ΧΑΡΑΚΙΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ-ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΒΑΚΑΛΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Πώς γεννιέται η ιδέα για τη δημιουργία ενός νέου βιβλίου; Γιατί αυτό το θέμα και όχι κάποιο άλλο; Άπειρες σκέψεις κατακλύζουν, πιστεύω, το μυαλό κάθε συγγραφέα ∙ σκέψεις και ιδέες, άλλοτε μπερδεμένες κι άλλοτε ξεκάθαρες, σκέψεις βασανιστικές, σκιές που παλεύουν να πάρουν σχήμα, να γίνουν ιστορία. Σε μένα, αυτό συμβαίνει με πρόσωπα. Δεν είναι οι ιδέες που με καταδιώκουν, είναι οι μορφές που έρχονται ξανά και ξανά μπροστά μου, που τις βλέπω ολοκάθαρα να περιφέρονται γύρω μου. Όπου κι αν βρίσκομαι, ό,τι κι αν κάνω, με όποιον κι αν μιλώ, πιο κει -στο βάθος-  υπάρχει αδιάκοπα ένα πρόσωπο. Σιωπηλό και επίμονο, μου ζητά να γράψω γι’ αυτό. Να διηγηθώ την ιστορία του. Κάποιες φορές, προσπαθώ να το αποφύγω. Μάταια. Στο τέλος, πάντοτε ενδίδω και το ακολουθώ. Έτσι ξεκίνησε και τούτο το βιβλίο, «Οι χαρακιές πάνω στον χρόνο». Η Δάφνη ήταν εκείνη που δεν με άφηνε να ησυχάσω ∙ η Δάφνη, με το σημαδεμένο πρόσωπό της.
Κι όπως είναι φυσικό, γύρω της χτίστηκε μια ολόκληρη ιστορία. Πρόσωπα που την πλαισίωσαν, που σιγά-σιγά της πήραν τον κεντρικό ρόλο. Όμως, η αλήθεια είναι ότι σε εκείνη οφείλω αυτό το βιβλίο.
Η Βασιλική, ο Πέτρος, ο Σίμος, η Στασινή και οι οικογένειές τους, οι φίλοι, οι συγχωριανοί τους, δομήθηκαν γύρω από τη Δάφνη. Και παρακολουθούμε το ταξίδι τους στη ζωή, τα πάθη, τα λάθη, τις εμμονές τους. Βλέπουμε τις χαρακιές που αφήνουν μέσα τους τα γεγονότα, οι ατυχείς επιλογές που κάνουν και οι λανθασμένες εκτιμήσεις. Συγχρόνως όμως, βλέπουμε και κάποιους απ’ αυτούς να ωριμάζουν, να ανακαλύπτουν τον εαυτό τους, την αλήθεια της ψυχής τους και να οδηγούνται στην αυτογνωσία. Συνεπώς, να ισορροπούν, να βρίσκουν την γαλήνη και την ευτυχία, σε μια δεύτερη ευκαιρία που τους προσφέρεται.
Το βιβλίο αυτό με δυσκόλεψε αρκετά. Ατίθασοι οι ήρωες, ξέφευγαν πότε από δω και πότε από κει. Αλλού προσπαθούσα να τους πάω κι αλλού πήγαιναν. Έσβησα ολόκληρα κεφάλαια, γύρισα πίσω και έκανα μεγάλες αλλαγές, άλλαξα ονόματα, σχέσεις, γεγονότα ∙ με παίδεψαν, οι άτιμοι! Μα τους αγάπησα πολύ. Πέρασα υπέροχα μαζί τους, βυθίστηκα στον κόσμο τους, άφησα τη μαγεία τους να παρασύρει τη φαντασία μου σε καινούργια εγχειρήματα, τόλμησα να «παίξω» με το υπερφυσικό, με τον Μαγικό Ρεαλισμό, που λατρεύω. Ελπίζω να τα κατάφερα.
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον, τους αγαπώ όλους, τον καθένα για διαφορετικό λόγο. Τους πονάω, χαίρομαι που κάποιοι βρήκαν τον δρόμο τους. Λυπάμαι για όσους δεν τα κατάφεραν, μα έτσι είναι η ζωή. Δε συγχωρεί εκείνους που δεν μπορούν να δούνε μέσα τους, να καταλάβουν την αλήθεια τους.

Εύχομαι ολόψυχα, ο αναγνώστης να περάσει κι εκείνος όμορφα μαζί τους, να τους αγαπήσει όσο κι εγώ. Χαρακιές, λοιπόν, στα κορμιά, στις ψυχές, στα αισθήματα ∙ χαρακιές πάνω στον ίδιο, τον αιώνιο χρόνο. Γιατί όπως λέει κι ο Σίμος: «Ολόκληρη η ζωή μας μια χαρακιά πάνω στον χρόνο ∙ μια γρατζουνιά στο μπράτσο του Θεού».

Αφροδίτη Βακάλη

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Μια κοπέλα, εγκλωβισμένη σ’ ένα σπίτι που έχει παντού χαραγμένο τ’ όνομά της, ασφυκτιά μέσα στον γάμο της, στη φυλακή που αντί για σίδερα έχει λέξεις. Ένας άντρας, μεγαλωμένος με τη ρετσινιά του «γύφτου» και του «μπάσταρδου», μοναχικός, σκληρός, συναισθηματικά χωλός, ακροβατεί στο περιθώριο μιας κοινωνίας που από νωρίς τον απορρίπτει και τον εχθρεύεται. Ένας έρωτας, μια αμοιβαία ανάγκη, μια φυγή και ένα άδοξο τέλος.  

Δεκαπέντε χρόνια μετά, ένας ξένος, ταλαιπωρημένος απ’ το ταξίδι, βρίσκει θαλπωρή και καταφύγιο στο σπίτι μιας γυναίκας που είναι γεννημένη ν’ αγαπά, να προσφέρει, να γαληνεύει τους ανθρώπους. Πιο πέρα, στο δάσος, η Ελισσώ. Γιάτρισσα, μαΐστρα, κατέχει τη Γνώση, τη Σοφία της ζωής. Ρίχνει τους ρούνους και βλέπει το πριν και το μετά. Μα δεν τα βλέπει όλα. 

Ένα μυστικό. Ένας γρίφος, που ζητάει να λυθεί. Ψυχές ταραγμένες που προσπαθούν να ισορροπήσουν, να βρουν τον σκοπό τους και να γιατρευτούν. Μόνος δρόμος, η Αλήθεια∙ αυτή που κρύβεται μέσα τους κι αδυνατούν να δούνε. Αυτή μονάχα μπορεί να τους λυτρώσει. Η Αλήθεια της ψυχής. Τίποτα πέρα απ’ αυτήν, τίποτα χωρίς αυτήν…

Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΣΑΟΥΙΝ-ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΜΑΝΓΓΕΛ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

Πως το εμπνευστήκατε,τι σας ώθησε να καταπιαστείτε με το συγκεκριμένο θέμα.

Η Νύχτα του Σάουιν είναι η μετεξέλιξη μιας μικρής ιστορίας δύο χιλιάδων λέξεων που είχα γράψει όταν ήμουν ακόμη φοιτήτρια σε μία μικρή πόλη της Βόρειας Αγγλίας. Η μυστηριακή, γοτθική ατμόσφαιρα της πόλης σε συνδυασμό με τους τοπικούς θρύλους, ήταν αυτά που με ενέπνευσαν για τη δημιουργία της. Συγκεκριμένα ένα φοιτητικό πάρτι για το Halloween –μία γιορτή σχετικά άγνωστη τότε για τους περισσότερους από εμάς, έγινε η αφορμή να ανατρέξω σε τοπικές βιβλιοθήκες για να ανακαλύψω πως έχει τις ρίζες της σε μία αρχαία κέλτικη γιορτή, τη Νύχτα των Νεκρών, ή Νύχτα του Σάουιν.  

Δυο λόγια για τους ήρωες σας.

Οι ήρωες μου είναι όπως οι περισσότεροι άνθρωποι. Ούτε απόλυτα καλοί, ούτε κακοί. Έχουν τις αδυναμίες τους, τις σκοτεινές πλευρές τους όπως όλοι μας. Παλεύουν με τα μυστικά και τις εμμονές τους. Έρχονται αντιμέτωποι με την απώλεια, τα τραύματα, τις επιθυμίες, τα πάθη τους, όλα τα τρομερά και όμορφα που περικλείει η ζωή.

Τα συναισθήματα σας κατά τη γραφή και την έκδοση.

Όταν έγραφα τη Νύχτα δε φανταζόμουν ποτέ πως θα γινόταν βιβλίο. Πόσο μάλλον ότι θα βραβευόταν. Ήταν μια ιστορία όπου κατέφευγα για να ξεφεύγω από την καθημερινότητά μου. Ένα ταξίδι που δεν κόστιζε και μπορούσα να το κάνω ανά πάσα στιγμή. Για πολλά χρόνια λοιπόν, παρέμεινε αυτό ακριβώς. Ο δικός μου προσωπικός χρόνος μες στην ημέρα. Θυμάμαι κάποια στιγμή γινόταν ένας μεγάλος διαγωνισμός διηγήματος. Αποφάσισα να πάρω μέρος με τη Νύχτα. Για κακή-καλή μου τύχη ένα σωρό από στραβά με έκαναν να χάσω τη διορία παράδοσης. Στεναχωρήθηκα πολύ. Ήταν η πρώτη φορά που αποφάσιζα να βγάλω την ιστορία προς τα έξω –μέχρι τότε δεν την είχε δει κανείς- και το γεγονός πως έχασα την ευκαιρία με είχε ρίξει αρκετά. Μία φίλη τότε μου είχε πει πως δεν έπρεπε να πέφτω. Πως ίσως ο προορισμός της ιστορίας να ήταν άλλος. Χρόνια μετά θα έβλεπα πόσο δίκιο είχε.  

Η έκδοση της ήταν η πραγμάτωση του πιο τρελού ονείρου. Όταν την κράτησα πρώτη φορά στα χέρια μου σε μορφή βιβλίου, νόμιζα ότι θα κλάψω. Αντ’ αυτού άρχισα να γελώ. Ήταν κάτι σαν ξέσπασμα. Μία μορφή λύτρωσης. Η ιστορία είχε φύγει πια από μένα και ταξίδευε προς το άγνωστο -εκεί απ’ όπου προήλθε.     

Μια χαρακτηριστική φράση, μικρή παράγραφο ή μήνυμα του βιβλίου.

«Η αγάπη είναι το μεγαλύτερο φάρμακο σαν το ‘χεις και το χειρότερο φαρμάκι σαν σου λείπει.»

Γιατί μας προτείνετε να το διαβάσουμε.

Για το ταξίδι. Την απόδραση. Για τους ίδιους λόγους που το έγραψα.

Πόσο καλά γνωρίζεις τον πιο δικό σου άνθρωπο;

"Νόμιζα ότι την ήξερα...
Δεν ήξερα τίποτα.
Ούτε εκείνη, ούτε τη φυλακή της".

Από την Αθήνα μέχρι τη Βόρεια Αγγλία και τη Σκωτία, ο Κίμων, ένας ανερχόμενος σκηνοθέτης, αναζητά την καλύτερή του φίλη, μια τυχοδιώκτρια ζωγράφο που εξαφανίστηκε έπειτα από την πρώτη της ατομική έκθεση με τίτλο Η Νύχτα του Σάουιν.
Μέσα από ένα περιπετειώδες ταξίδι σε διαφορετικούς χρονοτόπους, ο Κίμων καλείται να λύσει τα σκοτεινά μυστήρια της ταυτότητας και του παρελθόντος της: Ποια ήταν στην πραγματικότητα η Στέφη; Γιατί έφυγε; Τι σχέση είχε η έκθεση με την εξαφάνισή της και τι σημαίνει η Νύχτα του Σάουιν;

Πρωτίστως η διαδρομή εκείνης κι έπειτα του Κίμωνα, καθώς βρίσκεται στα χνάρια της, είναι μια περιπλάνηση σ έναν χαοτικό λαβύρινθο, όπου ο έρωτας παίρνει τη μορφή κατάρας και η λογική της τρέλας. Με φόντο μια αρχαία κέλτικη γιορτή, τη Νύχτα των Νεκρών, ένα μυστηριώδη άγνωστο άντρα κι ένα κλεμμένο οικόσημο, ο Κίμων και η Στέφη παρασύρονται στην "άλλη πλευρά" και έρχονται αντιμέτωποι με την πιο άγρια αποκάλυψη...

Η "Νύχτα του Σάουιν" είναι ένα μυθιστόρημα μυστηρίου, μια σαγηνευτική ιστορία για την αγάπη, τη φιλία, τη μοίρα και το άγνωστο που κρύβει ο καθένας μας μέσα του.

Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΡΓΙΩΡΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ "Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΑΣΘΕΝΗΣ" ΤΟΥ ALEX MICHAELIDES ΑΦΟΥ!!!

Ένα ψυχολογικό θρίλερ που διαβάζεται ευχάριστα και με αμείωτο ενδιαφέρον μέχρι το τέλος του.
Κεντρικός ήρωας είναι ο Θιο, ψυχοθεραπευτής στο επάγγελμα, που είναι αποφασισμένος να βοηθήσει την Αλισια, ασθενής που νοσηλεύεται στο ψυχιατρείο, έπειτα από την καταδίκη της για την δολοφονία του άντρα της. Το βιβλίο είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο με ομιλητή τον Θιο, ενώ υπάρχουν κεφάλαια που διαβάζουμε το ημερολόγιο της Αλισια, πριν αυτή φτάσει στο σημείο της δολοφονίας του άντρα της. Η προσπάθεια του ψυχοθεραπευτή να κάνει την ασθενή του να μιλήσει, σύντομα εξελίσσεται σε μια αστυνομική έρευνα, κατά την οποία αναζητείται ο πραγματικός ένοχος της δολοφονίας του συζύγου της Αλισια. Κατα τη διάρκεια της έρευνας αυτής, από τις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν μια σειρά από αντιπαθητικους χαρακτήρες που εύκολα τραβάνε τις υποψίες, αρχικά του Θιο και στη συνέχεια του αναγνώστη.
Στο σύνολό του το βιβλίο είναι πολύ καλό αν και δεν καταφέρνει να ανεβάσει την αδρεναλίνη σε ψηλά επίπεδα.

Η ζωή της Αλίσια Μπέρενσον είναι φαινομενικά τέλεια. Διάσημη ζωγράφος η ίδια, περιζήτητος φωτογράφος μόδας ο άντρας της, ζουν σ’ ένα μεγάλο σπίτι με θέα στο πάρκο, σε μια από τις πιο όμορφες περιοχές του Λονδίνου. Όταν ένα βράδυ ο σύζυγός της γυρίζει αργά από μια φωτογράφιση, η Αλίσια τον πυροβολεί πέντε φορές στο κεφάλι και βυθίζεται στη σιωπή.
Η άρνησή της να μιλήσει και να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση θα μετατρέψει μια οικογενειακή τραγωδία σε κάτι πολύ μεγαλύτερο, σ’ ένα μυστήριο το οποίο μονοπωλεί τη φαντασία του κοινού και κάνει την Αλίσια διαβόητη. Η τιμή των έργων της απογειώνεται κι εκείνη, η «σιωπηλή ασθενής», μεταφέρεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας στο Γκρόουβ, μια ψυχιατρική μονάδα υψηλής ασφαλείας στο βόρειο Λονδίνο.

Ο Θίο Φέιμπερ είναι ένας ιατροδικαστικός ψυχοθεραπευτής που περίμενε πολύ καιρό την ευκαιρία να δουλέψει με την Αλίσια. Είναι πεπεισμένος ότι εκείνος θα πετύχει εκεί που οι άλλοι απέτυχαν. H αποφασιστικότητά του να την κάνει να μιλήσει και να ξετυλίξει το μυστήριο της δολοφονίας του άντρα της τον παρασύρει σ’ ένα δύσβατο μονοπάτι που οδηγεί στα βαθύτερα αίτια της σιωπής της…
Κι αν του μιλήσει, θα θέλει να ακούσει την αλήθεια;

Τον αγαπώ τόσο ολοκληρωτικά και απόλυτα, που μερικές φορές αυτή η αγάπη απειλεί να με καταβάλει.
Σκέφτομαι συχνά…
Όχι. Δεν θα γράψω γι’ αυτό.
Από το ημερολόγιο της Αλίσια

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΙΑΦΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ "ΤΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ ΣΤΗ ΛΙΘΙΑ" ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΒΕΖΥΡΟΓΛΟΥ ΑΦΟΥ!!!

Ζωντανή περιγραφή του τοπίου αλλά και του αρχοντικού. Νομίζεις πως βρίσκεσαι ανάμεσά στους ήρωες και τα ζεις έντονα. Τα συναισθήματα βγαίνουν αβίαστα και η ιστορία σε κρατά μέχρι τέλους. Η γραφή απλή, που όχι μόνο δεν σε κουράζει αλλά σε αιχμαλωτίζει στη μαγεία της ιστορίας.

Η αναζήτηση της αλήθειας από την Αγγελική και μια τυχαία σύμπτωση στο να βρεθεί δασκάλα εκεί,  μας ταξιδεύει σε ένα ορεινό χωριό στη Λιθιά. Πόσο δύσκολο είναι να ανακαλύψει, στο μικρό εκείνο χωριό, το παρελθόν της μητέρας της χωρίς να κινήσει υποψίες; Προσπαθεί περπατώντας στα ίδια μέρη όπου κάποτε βάδιζε και  η μητέρα της, να βρει τις ρίζες της, να αντιμετωπίσει το παρελθόν, αλλά και να γνωρίσει τον αδερφό της.

Η γνωριμία της με τον Άρη την ίδια βραδιά που πήγε εκεί, τυχαία. Που να γνώριζε ποιος ήταν.  Ο έρωτας θα ταρακουνήσει και τους δυο, όσο και αν ήθελαν να τον αποφύγουν δεν κατάφεραν τελικά να ξεφύγουν από τα δίχτυα του. Αν και το παρελθόν τους οδυνηρό και για τους δύο, θα προσπαθήσουν να κυνηγήσουν το όνειρο. Μόνο που κάποιοι είχαν άλλα σχέδια, έτσι θα βρεθούν εμπόδιο στην ευτυχία τους.

Μια σειρά από ανεξήγητα εγκλήματα, συγκλονίζουν την κοινωνία. Ποιος κρύβεται πίσω από αυτά, αλλά και ποιο το όφελος; Αλυσιδωτές αντιδράσεις, ανεξήγητα γεγονότα και μια θυσία για να κερδίσει η αγάπη. Θα μείνουν αλώβητοι από την σκληρή πραγματικότητα και την δίνη των αποκαλύψεων;  Αλήθεια μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε για να εκπληρώσουμε τις κρυφές μας επιθυμίες;

Μέχρι πού μπορείς να φτάσεις για να εκπληρώσεις τις πιο κρυφές σου επιθυμίες;

Η ήρεμη ζωή μιας μικρής επαρχιακής κοινωνίας διαταράσσεται, καθώς το τίμημα για επιθυμίες που πραγματοποιούνται αβίαστα είναι μεγάλο. Μέσα από το σκοτάδι ξεκινά το οδοιπορικό της Αγγελικής προς τη λύτρωση, όταν μαθαίνει το μυστικό της μάνας της πως έχει έναν χαμένο αδελφό.

Οι απαντήσεις είναι καλά κρυμμένες στο ορεινό χωριό που κάποτε όλα ξεκίνησαν, στη Λιθιά. Σε ένα παλιό αρχοντικό θα αναζητήσει την αλήθεια και θα γνωρίσει τον έρωτα. Ο Άρης, εκθαμβωτικός και σαγηνευτικός, γίνεται καταιγίδα δοκιμάζοντας με το μένος της να ξορκίσει τις αμφιβολίες της.

Όμως, το παρελθόν και το παρόν συγκρούονται οδυνηρά, δημιουργώντας μικρές ρωγμές, που ίσως σταθούν μοιραίες... Μια σειρά αποκαλύψεων και ένοχων μυστικών τούς παρασύρει στη δίνη της. Πού οδηγούν; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει, κανείς δεν είναι σίγουρος... Ένας έκπτωτος άγγελος θα τους δώσει τις απαντήσεις που ψάχνουν, όμως θα ζητήσει το δικό του αντίτιμο.

Το αρχοντικό στη Λιθιά κρύβει όλα τα μυστικά αυτής της συγκλονιστικής ιστορίας.

 Γράφει η Κωνσταντίνα Σιάφη Διαμάντη

Δείτε τη σελίδα της συγγραφέως ΕΔΩ

ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ-ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΦΡΑΓΚΙΑΔΟΥΛΑΚΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ -ΠΝΟΗ

Αγαπημένε μου ιδανικέ αναγνώστη

Σου γράφω για να σου συστήσω –όχι τον εαυτό μου, όχι– μα το βιβλίο μου, το Πορτραίτο. Είναι το τρίτο μου παιδί και ως μικρότερο είναι και το πιο χαϊδεμένο. Ζωηρό παιδί από τα γεννοφάσκια του. Δεν ησυχάζει λεπτό στο ράφι. Οι καημένες οι πωλήτριες των βιβλιοπωλείων, το βάζουν από δω, το τοποθετούν από κει, το στολίζουν, το κανακεύουν αλλά πώς τα καταφέρνει, να αναπηδά και να προσγειώνεται στα χέρια των βιβλιόφιλων, είναι ανεξήγητο. Ή μήπως όχι; Αρχικά να σας αποκαλύψω πως είναι φαγανό, ολόκληρες πεντακόσιες τριάντα σελίδες. Έπειτα είναι καλοντυμένο. Όμορφα χρώματα στο εξώφυλλο, υπέροχο χαρτί και γραμματοσειρά, που όσο να πεις βγάζουν μάτι. Λοιπόν; Πώς γεννήθηκε τούτο το αξιολάτρευτο διαβολάκι;

Φτιάχτηκε από ακριβές και συγκινητικές αναμνήσεις, παλιές αλήθειες και περιπέτειες που όλοι μας κάπου έχουμε ξανακούσει. Από παππούδες, από γιαγιάδες, από γονείς, θείους, κουμπάρες και ξαδέρφια. Τις ψιθυρίζουν οι άνεμοι των καιρών και των τόπων. Μοιάζουν γνώριμες στο μυαλό μα περισσότερο στην καρδιά μας. Τις αγαπάμε. Έλα όμως που πάντα το παλιό αποζητά το καινούριο. Μαζί είναι αχτύπητο δίδυμο. Έτσι και στο Πορτραίτο μου, το παρόν συνομιλεί με το παρελθόν και παρέα κεντάνε το μέλλον. Επιστρέφουμε σε άλλες εποχές και με τη μηχανή του χρόνου και του έρωτα, μικραίνουμε κι αντικρίζουμε με παιδικά μάτια, τον πόλεμο κι όλα τα δεινά που αυτός προκαλεί στον κόσμο. Γινόμαστε σκιές σε σκονισμένα κάδρα, φιγούρες από ξεθωριασμένο χαρτί. Πρόσφυγες. Μετανάστες. Φεύγουμε διαρκώς. Αναζητάμε. Ακουμπάμε τον άνθρωπο και τις ρίζες του. Γέρνουμε στην αγάπη. Ξεκουραζόμαστε. Εγκαταλείπουμε την Κρήτη και ταξιδεύουμε στο Παρίσι. Περιφερόμαστε μαγεμένοι. Θαυμάζουμε. Νοσταλγούμε. Κρυφοκοιτάζουμε από την κλειδαρότρυπα της μνήμης, έναν αγνό ανεκπλήρωτο έρωτα να κινεί τα νήματα της ιστορίας. Ο έρωτας του ήρωα για την ανήλικη Αρετούσα του, δεν είναι παρά ο έρωτας για τη χαμένη πατρίδα: «μου λείπεις, αχ μου λείπεις, μου λείπει το χωριό μου, το σπίτι που άφησα πίσω. Γιατί το σπίτι είναι δέρμα. Ξύνεις σοβά και βρίσκεις φλέβες. Φωτογραφίες αγκαλιά με το καρφί στον τοίχο. Χαρές και λύπες στο μπαούλο και λόγια ανομολόγητα στη φυλακή του αίματος.» Αυτό είναι το Πορτραίτο. Κι όπως διαβάζουμε στις σελίδες του: Ο έρωτας είναι από μόνος του ένα θαύμα, δεν έχει πατρίδα, ούτε κανόνες και δεδομένη γλώσσα· η καρδιά θα τον επινοήσει ούτως ή άλλως, σαν τον τόπο που είναι εκ γενετής ο προορισμός της.

Αν επιθυμείς κι εσύ ιδανικέ μου αναγνώστη, να κάνεις ένα ταξίδι που θα σε συνεπάρει, που θα σου θυμίσει πράγματα μισοξεχασμένα, που θα σε βάλει στην άβολη αλλά τόσο ζωογόνα διαδικασία να θέλεις να ονειρευτείς, να δακρύσεις, να ερωτευτείς –με δυο λόγια να νιώσεις–,  πάρε το βιβλίο μου μια βόλτα στην καρδιά σου.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Τα φθινοπωρινά απογεύματα μια παράξενη θλίψη απλώνεται στα βουλεβάρτα. Το νερό της βροχής ξεπλένει ιστορίες και πόθους και όνειρα. Από την πλατεία Μαντελέιν μέχρι τον σιδερένιο Πύργο, ακούγεται αχνά ένα μονότονο τραγούδι.

Ποτέ δεν θα θυμόταν τι έγινε ακριβώς στη συνέχεια. Αισθάνθηκε μόνο μια υπόγεια ενέργεια να την τραβάει προς τα πίσω. Την ενέργεια μιας ψυχής που φώναζε: «Κοίτα με, πάμε μια βόλτα μαζί στη βροχή, να πιούμε, να γελάσουμε, ν’ αγκαλιαστούμε… Μου λείπεις τόσο κι ας μη σε ξέρω. Ο χρόνος ποτέ δεν φτάνει για ν’ αγαπήσεις και ν’ αγαπηθείς. Ο χρόνος πάντα υπερβάλλει. Τρέχει με ασύλληπτη ταχύτητα και μένει ακίνητος στο σύμπαν. Ας υπερβάλλουμε κι εμείς. Έλα κοντά μου».

Παρίσι. Μια βόλτα στη βροχερή Βαστίλη. Ένα τυφλό τρομοκρατικό χτύπημα. Δυο άγνωστοι που το τέρας της βίας ενώνει για πάντα.

Αστράκι. Στην άλλη άκρη της Ευρώπης, σ’ ένα μικρό χωριό που δεν υπάρχει στον χάρτη της Κρήτης, η Σοφία, προσπαθώντας να ξεφύγει από τον εφιάλτη, ρίχνεται αντίστροφα στο ρέμα του χρόνου. Ανοίγει τις πόρτες της μνήμης. Με όχημα το πορτραίτο ενός άνδρα, ταξιδεύει στο παρελθόν, και στο καθρέφτισμά του αντικρίζει το μέλλον της.

Με μια συγκινητική εξιστόρηση, μέσα απ’ τα μάτια ενός παιδιού, αναβιώνει τα χρόνια της Κατοχής, της πείνας, του ξενιτεμού. Ζει τον απαγορευμένο έρωτα του Γιώργη για την Καλλιόπη και παίρνει ένα πολύτιμο μάθημα. Ο άνθρωπος είναι εν δυνάμει μετανάστης. Κανένας τόπος και κανένας πόλεμος δεν είναι ικανός να ξεριζώσει από την καρδιά του την αγάπη για ό,τι αφήνει πίσω του. Όλη του τη ζωή επιστρέφει «σπίτι». Γιατί το σπίτι είναι δέρμα. Ξύνεις σοβά και βρίσκεις φλέβες. Φωτογραφίες αγκαλιά με το καρφί στον τοίχο. Χαρές και λύπες στο μπαούλο και λόγια ανομολόγητα στη φυλακή του αίματος.

ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ-ΠΑΤΡΙΚ ΝΤΕΓΟΥΙΤ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και ΜΕ άρεσε το "Οι αδελφοί Αδελφές" ΑΦΟΥ!!! 💰
🔫
Με το μυθιστόρημα του αυτό, ο Ντεγουίτ αποτίει φόρο τιμής στο κλασικό γουέστερν.
Οι αφελφοί Αδελφές,επαγγελματίες πιστολάδες,ξεκινούν μετά από εντολές του πανίσχυρου Στόλαρχου,να εκτελέσουν τον Χέρμαν Κερμιτ Γουορμ ο οποίος έχει στην κατοχή του μία μυστική συνταγή για να βρίσκει στα ποτάμια χρυσάφι.Θα παρακολουθήσουμε τους δύο αδελφούς σ'ένα περιπετειώδες ταξίδι στην Άγρια Δύση του 1850,από το Όρεγκον μέχρι το Σακραμέντο.Δεν θα σας πω τι θα συναντήσουν στο δρόμο τους και με ποιον τρόπο θα το αντιμετωπίσουν αλλά θα προτείνω να το ανακαλύψετε μόνοι σας.Μου άρεσε πολύ η ιστορία,μου άρεσε ο τρόπος που μου τη διηγήθηκε ο Έλι(ο ένας αδελφός) ήταν σαν να παρακολουθούσα ταινία γουέστερν( πριν αρκετά χρόνια έβλεπα συχνά γουέστερν).
Πιστολάδες,χρυσοθήρες παρήλασαν από μπροστά μου και με τις περιπέτειες τους μ'έκαναν να γελάσω,να θυμώσω,να λυπηθώ-στεναχωρηθώ(κυρίως για τον Ζουμπά το άλογο του Έλι).
Αν σας αρέσουν κι εσάς τα γουέστερν αναζητήστε το... 🔫

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο Χέρμαν Κέρμιτ Γουόρμ πρέπει να πεθάνει. Το έχει διατάξει ο πανίσχυρος, αινιγματικός άντρας με το προσωνύμιο Στόλαρχος. Δυο επαγγελματίες πιστολάδες, ο Έλι και ο Τσάρλι Αδελφές, ξεκινούν να εκτελέσουν τη διαταγή του. Αντίθετα με τον αδελφό του, ο Έλι δε λατρεύει το ουίσκι, το πιστολίδι και τους σκοτωμούς αλλά, έτσι κι αλλιώς, συμμετέχει, μια και δεν ξέρει να κάνει και τίποτε άλλο. Ωστόσο, καθώς το υποψήφιο θύμα αποδεικνύεται δύσκολος στόχος και οι αδελφοί Αδελφές αναγκάζονται να κάνουν τη διαδρομή από το Όρεγκον μέχρι το Σακραμέντο, ο Έλι βρίσκει το χρόνο να προβληματιστεί και να αμφισβητήσει για πρώτη φορά τόσο την επαγγελματική του δραστηριότητα όσο και τον εργοδότη του.

Με αυτό το αριστουργηματικό μυθιστόρημα το οποίο, ως αουτσάιντερ, κατέπληξε κριτική και κοινό, φτάνοντας μέχρι τη βραχεία λίστα για το Booker, ο Πάτρικ Ντεγουίτ αποτίει φόρο τιμής στο κλασικό γουέστερν και, ταυτόχρονα, το υπερβαίνει, δημιουργώντας μια αλησμόνητη και άκρως συγκινητική μαύρη κωμωδία. Με πρωταγωνιστές ένα αλλόκοτο τσούρμο από απατεώνες και κάθε λογής κομπιναδόρους και τυχοδιώκτες, ο Ντεγουίτ μας παρουσιάζει μια γοητευτική οδύσσεια στον υπόκοσμο του 1850, με όλο το χιούμορ, τη μελαγχολία και τη γενναιότητα της Άγριας Δύσης.

ΔΙΠΛΟΣ ΨΥΧΙΣΜΟΣ-ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΑΜΑΝΔΑΝΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ

ΔΙΠΛΟΣ ΨΥΧΙΣΜΟΣ

Το βιβλίο μου Διπλός Ψυχισμός ήταν για μένα ένα βιβλίο που μου πρόσφερε μεγάλη χαρά, ψυχική λύτρωση και ικανοποίηση για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Αρχικά επειδή πρώτη φορά έγραψα αστυνομικό μυθιστόρημα και έτσι θα δοκίμαζα τις δυνάμεις μου σε άγνωστα δύσβατα μονοπάτια κι αυτό ήταν συναρπαστικό κι ελκυστικό ταυτόχρονα. Δεύτερον επειδή ο σκοπός ήταν φιλανθρωπικός και κάποια έσοδα θα δοθούν στην Κιβωτό του Κόσμου. Και τρίτον επειδή είμαι υπέρ της αποιδρυματοποίησης και με την πένα μου μπόρεσα να στηλιτεύσω τα  διαδραματιζόμενα στα ιδρύματα τα οποία συνεχίζουν ακόμη να είναι κολαστήρια ψυχών.

Είχα δυο μεγάλες αφορμές γι αυτό το βιβλίο. Από την μια την ευαισθησία μου να υποστηρίξω έμπρακτα όλα αυτά τα «άτυχα παιδιά» που βρέθηκαν σε ιδρύματα λόγω της εγκατάλειψης – άλλωστε η αφιέρωσή μου είναι γι αυτά ακριβώς τα παιδιά, τα εγκαταλελειμμένα - κι από την άλλη την πρόκληση να αναλύσω τον ήρωά μου που έτυχε να είναι υπεράνω πάσης υποψίας, επαγγελματικά πετυχημένος, παιδί που έζησε σε ίδρυμα αλλά ωστόσο ένας ασθενής «διπλός ψυχισμός» που πολλές φορές δρούσε απρόβλεπτα και παρορμητικά επειδή νοσούσε.

Το ταξίδι μου μαζί με τους ιδιαίτερους ήρωές μου δεν ήταν καθόλου εύκολο, τ ομολογώ. Καθώς έμπαινα στο πετσί τους, ριγούσα σύγκορμη και καθώς οι φόνοι αυξάνονταν το χέρι μου έτρεμε κι αποζητούσε γρήγορα την λύτρωση. Πίστευα πως ο φόνος θέλει τέχνη και η εξιχνίαση του φόνου τεχνίτη… γι αυτό και ο επιθεωρητής μου Οδυσσέας Καρράς ακολουθούσε βήμα προς βήμα τα στοιχεία για να φτάσει στον «ψυχοπαθή» που τριγυρνούσε στα νότια προάστια των Αθηνών. Ένας σύγχρονος «serial killer» που σκότωνε δίχως σταγόνα αίματος κατ εξακολούθηση και πετούσε τα γυναικεία κορμιά στην θάλασσα. Ανατριχίλα, φόβος, έντονα συναισθήματα και περιέργεια για το τέλος του εγκληματία κατακλύζουν τον αναγνώστη για το ποιος και γιατί επιφέρει όλη αυτή την δυστυχία έστω και αν τα θύματα ήταν γυναίκες της νύχτας. Πρώτη απ όλους εγώ συνέπασχα με την ροή της ιστορίας και πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται αν μια τέτοια φανταστική ιστορία θα μπορούσε να συμβεί στην πραγματικότητα μέχρι που συνέβηκε μετά την έκδοση του βιβλίου μου στην Κύπρο.

Το αποκορύφωμα του βιβλίου καθώς και η υπερφόρτιση των συναισθημάτων που κρύβεται στις τρεις επιστολές του ενόχου βρίσκεται στο τέλος όπου αναδεικνύεται και ο ρόλος του ιδρύματος στην ψυχοσύνθεση και την πορεία του. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί την καθημερινότητα αν δεν ζήσει τον εγκλεισμό μιας παιδικής ψυχής σ ένα ίδρυμα και κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον χειρότερο εγκληματία αν δεν γνωρίζει τις συνθήκες και το παρελθόν του.

Το ταξίδι είναι εξίσου μαγικό διότι όλοι οι ήρωες ακροβατούν πάνω σε μια λεπτή κλωστή… αυτή της διάκρισης του καλού και του κακού. Εν τέλει η μάνα είναι το Α και το Ω για ένα παιδί, είναι εκείνη που επουλώνει όλες τις πληγές. Καλή σας ανάγνωση!

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Δυο διάσημοι άντρες στα νότια προάστια των Αθηνών. Υπεράνω υποψίας ο ένοχος. Ευκατάστατος, πετυχημένος και διάσημος στον επαγγελματικό του χώρο. Μοναχικός, μεταξένιος αλλά πληγωμένος στην παιδική ηλικία αν και φοβερός γυναικοκατακτητής. Απ την άλλη, ο πανέξυπνος επιθεωρητής, Οδυσσέας Καρράς, που δεν του ξεφεύγει τίποτα αναζητά τον ένοχο, τον ψυχασθενή. Γυναίκες πολλές στα δίχτυα της νύχτας. Δυο φόνοι όμως γυναικών της νύχτας ζητούν διαλεύκανση επειγόντως, ενώ η τρίτη κοπέλα γλυτώνει την ύστατη στιγμή.

Οι περιπέτειες, οι ανατροπές, ο έρωτας, τα εγκλήματα, οι ήρωες, τα κοινά δεδομένα γίνονται ένα συνονθύλευμα που θα κυριαρχήσουν σε ολόκληρη την ιστορία και θα σας ταξιδέψουν νοερά.

Το έργο θα αγγίξει λεπτές χορδές, θα συγκινήσει, θα προβληματίσει και κυρίως θα σας συντροφεύσει σ έναν φανταστικό κόσμο. Ένα κρεσέντο ερωτικής έντασης αντικατοπτρίζει το βιτρώ της πληγωμένης ψυχής του.