τα ανθρώπινα «παραδοσιακά» συναισθήματα που ταιριάζουν στα παλιά και σε «προγενέστερες γενιές» , που όμως μας έδιναν έναν τρόπο να χαλιναγωγούμε τον θυμό, την οργή και τον πανικό μας και να συγχωρούμε δίχως να καταφεύγουμε στη λεκτική ή την ψυχολογική βία, να  εξασφαλίζουμε πιο ανθρώπινα την για όλους μας πολυπόθητη επιβίωση. Μου δόθηκε η ευκαιρία να αποδείξω το πόσο ο σύγχρονος άνθρωπος αποκομμένος από το επιτακτικό ένστικτο της αυτοσυντήρησης βρίσκεται πάλι έρμαιο των ορμέμφυτών του. Να εξετάσω από κοντά αυτό το υπαρξιακό κενό του σύγχρονου πολιτισμένου ανθρώπου στις αχανείς μεγαλουπόλεις σε αντιδιαστολή με τον ακαταλάγιαστο καθημερινό φόβο των «εισβολέων»  προσφύγων/μεταναστών που δεν έχουν εξασφαλίσει τίποτα. Που δεν διαθέτουν ουδεμία βεβαιότητα για κάτι, μήτε για το πολύτιμο αλλά δυστυχώς αφαιρέσιμο δώρο της ζωής, όπως φαίνεται στο πρώτο κεφάλαιο του μυθιστορήματός μου, προτού το τραίνο της ιστορίας μου πάρει να μετράει τους σταθμούς του.  Το συγκεκριμένο πρωί της Τετάρτης λοιπόν που λαμβάνει χώρα η ιστορία του βιβλίου, βρίσκει τους επτά πρωταγωνιστές  στριμωγμένους  σε ένα κατάμεστο βαγόνι του μετρό, το έναν δίπλα από τον άλλο σε απόσταση αναπνοής. Η πλοκή της  ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΣΤΑΣΗΣ συνδέει τον καθένα και την καθεμία με ένα διαφορετικό σταθμό της γραμμής 1 του μετρό των Βρυξελλών, σύμφωνα με το σταθμό της επιβίβασής τους.  Ένας από τους κύριους χαρακτήρες, ο Ιρλανδός Κηθ Μακφάρλαντ, ο πρώτος από τους 7 που μπαίνει στον πρώτο σταθμό του μετρό βοηθάει με τις σκέψεις του τον κύριο αφηγητή. Παρακολουθεί τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές  έναν-έναν και μία-μία καθώς επιβιβάζονται στο βαγόνι. Παρατηρεί και κρίνει αρχικά τον καθένα και τη κάθε μία από απόσταση, από αυτό που βλέπει εξωτερικά κι επιφανειακά. Στη συνέχεια του βιβλίου, οι ξεχωριστές  αλλά και κατά κάποιο τρόπο κοινές ιστορίες των πρωταγωνιστών ξετυλίγονται κεφάλαιο με κεφάλαιο, λέξη με λέξη, για ν’ αποκαλύψουν τον κάθε ήρωα και την προσωπική του ιστορία στον αναγνώστη. Μεταφέροντάς τον  από την καμένη γη και τα  άγονα βράχια  της Παλαιστίνης στα καταπράσινα λιβάδια και τα ειρηνικά βοσκοτόπια της Ιρλανδίας, από τις πολύχρωμες Ιταλικές πηγές του Abruzzο στους λευκούς παγωμένους Πολωνικούς χειμώνες, από τα λαμπερά γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μέχρι τα σκοτεινά και σκονισμένα λαγούμια του μετρό των Βρυξελλών. Γιατί σε οποιοδήποτε μέρος της γης κι αν βρισκόμαστε, όποιον αέρα κι αν αναπνέουμε, κατά βάθος μοιραζόμαστε όλοι μας λίγο πολύ τα ίδια άγχη, τις ίδιες χαρές, τις ίδιες λύπες, τους ίδιους φόβους, τις ίδιες ανησυχίες.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα  ΕΔΩ
Ο κύκλος της καθημερινότητας επαναλαμβάνεται αμείλικτος, απαράλλακτος, πολλές φορές αδυσώπητος. Ξυπνάμε κάθε πρωί, περνάμε τη μέρα μας ο καθένας με τον τρόπο του, πέφτουμε στο ίδιο κρεβάτι για να ξανακοιμηθούμε, να ξαναξυπνήσουμε και για να ξαναπεράσουμε μια πανομοιότυπη μέρα. Από το φόβο της απόρριψης, χτίζουμε τείχη ανάμεσά μας. Προσπαθούμε απλά να επιβιώσουμε, από τη μια μέρα στην άλλη, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι δεν ανήκουμε πουθενά. Για να αισθανόμαστε τάχα πιο ασφαλείς μέσα σε αυτή την απομόνωσή μας, ξεκομμένοι από έναν κόσμο, όπου συχνά μας πιάνει αμηχανία κι ίσως και φόβος όταν βρισκόμαστε ανάμεσά του.

Αισθάνονται έτσι άραγε κι ο κολλημένος στο κινητό του νεαρός στο μετρό με το ξυρισμένο κεφάλι, η καλοδιατηρημένη,  αψεγάδιαστα μακιγιαρισμένη πενηντάρα ή, ο στραπατσαρισμένος και καμπουριασμένος μετανάστης με το καχύποπτο και φοβισμένο βλέμμα που στέκονται δίπλα μας στο λεωφορείο; κι οι χιλιάδες άγνωστοι κι άγνωστες, που μας περιβάλλουν κάθε στιγμή από παντού, σ' αυτή τη μοναχική, συχνά αφόρητη καθημερινότητά μας;

Οι ήρωες της «Επόμενης Στάσης»,  θα σας ταξιδέψουν στη δική τους καθημερινότητα, στη δική τους απομόνωση, στις δικές τους συγκλονιστικές προσωπικές ιστορίες. Όπου τα χέρια της μοίρας και τα πλοκάμια του πεπρωμένου δημιουργούν τις πιο απρόσμενες κι απίστευτες συμπτώσεις, τις πιο δυνατές εκπλήξεις και συναισθήματα.


Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

50 ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ!!!-'Οχι μόνο Μαύρο,Χάρη,ΑΦΟΥ!!!

Πάντα αντιμετώπιζα τα βιβλία ως σύνολο. Και δε μιλώ για το περιεχόμενο του βιβλίου, αλλά για το βιβλίο ως αντικείμενο, εκείνο το αντικείμενο που με προσμονή θα περιμένεις να το πιάσεις, να το μυρίσεις, να το επεξεργαστείς. Να νιώσεις την υφή των σελίδων του, να το μυρίσεις, να το ξεφυλλίσεις για να παρατηρήσεις μέχρι και τη γραμματοσειρά του. Το αντικείμενο που με την όψη του θα σε καλέσει να το πλησιάσεις, για μια πρώτη γνωριμία. Και το κάλεσμα στη φύση ή αντίστοιχα οι μηχανισμοί απώθησης, τις περισσότερες φορές, ξεκινούν από την εικόνα. 
Αγαπώ τα εξώφυλλα στα βιβλία, αν και ένα πραγματικά καλό βιβλίο σε επίπεδο περιεχομένου σαφώς δε κρίνεται από αυτό. Και τα αγαπώ, γιατί είναι και αυτά ένας τρόπος έκφρασης, όχι πάντα του συγγραφέα, αλλά σίγουρα του γραφίστα που συλλαμβάνει την ιδέα. 
Έτσι, θα μοιραστώ μαζί σας εικόνες εξώφυλλων που για κάποιο λόγο κέντρισαν την προσοχή μου, είτε της ελληνικής είτε της ξένης λογοτεχνίας. Σκοπός μου δεν είναι να αναφερθώ στο περιεχόμενο του βιβλίο, που μπορεί να μην είναι καν στο πλαίσιο εκείνων που θεωρώ ενδιαφέροντα. Αυτό είναι κάτι που μπορείτε, εφόσον θέλετε να το αναζητήσετε οι ίδιοι. Σκοπός μου είναι να αναφερθώ στα συναισθήματα και στην προσωπική οπτική μου επί του σχεδιασμού του εκάστοτε εξωφύλλου, ένα ταξίδι μικρό με οδηγούς τα χρώματα και τις γραμμές. Με τα ελάχιστα σχόλια που μπορούν να γίνουν. Γιατί εδώ η εικόνα θα έχει τον πρώτο λόγο.

Το φθινόπωρο, τα φύλλα, το κίτρινο, η βροχή, οι ομπρέλες, η φύση, ο χειμώνας που έρχεται, το καλοκαίρι που φεύγει, οι αγάπες, οι αγκαλιές, το καλοκαίρι που έρχεται, ο κύκλος... Μια από τις αγαπημένες μου εποχές που έχει τιμηθεί τόσο όμορφα σε εξώφυλλα χιλιάδων βιβλίων, ίσως γιατί χρωματικά και μόνο είναι μια εποχή που δημιουργεί έντονες αντιθέσεις. Βροχή πάνω σε πολύχρωμες ομπρέλες, κίτρινο και πράσινο αγκαλιασμένα ακόμη μαζί, πορτοκαλί με φόντο έναν γκρι ουρανό.

Γράφει ο Χάρης Μαύρος
Δείτε τη σελίδα του συγγραφέα ΕΔΩ

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ" ΤΗΣ κ.ΤΟΝΙΑΣ ΚΥΡΙΦΙΔΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 26/9/2018 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΦΟΥ!!!

Οι εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη σας προσκαλoύν στην παρουσίαση του βιβλίου της Τόνιας Κυριφίδη
H σκοτεινή πλευρά της ψυχής
την Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2018 και ώρα 19:00 στο Θέατρο Café
(Βασιλέως Γεωργίου 2Α (Βασιλικό Θέατρο), Θεσσαλονίκη,
τηλ.: 2310 224524).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
Άννα Πατέρα, blogger στην ομάδα-σελίδα ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ
Έλσα Παζολίδου, Επιμελήτρια κειμένων και blogger στις ομάδες
Elsa’s & Lia’s Books και Βιβλιοεξάρτηση.
Η συγγραφέας θα συνομιλήσει με τους αναγνώστες και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της.

Η Έμιλυ Άντερσον στα είκοσι πέντε της είχε όλο το μέλλον μπροστά της, κάνοντας λαμπρή καριέρα στον χώρο της ναυτιλίας, κατέχοντας μία εξέχουσα θέση στην ναυτιλιακή εταιρεία του Έρικ Στιούαρτ. Πολλοί θα ζήλευαν την πορεία της και θα ήθελαν να είχαν την τύχη της. Αλλά στο μυαλό και στην καρδιά της Έμιλυ υπάρχει μόνο το μίσος για τους υπαιτιους του μοιραίου ατυχήματος με την τραγική κατάληξη για την οικογένειά της. Για αυτούς που ευθύνονται για την κακοποίηση και την αδιαφορία που τόσο βίαια της στέρησαν την αθωότητα της παιδικής ηλικίας.

Μετά από δεκατρία ολόκληρα χρόνια αναμονής, επιτέλους ήρθε η κατάλληλη στιγμή για να βάλει σε εφαρμογή το σατανικό της σχέδιο, παίρνοντας την πολυπόθητη εκδίκησή της που ήταν βαθιά ριζωμένη στην πιο σκοτεινή πλευρά της ψυχής της…


Μέχρι τότε ας γνωρίσουμε την συγγραφέα κ. Τόνια Κυριφίδη μέσω του βιογραφικού της και μερικών ερωτήσεων μου που με προθυμία δέχθηκε να απαντήσει και την ευχαριστώ πολύ!!!!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Τόνια (Αντωνία) Κυριφίδη, κόρη στρατιωτικού, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος ιδιωτικής Σχολής Γραμματέων και εργάσθηκε για είκοσι οκτώ συναπτά έτη σε διάφορες εταιρείες, στον χώρο της γραμματειακής υποστήριξης. Είναι παντρεμένη εδώ και είκοσι τέσσερα χρόνια και έχει μία κόρη είκοσι ετών. Διαθέτοντας πνεύμα δημιουργικό και με καλλιτεχνικές ανησυχίες, έχει ασχοληθεί κατά καιρούς με τη ζωγραφική και την ποίηση. Τα τρία τελευταία χρόνια δεν εργάζεται και, για λόγους καθαρά εσωτερικής ανάγκης, αποφάσισε να εκδώσει το πρώτο της μυθιστόρημα, μία αισθηματική ιστορία που αναφέρεται σε ένα ερωτικό τρίγωνο, με απρόσμενο τέλος. Κι αυτό γιατί η αρρωστημένη εμμονή για εκδίκηση, τις περισσότερες φορές, αποδεικνύεται καταστροφική. Σεβόμενη το αναγνωστικό κοινό, επέλεξε να είναι γλαφυρή, μα ταυτόχρονα διακριτική στις περιγραφές της. Επιθυμία και όνειρό της είναι να αγαπηθεί το βιβλίο της αυτό από τον κόσμο. Στα άμεσα σχέδιά της είναι η έκδοση του δεύτερου βιβλίου της ενώ ήδη συνεχίζει τη συγγραφή ενός τρίτου. Στοιχεία επικοινωνίας: toniakyrifidi@yahoo.gr



ΕΡΩΤΗΣΗ:1)Σε ποια ηλικία ήταν η πρώτη επαφή σας με το βιβλίο. Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;
Η πρώτη μου επαφή με το βιβλίο ήταν στην παιδική ηλικία και συγκεκριμένα στο Δημοτικό .  Το πρώτο μου λοιπόν βιβλίο ήταν δώρο μίας πολύ αγαπημένης και μικρής ηλικιακά θείας, της οποίας η αγάπη για τα βιβλία και η συνεχής προτροπή της, μου άνοιξαν έναν καινούργιο δρόμο μάθησης και περιπλάνησης στον μαγικό κόσμο των βιβλίων. Αυτό το βιβλίο ήταν "Ο Μικρός Πρίγκιπας" του Γάλλου Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ.  Και το αμέσως επόμενο, πάλι δώρο (χάρισμα συγκεκριμένα) από την ίδια μικρή θεία, ήταν "Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον" του Ρίτσαρντ Μπαχ. Όμως το πρώτο βιβλίο που αποτυπώθηκε ανεξίτηλα στην μνήμη μου ήταν "Η Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά" της Χάριετ Μπίτσερ Στόου. Ένα βιβλίο που όσοι έχουν διαβάσει, είμαι σίγουρη πως δεν θα ξεχάσουν ποτέ.

ΕΡΩΤΗΣΗ:2) Έχετε συγκεκριμένη προτίμηση στα λογοτεχνικά σας αναγνώσματα;
Μπορώ να διαβάσω σχεδόν τα πάντα, εκτός από βιβλία πολιτικού περιεχομένου και επιστημονικής φαντασίας, καθώς και θρίλερ τύπου ζόμπι… Άλλου είδους θρίλερ, όπως πχ "Το Κάλεσμα", "Ο Εξορκιστής" και τέτοια παρόμοια, μ' αρέσουν πολύ!


ΕΡΩΤΗΣΗ:3)Θα μπορούσατε να μου πείτε μερικούς από τους αγαπημένους σας συγγραφείς ή σας ...βάζω δύσκολα;
Καθόλου δύσκολα δεν μου βάζετε. Ξεκινώντας από Έλληνες κλασικούς λογοτέχνες, θα σας πω τον Στρατή Μυριβήλη ("Η Δασκάλα με τα Χρυσά Μάτια"), Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη  ("Φόνισσα"), Εμμανουήλ Ροΐδη ("Πάπισσα Ιωάννα"), Μ. Καραγάτση ("Η Μεγάλη Χίμαιρα"), Ανδρέα Καρκαβίτσα ("Ο Ζητιάνος") και πολλούς ακόμα. Από ξένους λογοτέχνες θα αναφέρω τους: Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Λέων Τολστόι, Βίκτωρ Ουγκώ, αδερφές Μπροντέ, Τζων Στάιμπεκ, Τσαρλς Ντίκενς και τόσους μα τόσους άλλους. Από τους νεότερους θα αναφέρω την Αλκυόνη Παπαδάκη, την Ζωρζ Σαρή, τον Βασίλη Βασιλικό, την Άλκη Ζέη. Τελευταία ολοκλήρωσα ένα βιβλίο της Σόφης Θεοδωρίδου, την "Αμαρτία της Ομορφιάς" και μου άρεσε πολύ και η γραφή και ο τρόπος που χειρίστηκε η συγγραφέας ένα όχι και τόσο πρωτότυπο θέμα, δίνοντας όμως ένα δικό της χρώμα και άρωμα. Η πένα της λυρική, μελωδική θα έλεγα, με πλούσιο λεξιλόγιο και σωστή χρήση καλολογικών στοιχείων. Ομολογώ πως ζήλεψα την γραφή της και θέλω να την συγχαρώ για το πολύ ωραίο μυθιστόρημα, με τα τόσα ιστορικά στοιχεία, τα οποία περιέγραψε με ιδιαίτερο σεβασμό! Αγαπημένη επίσης και η γλυκύτατη Ρούλα Σαμαϊλίδου, που κι εκείνη με την σειρά της χρησιμοποιεί μελωδική, μεστή, λογοτεχνική γραφή, και αναφέρει πολλά ιστορικά στοιχεία, για τα οποία έχει κάνει βαθιά έρευνα και τα χρησιμοποιεί με σύνεση και σεβασμό. Με την Ρούλα Σαμαϊλίδου έχω την τύχη να είμαι συνοδοιπόρος και στον ίδιο Εκδοτικό Οίκο.

ΕΡΩΤΗΣΗ:4)Τι αποτέλεσε το έναυσμα για να ξεκινήσετε να γράφετε;
Με το γράψιμο (αλλά και με την ζωγραφική και με την ποίηση), ασχολιόμουν από τα μαθητικά μου χρόνια. Πάντα κρατούσα ημερολόγιο κι έγραφα μέσα εκεί σκέψεις και προβληματισμούς που δεν μπορούσα ή δεν είχα το θάρρος να μοιραστώ με τις φίλες και τους δικούς μου ανθρώπους. Ωστόσο, μεγαλώνοντας άρχισα να εργάζομαι, στην συνέχεια παντρεύτηκα κι έκανα οικογένεια. Ο χρόνος περιορισμένος και οι υποχρεώσεις πολλές. Συνεπώς αναγκάστηκα εκ των πραγμάτων, να θάψω κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μου αυτή μου την αγάπη. Όταν όμως το καλοκαίρι του 2016, ο τότε εργοδότης μου μού ανακοίνωσε πως δεν θα χρειαστεί πλέον τις υπηρεσίες μου… τότε αυτή η αγάπη ξύπνησε και ξεπήδησε μπροστά μου με τέτοιο θράσος που με ανάγκασε να πάρω χαρτί και μολύβι (στην πραγματικότητα το laptop) και να ξεκινήσω να γράφω.


ΕΡΩΤΗΣΗ:5)Πως ξεκίνησε η συγγραφή του βιβλίου σας "Η σκοτεινή πλευρά της ψυχής" και γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο και αυτό το εξώφυλλο;
Όπως προείπα, το καλοκαίρι του 2016 κι ενώ βρισκόμουν σε διακοπές με την οικογένειά μου, άρχισε να γεννιέται στο μυαλό μου η ιστορία της Έμιλυ. Το παράδοξο είναι πως, για λόγους που ούτε κι εγώ μπορώ να εξηγήσω, η ιστορία αυτή δεν εξελισσόταν επί ελληνικού εδάφους, αλλά στην Βρετανία. Ωστόσο, οι προσωπικές εικόνες που είχα από το Λονδίνο, λόγω κάποιων ολιγοήμερων επισκέψεων εκεί σε παρελθόντα χρόνο, με βοήθησαν να στηρίξω και να εξελίξω το μυθιστόρημά μου σε αυτή την ανήλιαγη και γκρίζα πόλη. Επιστρέφοντας λοιπόν στην Αθήνα, τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, ξεκίνησα να γράφω και ολοκλήρωσα την ιστορία μου τον επόμενο Μάρτιο, δηλαδή 6 μήνες μετά. Πηγή έμπνευσης; Η αχαλίνωτη φαντασία μου! Και στην περίπτωση που κάποιοι μπορεί να αναρωτιούνται αν υπάρχουν προσωπικά βιώματα στην ιστορία αυτή, θα ήθελα να πω ότι το βιβλίο αυτό στηρίζεται εξ' ολοκλήρου σε μυθοπλασία. 
Όσον αφορά το εξώφυλλο, θα ήθελα να ομολογήσω πως το αρχικό που είχα φτιάξει με την βοήθεια της κόρης μου, για λόγους καθαρά πνευματικών δικαιωμάτων, δεν έγινε αποδεκτό από την αντίστοιχη ομάδα γραφιστών του εκδότη μου. Εκείνοι μου πρότειναν αυτό που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί, ωστόσο θεωρώ πως, αν και είναι ένα πολύ ενδιαφέρον εξώφυλλο, δεν συνάδει εξ' ολοκλήρου με την υπόθεση του βιβλίου.


ΕΡΩΤΗΣΗ:6)Μια και είναι το πρώτο σας βιβλίο και δεν γνωρίζουμε τη γραφή σας τι πιστεύεται ότι προκαλεί τον αναγνώστη να σας διαβάσει,να σας γνωρίσει?Το εξώφυλλο?Το οπισθόφυλλο?Πείτε μου δυο λόγια για την ιστορία.....
Η αλήθεια είναι πως ένα ενδιαφέρον και ευφάνταστο εξώφυλλο, μία σωστά δομημένη και καλογραμμένη περίληψη στο οπισθόφυλλο, που εξιτάρει την περιέργεια του αναγνώστη ωθώντας τον να μάθει περισσότερα για την πλοκή της ιστορίας, είναι δύο αρκετά καλά στοιχεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει ένας καινούργιος (στον χώρο) δημιουργός για να τραβήξει την προσοχή του αναγνωστικού κοινού.
Αναφορικά τώρα με την υπόθεση του βιβλίου, όπως ίσως να έχετε διαβάσει, πρόκειται για την ιστορία της Έμιλυ, μίας νέας, όμορφης και πετυχημένης επαγγελματικά, γυναίκας που ενώ η ζωή ανοίγεται μπροστά της ελπιδοφόρα και γεμάτη υποσχέσεις, εκείνη αδιαφορεί. Αν και έχει επίγνωση του καλοφτιαγμένου παρουσιαστικού της και της επίδρασης που ασκεί αυτό στον ανδρικό πληθυσμό, στην πραγματικότητα έχει σκοτώσει μέσα της την γυναικεία πλευρά της και έχει κρατήσει ζωντανό το άσβεστο μίσος για τους ανθρώπους που είναι υπαίτιοι για τον άδικο χαμό του πατέρα της. Ωστόσο, έχοντας σαν όπλο την εμφάνισή της, αλλά πρωτίστως την εξυπνάδα της, αποφασίζει να αποδώσει η ίδια δικαιοσύνη, αφού ο Νόμος άφησε ατιμώρητους τους ενόχους. Στόχος της η οικογένεια Στιούαρτ και συγκεκριμένα ο γιος του ορκισμένου εχθρού της. Πλάθει στο μυαλό της για χρόνια ένα ύπουλο σχέδιο και όταν έρχεται η κατάλληλη ώρα, το θέτει σε εφαρμογή με αρκετά μεγάλη επιτυχία. Μέχρι την στιγμή που στο παιχνίδι της εκδίκησης μπαίνουν και άλλοι αστάθμητοι παράγοντες. Διότι στην σκακιέρα του στημένου αυτού παιχνιδιού έρχονται να προστεθούν και άλλα πιόνια… Το λάθος της Έμιλυ είναι πως έχει υπερτιμήσει τις δυνάμεις της και υποτιμήσει την καρδιά της. Θα καταφέρει στο τέλος να δώσει την χαριστική βολή, παίρνοντας την πολυπόθητη εκδίκησή της ή θα καταποντιστεί  και η ίδια στα συντρίμμια ενός - κατά τ' άλλα -τέλειου σχεδίου;

ΕΡΩΤΗΣΗ:7)Ποιον ήρωα ξεχωρίζετε από το έργο σας και γιατί?
Η ιστορία μου έχει τρεις βασικούς ήρωες-πρωταγωνιστές και αρκετούς βέβαια δεύτερους ρόλους. Όλοι τους έχουν λόγο ύπαρξης και ο καθένας τους προσφέρει σημαντικά στην εξέλιξη της πλοκής. Όμως, όπως ίσως κι εσείς καταλαβαίνετε, θα ξεχωρίσω την Έμιλυ ως τον ήρωα που κρατάει τα σκήπτρα της προτίμησής μου. Αν και δεν συμφωνώ καθόλου με τις μεθόδους της, δεν μπορώ και να μην της δώσω κάποια ελαφρυντικά, λόγω των άσχημων παιδικών της βιωμάτων. Κατανοώ τον πόνο της, μπορώ να αφουγκραστώ τον λυγμό της, αντιλαμβάνομαι την αγανάκτησή της για την κακοποίηση που υπέστη για έξι ολόκληρα χρόνια, χωρίς να πληρώσει κάποιος για τα βάσανα και τα τραύματα της ψυχής της! Δεν μπορώ όμως να δικαιολογήσω την αρρωστημένη της εμμονή να εκδικηθεί αυτούς που δεν ήταν οι άμεσα υπαίτιοι. Βάλλεται άδικα και ύπουλα εναντίων αθώων. Το μίσος την έχει κυριεύσει και δεν είναι πλέον σε θέση να σκεφτεί λογικά, με αποτέλεσμα να πέφτει σε συνεχόμενα λάθη με αποδέκτες ανθρώπινες - αθώες - υπάρξεις. Επειδή όμως η υπόθεση της Έμιλυ με απασχόλησε για έξι ολόκληρους μήνες, όσο δηλαδή διήρκησε και η ολοκλήρωση του βιβλίου (και για να είμαι ειλικρινής, εξακολουθεί να με απασχολεί) ρουφώντας μου όλη την δυναμική και την ενέργεια, δεν μπορώ να μην την ξεχωρίσω από τους υπόλοιπους ήρωες του μυθιστορήματος.

ΕΡΩΤΗΣΗ:8)Το τελευταίο σας δημιούργημα κυκλοφόρησε πρόσφατα , αλλά θα τολμήσω να ρωτήσω αν έχετε ήδη ξεκινήσει να προετοιμάζετε/γράφετε κάτι καινούριο? Μήπως έχετε και άλλες ανέκδοτες ιστορίες?
Η Αλήθεια είναι πως μία δεύτερη ιστορία είναι ήδη έτοιμη (και περιμένει καρτερικά στο συρτάρι για να δοθεί προς έκδοση), με τίτλο "Η Τάξη του '82". Αναφέρεται στην επανένωση (το γνωστό reunion) δέκα συμμαθητριών, οι οποίες αποφοίτησαν από το λύκειο το 1982 και αποφάσισαν - μετά από 35 ολόκληρα χρόνια - να βρεθούν ξανά στο εξοχικό σπίτι τής μίας από αυτές. Σε αυτή λοιπόν την ξεχωριστή και ασυνήθιστη συνάντηση, η κάθε μία θα αναλάβει να ξετυλίξει το κουβάρι των αναμνήσεών της στα χρόνια που μεσολάβησαν. Οι δέκα αυτές ιστορίες περιέχουν ενδιαφέρουσες πτυχές της ζωής αυτών των γυναικών, που διανύουν αισίως  και καλώς την δεκαετία των πενήντα. και κάτι… Περιγράφουν αστεία περιστατικά, αλλά και στενάχωρες έως δραματικές λεπτομέρειες από την πορεία τους σε επαγγελματικό, κοινωνικό και αισθηματικό επίπεδο. Θα επιχειρήσουν να επαναπροσδιορίσουν τις σχέσεις με τους γύρω τους, συγχωρώντας κάποιους από αυτούς, αλλά και απορρίπτοντας ορισμένους άλλους, που αποδεδειγμένα τις πόνεσαν, αφήνοντας ανεξίτηλα τα σημάδια τους. Το μυθιστόρημα αυτό, περιέχει και αυτοβιογραφικά στοιχεία, που όμως είναι διάσπαρτα μέσα σε ορισμένες από τις αφηγήσεις. Κατά την ταπεινή μου άποψη, η υπόθεση είναι ιδιαιτέρως πρωτόλεια και μεταφέρει αρκετά κοινωνικά μηνύματα, ιδίως σε άτομα που ηλικιακά βρίσκονται κοντά στις ηρωίδες του μυθιστορήματος, αλλά και σε αναγνώστριες που έχουν βιώσει έντονες συναισθηματικές αναταραχές στην διάρκεια της ζωής τους. Θέλω να πιστεύω λοιπόν πως καθεμία (και γιατί όχι, καθένας) από το αναγνωστικό κοινό, θα βρει πολλά κοινά στοιχεία με τις δέκα αυτές γυναίκες. Πιστεύω δηλαδή πως μπορεί να διαβαστεί άνετα και από το ανδρικό αναγνωστικό κοινό. Είναι ένας τρόπος για να καταλάβουν καλύτερα και οι άνδρες τον γυναικείο ψυχισμό, αλλά και για να αντιληφθούν τις συζητήσεις και τους προβληματισμούς που εκφράζουν οι γυναίκες όταν συγκεντρώνονται πολλές μαζί για να περάσουν τον χρόνο τους. "Η Τάξη του '82" είναι ένα εντελώς διαφορετικό διήγημα από την "Σκοτεινή Πλευρά της Ψυχής…" και εύχομαι να χαρεί της αποδοχής, πρωτίστως από τον εκδοτικό χώρο, αλλά και από το αναγνωστικό κοινό (στην περίπτωση πάντα που τυπωθεί και κυκλοφορήσει ως βιβλίο). Αυτό το διάστημα δουλεύω πάνω σε μία τρίτη ιστορία, η οποία - αν το επιτρέψουν οι συνθήκες - θα είναι έτοιμη προς το τέλος του χρόνου, ώστε να πάρει και αυτή σειρά για την απαραίτητη αξιολόγηση και η οποία διαφέρει και πάλι, από τις δύο προηγούμενες ιστορίες.


ΕΡΩΤΗΣΗ:9)Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Όπως είπα και πιο πάνω, μόλις ολοκλήρωσα το βιβλίο της Σόφης Θεοδωρίδου "Η  Αμαρτία της Ομορφιάς" και έχω μείνει με τις καλύτερες εντυπώσεις!  


ΕΡΩΤΗΣΗ:10)Θα ήθελα να μοιραστείτε με τους αναγνώστες του blog μας, τη φράση που σας εκφράζει, το τραγούδι που σας αντιπροσωπεύει και την αγαπημένη σας ταινία.Ίσως  είναι περισσότερα από ένα, αλλά πείτε τα πρώτα που σας έρχονται στο μυαλό για το καθένα από αυτά..
.Η φράση που με αντιπροσωπεύει και θα ήθελα να μπορούσα να την ακολουθώ σε κάθε φάση της ζωής μου είναι: "Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατή"!
Το πρώτο τραγούδι που μου έρχεται αυτή τη στιγμή στο μυαλό είναι το "Μια καρδιά για σένα" του Φίλιππα Νικολάου.
   Όσο για την ταινία, θα πω αυτή που έχω δει πάνω από πέντε φορές και είναι "Το Εξπρές του Μεσονυκτίου"!
   Τελειώνοντας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την πολύ ζεστή επικοινωνία που είχαμε και για την ωραία συνέντευξη, με καίριες ερωτήσεις που θεωρώ θα βοηθήσουν τα μέλη της ομάδας να μάθουν κάποια πράγματα για μένα, αλλά και να καταλάβουν ίσως λίγο καλύτερα τι διαπραγματεύεται το πρώτο μου μυθιστόρημα.



Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2018

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ...-ΤΟΝΙΑ ΚΥΡΙΦΙΔΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΙΔΕΡΗ

ΤΟΝΙΑ ΚΥΡΙΦΙΔΗ
για το Η σκοτεινή πλευρά της ψυχής ... από τις εκδόσεις Σιδέρη.
















 Ένας τίτλος, μία ιστορία, μία αδίστακτη ηρωίδα, μία διχασμένη προσωπικότητα, ένα άσβεστο μίσος, ένα βασανισμένο παρελθόν, δύο ανυποψίαστα αδέρφια και μία εμμονική ανάγκη για εκδίκηση και επιβολή μίας τιμωρίας που μεταφράστηκε ως "απόδοση δικαιοσύνης"…
Οι παραπάνω έννοιες συνθέτουν, λίγο-πολύ, το πρώτο μου μυθιστόρημα που γεννήθηκε στο μυαλό μου το καλοκαίρι του 2016. Η ιστορία αυτή, (αποκύημα της φαντασίας μου) που διαδραματίζεται εξ' ολοκλήρου, στο ανήλιαγο, μελαγχολικό και γκρίζο Λονδίνο, με κάποιες περιγραφές και στο επίσης μουντό και υγρό Σαουθάμπτον, φέρνει αντιμέτωπη την Έμιλυ Άντερσον με το ελληνικό αναγνωστικό κοινό ή τέλος πάντων, μία μερίδα αναγνωστών, που αποφάσισαν να ασχοληθούν με την μίζερη και βασανισμένη ζωή της.
Γιατί μία πολλά υποσχόμενη νέα γυναίκα, με το μέλλον να ανοίγεται ελπιδοφόρο μπροστά της και με ένα παρουσιαστικό που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο, αποφασίζει να βάλει την ζωή και τα όνειρά της ενέχυρο στις πληγές του μουχλιασμένου "χθες" της, μόνο και μόνο για να κρατήσει μία υπόσχεση που νομίζει ότι έδωσε στον αδικοχαμένο πατέρα της; Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το δόλιο σχέδιό της, να εκδικηθεί, να τιμωρήσει, να καταστρέψει αυτούς που θεωρεί άμεσους ή και έμμεσους υπαίτιους της οικογενειακής της τραγωδίας. Αδιαφορεί για την προσωπική της ευτυχία και θέτει σαν στόχο της τον αφανισμό της δυναστείας Στιούαρτ. Αυτοί και μόνο αυτοί ευθύνονται για τις πληγές της που ακόμα αιμορραγούν. Αν δεν υπήρχαν αυτοί… αν δεν έφευγε ο πατέρας της… αν δεν έμπαινε στην ζωή της ο Λάρυ… αν η μητέρα της νοιαζόταν πραγματικά για κείνη… αν δεν βιαζόταν η ψυχή και το σώμα της κατ' επανάληψιν, τότε ίσως και να έβλεπε με άλλη διάθεση το "αύριο". Ίσως και να έκανε σχέδια για το μέλλον. Ίσως να μπορούσε ν' αγαπήσει και ν' αγαπηθεί! Να δώσει και να πάρει! Όμως τίποτε απ' όλα αυτά δεν μπορούν να συμβούν, γιατί πολύ απλά, νοιώθει συναισθηματικά "νεκρή". Ανίκανη να ερωτευθεί και να παραδοθεί! Όχι μετά από όσα της συνέβησαν. Και κάποιος θα πρέπει να πληρώσει για όλα αυτά! Ακόμα και αν δεν είναι ο άμεσα υπεύθυνος! Κι εκείνη είναι η μόνη που γνωρίζει. Η μόνη που μπορεί να δικάσει και να τιμωρήσει!
Όμως στο παιχνίδι της εκδίκησης δεν υπάρχει νικητής και ηττημένος. Μονάχα πολλαπλά θύματα. Και όποιος σπέρνει ανέμους, στο τέλος θερίζει θύελλες. Όταν γεμίσει η ψυχή με σκοτάδι και μίσος, που να βρεθεί χώρος για λίγο φως· έστω και για μία μικρή ηλιαχτίδα ελπίδας και αγάπης!
Σας προσκαλώ λοιπόν, όσοι από τους αναγνώστες θέλουν, να αφουγκραστούν τον πόνο και την κραυγή αγωνίας της Έμιλυ, να διαβάσουν με ποιον τρόπο αποφασίζει να θέσει εαυτόν ως αδέκαστο κριτή των υπευθύνων. Κάποιοι μπορεί να θυμώσουν με τις μεθόδους της και να την καταδικάσουν με συνοπτικές διαδικασίες και κάποιοι άλλοι να αισθανθούν την ανάγκη της για εξιλέωση μέσα από τις σκοτεινές πράξεις της! Μην την κρίνετε όμως πριν ακούσετε τον λυγμό που βγαίνει από τα σωθικά της. Δώστε της την ευκαιρία να σας εξηγήσει. Δεν ζητάει την συγχώρεση μόνο την κατανόησή σας!

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ
Η Έμιλυ Άντερσον στα είκοσι πέντε της είχε όλο το μέλλον μπροστά της, κάνοντας λαμπρή καριέρα στον χώρο της ναυτιλίας, κατέχοντας μία εξέχουσα θέση στην ναυτιλιακή εταιρεία του Έρικ Στιούαρτ. Πολλοί θα ζήλευαν την πορεία της και θα ήθελαν να είχαν την τύχη της. Αλλά στο μυαλό και στην καρδιά της Έμιλυ υπάρχει μόνο το μίσος για τους υπαιτιους του μοιραίου ατυχήματος με την τραγική κατάληξη για την οικογένειά της. Για αυτούς που ευθύνονται για την κακοποίηση και την αδιαφορία που τόσο βίαια της στέρησαν την αθωότητα της παιδικής ηλικίας.

Μετά από δεκατρία ολόκληρα χρόνια αναμονής, επιτέλους ήρθε η κατάλληλη στιγμή για να βάλει σε εφαρμογή το σατανικό της σχέδιο, παίρνοντας την πολυπόθητη εκδίκησή της που ήταν βαθιά ριζωμένη στην πιο σκοτεινή πλευρά της ψυχής της…

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2018

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΑΦΟΥ!!!-'Οχι μόνο Μαύρο,Χάρη,ΑΦΟΥ!!!


Πάντα αντιμετώπιζα τα βιβλία ως σύνολο. Και δε μιλώ για το περιεχόμενο του βιβλίου, αλλά για το βιβλίο ως αντικείμενο, εκείνο το αντικείμενο που με προσμονή θα περιμένεις να το πιάσεις, να το μυρίσεις, να το επεξεργαστείς. Να νιώσεις την υφή των σελίδων του, να το μυρίσεις, να το ξεφυλλίσεις για να παρατηρήσεις μέχρι και τη γραμματοσειρά του. Το αντικείμενο που με την όψη του θα σε καλέσει να το πλησιάσεις, για μια πρώτη γνωριμία. Και το κάλεσμα στη φύση ή αντίστοιχα οι μηχανισμοί απώθησης, τις περισσότερες φορές, ξεκινούν από την εικόνα. 
Αγαπώ τα εξώφυλλα στα βιβλία, αν και ένα πραγματικά καλό βιβλίο σε επίπεδο περιεχομένου σαφώς δε κρίνεται από αυτό. Και τα αγαπώ, γιατί είναι και αυτά ένας τρόπος έκφρασης, όχι πάντα του συγγραφέα, αλλά σίγουρα του γραφίστα που συλλαμβάνει την ιδέα. 
Έτσι, θα μοιραστώ μαζί σας εικόνες εξώφυλλων που για κάποιο λόγο κέντρισαν την προσοχή μου, είτε της ελληνικής είτε της ξένης λογοτεχνίας. Σκοπός μου δεν είναι να αναφερθώ στο περιεχόμενο του βιβλίο, που μπορεί να μην είναι καν στο πλαίσιο εκείνων που θεωρώ ενδιαφέροντα. Αυτό είναι κάτι που μπορείτε, εφόσον θέλετε να το αναζητήσετε οι ίδιοι. Σκοπός μου είναι να αναφερθώ στα συναισθήματα και στην προσωπική οπτική μου επί του σχεδιασμού του εκάστοτε εξωφύλλου, ένα ταξίδι μικρό με οδηγούς τα χρώματα και τις γραμμές. Με τα ελάχιστα σχόλια που μπορούν να γίνουν. Γιατί εδώ η εικόνα θα έχει τον πρώτο λόγο.


"Τέσσερα εξώφυλλα για να αποχαιρετίσουμε το καλοκαίρι, με την αλμύρα που γευτήκαμε ακόμα και νοερά να αποτυπώνεται σε κάθε εικόνα. Εξάλλου η καρδιά δεν έχει εποχές και αν το θέλει κανείς εκεί μπορεί πάντα να ζει το καλοκαίρι του".

Γράφει ο Χάρης Μαύρος
Δείτε τη σελίδα του συγγραφέα ΕΔΩ



Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2018

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

"Το μυθιστόρημα "Οι δρόμοι της βροχής" πατάει με το ένα πόδι σε ιστορικά γεγονότα και με το άλλο σε προσωπικές ιστορίες απόγνωσης,πόνου και δυστυχίας που έζησαν οι Θρακιώτες πρόσφυγες και όλοι όσοι αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν τους δρόμους της προσφυγιάς." όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στο τέλος του προλόγου της η συγγραφέας κ.Χατζοπούλου.

Οι δρόμοι της βροχής πάτησαν και με τα δύο πόδια στην καρδιά μου!!!Λάτρεψα την γραφή,τις εκφράσεις,τις λέξεις που χρησιμοποίησε η συγγραφέας τις οποίες δεν έχω τις φιλολογικές γνώσεις για να αναλύσω-κρίνω γι'αυτό απλά θα πω πως βρήκαν στόχο την καρδιά μου και της δημιούργησαν πλήθος συναισθημάτων.Ξαναέζησα τον ξεριζωμό,τον πόνο,τη δυστυχία που έζησαν οι Θρακιώτες μέσα από τις ξεχωριστές ιστορίες που με μαεστρία παντρεύει η συγγραφέας με πλήθος ιστορικών στοιχειών, μερικά από τα οποία γνώριζα από τις αφηγήσεις του παππού μου που βίωσε τον ξεριζωμό.
Χρονικά το βιβλίο ξεκινά το 1922 και τον ξεριζωμό των κατοίκων της Ανατολικής Θράκης(με αναφορές και στον πρώτο ξεριζωμό το 1913-1914,τον οποίο οφείλω να ομολογήσω δεν γνώριζα)  και φτάνει στο φθινόπωρο του 1974.Τρεις γυναίκες Γιασεμή η Θρακιώτισσα,Σουμέλα η Πόντια και Βερονίκη η Αρμένισσα παίρνοντας το δρόμο της προσφυγιάς θα συναντηθούν τυχαία στη Σαλονίκη το 1922,θα μου συστηθούν,θα μου διηγηθούν τις ιστορίες τους και θα με κάνουν(κυρίως η Γιασεμή) αθέατο θεατή-συνοδοιπόρο στις ζωές τους ως το 1972 και θα "ζήσω" μαζί τους τον ξεριζωμό,την προσφυγιά,την κατοχή,τον εμφύλιο.Θα με συστήσουν και σε πολλούς άλλους ήρωες του βιβλίου που άλλους θα τους αγαπήσω για την ευαισθησία τους,τη σοφία τους,τη γενναιότητα τους κι άλλοι θα με γεμίσουν με αρνητικά συναισθήματα λόγω της κακίας,της βαναυσότητας,της βίας τους.
Αγαπώ τα ιστορικά μυθιστορήματα,μια και μέσω αυτών γνώρισα άγνωστες πτυχές της ιστορίας της πατρίδας μας,την οποία δυστυχώς δεν έχουμε διδαχθεί στο σχολείο, και έχοντας μόλις κλείσει το βιβλίο το τοποθετώ στις πρώτες θέσεις της λίστας με τα αγαπημένα μου ιστορικά μυθιστορήματα,διαβάζοντας ξανά και ξανά σημεία που με συγκλόνισαν και έχοντας σημειώσει πολλές φράσεις που μίλησαν στην καρδιά μου μερικές από τις οποίες παραθέτω παρακάτω:

"Το κορμί γερνάει,μα η καρδιά ...γερνάει άραγε,Γιασεμή μου;Ή μήπως ξεχνάει;Όσο χτυπά αυτή η ρημάδα η καρδιά,ομορφιά μου,όσο αισθάνεται,όσο θυμάται ελπίζει!"(σελ.427).

"Ο θάνατος είναι ακατανόητος ακόμη και όταν σε βρίσκει στο κρεβάτι σου,όπως τη μάνα.Είναι όμως εντελώς παράλογος,απαράδεχτος,σκληρός όταν σε βρίσκει σε μια σκοπιά,σ'ένα ύψωμα.....τι εικόνες παίρνουν,άραγε,μαζί τους αυτοί που πεθαίνουν ολομόναχοι στο πεδίο της μάχης;Πιστεύεις ότι παίρνουμε μαζί μας κάποιες εικόνε,φίλε;"Δεν ξέρω αν το πιστεύω .Κείνο που ξέρω όμως είναι ότι την ώρα εκείνη θα ήθελα να έχω δίπλα μου κάποιον δικό μου,κάποιον αγαπημένο".(σελ. 452)

"Για να μείνει όρθια η πατρίδα πρέπει να μείνουν όρθιες οι οικογένειες.Χωρίς αυτές πατρίδα δεν υπάρχει.".  "Εγώ το βλέπω ανάποδα μάνα",έκανε παραιτημένα ο Γιώργης, "αν δεν υπάρχει πατρίδα,πως θα υπάρχουν σπίτια και οικογένειες;".(σελ. 461)

"Ο φόβος,παντού και πάντα ο φόβος'' μουρμούρισε σαν να σκεφτόταν δυνατά η γριά."Από την πρώτη μέρα μας μέχρι την στερνή μας πάντα κάτι φοβούμαστε.Πότε τη ζωή πότε τον θάνατο.Να,εγώ έχασα τον γιο μ',τη νύφη μ',έζησα προσφυγιά,φτώχεια,πολέμους,άδειασε το στόμα μου από δόντια,μάδησαν τα τσίνορά μου,όλα με πονούν και ακόμα φοβάμαι.....Τώρα που απόμεινα μια χούφτα κόκαλα,ξέρεις τι φοβούμε;Τη μοναξιά!Μην είμαι μοναχή φοβούμε,όταν ο Αρχάγγελος ανοίξει την πόρτα μου." (σελ.475).

ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Τρεις γυναίκες, ακολουθώντας διαφορετικό δρόμο η καθεμία –ή ίσως εν αγνοία τους τον ίδιο–, συναντιούνται, το 1922, στη Θεσσαλονίκη. 


Η Σουμέλα, η Πόντια, και η Βερονίκη, η Αρμένισσα, κουβαλούν το προσωπικό τους δράμα και το φορτίο της γενοκτονίας των συμπατριωτών τους. Η Γιασεμή, η Θρακιώτισσα, από την άλλη, φτάνει στη Σαλονίκη έχοντας στα σπλάχνα της τον καρπό του βιασμού της από έναν Τούρκο. 


Η Κατοχή και ο Εμφύλιος αφήνουν καινούργια οδυνηρά σημάδια στη ζωή της Γιασεμής, ξυπνούν όμως και τις τύψεις της για μυστικά που ποτέ δεν ξεστόμισε. Θα αφήσει τη ζωή να κινεί τα νήματα ερήμην της ή θα καταφέρει να την αλλάξει; Τι θα συμβεί όταν, έπειτα από χρόνια, αποφασίσει να βγάλει από τα ντουλάπια της ψυχής της σκελετούς και δαίμονες; 


Ένα ταξίδι γεμάτο τραύματα και μυστικά, αγάπες, έρωτες και απουσίες, συναντήσεις που καθορίζονται από την Ιστορία και τη μοίρα. Ένα μυθιστόρημα όπου τα γεγονότα και οι καταστάσεις ανατρέπουν τις ζωές των ηρώων, δημιουργούν όμως ευκαιρίες και διεξόδους για να βγουν από τη δίνη όπου τους έριξαν.