Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΙΑΦΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ "ΤΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ ΣΤΗ ΛΙΘΙΑ" ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΒΕΖΥΡΟΓΛΟΥ ΑΦΟΥ!!!

Ζωντανή περιγραφή του τοπίου αλλά και του αρχοντικού. Νομίζεις πως βρίσκεσαι ανάμεσά στους ήρωες και τα ζεις έντονα. Τα συναισθήματα βγαίνουν αβίαστα και η ιστορία σε κρατά μέχρι τέλους. Η γραφή απλή, που όχι μόνο δεν σε κουράζει αλλά σε αιχμαλωτίζει στη μαγεία της ιστορίας.

Η αναζήτηση της αλήθειας από την Αγγελική και μια τυχαία σύμπτωση στο να βρεθεί δασκάλα εκεί,  μας ταξιδεύει σε ένα ορεινό χωριό στη Λιθιά. Πόσο δύσκολο είναι να ανακαλύψει, στο μικρό εκείνο χωριό, το παρελθόν της μητέρας της χωρίς να κινήσει υποψίες; Προσπαθεί περπατώντας στα ίδια μέρη όπου κάποτε βάδιζε και  η μητέρα της, να βρει τις ρίζες της, να αντιμετωπίσει το παρελθόν, αλλά και να γνωρίσει τον αδερφό της.

Η γνωριμία της με τον Άρη την ίδια βραδιά που πήγε εκεί, τυχαία. Που να γνώριζε ποιος ήταν.  Ο έρωτας θα ταρακουνήσει και τους δυο, όσο και αν ήθελαν να τον αποφύγουν δεν κατάφεραν τελικά να ξεφύγουν από τα δίχτυα του. Αν και το παρελθόν τους οδυνηρό και για τους δύο, θα προσπαθήσουν να κυνηγήσουν το όνειρο. Μόνο που κάποιοι είχαν άλλα σχέδια, έτσι θα βρεθούν εμπόδιο στην ευτυχία τους.

Μια σειρά από ανεξήγητα εγκλήματα, συγκλονίζουν την κοινωνία. Ποιος κρύβεται πίσω από αυτά, αλλά και ποιο το όφελος; Αλυσιδωτές αντιδράσεις, ανεξήγητα γεγονότα και μια θυσία για να κερδίσει η αγάπη. Θα μείνουν αλώβητοι από την σκληρή πραγματικότητα και την δίνη των αποκαλύψεων;  Αλήθεια μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε για να εκπληρώσουμε τις κρυφές μας επιθυμίες;

Μέχρι πού μπορείς να φτάσεις για να εκπληρώσεις τις πιο κρυφές σου επιθυμίες;

Η ήρεμη ζωή μιας μικρής επαρχιακής κοινωνίας διαταράσσεται, καθώς το τίμημα για επιθυμίες που πραγματοποιούνται αβίαστα είναι μεγάλο. Μέσα από το σκοτάδι ξεκινά το οδοιπορικό της Αγγελικής προς τη λύτρωση, όταν μαθαίνει το μυστικό της μάνας της πως έχει έναν χαμένο αδελφό.

Οι απαντήσεις είναι καλά κρυμμένες στο ορεινό χωριό που κάποτε όλα ξεκίνησαν, στη Λιθιά. Σε ένα παλιό αρχοντικό θα αναζητήσει την αλήθεια και θα γνωρίσει τον έρωτα. Ο Άρης, εκθαμβωτικός και σαγηνευτικός, γίνεται καταιγίδα δοκιμάζοντας με το μένος της να ξορκίσει τις αμφιβολίες της.

Όμως, το παρελθόν και το παρόν συγκρούονται οδυνηρά, δημιουργώντας μικρές ρωγμές, που ίσως σταθούν μοιραίες... Μια σειρά αποκαλύψεων και ένοχων μυστικών τούς παρασύρει στη δίνη της. Πού οδηγούν; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει, κανείς δεν είναι σίγουρος... Ένας έκπτωτος άγγελος θα τους δώσει τις απαντήσεις που ψάχνουν, όμως θα ζητήσει το δικό του αντίτιμο.

Το αρχοντικό στη Λιθιά κρύβει όλα τα μυστικά αυτής της συγκλονιστικής ιστορίας.

 Γράφει η Κωνσταντίνα Σιάφη Διαμάντη

Δείτε τη σελίδα της συγγραφέως ΕΔΩ

ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ-ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΦΡΑΓΚΙΑΔΟΥΛΑΚΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ -ΠΝΟΗ

Αγαπημένε μου ιδανικέ αναγνώστη

Σου γράφω για να σου συστήσω –όχι τον εαυτό μου, όχι– μα το βιβλίο μου, το Πορτραίτο. Είναι το τρίτο μου παιδί και ως μικρότερο είναι και το πιο χαϊδεμένο. Ζωηρό παιδί από τα γεννοφάσκια του. Δεν ησυχάζει λεπτό στο ράφι. Οι καημένες οι πωλήτριες των βιβλιοπωλείων, το βάζουν από δω, το τοποθετούν από κει, το στολίζουν, το κανακεύουν αλλά πώς τα καταφέρνει, να αναπηδά και να προσγειώνεται στα χέρια των βιβλιόφιλων, είναι ανεξήγητο. Ή μήπως όχι; Αρχικά να σας αποκαλύψω πως είναι φαγανό, ολόκληρες πεντακόσιες τριάντα σελίδες. Έπειτα είναι καλοντυμένο. Όμορφα χρώματα στο εξώφυλλο, υπέροχο χαρτί και γραμματοσειρά, που όσο να πεις βγάζουν μάτι. Λοιπόν; Πώς γεννήθηκε τούτο το αξιολάτρευτο διαβολάκι;

Φτιάχτηκε από ακριβές και συγκινητικές αναμνήσεις, παλιές αλήθειες και περιπέτειες που όλοι μας κάπου έχουμε ξανακούσει. Από παππούδες, από γιαγιάδες, από γονείς, θείους, κουμπάρες και ξαδέρφια. Τις ψιθυρίζουν οι άνεμοι των καιρών και των τόπων. Μοιάζουν γνώριμες στο μυαλό μα περισσότερο στην καρδιά μας. Τις αγαπάμε. Έλα όμως που πάντα το παλιό αποζητά το καινούριο. Μαζί είναι αχτύπητο δίδυμο. Έτσι και στο Πορτραίτο μου, το παρόν συνομιλεί με το παρελθόν και παρέα κεντάνε το μέλλον. Επιστρέφουμε σε άλλες εποχές και με τη μηχανή του χρόνου και του έρωτα, μικραίνουμε κι αντικρίζουμε με παιδικά μάτια, τον πόλεμο κι όλα τα δεινά που αυτός προκαλεί στον κόσμο. Γινόμαστε σκιές σε σκονισμένα κάδρα, φιγούρες από ξεθωριασμένο χαρτί. Πρόσφυγες. Μετανάστες. Φεύγουμε διαρκώς. Αναζητάμε. Ακουμπάμε τον άνθρωπο και τις ρίζες του. Γέρνουμε στην αγάπη. Ξεκουραζόμαστε. Εγκαταλείπουμε την Κρήτη και ταξιδεύουμε στο Παρίσι. Περιφερόμαστε μαγεμένοι. Θαυμάζουμε. Νοσταλγούμε. Κρυφοκοιτάζουμε από την κλειδαρότρυπα της μνήμης, έναν αγνό ανεκπλήρωτο έρωτα να κινεί τα νήματα της ιστορίας. Ο έρωτας του ήρωα για την ανήλικη Αρετούσα του, δεν είναι παρά ο έρωτας για τη χαμένη πατρίδα: «μου λείπεις, αχ μου λείπεις, μου λείπει το χωριό μου, το σπίτι που άφησα πίσω. Γιατί το σπίτι είναι δέρμα. Ξύνεις σοβά και βρίσκεις φλέβες. Φωτογραφίες αγκαλιά με το καρφί στον τοίχο. Χαρές και λύπες στο μπαούλο και λόγια ανομολόγητα στη φυλακή του αίματος.» Αυτό είναι το Πορτραίτο. Κι όπως διαβάζουμε στις σελίδες του: Ο έρωτας είναι από μόνος του ένα θαύμα, δεν έχει πατρίδα, ούτε κανόνες και δεδομένη γλώσσα· η καρδιά θα τον επινοήσει ούτως ή άλλως, σαν τον τόπο που είναι εκ γενετής ο προορισμός της.

Αν επιθυμείς κι εσύ ιδανικέ μου αναγνώστη, να κάνεις ένα ταξίδι που θα σε συνεπάρει, που θα σου θυμίσει πράγματα μισοξεχασμένα, που θα σε βάλει στην άβολη αλλά τόσο ζωογόνα διαδικασία να θέλεις να ονειρευτείς, να δακρύσεις, να ερωτευτείς –με δυο λόγια να νιώσεις–,  πάρε το βιβλίο μου μια βόλτα στην καρδιά σου.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Τα φθινοπωρινά απογεύματα μια παράξενη θλίψη απλώνεται στα βουλεβάρτα. Το νερό της βροχής ξεπλένει ιστορίες και πόθους και όνειρα. Από την πλατεία Μαντελέιν μέχρι τον σιδερένιο Πύργο, ακούγεται αχνά ένα μονότονο τραγούδι.

Ποτέ δεν θα θυμόταν τι έγινε ακριβώς στη συνέχεια. Αισθάνθηκε μόνο μια υπόγεια ενέργεια να την τραβάει προς τα πίσω. Την ενέργεια μιας ψυχής που φώναζε: «Κοίτα με, πάμε μια βόλτα μαζί στη βροχή, να πιούμε, να γελάσουμε, ν’ αγκαλιαστούμε… Μου λείπεις τόσο κι ας μη σε ξέρω. Ο χρόνος ποτέ δεν φτάνει για ν’ αγαπήσεις και ν’ αγαπηθείς. Ο χρόνος πάντα υπερβάλλει. Τρέχει με ασύλληπτη ταχύτητα και μένει ακίνητος στο σύμπαν. Ας υπερβάλλουμε κι εμείς. Έλα κοντά μου».

Παρίσι. Μια βόλτα στη βροχερή Βαστίλη. Ένα τυφλό τρομοκρατικό χτύπημα. Δυο άγνωστοι που το τέρας της βίας ενώνει για πάντα.

Αστράκι. Στην άλλη άκρη της Ευρώπης, σ’ ένα μικρό χωριό που δεν υπάρχει στον χάρτη της Κρήτης, η Σοφία, προσπαθώντας να ξεφύγει από τον εφιάλτη, ρίχνεται αντίστροφα στο ρέμα του χρόνου. Ανοίγει τις πόρτες της μνήμης. Με όχημα το πορτραίτο ενός άνδρα, ταξιδεύει στο παρελθόν, και στο καθρέφτισμά του αντικρίζει το μέλλον της.

Με μια συγκινητική εξιστόρηση, μέσα απ’ τα μάτια ενός παιδιού, αναβιώνει τα χρόνια της Κατοχής, της πείνας, του ξενιτεμού. Ζει τον απαγορευμένο έρωτα του Γιώργη για την Καλλιόπη και παίρνει ένα πολύτιμο μάθημα. Ο άνθρωπος είναι εν δυνάμει μετανάστης. Κανένας τόπος και κανένας πόλεμος δεν είναι ικανός να ξεριζώσει από την καρδιά του την αγάπη για ό,τι αφήνει πίσω του. Όλη του τη ζωή επιστρέφει «σπίτι». Γιατί το σπίτι είναι δέρμα. Ξύνεις σοβά και βρίσκεις φλέβες. Φωτογραφίες αγκαλιά με το καρφί στον τοίχο. Χαρές και λύπες στο μπαούλο και λόγια ανομολόγητα στη φυλακή του αίματος.

ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ-ΠΑΤΡΙΚ ΝΤΕΓΟΥΙΤ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και ΜΕ άρεσε το "Οι αδελφοί Αδελφές" ΑΦΟΥ!!! 💰
🔫
Με το μυθιστόρημα του αυτό, ο Ντεγουίτ αποτίει φόρο τιμής στο κλασικό γουέστερν.
Οι αφελφοί Αδελφές,επαγγελματίες πιστολάδες,ξεκινούν μετά από εντολές του πανίσχυρου Στόλαρχου,να εκτελέσουν τον Χέρμαν Κερμιτ Γουορμ ο οποίος έχει στην κατοχή του μία μυστική συνταγή για να βρίσκει στα ποτάμια χρυσάφι.Θα παρακολουθήσουμε τους δύο αδελφούς σ'ένα περιπετειώδες ταξίδι στην Άγρια Δύση του 1850,από το Όρεγκον μέχρι το Σακραμέντο.Δεν θα σας πω τι θα συναντήσουν στο δρόμο τους και με ποιον τρόπο θα το αντιμετωπίσουν αλλά θα προτείνω να το ανακαλύψετε μόνοι σας.Μου άρεσε πολύ η ιστορία,μου άρεσε ο τρόπος που μου τη διηγήθηκε ο Έλι(ο ένας αδελφός) ήταν σαν να παρακολουθούσα ταινία γουέστερν( πριν αρκετά χρόνια έβλεπα συχνά γουέστερν).
Πιστολάδες,χρυσοθήρες παρήλασαν από μπροστά μου και με τις περιπέτειες τους μ'έκαναν να γελάσω,να θυμώσω,να λυπηθώ-στεναχωρηθώ(κυρίως για τον Ζουμπά το άλογο του Έλι).
Αν σας αρέσουν κι εσάς τα γουέστερν αναζητήστε το... 🔫

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο Χέρμαν Κέρμιτ Γουόρμ πρέπει να πεθάνει. Το έχει διατάξει ο πανίσχυρος, αινιγματικός άντρας με το προσωνύμιο Στόλαρχος. Δυο επαγγελματίες πιστολάδες, ο Έλι και ο Τσάρλι Αδελφές, ξεκινούν να εκτελέσουν τη διαταγή του. Αντίθετα με τον αδελφό του, ο Έλι δε λατρεύει το ουίσκι, το πιστολίδι και τους σκοτωμούς αλλά, έτσι κι αλλιώς, συμμετέχει, μια και δεν ξέρει να κάνει και τίποτε άλλο. Ωστόσο, καθώς το υποψήφιο θύμα αποδεικνύεται δύσκολος στόχος και οι αδελφοί Αδελφές αναγκάζονται να κάνουν τη διαδρομή από το Όρεγκον μέχρι το Σακραμέντο, ο Έλι βρίσκει το χρόνο να προβληματιστεί και να αμφισβητήσει για πρώτη φορά τόσο την επαγγελματική του δραστηριότητα όσο και τον εργοδότη του.

Με αυτό το αριστουργηματικό μυθιστόρημα το οποίο, ως αουτσάιντερ, κατέπληξε κριτική και κοινό, φτάνοντας μέχρι τη βραχεία λίστα για το Booker, ο Πάτρικ Ντεγουίτ αποτίει φόρο τιμής στο κλασικό γουέστερν και, ταυτόχρονα, το υπερβαίνει, δημιουργώντας μια αλησμόνητη και άκρως συγκινητική μαύρη κωμωδία. Με πρωταγωνιστές ένα αλλόκοτο τσούρμο από απατεώνες και κάθε λογής κομπιναδόρους και τυχοδιώκτες, ο Ντεγουίτ μας παρουσιάζει μια γοητευτική οδύσσεια στον υπόκοσμο του 1850, με όλο το χιούμορ, τη μελαγχολία και τη γενναιότητα της Άγριας Δύσης.

ΔΙΠΛΟΣ ΨΥΧΙΣΜΟΣ-ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΑΜΑΝΔΑΝΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ

ΔΙΠΛΟΣ ΨΥΧΙΣΜΟΣ

Το βιβλίο μου Διπλός Ψυχισμός ήταν για μένα ένα βιβλίο που μου πρόσφερε μεγάλη χαρά, ψυχική λύτρωση και ικανοποίηση για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Αρχικά επειδή πρώτη φορά έγραψα αστυνομικό μυθιστόρημα και έτσι θα δοκίμαζα τις δυνάμεις μου σε άγνωστα δύσβατα μονοπάτια κι αυτό ήταν συναρπαστικό κι ελκυστικό ταυτόχρονα. Δεύτερον επειδή ο σκοπός ήταν φιλανθρωπικός και κάποια έσοδα θα δοθούν στην Κιβωτό του Κόσμου. Και τρίτον επειδή είμαι υπέρ της αποιδρυματοποίησης και με την πένα μου μπόρεσα να στηλιτεύσω τα  διαδραματιζόμενα στα ιδρύματα τα οποία συνεχίζουν ακόμη να είναι κολαστήρια ψυχών.

Είχα δυο μεγάλες αφορμές γι αυτό το βιβλίο. Από την μια την ευαισθησία μου να υποστηρίξω έμπρακτα όλα αυτά τα «άτυχα παιδιά» που βρέθηκαν σε ιδρύματα λόγω της εγκατάλειψης – άλλωστε η αφιέρωσή μου είναι γι αυτά ακριβώς τα παιδιά, τα εγκαταλελειμμένα - κι από την άλλη την πρόκληση να αναλύσω τον ήρωά μου που έτυχε να είναι υπεράνω πάσης υποψίας, επαγγελματικά πετυχημένος, παιδί που έζησε σε ίδρυμα αλλά ωστόσο ένας ασθενής «διπλός ψυχισμός» που πολλές φορές δρούσε απρόβλεπτα και παρορμητικά επειδή νοσούσε.

Το ταξίδι μου μαζί με τους ιδιαίτερους ήρωές μου δεν ήταν καθόλου εύκολο, τ ομολογώ. Καθώς έμπαινα στο πετσί τους, ριγούσα σύγκορμη και καθώς οι φόνοι αυξάνονταν το χέρι μου έτρεμε κι αποζητούσε γρήγορα την λύτρωση. Πίστευα πως ο φόνος θέλει τέχνη και η εξιχνίαση του φόνου τεχνίτη… γι αυτό και ο επιθεωρητής μου Οδυσσέας Καρράς ακολουθούσε βήμα προς βήμα τα στοιχεία για να φτάσει στον «ψυχοπαθή» που τριγυρνούσε στα νότια προάστια των Αθηνών. Ένας σύγχρονος «serial killer» που σκότωνε δίχως σταγόνα αίματος κατ εξακολούθηση και πετούσε τα γυναικεία κορμιά στην θάλασσα. Ανατριχίλα, φόβος, έντονα συναισθήματα και περιέργεια για το τέλος του εγκληματία κατακλύζουν τον αναγνώστη για το ποιος και γιατί επιφέρει όλη αυτή την δυστυχία έστω και αν τα θύματα ήταν γυναίκες της νύχτας. Πρώτη απ όλους εγώ συνέπασχα με την ροή της ιστορίας και πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται αν μια τέτοια φανταστική ιστορία θα μπορούσε να συμβεί στην πραγματικότητα μέχρι που συνέβηκε μετά την έκδοση του βιβλίου μου στην Κύπρο.

Το αποκορύφωμα του βιβλίου καθώς και η υπερφόρτιση των συναισθημάτων που κρύβεται στις τρεις επιστολές του ενόχου βρίσκεται στο τέλος όπου αναδεικνύεται και ο ρόλος του ιδρύματος στην ψυχοσύνθεση και την πορεία του. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί την καθημερινότητα αν δεν ζήσει τον εγκλεισμό μιας παιδικής ψυχής σ ένα ίδρυμα και κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον χειρότερο εγκληματία αν δεν γνωρίζει τις συνθήκες και το παρελθόν του.

Το ταξίδι είναι εξίσου μαγικό διότι όλοι οι ήρωες ακροβατούν πάνω σε μια λεπτή κλωστή… αυτή της διάκρισης του καλού και του κακού. Εν τέλει η μάνα είναι το Α και το Ω για ένα παιδί, είναι εκείνη που επουλώνει όλες τις πληγές. Καλή σας ανάγνωση!

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Δυο διάσημοι άντρες στα νότια προάστια των Αθηνών. Υπεράνω υποψίας ο ένοχος. Ευκατάστατος, πετυχημένος και διάσημος στον επαγγελματικό του χώρο. Μοναχικός, μεταξένιος αλλά πληγωμένος στην παιδική ηλικία αν και φοβερός γυναικοκατακτητής. Απ την άλλη, ο πανέξυπνος επιθεωρητής, Οδυσσέας Καρράς, που δεν του ξεφεύγει τίποτα αναζητά τον ένοχο, τον ψυχασθενή. Γυναίκες πολλές στα δίχτυα της νύχτας. Δυο φόνοι όμως γυναικών της νύχτας ζητούν διαλεύκανση επειγόντως, ενώ η τρίτη κοπέλα γλυτώνει την ύστατη στιγμή.

Οι περιπέτειες, οι ανατροπές, ο έρωτας, τα εγκλήματα, οι ήρωες, τα κοινά δεδομένα γίνονται ένα συνονθύλευμα που θα κυριαρχήσουν σε ολόκληρη την ιστορία και θα σας ταξιδέψουν νοερά.

Το έργο θα αγγίξει λεπτές χορδές, θα συγκινήσει, θα προβληματίσει και κυρίως θα σας συντροφεύσει σ έναν φανταστικό κόσμο. Ένα κρεσέντο ερωτικής έντασης αντικατοπτρίζει το βιτρώ της πληγωμένης ψυχής του.

Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΝΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ "ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΦΥΓΩ,ΜΗΤΕΡΑ" ΤΗΣ HELGA SCNEIDER ΑΦΟΥ!!!

Άρωμα μελάνης και Χέλγκα Σναίντερ!!!

Η αφήγηση της Χέλγκα Σνάιντερ, είναι η δραματική ιστορία μιας κόρης που δεν ένιωσε ποτέ τη μητρική αγάπη. Ορφάνεψε από τα τέσσερά της χρόνια, όταν η μητέρα της εγκατέλειψε σύζυγο και παιδιά για να υπηρετήσει ως δεσμοφύλακας στα στρατόπεδα εξόντωσης των Ναζί.

Πενήντα χρόνια αργότερα η Χέλγκα αφήνει την κραυγή απόγνωσης να ηχήσει. Ένα βροχερό ξημέρωμα του Οκτώβρη του 1998, όταν την επισκέπτεται σε μια πανσιόν για ηλικωμένους, θα ακούσει από την ίδια τη μαρτυρία της ναζιστικής θηριωδίας, με αντάλλαγμα να την αποκαλέσει mutti, μητέρα.

Άσε με να φύγω, μητέρα θα είναι η φράση που θα πει γυρίζοντας την πλάτη, ικετεύοντας για την λύτρωση…

Πόσο μίσος μπορεί να χωρέσει στις ανθρώπινες ψυχές; Πόση βία, εξευτελισμός, απαξίωση και καταναγκαστική εργασία για να επιβιώσουν σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωση; Πόσες ψυχές έχασαν την ζωή τους, για να παίξουν το παιχνίδι της «Τελικής Λύσης» των Γερμανών;

Αποτρόπαιες συνθήκες, φρικιαστικές εικόνες και μαρτυρίες που χρόνια τώρα στέκονται σιωπηλά κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την θηριώδη Γενοκτονία των Εβραίων, των Ρομά, των πολιτικών κρατούμενων, των «κοινωνικά απροσάρμοστων» και των γυναικών που κατέληξαν σε κάποιο πορνείο των στρατοπέδων.

Ξέρω, όπως και όλοι μας πια πως όσο κι αν θέλουμε να παραλείψουμε κάποιες σελίδες τις ιστορίας, εκείνες στέκονται και εμφανίζονται μπροστά μας. Είναι πολλά, τόσα πολλά που συνεχίζουν να αιμορραγούν και να κακοφορμίζουν.

Η απώλεια, ο θάνατος, όπως και το βεβαρημένο παρελθόν των παππούδων, των γονέων και των συγγενικών προσώπων, συνεχίζουν να μας ακολουθούν πιστά. Ένα τέτοιο πρόσωπο, είναι και η Χέλγκα Σνάιντερ, που μετά από πενήντα χρόνια κραυγής και απόγνωσης σπάει τα δεσμά της και μας αφηγείται πως ορφάνεψε από μητέρα, όταν εκείνη την εγκατέλειψε για να υπηρετήσει στο Άουσβιτς ως δεσμοφύλακας, στο πλευρό του Ρούντολφ Ες.

Μια γυναίκα που πίσω από το όνομα της, και την θηλυκή της ομορφιά, έπραξε μυριάδες εγκλήματα. Μα δεν θα σταθώ εκεί. Αυτό που μου ραγίζει την καρδιά είναι πως πίσω από τις πράξεις των γονέων καταστρέφεται το παρόν και το μέλλον των παιδιών, όπως και της Χέλγκα. Δέχτηκε τον πόνο, την βία, την απόρριψη και την κατακραυγή του κόσμου, επειδή πίσω από το όνομα της, στεκόταν η όψη της τρομακτικής μητέρας της.

Οι ψυχές και πόσο μάλιστα οι αθώες παιδικές ψυχές καταστρέφονται στο δευτερόλεπτο. Ακόμα κι αν απαρνηθείς τους ανθρώπους και το άσχημο παρελθόν τους, εκείνο πάντα σε προσπερνά και εμφανίζεται μπροστά σου.

«Άσε με να φύγω, μητέρα», μια ικεσία, ένας ενδόμυχος σπαραγμός μιας κοπέλας και έπειτα μιας γυναίκας, που ζούσε πίσω από την σκιά της μητέρας της. Μια κραυγή απόγνωσης για όσα δεν έζησε, αφού το μητρικό χάδι που τόσο επιθυμούσε, μεταμορφώθηκε σε «οπλοπυροβόλο» θερίζοντας ανελέητα αμέτρητες ανθρώπινες ψυχές.

Σε τούτη την περίπτωση δεν υπάρχει δίκιο ή άδικο. Δεν υπάρχει ψέμα ή αλήθεια. Δεν υπάρχει μια νέα πορεία ζωής, όταν οι θάλαμοι αερίων «κατασπάραζαν» αθώους. Δεν υπάρχει αληθινή αγάπη, όταν τα χέρια της «μητέρας», σκορπούν τον θάνατο αντί τα χάδια.

Οι αλήθειες πάντα πληγώνουν και πληγώνουν ανεξέλεγκτα. Σωπαίνουν οι Ερινύες της ψυχής; Η λύτρωση επέρχεται;

Ένα βιβλίο που θα σας καθηλώσει μέχρι την τελευταία του σελίδα.

Βασιλική Τσούνη – Συγγραφέας.

Η αφήγηση της Χέλγκα Σνάιντερ, είναι η δραματική ιστορία μιας κόρης που δεν ένιωσε ποτέ τη μητρική αγάπη. "Ορφάνεψε" από τα τέσσερά της χρόνια, όταν η μητέρα της εγκατέλειψε σύζυγο και παιδιά για να υπηρετήσει ως δεσμοφύλακας στα στρατόπεδα εξόντωσης των Ναζί.

Πενήντα χρόνια αργότερα η Χέλγκα αφήνει την κραυγή απόγνωσης να ηχήσει. Ένα βροχερό ξημέρωμα του Οκτώβρη του 1998, όταν την επισκέπτεται σε μια πανσιόν για ηλικωμένους, θα ακούσει από την ίδια τη μαρτυρία της ναζιστικής θηριωδίας, με αντάλλαγμα να την αποκαλέσει mutti, μητέρα.

"Άσε με να φύγω, μητέρα" θα είναι η φράση που θα πει γυρίζοντας την πλάτη, ικετεύοντας για την λύτρωση...

Βρείτε τη Βασιλική Τσούνη στο f/b ΕΔΩ

ΒΑΣΙΛΙΚΟΥΛΑ Μ' ΡΙΖΑ Μ'-ΣΕΒΗ ΤΗΛΙΑΚΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

Το βιβλίο «Βασιλικούλα μ’ ρίζα μ’», από τις Εκδόσεις ΠΝΟΗ, για μένα προσωπικά, δεν είναι απλώς ένα ακόμα βιβλίο που ήρθε να προστεθεί στα πέντε προηγούμενα. Κάποια στιγμή, πριν από αρκετά χρόνια, αισθάνθηκα την ανάγκη, κάτι σαν χρέος, ν’ αποτίσω φόρο τιμής, στην Ποντιακή μου ρίζα απ’ την πλευρά της μητέρας μου. Ήταν εκείνη που μου ενέπνευσε την αγάπη για την πατρίδα της, την Τραπεζούντα του Πόντου όπου γεννήθηκε. Η οικογένειά της, ακολούθησε την ίδια διαδρομή με αυτήν της οικογένειας Αλευρίδη του βιβλίου, κάτω απ’ την ίδια θανάσιμη απειλή, ελάχιστα χρόνια πριν την Μεγάλη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού τον Μάη του 1919. Τραπεζούντα, Βατούμ, Ελλάδα. Πριν λίγα χρόνια, αποφάσισα τελικά, το δύσκολο για μένα, εγχείρημα. Τη συγγραφή αυτού του βιβλίου. Το «Βασιλικούλα μ’ ρίζα μ’» δεν γράφτηκε σαν ένα ακόμα ιστορικό μυθιστόρημα. Θέλησα να είναι μια ιστορία ανθρώπινη, βασισμένη σε πολλά βιωματικά στοιχεία, σε αφηγήσεις από συγγενείς κυρίως, που έζησαν τα γεγονότα εκείνα τα δίσεκτα χρόνια και σε μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν τη φρίκη του ξεριζωμού, της σφαγής αγαπημένων προσώπων και εν τέλει, την Οδύσσεια της προσφυγιάς. Μέσα από την ανάγκη συνύπαρξης πραγματικότητας και μύθου, προσέδωσα στα πρόσωπα του βιβλίου (κάποια υπαρκτά, κάποια άλλα δημιουργήματα της φαντασίας μου) τα χαρακτηριστικά που «αναγνώριζα» ή θα ήθελα «ν’ αναγνωρίσω» στο καθένα, στη ροή της αφήγησης. Με σεβασμό, με κατανόηση, με θαυμασμό, με αγάπη. Εξ αρχής, κύριο μέλημά μου ήταν να προστατεύσω την αξιοπιστία μου ως συγγραφέα. Τα ιστορικά γεγονότα που «συνοδεύουν» και σε μεγάλο βαθμό καθόρισαν την πορεία της οικογένειας Αλευρίδη του βιβλίου μου, όπως και ολόκληρου του τότε Κόσμου, εντάχθηκαν στο κείμενο, μετά από εκτεταμένη ιστορική έρευνα σχεδόν τριών ετών που άρχισε πριν ακόμα ξεκινήσω το πρώτο κεφάλαιο και έληξε με την ολοκλήρωση και της τελευταίας παραγράφου. Ευχαριστώ την ομάδα «Με αρέσει το βιβλίο Αφού», για την στήριξη και την φιλοξενία.

 Σέβη Τηλιακού

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Προς τα τέλη του 19ου αιώνα,στην Τραπεζούντα του Πόντου,κάτω από ιδιαίτερα δραματικές συνθήκες,γεννιέται ένα κοριτσάκι. Γόνος εξέχουσας οικογένειας του τόπου, πριν καλά καλά ανοίξει τα μάτια της, η μικρή Βασιλική Αλευρίδη έχει ήδη σημαδευτεί από μια βαριά ευθύνη που της καταλογίζεται αλλά δεν της αναλογεί· η μητέρα της πεθαίνει στη γέννα, και ο πατέρας της τη θεωρεί υπεύθυνη, κάτι που τον οδηγεί στη φυγή. Το γεγονός αυτό θα σημαδέψειτην παιδική της ηλικία και τη μετέπειτα ζωή της.

Σπάνιας ομορφιάς, ατίθαση, αντιδραστική και μπροστά απ’ την εποχή της, διαμορφώνει με την έπαρση που γεννά η «παντοδυναμία» της νιότης, τον χαρακτήρα που θα ορίσει τις επιδιώξεις και τη σχέση της με τον έρωτα και τους ανθρώπους.

Το 1915, τέσσερα χρόνια πριν από τη γενοκτονία του ποντιακού λαού, αντιλαμβάνεται τη θανάσιμη απειλή που πλανάται λόγω των αναταράξεων στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,των συνεχών διωγμών των χριστιανικών πληθυσμών και των κλυδωνισμών από τις πολεμικές συρράξεις στην Ευρώπη, και αποφασίζει να αναλάβει δράση. Τα γεγονότα που ακολούθησαν, καθόρισαν τη μοίρα της, όπως καθορίζουν και τη μοίρα κάθε ανθρώπου.

Ένα βιβλίο για τις χαμένες μα αλησμόνητες πατρίδες, τον έρωτα και τη δύναμη της ψυχής.

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ "Η ΕΥΓΕΝΗΣ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΝΑ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΟΛΑ ΣΤΑ...! ΤΟΥ MARK MANSON ΑΦΟΥ!!!

Η ευγενής τέχνη του να τα γράφεις όλα στα…! Ένα καταπληκτικό βιβλίο που σου εξηγεί πόσο απλά είναι τα πράγματα στη ζωή μας. Ένα βιβλίο που σου δίνει λύσεις ακόμα και στα πιο δύσκολα προβλήματα. Ο συγγραφέας αφού έπιασε πάτο και ξαναπάτησε στα πόδια του, μοιράζεται με τον αναγνώστη, πολλούς τρόπους για μια καλύτερη ζωή. Πώς να μη σκέφτεσαι τόσο πολύ. Πώς να μην παίρνεις όλα τα πράγματα τόσο σοβαρά. Πώς να βγαίνεις από το αδιέξοδο. Δεν είναι ένα βιβλίο αυτοβελτίωσης. Είναι πολλά μαζί που σε οδηγούν στο δρόμο της ελευθερίας. Διαβάστε το και θα με θυμηθείτε!

Σ αυτόν τον καθοριστικό -για τη νέα γενιά- οδηγό αυτοβελτίωσης, ένας σούπερσταρ blogger μας αποκαλύπτει πως το κλειδί για να είμαστε πιο ευτυχισμένοι είναι να σταματήσουμε να προσπαθούμε να είμαστε "θετικοί" όλη την ώρα. Αντ αυτού, να γίνουμε καλύτεροι στον χειρισμό των αντιξοοτήτων.
Για δεκαετίες μας λένε πως η θετική σκέψη είναι το κλειδί μιας χαρούμενης, εύπορης ζωής. "Στο διάολο η θετικότητα", λέει ο Μαρκ Μάνσον. "Ας είμαστε ειλικρινείς, μερικές φορές τα πράγματα είναι σκατά και πρέπει να ζήσουμε με αυτό". Τα περασμένα χρόνια, ο Μαρκ Μάνσον, μέσω του εξωφρενικά δημοφιλούς του blog, προσπαθεί να διορθώσει τις απατηλές προσδοκίες που έχουμε για τον κόσμο και τους εαυτούς μας. Τώρα φέρνει την σκληρά-κερδισμένη σοφία του σε αυτό το βιβλίο.
Ο Μάνσον υποστηρίζει -στηριζόμενος από ακαδημαϊκή έρευνα και εύστοχα καυστικό χιούμορ- πως η βελτίωση της ζωής μας εξαρτάται όχι από την ικανότητα του να φτιάχνουμε λεμονάδα από τα λεμόνια της ζωής, αλλά από το να μάθουμε να χωνεύουμε τα λεμόνια καλύτερα. Όπως γράφει: "Δεν γίνεται όλοι να είναι ξεχωριστοί - υπάρχουν νικητές και ηττημένοι στην κοινωνία. Ούτε είναι δίκαιο ούτε είναι δικό μας φταίξιμο." Ο Μάνσον μας συμβουλεύει να γνωρίσουμε τους προσωπικούς μας περιορισμούς και να τους αποδεχτούμε. Αυτό, λέει, είναι η πραγματική πηγή ενδυνάμωσης. Μόλις αποδεχτούμε τους φόβους, τα ελαττώματα και τις αβεβαιότητες μας - μόλις σταματήσουμε να τρέχουμε και να τα αποφεύγουμε και ξεκινήσουμε να αντιμετωπίζουμε τις επώδυνες αλήθειες - θα μπορούμε να βρούμε το κουράγιο και την αυτοπεποίθηση που απεγνωσμένα αναζητούμε.
"Στη ζωή έχουμε ένα περιορισμένο ποσό από δεκάρες για να δώσουμε. Πρέπει, λοιπόν, να επιλέγουμε με σύνεση πού θα τις δώσουμε." Ο Μάνσον μέσα από κουβέντες με πραγματικό νόημα, βγαλμένες από τον πόνο και την αποτυχία, διασκεδαστικές ιστορίες και απρόσμενο, βιτριωλικό χιούμορ, μας οδηγεί έξω από τον κύκλο της άσκοπης προσπάθειας, των ψευδαισθήσεων και της αυτολύπησης. Αυτό το μανιφέστο είναι ένα αναζωογονητικό χαστούκι στο πρόσωπο όλων μας, ώστε να μπορέσουμε να αρχίσουμε να ηγούμαστε πιο γεμάτες, γειωμένες ζωές.

*****
"Η ευελιξία, η ευτυχία και η ελευθερία ανήκουν σε ανθρώπους που ξέρουν για ποια πράγματα να νοιάζονται - και, το πιο σημαντικό, για ποια πράγματα να μην νοιάζονται. Πρόκειται για ένα καλογραμμένο, φιλοσοφικό και πρακτικό βιβλίο που χαρίζει στους αναγνώστες του την σοφία να κάνουν ακριβώς αυτό."
ΡΑΪΑΝ ΧΑΛΙΝΤΕΪ, πετυχημένος συγγραφέας του βιβλίου "Το Εμπόδιο Είναι ο Δρόμος και το Εγώ ο Εχθρός"


Γράφει ο  Konstantinos Ioakeimidis

Βρείτε τον συγγραφέα ΕΔΩ