ΝΙΚΟΛ-ΑΝΝΑ ΜΑΝΙΑΤΗ
για το "ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ"
από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.
Με την επανέκδοση αυτού
του βιβλίου -Οι Μούσες της Σιωπής- έχουν συγκεντρωθεί όλα μου τα βιβλία, 13 τον
αριθμό, κάτω από την ίδια εκδοτική στέγη, Ψυχογιός.
Όταν έκλεισα το φροντιστήριο ξένων γλωσσών το 2000
όλες οι μνήμες και εμπειρίες στα διάφορα επαγγέλματα που είχα επιδοθεί από τα
νεανικά χρόνια βρήκαν διέξοδο στο χαρτί. Έμοιαζε σαν να περνούσα έναν οργασμό
δημιουργίας που ξεπηδούσε αβίαστα. Έγραφα ασταμάτητα, για μένα, για να
εκφραστώ, να προβληματιστώ με παλιές εμπειρίες, να αναλογιστώ τι θα έκανα τώρα
σαν πιο μεγάλη και ώριμη. Και όλα αυτά πέρασαν και στους αναγνώστες πολύ
αργότερα. Μαγειρεύτηκαν με πολύ συναίσθημα και φαντασία για να μην καταλήξουν
μονότονα και βαρετά και τα θέματα επεκτείνονταν με την κατάλληλη μυθοπλασία.
Όταν το 2005 και με 8 βιβλία έτοιμα, εντελώς συμπτωματικά διάβασε το βιβλίο μου
«Και η Ελπίδα γύρισε ξανά» ο κ. Όμηρος Αβραμίδης, το προώθησε σε εκδοτικό και
έτσι άρχισε η συγγραφική περιπέτεια.
Η συστολή, ο φόβος και η νευρικότητα με την κάθε
έκδοση των βιβλίων μου είναι πάντα κυρίαρχη, είτε καινούριο, είτε επανέκδοση.
Όταν συνομιλώ με αναγνώστες νιώθω ήρεμη και απολαμβάνω τις ερωτήσεις και την
κουβεντούλα μαζί τους λύνοντας απορίες, απαντώντας ερωτηματικά και ρουφώντας
ενέργεια. Οι κλισέ παρουσιάσεις δεν με γεμίζουν και πάντα κατέληγα σε ερωτήσεις
και απαντήσεις. Η προσωπική επαφή είναι πολύτιμη για μένα, οι αναγνώστες είναι
οι βάσεις που μας στηρίζουν.
Δεν θα μιλήσω γι’ αυτό το βιβλίο, είναι ήδη γνωστό σε
πολλούς. Άλλωστε ξέρω ότι θα αναρτήσετε οπισθόφυλλο και ίσως περίληψη, ας μην
κουράζω περισσότερο.
Την αγάπη μου και τα ευχαριστώ μου έχουν όλοι οι
αναγνώστες της στήλης σας, αλλά και όλοι οι αναγνώστες βιβλίων ελληνικής ή
ξένης λογοτεχνίας.
Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ |
Κάτι ανεξήγητα γνώριμο σκίρτησε μέσα τους, ένα ανεπαίσθητο τρέμουλο σαν τα βλέμματα αντάμωσαν, λες και μια ριπή παγωμένου αέρα τις διαπέρασε. Μια αδικαιολόγητη αίσθηση φευγαλέου φόβου, ένα ξάφνιασμα και μια αδιόρατη νοσταλγία τις τύλιξε. Ύστερα η καθεμία ακολούθησε τον δρόμο της, ενώ στον αέρα πλανιόταν αόρατη η σφραγίδα του πεπρωμένου!
Αθέατη στα μάτια των θνητών, η Μοίρα έπλεκε το υφαντό της. Η σαΐτα της χοροπηδούσε δίνοντας σχήμα, μορφή και σχέδια στο χαλί της ζωής τους. Δεν ήταν ικανοποιημένη και αποφάσισε να προσθέσει μια χρυσοκλωστή στην πορεία τους ξεχωριστά, σε διαφορετικό χρόνο, για να δώσει λίγο χρώμα στο υφαντό και στη ζωή των τεσσάρων γυναικών. Όμως η χρυσοκλωστή θα φέρει αβάσταχτο πόνο, θα αφήσει συντρίμμια και δυστυχία και απέραντη ερημιά στην ψυχή.
Όταν η Μοίρα μπλέξει τα νήματα μεταξύ τους, οι γυναίκες θα συναντηθούν και θα ανακαλύψουν με τρόμο πως ο υπαίτιος της δυστυχίας τους ήταν ο ίδιος άντρας. Η λίγη χαρά που πρόσφερε είχε βαρύ τίμημα… την καταστροφή τους.
Θα αποφασίσουν να τον εκδικηθούν…
Μα η Μοίρα έχει τα δικά της σχέδια, αποφασίζει αλλιώς!
Το βιβλίο αποτελεί επανέκδοση του ομώνυμου βιβλίου της συγγραφέως.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου