Βιβλιο

Βιβλιο
ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ!!! και η αγάπη μου αυτή με ώθησε στη δημιουργία αυτού του ιστολογίου όπου θα μοιράζομαι την αγάπη μου αυτή παρουσιάζοντας σας τις απόψεις μου για τα βιβλία που με ταξιδεύουν καθώς και προτάσεις ,νέες κυκλοφορίες καθιερωμένων και πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων καθώς και βιβλιοπαρουσιάσεις στην πόλη μου Θεσσαλονίκη ΑΦΟΥ !!!

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2022

ΕΛΕΝΑ ΑΝΩΝΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΧΑΜΕΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ SILK.


 ΕΛΕΝΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

για το "ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΧΑΜΕΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ"

από τις εκδόσεις SILK.






Ήταν ένα έκτακτο ταξίδι στη Φλωρεντία, το οποίο αποτέλεσε την αφορμή γι' αυτήν την ιστορία, μια ιστορία που γεννήθηκε κυριολεκτικά καθώς περπατούσα στα λιθόστρωτα στενά της πόλης.. Εκεί γέμισα εικόνες και συναισθήματα που είχαν ως αποτέλεσμα τη γέννηση του σκοτεινού Αλεσάντρο και της φωτεινής Εύας.

Σ' αυτήν την ιστορία παίζω με συμβολισμούς και μεταφορές, όπως με την αμαρτία, τους Πρωτόπλαστους, την έννοια της αμαρτίας, την κόλαση και τον παράδεισο. Η Εύα έδωσε το μήλο στον Αδάμ και έτσι έχασαν τον Παράδεισο, ενώ η ηρωίδα μου η Εύα είναι εκείνη που δείχνει το μονοπάτι στον Αλεσάντρο να βγει από την κόλαση στην οποία έχει ρίξει τον εαυτό του και να ανακαλύψει τον χαμένο του παράδεισο, έναν παράδεισο που ο καθένας κρύβει στην ψυχή του και χρειάζεται μια στιγμή ή ένας άνθρωπος για να τον ξεκλειδώσει.

Αρχικά ο τίτλος ήθελα να είναι “Σαν φλωρεντινή βροχή” καθώς την περίοδο που το έγραφα ήμουν πολύ μελαγχολική και ταίριαζε με τον ήρωά μου και τις σκιές του. Ωστόσο, επικράτησε το πιο αισιόδοξο “Για έναν χαμένο παράδεισο”, καθώς οι ήρωές μου αναζητούν ακριβώς αυτό, μεταφορικά και κυριολεκτικά και όποιος διαβάσει το βιβλίο θα αντιληφθεί ακριβώς τι εννοώ. Πρόκειται για μία πολύ ανθρώπινη ιστορία, βαθιά συναισθηματική, με έντονα μαθήματα ζωής και ουσιαστικά το σημαντικότερο είναι ότι πρέπει να ζούμε την κάθε στιγμή, να εκφράζουμε συναισθήματα και να αγαπούμε δυνατά νικώντας τα σκοτάδια και κυρίως να μην αφήνουμε τίποτα να σβήσει το φως στην ψυχή μας. Να μην φοβόμαστε τη ζωή.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Στη διαδρομή προς τον δικό τους παράδεισο,  πρέπει πρώτα να περάσουν από την κόλαση.

Η επιμελήτρια εκθέσεων και θεωρητικός Τέχνης Εύα Λιανού ταξιδεύει στη Φλωρεντία μετά την πρόταση της καθηγήτριας Τέχνης και Πολιτισμού Φεντερίκα Μπαρόνε, για να αναλάβει την έκθεση της ιδιωτικής συλλογής του αείμνηστου συζύγου της.

Εκεί η Εύα έρχεται αντιμέτωπη με τον δύστροπο και κυνικό γιο του εκλιπόντα, που δεν έχει καμία διάθεση να ασχοληθεί με την τέχνη. Παρά την ψυχρή συμπεριφορά του, ο Αλεσάντρο ντε Λούκα είναι πολύ μυστηριώδης και γοητευτικός για να αγνοήσει την παρουσία του.

Ο Αλεσάντρο, που ενδιαφέρεται μόνο για τις κερδοφόρες επενδύσεις του, δεν μπορεί να καταλάβει γιατί ο πατέρας του άφησε στη διαθήκη του την ιδιωτική συλλογή των σπάνιων και πολύτιμων έργων τέχνης του στον ίδιο, αντί σε μια γκαλερί της Τοσκάνης. Όταν ζητάει τη βοήθεια της μητριάς του, της Φεντερίκα Μπαρόνε, για να οργανώσει μια έκθεση στη μνήμη του πατέρα του, εκπλήσσεται όταν εκείνη φέρνει από την Ελλάδα μια νεαρή επιμελήτρια για να αναλάβει ένα τόσο μεγαλεπήβολο έργο.

Και όμως, αυτή η γυναίκα έχει κάτι ανεξήγητο που τον συνεπαίρνει και τον παρασύρει πέρα από τα όριά του. Ο έρωτας έρχεται σαν φλωρεντινή βροχή, απρόσμενα και παράφορα, ώσπου ο Αλεσάντρο και η Εύα αντιλαμβάνονται ότι όλα όσα τους ενώνουν είναι αυτά που τους χωρίζουν.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Έλενα Αντωνίου είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λάρισα, κατάγεται από τη Μήλο και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Λατρεύει τις ερωτικές ιστορίες, ενώ γράφει και η ίδια από την εφηβική ηλικία. Αγαπά τα ταξίδια, τα βιβλία, τις ρομαντικές κομεντί και την κάντρι μουσική. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται σε διαδικτυακά μέσα ως news editor. Είναι μέλος της RWA –της Αμερικανικής Ένωσης Συγγραφέων Αισθηματικού Μυθιστορήματος. Τον Οκτώβριο του 2017, το Καθώς Έπεφτε η Νύχτα εγκαινίασε τη συνεργασία της με τη ΧΑΡΛΕΝΙΚ. Ακολούθησαν τα Πέρα από τις Σκιές, Έρωτας στις Φλόγες του Πολέμου, Στην Τελευταία Στροφή, Τα Δάκρυα του Πάθους, Μετά τα Δάκρυα του Πάθους, Μια Σταγόνα Έρωτα,To Τίμημα της Εκδίκησης και Στα Όρια του Έρωτα.



ΑΣΠΑΣΙΑ ΒΛΑΧΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "Η ΑΝΝΑ ΤΟΥ ΚΟΥΡΣΑΡΟΥ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ


 ΑΣΠΑΣΙΑ ΒΛΑΧΟΥ

για το "Η ΑΝΝΑ ΤΟΥ ΚΟΥΡΣΑΡΟΥ"

από τις εκδόσεις ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ.








Αγαπητοί Αναγνώστες,

Μέσα από αυτή την όμορφη ευκαιρία που μου δίνεται από το «Με αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ», θα ήθελα να σας «μιλήσω» για την Άννα του Κουρσάρου, μια ιστορία αγάπης με αστυνομική πλοκή.

Η ιστορία εξελίσσεται σε δύο χρόνους, στις μέρες των πειρατών, στα 1800, και στη σύγχρονη εποχή.

Το κομμάτι του παρελθόντος το εμπνεύστηκα διαβάζοντας για τα ακρόπλωρα, τις ξύλινες μορφές που ήταν τα φυλαχτά των καραβιών προηγούμενων αιώνων. Έτσι βρέθηκε η γοργόνα στον τοίχο του παραθαλάσιου σπιτιού που κληρονόμησε η Άννα το 2018. Έτσι γεννήθηκε η ιστορία της προγονής της, της Αννέτας και του Αννέστη του κουρσάρου.

Μπαίνοντας στο σπίτι αυτό η Άννα μπαίνει και στο στόχαστρο μιας τρομοκρατικής οργάνωσης. Τα μέλη της παίζουν βασικό ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων και οι χαρακτήρες είναι εμπνευσμένοι από την έρευνα γύρω από τη δράση τέτοιων οργανώσεων στην Ελλάδα.

Δίπλα στην Άννα βαδίζει κάποιος που δεν είναι αυτό που φαίνεται. Ένας άνθρωπος σκληρός, ταγμένος στον διπλό ρόλο του, που όμως κουβαλάει κρυφές χαρακιές. Η Άννα θα κλονίσει τις άτεγκτες ισορροπίες του. Θα ορθώσει το τείχος του γύρω της ή θα συντελέσει στον όλεθρό της;

Παράλληλα οι συμπρωταγωνιστές και συναφηγητές τους στην ιστορία είναι προορισμένοι να επηρεάσουν τις εξελίξεις. Ο Πάνος, ενας εύστροφος και εξίσου νευρικός αστυνομικός. Ο γιός του, ο Μιχαλάκης, που μεγαλώνει χωρίς μητέρα και διαθέτει ταλέντο να αποκαλύπτει πλεκτάνες. Η Σωτηρία, που κουβαλάει το τραύμα από την απώλεια του αγαπημένου της και έχει βάλει σκοπό της να διαλευκάνει τη δολοφονία του. Η Θάλεια με τα φλογερά κόκκινα μαλλιά και την απελπισμένη ανάγκη να σώσει την οικογένειά της με όποιο κόστος.

Ωστόσο, όπως ανακαλύπτει η Άννα μέσα από το παμπάλαιο χειρόγραφο της πρόγονής της:

«Το αίμα που κυλά στις φλέβες σου και τις δικές μου είναι παράξενο, άγριο και αντιφατικό, βρώμικο και σκληρό και δυνατό και καθαρό και αξιοπρεπές. Σαν την ιστορία της ρίζας σου...»

Και πράγματι, μέσα από τα γεγονότα θα γίνει πολύ περισσότερα από ότι φαντάστηκε ποτέ ότι ήταν. Όπως πιστεύω ότι μπορούμε να γίνουμε όλοι μας όταν χρειαστεί.

Απόλαυσα τη συγγραφή αυτού του βιβλίου και εύχομαι να σας χαρίσει ένα συναρπαστικό ταξίδι.

Φιλικά,

Ασπασία Βλάχου

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ


Το σπίτι στην παραλία της Κυπαρισσίας που κληρονόμησε η Άννα, είναι γνωστό στους ντόπιους ως το Σπίτι του Κουρσάρου. Στον τοίχο του σαλονιού, ανάμεσα στις μπαλκονόπορτες που βλέπουν στη θάλασσα, στέκει αγέρωχη μια ξύλινη γοργόνα. Το όμορφο ακρόπλωρο, που για χρόνια ήταν η ψυχή ενός κουρσάρικου σκαριού και το προστάτευε στα επικίνδυνα ταξίδια του, κρύβει ένα μεγάλο μυστικό.
Όταν η Άννα, μια ήσυχη και χαμηλών τόνων δασκάλα, διορίζεται στο σχολείο της περιοχής, αποφασίζει να μετακομίσει εκεί, σε μια προσπάθεια να αφήσει πίσω της το παρελθόν και να πιάσει τη ζωή της από την αρχή. Όμως, ο ερχομός της χαλάει τα σχέδια αδίστακτων ανθρώπων, που αποτελούν τον πυρήνα μιας σκοτεινής τρομοκρατικής οργάνωσης.
Ο αυστηρός και συντηρητικός διευθυντής του γυμνασίου γνωρίζει την Άννα και νιώθει τις ισορροπίες του να αλλάζουν. Ωστόσο, συνεχίζει ακάθεκτος την αποστολή του…
Ένα κρυμμένο για χρόνια χειρόγραφο φέρνει στο φως την ιστορία της Αννέτας και του Ανέστη, του κουρσάρου. Πώς γίνεται γεγονότα που ξεκίνησαν το 1840 να επηρεάζουν τόσο δραματικά το παρόν;
Μπροστά στα μάτια της γοργόνας, η Άννα σταδιακά αλλάζει, μετατρέπεται σε μια τολμηρή γυναίκα, που ρισκάρει τα πάντα, βοηθάει στην εξιχνίαση μιας συγκλονιστικής υπόθεσης και εμπιστεύεται έναν απρόσμενο έρωτα.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Ασπασία Βλάχου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Είναι απόφοιτος του τμήματος Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και μιλάει δύο ξένες γλώσσες. Έχει εκπονήσει δύο πανεπιστημιακές εργασίες: "Το μοτίβο της αυτοθυσίας στον Ευριπίδη και τον Αισχύλο" και "Ανάλυση διαλογικού κειμένου". Στην καθομολόγηση της ορκωμοσίας της περιλαμβανόταν η φράση "κατ΄ επιστήμην βιώσομαι" και αυτό πιστεύει ότι κάνει γράφοντας. Το 2002 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο "Ταξιδάκι αναψυχής".

Λίστα χαρακτηριστικών
SKU: 
9789606217999
ISBN:
 
9789606217999
Εκδότης:
 
Έτος Έκδοσης:
 
Διαστάσεις:
 
14Χ20,5cm
Σελίδες:
 
584

Ασπασία Βλάχου






Δευτέρα 1 Αυγούστου 2022

ΑΝΝΑ ΣΥΚΙΑΝΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΑΝΤΡΕΣ!ΑΝ ΣΚΟΤΩΣΩ ΕΝΑΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ;" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΞΗ


 ΑΝΝΑ ΣΥΚΙΑΝΑΚΗ

για το "ΑΝΤΡΕΣ!ΑΝ ΣΚΟΤΩΣΩ ΕΝΑΝ  ΠΕΙΡΑΖΕΙ;"

από τις εκδόσεις ΕΞΗ.







Λίγα λόγια από εμένα για εσάς,

Το βιβλίο αυτό στην πρώτη του μορφή το έγραψα πριν από δεκαεπτά χρόνια. Εκείνο το καλοκαίρι, όντας φανατική αναγνώστρια, είχα διαβάσει πάρα πολλά βιβλία τα οποία ήταν εξαιρετικά αλλά ιδιαίτερα στενάχωρα.  Τότε μου δημιουργήθηκε η ανάγκη να διαβάσω και κάτι πιο ανάλαφρο που δεν θα άλλαζε απαραίτητα την ρότα της ζωής μου ή τον τρόπο που σκέφτομαι, αλλά θα με έκανε να χαμογελάσω.

Ήταν τέλος καλοκαιριού όταν φιλοξενήσαμε την Ελένη, μια από τις καλύτερες φίλες της αδερφής μου η οποία φεύγοντας άφησε στο σπίτι το laptop της για να έχει ένα λόγο να γυρίσει γρήγορα. Το άνοιξα και ξεκίνησα να γράφω έτσι απλά, χωρίς να έχω την ιστορία στο μυαλό μου κάτι που τελικά δεν είναι σωστό από ότι έμαθα χρόνια μετά. Οι ήρωες μου εμφανίζονταν από το πουθενά και η ιστορία εξελίσσονταν από μόνη της. Ήταν σαν να το έβλεπα μπροστά μου και απλά να καταγράφω ό,τι συνέβαινε.

Την απόλαυσα πολύ αυτήν την ιστορία και αγάπησα όλους μου τους ήρωες που παρόλο που είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι συνυπάρχουν αρμονικά. Δώδεκα χρόνια αργότερα ασχολήθηκα ξανά με την ιστορία μου η οποία απέκτησε την μορφή που έχει σήμερα. Ήμουν πολύ τυχερή γιατί σε αυτό μου το ταξίδι είχα την στήριξη των φίλων μου και του εκδοτικού μου οίκου. Χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην εκδότρια μου που είναι πάντα δίπλα μου, με στηρίζει και με συμβουλεύει.

Οι ήρωες μου με δίδαξαν δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι δεν χρειάζεται να είμαστε αυτό που θέλουν οι άλλοι , αλλά ούτε και να αισθανόμαστε άσχημα για την διαφορετικότητα μας. Ο καθένας από εμάς είναι μοναδικός και υπέροχος και δεν χρειάζεται να απολογηθεί σε κανέναν για αυτό που είναι. Το δεύτερο που έμαθα είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο και αποδεκτό από το να αλλάζουν οι προτιμήσεις μας. Οι άνθρωποι πρέπει να εξελίσσονται γιατί αλλιώς η ζωή γίνεται μονότονη. Αν σήμερα σας αρέσει ή σας εκφράζει κάτι που μέχρι εχτές δεν σας άρεσε δεν υπάρχει λόγος να προβληματιστείτε. Απλά ζήστε την ζωή σας κάνοντας ότι σας κάνει ευτυχισμένους την δεδομένη στιγμή.  

Εύχομαι να το απολαύσετε και να σας κάνει να χαμογελάσετε. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος του βιβλίου. Να χαμογελάμε, να γίνει ο κόσμος πιο φωτεινός. Καλό καλοκαίρι σε όλους.

Με εκτίμηση

Συκιανάκη Άννα

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ


Μία χιουμοριστική ιστορία που δείχνει πως ίσως μόνο το ανεκπλήρωτο να δίνει νόημα στη ζωή μας…

 
Με λένε Αλεξία, είμαι τριάντα τριών χρονών, έχω μια επιτυχημένη καριέρα, μια πολύ αγαπημένη οικογένεια και τρεις φίλους που με στηρίζουν σε κάθε φάση της ζωής μου. Κοινώς, τα έχω όλα. Το μόνο που μου λείπει είναι ένας άντρας, που όμως μου τον φέρνει ο Άγιος Βασίλης την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Και ενώ το όνομά του είναι χάλια, εκείνος είναι λίγο πιο τέλειος από τον ιδανικό άντρα όπως τον είχα φανταστεί. Ή μήπως όχι;
 
Γιατί η αλήθεια είναι ότι ο ιδανικός άντρας δεν σε παρατάει, επειδή βρήκε κάποια άλλη, και μάλιστα μικρότερη από εσένα. Ούτε ανακαλύπτεις ενώ προσπαθείς να ξεπεράσεις το χωρισμό σας, ότι σου έχει πει τόσα ψέματα, που στην ουσία είναι ένας άγνωστος. Ευτυχώς που οι φίλοι μου δεν με άφησαν να φτάσω στα άκρα και να πέσω στο επίπεδό του. Γιατί αυτό το έκανα μόνη μου.
 
Όμως, ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη. Ένα τυχαίο γεγονός φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή μου και εκεί που ήμουν μόνη μου και αποφασισμένη να φάω όλα τα γλυκά του κόσμου και την επόμενη μέρα να αρχίσω γυμναστήριο για να τα χάσω, μια αποκάλυψη που έγινε κυριολεκτικά μπροστά στα πόδια μου, με έκανε να καταλάβω τι ήταν αυτό που πραγματικά ήθελα στη ζωή μου. Και κάπως έτσι ξεκινάει η δική μου απρόσμενη ιστορία, που είμαι σίγουρη ότι δεν είναι διόλου συνηθισμένη!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η Άννα Συκιανάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε «πώς πρέπει να διδάσκονται τα αγγλικά ως ξένη γλώσσα» στο Μάντσεστερ της Αγγλίας. Γυρίζοντας στην Ελλάδα έκανε το όνειρο της για αποκέντρωση πραγματικότητα μετακομίζοντας στην ιδιαίτερη πατρίδα της μητέρας της, την Μύκονο, όπου ζει και εργάζεται σαν καθηγήτρια αγγλικών.




ΜΕΤΑΞΙΑ ΚΡΑΛΛΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΣΥΡΑ ΣΑΚΡΑ"ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ


 ΜΕΤΑΞΙΑ ΚΡΑΛΛΗ 

για το "ΣΥΡΑ ΣΑΚΡΑ"

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.








Τρία χρόνια πριν έγραψα την πρώτη λέξη από το «Σύρα Σάκρα». Τότε δεν είχα ιδέα ότι έτσι θα το λέγανε το βιβλίο. Ήξερα όμως ότι θα είναι μια ιστορία για την Σύρο και μάλιστα παλιά, τότε που ήταν το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της Ελλάδας, λίγο πριν της αρπάξει τα πρωτεία ο ανερχόμενος Πειραιάς.

Δεν είναι εύκολο να γράφεις για μια εποχή που δεν έχεις ζήσει. Ιδίως αν, όπως εγώ, έχεις το «ψώνιο» να μην θέλεις να την προδώσεις, οι ήρωές σου να μιλούν, διασκεδάζουν, ταξιδεύουν, γράφουν όπως θα έκαναν οι άνθρωποι ενάμιση αιώνα πριν. Σίγουρα κάπου αστοχείς, μια λέξη σού ξεφεύγει. Το υπόλοιπο θέλει δουλειά, να τσεκάρεις γεγονότα, να ψάξεις βιογραφικά στοιχεία, να ψυχανεμιστείς όσο γίνεται την ιδεολογία και τους κοινωνικούς κανόνες του καιρού εκείνου.

Είναι απαιτητικό το γράψιμο, δεσμεύει τον χρόνο σου, σου αφαιρεί από την ξεκούρασή σου ή την ψυχαγωγία σου. Όσο όμως και να αγκομαχώ κατά τη διάρκεια της συγγραφής, το αποτέλεσμα πάντα με αποζημιώνει. Είναι μεγάλη χαρά να βλέπεις την ιστορία σου τελειωμένη, ένα «παιδί» σου που βγήκε κι αυτό στον κόσμο για να δοκιμάσει την τύχη του. Αν μάλιστα τα πρώτα του βήματα τα δουν οι αναγνώστες με συμπάθεια και επιδοκιμασία, η χαρά πολλαπλασιάζεται και αποζημιώνει για όλη την κούραση.

Στην Σύρο λοιπόν ξεκινάει η ιστορία μας, το 1895 και τελειώνει πάλι στην Σύρο το 1906. Είναι μια δεκαετία που η Ελλάδα διαμορφώνεται σε ένα σωρό επίπεδα, γλωσσικά, εθνικά και οικονομικά και μπαίνουν οι βάσεις για ό,τι -καλό και κακό- θ’ ακολουθήσει στον 20ο αιώνα. Ξεναγοί μας σ’ αυτή την περιπλάνηση είναι ο Στρατής κι η Ιουλία, ο Νικόλας και η Καρμελίνα. Ο Στρατής κι ο Νικόλας είναι αδέλφια, σοβαρός κι εργατικός ο ένας, επιπόλαιος και φυγόπονος ο άλλος. Δυο αδέλφια που οι χαρακτήρες τους μοιάζουν ασύμβατοι, γι’ αυτό και θα συγκρουστούν. Ερωτεύονται όμως δυο γυναίκες που έχουν την ίδια στόφα. Όσο κι αν η κοινωνική τους προέλευση είναι διαφορετική -αρχοντοκόριτσο η μία, κόρη πολύτεκνης, φτωχής οικογένειας η άλλη- είναι κι οι δυο πεισματάρες, με όνειρα και δική τους γνώμη, την οποία προσπαθούν να υπερασπιστούν σε μία εποχή που δεν επέτρεπε στις γυναίκες να σκεφτούν άλλα πράγματα πέρα από τον γάμο τους και την οικογένειά τους. «Κι έτσι θα πήγαιναν οι ζωές των αδελφών της. Δουλειά, ένα καλό παιδί δικό τους να τις αγαπήσει και να τις πάρει, μωρά που θα ’ρχονταν… Έπρεπε να κατεβεί στην Ερμούπολη η Καρμελίνα για να καταλάβει πόσο περιορισμένα μεγάλωναν εκεί ψηλά. Και ναι, είχαν καλή φήμη οι Απανωχωρίτισσες, για την ηθική τους κανένας δεν μπορούσε να πει κουβέντα, αλλά αυτό ήταν όλο; Θεέ μου! Αυτό ήταν όλο;»

Δυο λέξεις ξεχωριστές θέλω να γράψω για έναν αγαπημένο μου ήρωα στο βιβλίο που όταν τον πρωτοσκέφτηκα δεν είχα ιδέα πόσο θα τον συμπαθούσα στην πορεία. Είναι ο σαρκαστικός αλλά και αυτοσαρκαστικός Αλέκος Συναδινός, πλούσιος Αλεξανδρινός, εστέτ και μπον βιβέρ, σοφός και ανοιχτόμυαλος που θέλει οι άλλοι να τον φαντάζονται χειρότερο απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα γιατί τα καλά τους λόγια μάλλον θα τον έφερναν σε αμηχανία. Είναι όμως αυτός που προχωράει με την εποχή του, ξέρει ν’ αφήνει τόπο στα όνειρα των άλλων, παραμερίζοντας τον δικό του εγωισμό και που τελικά έδωσε στην ιστορία μου το μέτρο και την φρεσκάδα που χρειαζόταν.


«Έχετε δίκιο. Εγώ δεν παρεξηγώ. Οχ! Au diable[1] η κοινωνική υποκρισία. Να μείνετε ακριβώς όπως είστε. Δεν αξίζει τον κόπο ν’ αλλάξετε για να εξασφαλίσετε την έγκριση των matrones[2] της Σύρας ή της Αθήνας. Οι άνθρωποι που θα σας εκτιμήσουν για τον αληθινό σας εαυτό υπάρχουν. Να είστε βεβαία. Λίγοι αλλά υπάρχουν. Ζήστε γι’ αυτούς».

Εύχομαι από την καρδιά μου, όσοι αποφασίσουν να διαβάσουν την ιστορία μου, ν’ απολαύσουν το ταξίδι όσο κι εγώ!



[1] Στον διάολο.  

[2] Κυρίες της υψηλής κοινωνίας.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Στο λυκόφως του 19ου αιώνα η Ερμούπολη είναι μια από τις πλουσιότερες πόλεις της Ελλάδας. Το χρωστά στους πρόσφυγες από τα καμένα νησιά της Επανάστασης, κυρίως Χιώτες αλλά και Κασιώτες και Ψαριανούς, που βρήκαν στη Σύρο καταφύγιο. Οι ίδιοι οι Συριανοί, κατά βάση άνθρωποι φτωχοί, καθολικοί στο θρήσκευμα, βρίσκονται μαζεμένοι στην καστροπολιτεία τους, στην Απάνω Χώρα, και στα γύρω χωριά.
Χιώτικης καταγωγής είναι ο πλοιοκτήτης Γιάννης Περσελής και ο καπετάνιος του, Στρατής Σορώπος· Απανωχωρίτισσα είναι η Καρμελίνα Ρούσσου που κατεβαίνει στο λιμάνι για να μείνει στους θείους της. Εκεί θα γνωρίσει τον αδελφό του Στρατή, τον Νικόλα, που αγαπά τα βιβλία και τους στίχους, δε στεριώνει εύκολα σε δουλειές και του αρέσουν οι γυναίκες και τα γλέντια. Στην άλλη άκρη ο Στρατής, πειθαρχημένος, πρόωρα φορτωμένος με ευθύνες και αρραβωνιασμένος με τη Μέλπω, θα γνωρίσει την Ιουλία Περσελή τη μέρα που θα το σκάσει από την Ερμούπολη και τον γάμο που της έχουν κανονίσει, αναζητώντας καταφύγιο στο πλοίο του πατέρα της.
Παραμονές ενός καταστροφικού πολέμου, ο Στρατής, η Ιουλία, ο Νικόλας κι η Καρμελίνα αγωνίζονται να χαράξουν την πορεία τους με όσα τους υπαγορεύει η καρδιά τους. Πράγμα δύσκολο σε μια κοινωνία που δεν επιτρέπει ούτε συγχωρεί εύκολα κάθε είδους παρεκκλίσεις…


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η ΜΕΤΑΞΙΑ ΚΡΑΛΛΗ (ψευδώνυμο) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Παρίσι. Ζει μόνιμα στην Αθήνα κι εργάζεται ως νομικός. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία τα μυθιστορήματά της ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, Η ΑΓΑΠΗ ΦΟΒΟ ΦΕΡΝΕΙ, ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ,ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ και ΚΑΠΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ.

Παρασκευή 29 Ιουλίου 2022

ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΛΑΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "Ο ΧΡΗΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑΣ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗ


 ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΛΑΜΟΥ

για το "Ο ΧΡΗΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑΣ"

από τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ.



Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του ΜΑΥΡΟΥ ΝΥΦΙΚΟΥ, βρίσκομαι πάλι εδώ και σας μιλώ για το δεύτερο βιβλίο μου, ΤΟΝ ΧΡΗΣΜΟ ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑΣ, που μόλις κυκλοφόρησε. Ήθελα να γράψω ένα βιβλίο για τον πανάρχαιο αγώνα του ανθρώπου : την σύγκρουση του αγώνα για την κατάκτηση των ονείρων του, με την προσωπική  αποτυχία και την πτώση. Επέλεξα να το κάνω με αυτό το μυθιστόρημα, που φέρει έναν δεύτερο ιδιότυπο τίτλο «ΑΣΤΕ ΝΤΟΥΕ» μια αρβανίτικη έκφραση που σημαίνει «ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ». Πρόκειται ουσιαστικά για ένα μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει στην κλειστή κοινωνία των αρβανιτών της Αττικής, μέσα από το πέρασμα του εικοστού αιώνα.

Είναι ένα βιβλίο που κλείνει μέσα του, τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος, μέσα από το χρονικό της οικογένειας του Αποστόλη Κόλλια, ανασυστήνεται το πάνελ της Αθήνας του 1920 και της Χασιάς (ένα αρβανιτοχώρι στις υπώρειες της Πάρνηθας), μιας πατριαρχικής κοινωνίας που έζησε με το μαχαίρι στα δόντια και κυριαρχήθηκε από τον άγραφο νόμο της τιμής. 

Στο δεύτερο μέρος, μεταφερόμαστε στον Πειραιά του 1950 και 1960. Ακολουθώντας τα βήματα του Αλέξανδρου Αρζινού, θα περιηγηθούμε στα Ναυπηγεία του Περάματος, στο Χατζηκυριάκειο, στο λιμάνι του Πειραιά, στην Καστέλα και στην Τρούμπα, σε μια περιοχή που σμίλεψε μια ολόκληρη κοινωνία κι άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της. Κυρίαρχο στοιχείο ο έρωτας, το λιμάνι, η θάλασσα, και το μπάρκο ως διέξοδος απελπισίας.  

Στο τρίτο μέρος του βιβλίου έρχεται το αναπόφευκτο: ο άνθρωπος αναμετράται με τον ίδιο του τον εαυτό. Το πείσμα γίνεται συχνά οδηγός λανθασμένων αποφάσεων κι όταν ο χρόνος αποκαλύπτει τα θαμμένα μυστικά του παρελθόντος και τα φέρνει στο φως, τα φαντάσματα ξυπνούν κι όλα μπορεί να ανατραπούν. Η αγάπη μετατρέπεται σε μίσος, ο έρωτας σε πόνο και η εκδίκηση σε ενοχή. Ως που μπορεί να φτάσει κανείς για να εκπληρώσει τα όνειρά του;    

Ήθελα να σας πω, πως οι ήρωες του βιβλίου είναι σχεδόν στο σύνολό τους άντρες, γι’ αυτό και η γλώσσα που συχνά χρησιμοποιείται είναι σκληρή. Ανάμεσα τους όμως αιωρείται η σκοτεινή μορφή μια γυναίκας, που ενσαρκώνει όλους τους ρόλους.   Κόρη, αδερφή, εγγονή, ερωμένη, σύζυγος και τελικά μάνα. Θα μιλήσει ελάχιστα, μόνο λίγες φράσεις: «Πάντα πληρώνουμε το τίμημα, γιε μου. Σκύψε να σε φιλήσω, αγόρι μου. Είσαι δυνατός. Να θυμάσαι πως στις φλέβες σου κυλάει αρβανίτικο αίμα. Θα τα καταφέρεις. Πήγαινε τώρα».

Είναι μια σιωπηλή ιέρεια που ζει στις σκιές πληρώνοντας τα δικά της λάθη, ταυτόχρονα όμως, θα κινήσει τα αόρατα νήματα όλων των αντρών και τελικά θα οδηγήσει το πεπρωμένο τους.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΌ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

 «ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΊΣ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ την πορεία της ζωής ενός ανθρώπου; Πώς μπορεί να σκιαγραφήσει το πορτρέτο του; Να καταδικάσει τις πράξεις του ή να τις ενστερνιστεί; Κι η ειμαρμένη του πώς χαράζεται άραγε; Είναι προκαθορισμένη από τη στιγμή που γεννιέται, τη σπρώχνει η εποχή, ο τόπος που τον αναθρέφει, οι δικές του αποφάσεις ή εκείνες που παίρνονται πριν από εκείνον για εκείνον;»

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΌ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Κλείστηκε στον εαυτό του ψηλαφώντας συνεχώς τα μέσα του, μιλώντας μόνος του, σκορπίζοντας τα ενδότερα στους πέντε ωκεανούς και στους τέσσερις ανέμους. Ορισμένες νύχτες νόμιζε πως άγγιζε τα όρια της παραφροσύνης, γιατί, ενώ γνώριζε πως στις θάλασσες δεν πετάνε κουκουβάγιες, εκείνος έβλεπε ανεξήγητα μια κουκουβάγια να αράζει έξω από το φινιστρίνι της καμπίνας του και να κρώζει ασταμάτητα με τη συριστική φωνή της και τότε αναθυμόταν τους θρύλους που είχε ακούσει γι’ αυτούς τους ορμηνευτές της νύχτας και τον έπιανε τρέμουλο, γιατί πίστευε πως ερχόταν για να προμηνύσει στ’ αφτιά του κάποιον παράξενο χρησμό που δεν μπορούσε να ερμηνεύσει.


Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία - Από τη συγγραφέα του Bestseller το "Μαύρο νυφικό"

 
Μια ιστορία αγάπης, έρωτα, µυστηρίου κι ενός συγκλονιστικού µυστικού που έχει αποσιωπήσει ο χρόνος. Ο χρόνος, όµως, αποκαλύπτει τα πάντα και τα φέρνει στο φως και τότε όλα µπορεί να ανατραπούν.  
 
Χασιά, 14 Σεπτέµβρη 1944: Ενώ η καταστροφική λαίλαπα των Γερµανών µαίνεται στο αρβανιτοχώρι, η δεκαεξάχρονη Μαρία, αρχοντοπούλα του τόπου και µοναχοκόρη του Αποστόλη Κόλλια, εξαφανίζεται µυστηριωδώς. 
Πειραιάς, 18 Σεπτέµβρη 1966: Ο Αλέξανδρος Αρζινός, κυνηγηµένος για τις άνοµες πράξεις του, µπαρκάρει για έναν προορισµό από τον οποίο δεν πρέπει να επιστρέψει ποτέ. 
Μονή Κλειστών, 3 Γενάρη 1974: Τα φαντάσµατα ξυπνούν. Τριάντα χρόνια αργότερα, ο Αποστόλης Κόλλιας  αναζητά τα ίχνη της εξαφανισµένης του κόρης.
 
Μια περιπέτεια για το κυνήγι του έρωτα, του πλούτου, της επιτυχίας και των ανεκπλήρωτων ονείρων. Άνθρωποι κυριευµένοι από το αρβανίτικο πείσµα και τον άγραφο νόµο της τιµής ακολουθούν πορείες αντίθετες. Ανάµεσά τους αιωρείται ένα συγκλονιστικό µυστικό που όταν αποκαλυφθεί η αγάπη µετατρέπεται σε µίσος, ο έρωτας σε πόνο κι η εκδίκηση σε ενοχή. 
 
Ως πού µπορεί να φτάσει κανείς για να εκπληρώσει τα όνειρά του; Η αγάπη µπορεί να γεννήσει τη συγχώρεση; Ο έρωτας έχει τη δύναµη να αλλάξει τον προορισµό;
 
Κλείστηκε στον εαυτό του ψηλαφώντας συνεχώς τα µέσα του, σκορπίζοντας τα ενδότερα στους πέντε ωκεανούς και στους τέσσερις ανέµους. Ορισµένες νύχτες νόµιζε πως άγγιζε τα όρια της παραφροσύνης, γιατί, ενώ γνώριζε πως στις θάλασσες δεν πετάνε κουκουβάγιες, εκείνος έβλεπε ανεξήγητα µια κουκουβάγια να αράζει έξω από το φινιστρίνι της καµπίνας του και να κρώζει ασταµάτητα µε τη συριστική φωνή της και τότε αναθυµόταν τους θρύλους που είχε ακούσει γι’ αυτούς τους ορµηνευτές της νύχτας και τον έπιανε τρέµουλο, γιατί πίστευε πως ερχόταν για να προµηνύσει στ’ αφτιά του κάποιον παράξενο χρησµό που δεν µπορούσε να ερµηνεύσει.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Ειρήνη Μαλάµου γεννήθηκε στην Αθήνα τον Οκτώβρη του 1971. Σπούδασε Προγραµµατισµό Η/Υ κι εργάστηκε από το 1990 σε πολυεθνικές κι ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες, στο τµήµα της Μηχανογράφησης. 

Ο τόπος καταγωγής της είναι η Σκόπελος, που στάθηκε πηγή έµπνευσης για το βιβλίο της Το Μαύρο Νυφικό, που επίσης κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη και έχει γίνει bestseller. 

Ζει στον Ωρωπό µε τον σύζυγό της και τα τρία παιδιά τους.


Πέμπτη 28 Ιουλίου 2022

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΟΠΑΛΙΔΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΟΥΜΕ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΤΥΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ


 ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΟΠΑΛΙΔΟΥ

για το "ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΟΥΜΕ"

από τις ΠΡΟΤΥΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ.








Είμαι η Αναστασία Τοπαλίδου και πριν μερικές ημέρες εκδόθηκε το νέο βιβλίο μου με τον τίτλο «Λίγο πριν συμφιλιωθούμε» από τις εκδόσεις Πηγή.

Καθώς τίποτα πιο εντυπωσιακό και απρόβλεπτο από την ανθρώπινη φύση, αυτό στάθηκε η αιτία της έμπνευσης της ιστορίας που έφερε τη Μαρία και τον Μανώλη ως ήρωες του βιβλίου.

Σε μια μεταπολεμική Ελλάδα που ο καθένας διεκδικούσε αυτό που πίστευε πως του αναλογούσε στη ζωή ώστε να την προχωρήσει και να τη φτιάξει καλύτερη, η Μαρία εμμονικά ζούσε στα χαλάσματα του πολέμου κι ο Μανώλης μεγάλωνε στα δικά της χαλάσματα πασκίζοντας να επιβιώσει σε μια σχέση βασανιστική.

Λένε πως η αγάπη όλα τα γιατρεύει μα φαίνεται στην περίπτωση της Μαρίας και του Μανώλη δεν στάθηκε αρκετή, ούτε ικανή. Αυτή η αίσθηση με ακολουθούσε σε όλη τη διάρκεια της συγγραφής της ιστορίας δημιουργώντας μου, ομολογώ, έντονο συγκινησιακό φορτίο.

Γραμμένη πριν από αρκετά χρόνια, η έκδοσή της σε βιβλίο είναι μια επιθυμητή και ευχάριστη έκβαση συνοδευμένη βέβαια από την αγωνία για την καλή του τύχη όπως ακριβώς ενός γονιού για το παιδί του.

Ελπίζω και εύχομαι οι αναγνώστες να το αγαπήσουνε, να κρατήσουν ό, τι χωράει στην ψυχή τους, να σταθεί η αφορμή για σκέψη.

Το παρακάτω μικρό απόσπασμα που παραθέτω θεωρώ πως είναι ενδεικτικό της ιστορίας.

   Πάχνη σκέπασε τις στέγες της πόλης, τα γυμνά κλαδιά των δένδρων μετατράπηκαν σε υπέροχα γλυπτά που ορθώνονταν προς τον ουρανό. Η αγορά ξυπνούσε αργά, μαζεμένοι από το κρύο περπατούσαν οι υπάλληλοι που πήγαιναν στις υπηρεσίες τους, νυσταγμένοι καφετζήδες σκούπιζαν το πεζοδρόμιο μπροστά στα μαγαζιά τους, κι όπως ζύγωνε ο χειμώνας κλείνονταν οι άνθρωποι στα σπίτια τους και στον εαυτό τους και ετοιμάζονταν για τις παγωνιές και τα χιόνια και τις μέρες τις μικρές. Η Μαρία καθάριζε την αυλή της από τα τελευταία φθινοπωρινά φύλλα των δένδρων αφοσιωμένη στους συλλογισμούς της που άλλαζαν από λεπτό σε λεπτό κι όλο στον Μανώλη κατέληγαν.

    «Το ρόδο και τ’ αγκάθι σου» της ξεκαθάρισε κάποτε η Χρυσάνθη.

    Είχε γυρίσει αλλού το βλέμμα η Μαρία, στραπατσάρισε το μαύρο φουστάνι στα ανήσυχα χέρια και κατάπιε τον αναστεναγμό της με μια γουλιά νερό από το ποτήρι. Να ‘ταν από την αρχή μικρό παιδί να το χορτάσει χάδι, να χορτάσει κι αυτή αγκαλιά και μυρουδιές κι ανάσες και τα βλέφαρα στο μάγουλο.


Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Μια φορά κι έναν καιρό, σε µια µικρή πόλη ζούσε η Μαρία. Μνήµες και φαντάσµατα την τριγύριζαν, ήταν µια γυναίκα των παθών και των λαθών. Κι όταν ήρθε η ώρα της µετάνοιας, δεν στάθηκε τυχερή να την πραγµατοποιήσει, επειδή άλλα σχέδια υπήρχαν για εκείνη.

Στην ίδια πόλη ζούσε και ο Μανώλης. Έκανε πολλά όνειρα, µε την πίκρα να τα συνοδεύει, έτσι που ποτέ δεν τα έζησε ακέραια: ένα αγόρι των τραυµάτων και των θυµών που µεγάλωνε και που πάντα ζητούσε να ξεφεύγει- από τι, ούτε ο ίδιος γνώριζε.

Ανάµεσα στη Μαρία και τον Μανώλη -και γύρω τους και µέσα τους- έκαιγαν ο πόνος, η φωτιά και η ελπίδα. Ώσπου να ανταµώσουν απλά κι ώσπου να φιλιώσουν χωρίς ποτέ να συµφιλιωθούν.

Ένα συνταρακτικό κοινωνικό δράμα για τη Μαρία και τον Μανώλη, για τον πόνο, τη φωτιά και την ελπίδα που έκαιγε ανάμεσα τους, μέσα τους και γύρω τους.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Αναστασία Τοπαλίδου κατάγεται από το χωριό Δόξα Διδυµοτείχου. Μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Θεσσαλονίκη δηµοσιογραφία, την οποία άσκησε για µικρό χρονικό διάστηµα. Σήµερα ζει στη Δόξα.

Από τις Εκδόσεις Πηγή έχει επίσης κυκλοφορήσει τη Συλλογή Διηγηµάτων «Το Φάντασµα, τα Μώβ Έλατα & Άλλες Λεπτοµέρειες»

Κυριακή 24 Ιουλίου 2022

ΜΑΚΗΣ ΠΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΑΣΥΜΒΑΤΟΙ ΔΕΣΜΟΙ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ


 ΜΑΚΗΣ ΠΑΝΟΣ 

για το "ΑΣΥΜΒΑΤΟΙ ΔΕΣΜΟΙ"

από τις εκδόσεις ΠΝΟΗ.








Οι «Ασύμβατοι δεσμοί» αποτελούν οργανική συνέχεια του προηγούμενου μυθιστορήματός μου «Το μυστικό της παλιάς φωτογραφίας», πάλι από τις εκδόσεις ΠΝΟΗ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι ένα αυτόνομο μυθιστόρημα.

 Όταν λοιπόν τέλειωσα «το μυστικό της παλιάς φωτογραφίας» κάτι με έτρωγε ότι η ιστορία μου δεν είχε ολοκληρωθεί κι ότι έπρεπε να έχει και συνέχεια. Είχα καλύψει ιστορικά μια περίοδο από το 1912 (απελευθέρωση της Μακεδονίας) μέχρι το 1973 (την εποχή της χούντας). Οι βασικοί μου ήρωες ήταν ακόμα πολύ νέοι και θα μπορούσαν να συνεχίσουν να παίζουν πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο, αυτοί και οι επίγονοί τους, μέχρι να φτάσω σε μια άλλη σημαντική περίοδο για την ιστορία της χώρας μας, όπως ήταν η δύσκολη περίοδος της χρεοκοπίας και η εμφάνιση των ταγμάτων εφόδου μιας εγκληματικής οργάνωσης, κάπου δηλαδή στο 2010

Μια αριστερών πεποιθήσεων φοιτήτρια των αγώνων του Πολυτεχνείου και ένας αξιωματικός του στρατού ξηράς, τραμπούκος και ρατσιστής με καλά κρυμμένες ομοφυλοφιλικές προτιμήσεις, βρίσκονται ένοικοι της ίδιας πολυκατοικίας. Αν και δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, ένας στενός δεσμός τους ενώνει. Τον αγνοούν, αλλά υπάρχει… και κάποτε θα ξεσπάσει ως θύελλα καταστροφής όλων των βεβαιοτήτων τους.

Τριγύρω τους και μαζί τους περιδινίζονται στα πάθη και στις ελπίδες τους άλλα τραγικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ένας αραβικής καταγωγής, επιστημονικός και συνάμα ερωτικός μετανάστης. Έτσι αγγίζω και άλλες κοινωνίες, ξένες προς τη δική μας, με τις ανάλογες δυστοπίες, υποκρισίες, δεισιδαιμονίες, με τη δική τους –εντελώς διαφορετικήκουλτούρα ζωής. 

Είναι λοιπόν κατά βάση οι ίδιοι ήρωες και οι επίγονοί τους, μετά από παρέλευση τριών και πλέον δεκαετιών. Το σκηνικό έχει μετατοπιστεί από τη Μακεδονική επαρχία και την περίοδο της χούντας, στην Αθήνα της μεταπολιτευτικής κρίσης του 2010. Ασύμβατες σχέσεις συγγενικές, ερωτικές, κοινωνικές, πολιτικές και θρησκευτικές δημιουργούνται ανάμεσά τους, σχέσεις και δεσμοί με συγκρουσιακό χαρακτήρα.

Και τα δυο αυτά μυθιστορήματά μου θεωρείται ότι έχουν πολλές επιρροές ή καλύτερα ότι κατατάσσονται στη λογοτεχνική σχολή του νατουραλισμού.

Όπως ίσως γνωρίζουμε οι νατουραλιστές παρουσιάζουν τους ήρωές τους εξαρτημένους από τους όρους της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, και προβάλλουν πολύ το στοιχείο της αναπόφευκτης σύγκρουσης. Η ξεκάθαρα πολιτικοποιημένη γραφή τους αρνείται να ωραιοποιήσει την πραγματικότητα, αφού στόχος τους είναι να αποκαλύψουν τα κακώς κείμενα, να προβάλλουν έμμεσα την κοινωνική τους διαμαρτυρία και να καταγγείλουν τη σοβούσα υποκρισία και ανηθικότητα. Κρατούν στοιχεία από τον ρεαλισμό και την ηθογραφία, αλλά προχωρούν ένα βήμα πιο πέρα, στην ανάδειξη της κοινωνικής φθοράς, στην κατάδειξη της κρυμμένης, της γκρίζας πλευράς του κοινωνικού καθρέφτη, οδηγώντας τη σκέψη του αναγνώστη στην ανάγκη για ανατροπή αυτής της σαθρής κοινωνίας. Χωρίς να το λένε, ευαγγελίζονται την κοινωνική αλλαγή.

Για αυτό ο νατουραλισμός, όχι τυχαία, συνδέθηκε άρρηκτα με τα σοσιαλιστικά κινήματα.  Φαίνεται όμως ότι τίποτα δεν έχει επιλυθεί, και ότι διαχρονικά και πάντα, στην ιστορική γραμμή των αιώνων, οι άνθρωποι θα παλεύουν για καλύτερες ημέρες, πάντα θα ζητούν και θα αγωνίζονται κάποιοι, για να επιτύχουν την ιδανική κοινωνία, μια κοινωνία ιδεατή, χωρίς αδικία, χωρίς ανισότητα, χωρίς ανηθικότητα, χωρίς ξεπεσμό του ανθρώπου, χωρίς υποκρισία, χωρίς πείνα, αμορφωσιά, βία, φόβο, πόλεμο, κοινωνική κατάντια…

Σαν βαθειά πολιτικοποιημένο άτομο που είμαι λοιπόν κι εγώ,  δεν θα μπορούσε το γράψιμό μου να μην επηρεαστεί από τις πανανθρώπινες αξίες και ιδέες στις οποίες πιστεύω και για τις οποίες αγωνίζομαι: αξίες όπως είναι η δημοκρατία, η δικαιοσύνη, η ισονομία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο σεβασμός στην διαφορετικότητα, ο αγώνας κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, αλλά και τις ευαισθησίες μου για τη μόλυνση του περιβάλλοντος και την κλιματική αλλαγή που δυστυχώς σύντομα τείνει να γίνει το χειρότερο πρόβλημα για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Στα βιβλία μου λοιπόν εξωτερικεύω και καταθέτω στο χαρτί τα συναισθήματα που διεγείρουν και τεντώνουν τις ευαίσθητες χορδές της προσωπικότητάς μου.

Είμαι και γω της άποψης, ότι το διάβασμα δεν είναι μόνο για να αποξεχνιόμαστε (σημαντικό στοιχείο κι αυτό), αλλά ένα βιβλίο  πρέπει  και να μας προβληματίσει, να μας ταρακουνήσει, να διευρύνει την κριτική μας ικανότητα, να προκαλέσει τη φαντασία μας και να μας κάνει να αναρωτηθούμε για τον προορισμό μας.

 Παραθέτω και δυο μικρά αποσπάσματα από το βιβλίο μου:

«Απόλυτη ησυχία και γαλήνη απόκοσμη στο μικρό λιμανάκι. Η θάλασσα κράτησε την αναπνοή μέσα της και το κύμα έστησε αυτί να κρυφακούσει τις μύχιες σκέψεις μου. Τις μαρτύρησα στον άνεμο! Να ’μουν χελιδόνι να πετάξω πάνω της, στην απεραντοσύνη της πλάσης, να νοιώσω λεύτερη, να ζήσω» έγραψε εκείνη την πρωτομαγιά καθισμένη πάνω σ’ ένα βραχάκι, αγναντεύοντας τις χρυσορόδινες ανταύγειες του δειλινού μέσα στη θάλασσα.

 

«Λίγο πριν ξημερώσει στον ξύπνιο της, ή στον ύπνο της; σηκώθηκε αθόρυβα, διάβηκε σχεδόν πετώντας το σαλόνι, και άνοιξε με τις «φτερούγες» της αθόρυβα την εξωτερική πόρτα του διαμερίσματός τους. Ανέβηκε τρέχοντας τα λίγα σκαλιά, και βγήκε σαν αερικό στην ταράτσα της πολυκατοικίας. Έβρεχε καταρρακτωδώς και φυσούσε μανιασμένα εκεί πάνω. Οι χοντρές σταγόνες βροχής που έδερναν το πρόσωπό της και ο αέρας που τη χτυπούσε κατάμουτρα, της έδιναν μια αίσθηση απόλυτης ελευθερίας. Το ρούχο που φορούσε, είχε κολλήσει κατάσαρκα στο κορμί της, και περπατώντας ξυπόλυτη μέσα στα νερά, ένιωθε μια απίστευτη ηρεμία, μια πρωτόγνωρη χαρά και ευτυχία. Πλησίασε στην άκρη της ταράτσας και αγνάντεψε τα φώτα της πόλης, που απλώνονταν κάτω απ’ τα πόδια της. Είχε αρχίσει να χαράζει. Οι αστραπές και οι κεραυνοί που αυλάκωναν σαν τεράστια φωτεινά φίδια τον ορίζοντα, της προκαλούσαν αντίστοιχες εκρήξεις χαράς και την καλούσαν να πετάξει προς το μέρος τους, να γίνει ένα μαζί τους, να νιώσει τη δύναμη και την ομορφιά τους. Ανέβηκε στο περβάζι. Πάτησε σταθερά στην άκρη του και άνοιξε τα φτερά της. Στάθηκε μετέωρη για μερικά δευτερόλεπτα, σήκωσε το κεφάλι της στον ουρανό και ανοιγόκλεισε γρήγορα τις φτερούγες της, όπως ακριβώς στο όνειρό της. Στην επόμενη αστραπή που φώτισε τον ορίζοντα, εκτινάχθηκε φτερουγίζοντας προς τη λάμψη της. Ήταν το τελευταίο, λυτρωτικό πέταγμά της στα ουράνια».

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα ΕΔΩ

Ασύμβατες σχέσεις –συγγενικές, ερωτικές, κοινωνικές, πολιτικές– δημιουργούνται ανάμεσα στους ήρωες αυτού του μυθιστορήματος, σχέσεις και δεσμοί με συγκρουσιακό και ανατρεπτικό χαρακτήρα. Μια αριστερών πεποιθήσεων φοιτήτρια των αγώνων του Πολυτεχνείου κι ένας χουντικός αξιωματικός του στρατού με καλά κρυμμένες ομοφυλοφιλικές προτιμήσεις, ύστερα από μια περιπετειώδη πορεία τριάντα εφτά χρόνων, βρίσκονται ένοικοι της ίδιας πολυκατοικίας στην Αθήνα της κρίσης του 2010. Αν και δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, ένας στενός δεσμός τους ενώνει. Τριγύρω τους και μαζί τους περιδινίζονται στα πάθη και στις ελπίδες τους άλλα τραγικά πρόσωπα. Ενδοοικογενειακή βία, σκληρότητα κατά των γυναικών, ομοφοβικές ακρότητες, ρατσισμός, ερωτικά, πολιτικά και θρησκευτικά πάθη, πλέκουν έναν συγκλονιστικό αφηγηματικό καμβά με έντονο συγκινησιακό υπόβαθρο, που κάνουν το νατουραλιστικό αυτό κοινωνικό μυθιστόρημα να διαβάζεται χωρίς ανάσα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Μάκης Πάνος  γεννήθηκε στην Ορμύλια της Χαλκιδικής. Τελείωσε τη Γεωπονική Σχολή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Έχει έντονη πολιτιστική, συνδικαλιστική αλλά και πολιτική δράση τα τελευταία τριάντα χρόνια. Ένα τραγικό γεγονός έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή του. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Οι δικοί μας άγιοι οι δικοί μας άγγελοι» ήταν μια χειμαρρώδης κατάθεση ψυχής. Έχει γράψει ακόμα το «Γουρούνια στην πράσινη τσόχα», καθώς και τα θεατρικά έργα: «Σταμάτα την παρέλαση ρε…», «Ο Μάριος… πολιτευτής», καθώς και το αντιπολεμικό μονόπρακτο «Αποκτήνωση». Το 2018 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πνοή «Το μυστικό της παλιάς φωτογραφίας », ενώ οι «Ασύμβατοι δεσμοί» είναι η συνέχεια του προηγούμενου μυθιστορήματος.

Αρθρογραφεί σε διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα στην περιοχή της Χαλκιδικής και είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.