ΑΝΤΑ ΑΝΤΡΕΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ

Αυτή η χρονιά για την Άντα Αλιβιζάτου και τον Δημήτρη Ελευθεριάδη ήταν μια χρονιά για την επούλωση των πληγών του παρελθόντος και την αντιμετώπιση των δαιμόνων τους. Από δικής μου μεριάς λοιπόν, σαν Άντα Αντρέου σας εύχομαι ο επόμενος χρόνος να σας βρει πιο δυνατούς, πιο γενναίους και πιο τολμηρούς. Πότε δεν είναι αργά για ένα νέο ξεκίνημα. Το κυριότερο όμως είναι να μην ξεχνάμε την ευγένεια και την ανθρωπιά μας. Αυτές οι αρετές μας διακρίνουν και μας διαχωρίζουν από την μάζα της σκληρότητας. Χρόνια πολλά λοιπόν.

ΛΕΥΚΗ ΣΑΡΑΝΤΙΝΟΥ

Σήμερα είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς την κοινοτοπία και τα καθιερωμένα κλισέ δίνοντας ευχές, όχι μόνο για το νέο έτος, αλλά για οποιαδήποτε περίσταση...

Υγεία, ευτυχία, επιτυχία και ό,τι αφορά καθένα από εμάς προσωπικά είναι αυτά που λέγονται συνήθως.

Εγώ, ωστόσο, θα ήθελα, από πλευράς μου, να φανώ λίγο πιο συλλογική σε ό,τι αφορά το ευχολόγιο του 2020.

Να ευχηθώ λοιπόν, πρώτ' απ' όλα να είναι το 2020 έτος φιλικότερο προς τους συνανθρώπους μας που αντιμετωπίζουν λιμό, δίψα και πόλεμο σε κάποια μέρη της γης, μακριά από εμάς εδώ τους "πολιτισμένους" που περνάμε αυτή τη "δύσκολη" οικονομική κρίση... Έπειτα εύχομαι να γίνει όλη η ανθρωπότητα περισσότερο φιλική και σεβαστική προς το σπίτι μας, τον θαυμάσιο πλανήτη γη που μας φιλοξενεί, και προς όλες τις αθώες υπάρξεις που κατοικούν σε αυτόν και δεν διαθέτουν την ανθρώπινη εφυΐα για να τον καταστρέψουν...

Τέλος, ως συγγραφέας και μουσικός, εύχομαι  οι παλιές καλές σελίδες τόσο των αθάνατων διαχρονικών βιβλίων όσο και της κλασικής μουσικής παραγωγής να συνεχίσουν να συγκινούν τους ανθρώπους που λατρεύουν τις τέχνες σε κάθε γωνιά του κόσμου και πιστεύουν στην ηθοπλαστική τους δύναμη και στη βελτίωση των ανθρώπων μέσω αυτών!

Καλή χρονιά σε όλους! Ευτυχισμένο το 2020!

Σαραντινού Λεύκη

ιστορικός-συγγραφέας/ μουσικός- εκπαιδευτικός

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΙΧΛΑΚΗΣ-ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ ΑΙΓΟΚΕΡΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ

Καλές γιορτές ! Εύχομαι η ζωή μας να είναι ένα ατελείωτο καλοκαίρι.

Ένα παλιό ζεστό καλοκαίρι του ογδόντα, σ’ ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριουδάκι σε μια γωνιά της Ελλάδας, οι ζωές των χωρικών και των παραθεριστών μπλέκονται σε κουβάρι από ένα απρόσμενο γεγονός, που
φέρνει στο φως αρχαίους μύθους και στο προσκήνιο νέους τσαρλατάνους. Μας οδηγούν σε μυρωμένα, νοσταλγικά μονοπάτια, όπου ο έρωτας, η φιλία και οι δεσμοί αίματος δοκιμάζονται στο γαϊτανάκι που υφαίνει το καλοκαιρινό φως. Το καλοκαίρι αυτό είναι πολυπρόσωπο όπως το καρναβάλι. Μελωδικό σαν το τραγούδι που φτιάχνει το κύμα. Μοσχοβολά ρετσίνι και αθωότητα. Είναι ξεθωριασμένο σαν τα γαλάζια πολυφορεμένα πουκάμισα και μοναδικό όπως είναι το αποτύπωμα του καθενός μας απάνω στη γη! Ποιμένες, τράγοι, ελιές και πεύκα, πάθη και πόθοι, συκιές και αρχαία αγάλματα, πηγάδια που αναβλύζουν δροσιά στον ήλιο του μεσημεριού… Μια γη της επαγγελίας, όπου ζούμε μόνο μια φορά στη ζωή μας, όταν είμαστε πολύ νέοι και πολύ παθιασμένοι για να την κατακτήσουμε.

ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΜΑΝΓΓΕΛ-ΚΑΧΑΡΑΜΠΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

Δεν υπάρχουν Χριστούγεννα εδώ κάτω. Μόνο η ανάμνηση κάποιων περασμένων. Τα δέντρα, τα φώτα, ένα ζευγάρι ζεστές κάλτσες. Περιφέρομαι εδώ κι εκεί ξυπόλητη. Δεν υπάρχουν Χριστούγεννα εδώ. Μόνο ο μεταλλικός απόηχος ενός τριγώνου, το σκάσιμο ενός ξύλου στη φωτιά, μια γλύκα από γλυκό στα χείλη που τη γεύση της έχω ξεχάσει. Δεν υπάρχουν Χριστούγεννα εδώ. Μονάχα η αντανάκλαση μίας παλιάς βιτρίνας. Κούκλες και φιόγκοι. Κόκκινα περιτυλίγματα με πράσινες κορδέλες. Κάρτες κι ευχές. Χρόνια πολλά… Ευτυχισμένο το….

Το; Ποια χρονιά; Ποια Χριστούγεννα;

Ο χρόνος… Περνά… Πιο γρήγορα εδώ κάτω. Ο ήλιος μας καίει. Μυαλό, δέρμα κι αναμνήσεις.

Ποια Χριστούγεννα;

Δεν υπάρχουν Χριστούγεννα εδώ κάτω. Λείπει το χιόνι, το τραγούδι, το κλειστό παράθυρο και τα αναμμένα κεριά δίπλα στο τζάμι. Όλοι φωνάζουν Kuwa na Krismasi njema μα εγώ τη γλώσσα δεν την ξέρω.

Δεν ξέρω πια το πώς  να ευχηθώ. Δεν υπάρχουν Χριστούγεννα εδώ. Όλα είναι αλλιώς. Κι αυτός μαζί μου.

Και όλα τα Χριστούγεννα μου λένε: Σαν έχεις δίπλα σου εκείνον που αγαπάς, μπαίνει η γιορτή στο σπίτι σου κι ας λείπουν όλα τ’ άλλα…

Χρόνια πολλά 

Μάγια Άροντοκ

«Καχαραμπού σημαίνει κεχριμπάρι. Στη γλώσσα μου».

Έτσι της είχε πει. Τώρα εκείνη θα κληθεί να μάθει πολύ περισσότερα από τη λέξη, τη γλώσσα του. Όλα όσα κρύβει ο κόσμος του κι η νύχτα που μοιράστηκαν, η Νύχτα του Σάουιν.

Δύο γυναίκες σε δύο διαφορετικούς χρόνους βυθίζονται σε ένα μυστηριώδες οδοιπορικό και καταλήγουν σε έναν άγριο, απόκρυφο τόπο που θα τις φέρει αντιμέτωπες με τον ίδιο τους τον εαυτό. Με ό,τι γνώριζαν ως τώρα για τη ζωή, το καλό, το κακό, τον έρωτα και την αυτοθυσία.

Το Καχαραμπού αποτελεί το δεύτερο και τελευταίο μέρος του βραβευμένου μυθιστορήματος Η Νύχτα του Σάουιν. Ξεκινώντας με την άγρια αποκάλυψη που έκλεισε το πρώτο βιβλίο, φανερώνει ένα προς ένα όλα τα κρυμμένα κομμάτια της σκοτεινής ιστορίας της Στέφης, του Κίμωνα και του Ξένου, ταξιδεύοντας τους ήρωες στο χρόνο μέσα από τις σελίδες ενός ξεχασμένου ημερολόγιου και μιας καταραμένης αγάπης.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ-ΔΑΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ

"Από τη χριστουγεννιάτικη, αρχοντική Πάτρα του 1960, η ηρωίδα του βιβλίου "Λακριμόσα, Δαμάζοντας το Όνειρο", η Όλγα, εύχεται το νέο έτος να φέρει στον καθένα τις δικές του μικρές ευτυχίες που θα τον κάνουν να χαμογελάει τα πρωινά και θα στολίζουν με χρώμα όλες τις στιγμές του χρόνου. Ας γεμίσει η νέα χρονιά με περιπετειώδεις ανατολές, ράθυμα δειλινά και ρομαντικές αστροφεγγιές. Χρόνια πολλά με υγεία για όλο τον κόσμο!"

Πάτρα 1941: Λίγο πριν κατακλύσει τη χώρα η φρίκη της γερμανικής κατοχής, η έφηβη Αθηνά φέρνει στον κόσμο ένα κοριτσάκι, καρπό του έρωτά της με τον νεαρό Νίκο. Όταν εκείνος χάνεται στο παγωμένο αλβανικό μέτωπο, η Αθηνά βυθίζεται στη θλίψη, θρηνώντας τον χαμένο της έρωτα. Και η πόλη βομβαρδίζεται ανελέητα...

Πάτρα 1960: Η δεκαεννιάχρονη Όλγα, η μοναχοκόρη του πλούσιου επιχειρηματία Παναγή Κουλουμπή, γνωρίζει τον γοητευτικό και μυστηριώδη Μάνο, του παραδίνεται ολοκληρωτικά και ξεκινάει μαζί του ένα ταξίδι στον απόλυτο έρωτα.
Καθώς όμως η αγάπη τους μεγαλώνει, το κουβάρι της ζωής ξετυλίγεται και μυστικά κρυμμένα για δεκαετίες απειλούν να αποκαλυφθούν…

Ποιός είναι ο Μάνος τελικά;
Τί γίνεται όταν όλοι οι κανόνες, όλοι οι ηθικοί φραγμοί σείονται συθέμελα;
Πόσο δύσκολο είναι τελικά για την Όλγα να χαράξει το δικό της μονοπάτι της απώλειας;
Τη δική της Λακριμόσα;

ΕΥΔΟΚΙΑ ΣΤΑΥΡΙΔΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ

Αυτές τις γιορτές κάντε κάτι ξεχωριστό για εσάς! Αφήστε την ξεχασμένη παιδικότητά σας να σας πλημμυρίσει και γράψτε ένα γράμμα για όσα επιθυμείτε μόνο που δεν θα το στείλετε στον Άγιο Βασίλη αλλά στον εαυτό σας. Δώστε του υποσχέσεις που θα τηρήσετε για όλα όσα θέλετε να αλλάξετε στη ζωή σας. Ευχαριστήστε τον για όσα έχετε πετύχει, για τα σωστά και τα λάθη σας, για αυτό που είστε! Αγκαλιάστε τον! Αγαπήστε τον! Χρόνια πολλά με Υγεία και Αγάπη! Καλή χρονιά με Δύναμη και Πίστη! 

Ευδοκία Σταυρίδου

ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ-ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΨΕΜΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ

  ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΔΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΠΑΤΡΟΝΑΣ

      Προσπαθώ να φέρω στο προσκήνιο τους πρωταγωνιστές του καινούργιου μου βιβλίου «Ευλογημένο ψέμα» για να σας ευχηθώ «χρόνια πολλά» μέσω της ακτινοβολίας τους ως... πρώτα ονόματα του δράματος και καλά, αλλά μου ασκεί πίεση και λάμπει δια της παρουσίας της μια δευτεραγωνίστρια ονόματι Πατρόνα!

     Λυγίζει σαν κλαράκι το γεμάτο, όλο χάρες κορμί της, αναδιπλώνεται σαν φεγγαράκι στον ουρανό και επιβάλλει την απεραντοσύνη της! Επιστρατεύει τα λόγια της τα σοφά, τα κατασταλλαγμένα και λέει αυτολεξί και σε Κρητική ντοπιολαλιά, ούσα Κρητικιά λεβέντισσα... απευθυνόμενη σε σας...

     «Αυτός ο χρόνος, μάθια μου νά’ναι μπροστάρης κι οδηγός στα σοκκάκια τση τύχης, τση γεμάτης ψυχής, τση φωθιάς του έρωντα, τση υγείας, τση μπιστικής φιλιάς και τσ’ αγάπης που δεν κατέχει ήντα θα πει... σύνορα!»

     Η Πατρόνα, η αγαπημένη μου, που μου φέρνει στο νου τη γιαγιά μου με την αγέρωχη κορμοστασιά και τα ακτινοβόλα μάτια, τα αυλακωμένα με τις άπειρες γραμμούλες του χρόνου στα ριζά τους, που πιστοποιούσαν πως το πέρασμά της απ’ τη ζωή δεν άφησε ανέπαφη την ψυχούλα της. Τη χτύπησε, την τσάκισε, τη φυλάκισε στις σκοτεινές πτυχές του κόσμου, της στέρησε αγαπημένους... Τη μεταμόρφωσε όμως στο πανάξιο πλάσμα που άρπαξε τη ζωή απ’ τα μαλλιά και της φώναξε...

     «Χτύπα με όσο θες... Κανόνια θα κάμω τσι πληγές και θα γκρεμίσω τα τοιχιά τση δυστυχίας!»

     Η Πατρόνα, η λεβέντισσα Κρητικιά γερόντισσα, σας κοιτά στα μάτια, διαπερνά τις λύπες και τα βάσανά σας, διαλύει τις στεναχώριες σας και σας εύχεται «Καλά Χριστούγεννα» και το 2020 να κουβαλήσει μαζί του υγεία κι ένα τσουβάλι ευτυχίες! «Σαφί χαρές, κοπέλια...»

Η ιστορία ενός ανθρώπου που επιθυμούσε να γίνει τραγουδιστής.
Όμως, σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι της ζωής, η ίδια η μοίρα, μ’ έναν παράξενο τρόπο, τον επιλέγει να γίνει ιερέας. Χάνει την αγάπη τραγικά κι αναγκάζεται να βιώσει έναν γάμο συμβιβασμού για να μπορέσει να χειροτονηθεί. Ο Γιάννης γίνεται ένας εντελώς εναλλακτικός ιερέας, που βρίσκεται πάντα κοντά στις χαρές και στις πίκρες των ανθρώπων της ενορίας του κι όχι μόνο. Αγαπιέται πολύ απ’ το ποίμνιό του, που τον υποστηρίζει και τον υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια.
Το ξεκίνημα και η πορεία του στην ιεροσύνη εξελίσσονται με αναπάντεχες εναλλαγές, που διαφοροποιούν όλα τα μέχρι τότε δεδομένα και οδηγούν τον παπα-Γιάννη μπροστά σε ανατροπές που αλλάζουν ριζικά την καθημερινότητά του. Στην παρ’ ολίγον απώλεια της επαφής του με την πραγματικότητα και την ίδια τη ζωή, εμφανίζεται ένας άνθρωπος που μόλις έχει ξεφύγει από την άβυσσο της κατάθλιψης. Η Μαρία θα δει σαν θείο δώρο
τη συνάντησή της με τον παπα-Γιάννη και θα τον φέρει κοντά της μ’ ένα απροσδόκητο και ευφάνταστο ψέμα... Όμως, όταν μια επιλογή στηρίζεται σ’ ένα ψέμα, έστω κι ευλογημένο, που σώζει και σκορπά ευτυχία, αργά ή γρήγορα οι ίδιες οι περιστάσεις, καμμιά φορά κι η τύχη, θα ανασύρουν στο φως την αλήθεια! Και τότε... είναι μοιραίο τα πράγματα να πάρουν εντελώς ανεξέλεγκτη τροπή.
Ένας άνδρας ανάμεσα σε μια αλήθεια σκληρή κι ένα ψέμα ευλογημένο! Τί θα διαλέξει;
Μια γυναίκα που απαρνιέται την πραγματικότητα και μπλέκεται στα δίχτυα του απόλυτου έρωτα. Θα μπορέσει να βρει διέξοδο; Ένα παιδί που βιώνει την εγκατάλειψη στους τέσσερεις τοίχους ενός ορφανοτροφείου. Θα αγαπηθεί κάποτε όπως αξίζει να αγαπιέται πάντα ένα παιδί;