ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΡΙΖΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΙΣ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ; " ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ 24 ΓΡΑΜΜΑΤΑ

 ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΡΙΖΟΥ

για το "ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΙΣ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ;"

από τις εκδόσεις 24ΓΡΑΜΜΑΤΑ

«Μπορείς να ζωγραφίσεις ένα όνειρο;» Το βιβλίο αυτό μας προτρέπει να μη σταματήσουμε ποτέ να «ζωγραφίζουμε» το όνειρό μας για έναν κόσμο καλύτερο. Να μη σταματήσουμε ποτέ με τον τρόπο ζωής μας να πιστεύουμε και να αγωνιζόμαστε για αυτόν γιατί μόνο τότε μπορεί κάποιος να είναι ευτυχισμένος. Φυσικά και δεν είναι ένα εύκολο όνειρο να ζωγραφιστεί και θα συναντήσουμε πολλές δυσκολίες όπως μας λέει και το βιβλίο. Κι αν δεν καταφέρουμε να φτιάξουμε αυτό τον κόσμο έτσι όπως θέλουμε θα έχουμε καταφέρει να κάνουμε ένα βήμα προς αυτόν και να είμαστε χαρούμενοι.

Το συγκεκριμένο βιβλίο ξεκίνησα να το γράφω ένα βράδυ όπου είχα μια πολλή μεγάλη χαρά μέσα μου, σαν να αγαπούσα όλο τον κόσμο χωρίς να έχει συμβεί κάτι συγκεκριμένο. Όλη αυτή η χαρά έπρεπε κάπως να εξωτερικευτεί και ξεκίνησα να γράφω χωρίς να έχω τίποτα προσχεδιασμένο. Φυσικά μέχρι η ιστορία να φτάσει στην τελική της μορφή πέρασε καιρός, την άφησα, την ξανάπιασα και όταν ήμουν ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα ήρθε ο μαγικός Δημήτρης Τρακόσας και απογείωσε την ιστορία με την μοναδική του εικονογράφηση.

Θεωρώ πως σε ένα παιδικό βιβλίο η εικονογράφηση παίζει καθοριστική σημασία και είμαι πραγματικά τυχερή γιατί ο Δημήτρης έχει μια κριτική ματιά στις εικόνες του όπου η εικόνα του δεν έχει απλά έναν διακοσμητικό χαρακτήρα σε σχέση με το κείμενο αλλά συμπληρώνει, προβληματίζει και γεννά ερωτήσεις. Αυτό ακριβώς θέλω να πετυχαίνει το βιβλίο, να γεννά ερωτήματα στους μικρούς αναγνώστες και να αποτελεί αφορμή για συζήτηση με τον ενήλικα σε κοινωνικά θέματα που είναι ίσως λίγο πιο δύσκολα ακούγοντας τη σκέψη και τις ιδέες του παιδιού.

Ήρθε η ώρα νομίζω να σας συστήσω τα Γκούα γκούα. Όλη η ιστορία διαδραματίζεται στον πλανήτη Γκούα γκούα που μοιάζει πολύ με τη δική μας Γη αλλά δεν είναι η Γη. Πράγμα που βοηθάει στην αποστασιοποίηση του παιδιού αλλά ταυτόχρονα και στην ταύτιση με γήινες καταστάσεις εκφράζοντας άφοβα τη σκέψη του. Στον πλανήτη αυτό μένουν τα μικρά Γκούα γκούα που είναι οι πρωταγωνιστές της ιστορίας. Ένα αγόρι όσο είναι μικρό έχει ένα όνειρο και μεγαλώνει μαζί με αυτό χωρίς να αλλάζει στην ουσία του το όνειρό του.

Σας προσκαλώ, λοιπόν, να γνωρίσετε αυτό τον πλάνήτη και να ακολουθήσετε το μικρό γκούα γκούα στο ταξίδι της ζωής του και πού ξέρετε ίσως ζωγραφίσετε μαζί του το δικό σας όνειρο για αυτό τον κόσμο. Αφήστε το παιδί να εξερευνήσει αυτό τον πλανήτη με τα καλά και τα κακά που συμβαίνουν και να αναρωτηθεί για τον δικό του κόσμο.

Εσύ μπορείς να ζωγραφίσεις ένα όνειρο;

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Ένα μικρό παιδί έχει ένα όνειρο και μεγαλώνει μαζί με αυτό.
Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους που μας δείχνει ότι κάποιος είναι ευτυχισμένος όταν ακολουθεί το όνειρό του για έναν καλύτερο κόσμο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Αφροδίτη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Από μικρή ήθελε να αλλάξει τον κόσμο γι' αυτό και μεγαλώνοντας έγινε δασκάλα! Ως ανήσυχο πνεύμα ολοκλήρωσε και τις μεταπτυχιακές της σπουδές στις "Επιστήμες της Αγωγής". Τρελαίνεται για τα χρώματα, την αστερόσκονη και τα φωτεινά χαμόγελα και γι' αυτό ασχολείται με το θέατρο στην εκπαίδευση, τη συγγραφή και την αφήγηση παραμυθιών και μαζί με τον Δημήτρη Τρακόσα δημιούργησαν τον πλανήτη των Guagua.

ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΡΑΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΟΙ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΕΣ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΡΑΥΛΟΥ

για το "ΟΙ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΕΣ" 

από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ.

Οι ασυγχώρητες είναι ένα κυνήγι εντοπισμού του σκότους που κρύβουν μέσα τους οι ήρωές μου και μια προσπάθεια να τους λυτρώσω μέσα απ' τις δικές τους επιλογές. Είναι άνθρωποι που αρχικά φαντάζουν θύματα μα στην ουσία όλοι και όλες έχουν τον τρόπο και τη δύναμη να γίνουν θύτες για τις ζωές των απογόνων τους. Καθώς όλοι μας είμαστε καμωμένοι από σκοτάδι και από φως το ζητούμενο στις ζωές μας είναι να ανακαλύπτουμε τον τρόπο να νικάμε τα σκοτάδια μας και να αφηνόμαστε στη φωτεινή μας υπόσταση.

Τι είναι όμως αυτό που γεννά ή τρέφει το σκοτάδι των ηρώων μου; Πρόκειται για σκοτάδια αυτοφυή, συνδεδεμένα με την ουσία του εαυτού τους ή πρόκειται για σκοτάδια που προκλήθηκαν από προδοσίες και την περιρρέουσα σκληρότητα που αναδύεται από τα στερεότυπα;

Αυτή είναι μια από τις υποθέσεις του συγγραφικού μου μόχθου και των αξόνων του μυθιστορήματος. Τι είναι αυτό διαμορφώνει τις συμπεριφορές μας και πόσο εντέλει καθορίζουν τα πάθη μας αυτό που είμαστε και αυτό που αποφασίζουμε; Κατά πόσο επιβαλλόμαστε στα τραύματά μας και συνάμα αν επιλέγουμε για λύση την εκδίκηση, σε ποιο βαθμό οδηγούμαστε στη λύτρωση ή σε ένα καινούριο και σκοτεινότερο τέλμα; Και ο Θεός, η μοίρα, το σύμπαν ποιο ρόλο παίζουν σε όλες αυτές τις ανθρώπινες και βαθιά τραγικές διεργασίες; Υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που προαποφασίζει για μας ή εντέλει τα καλά και τα αρνητικά που μας συμβαίνουν δεν είναι παρά επιβραβεύσεις και ποινές για τις ορθές ή εσφαλμένες αποφάσεις μας;

Αρχίζοντας να διαβάζει ο αναγνώστης τις ασυγχώρητες σίγουρα θα αναρωτηθεί στον πρόλογο τι νόημα έχει η περιγραφή της επιθανάτιας εμπειρίας ενός ψαριού σ' ένα βιβλίο που πραγματεύεται κατά κύριο λόγο ανθρώπινα πάθη και λάθη. Στην πορεία ωστόσο του πονήματος, καθώς αποκαλύπτεται ποιος είναι ο ψαράς και ποιος ο άνθρωπος που αγοράζει τη συναγρίδα, καταλήγοντας να προκαλέσει άθελά του το τέλος του, τότε θα αντιληφθεί μια ενδόμυχη πίστη μου: πως υπάρχει περίπτωση πολλά απ' όσα μας συμβαίνουν να συνδέονται σ' ένα ανεπαίσθητο μηχανισμό δράσης αντίδρασης, εγκλήματος και τιμωρίας, λάθους και συμπαντικής παρέμβασης για την αποκατάσταση του δίκιου και της τάξης.

Δύο ερωτικά τρίγωνα αποτελούν τον σκελετό της ιστορίας. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου η Ασημίνα, ένα φτωχοκόριτσο που το έχουν τάξει σ' έναν ευκατάστατο μεσήλικα, προσπαθεί να γλιτώσει από έναν τέτοιο γάμο και παγιδεύει τον νεαρό εύελπι Επαμεινώνδα Αγαπητό δίχως να προβλέψει τη γνωριμία της με τον φίλο του Βαλάντη, που θα ενεργοποιήσει εκείνη την κρυφή ουσία του εαυτού της, την παθιασμένη κι εγωκεντρική, που ενδιαφέρεται να είναι χορτάτη η σάρκα της έστω κι αν προκαλεί κακό στους γύρω της. Κι ενώ η Ασημίνα μοιάζει αρχικά να παρασύρεται από τον έρωτα και να τυφλώνεται από το πάθος της, στην πορεία του βιβλίου θα αποδείξει κάτι που στερεοτυπικά φαντάζει αδιανόητο για μια γυναίκα που είναι μάνα.

Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, πρωταγωνιστεί πάλι η Ασημίνα που διεκδικεί τον αγαπημένο της πρωτότοκης κόρης της, της Αλεξάνδρας. Το σκοτάδι του χαρακτήρα της φαντάζει ακόμη πυκνότερο και επιβάλλεται στο όνομα της κάθαρσης και της αποκατάστασης του δίκαιου μια τιμωρία. Μια τιμωρία που θα επιβληθεί όμως μ' έναν τρόπο καταστροφικό όχι μόνο για την ίδια μα και μια σωρεία ανθρώπων καθώς έρχεται με τη μορφή της εκδίκησης.

Χαρακτηριστική είναι η φράση του βιβλίου "η μάνα δεν είναι μόνο πρόσωπο αλλά ιδέα και αλίμονο αν πέσει από το βάθρο της " ενώ ταυτόχρονα καταλύτης είναι το επιμύθιο του βιβλίου η έκφραση: όποια κι αν είναι η αλήθεια του ανθρώπου, το μόνο τρόπαιο της ζωής είναι η αγάπη και ασπίδα από τα λάθη μας η συγχώρεση.

Και οι τρεις γενιές των  ηρώων που πρωταγωνιστούν στο μυθιστόρημα μόνο όταν ανακαλύπτουν πως κάποια λάθη δεν έχουν γυρισμό και πως με την εκδίκηση δεν ανακτούν τη γαλήνη τους καταφέρουν να βρουν διέξοδο από τις προσωπικές τους φυλακές και τις Ερινύες τους. Και το σημαντικότερο είναι η δύναμη της αυτοσυγχώρεσης και όχι μονάχα της μεταμέλειας. Το τσαγανό κάθε ανθρώπου να συνθλίβεται, να πέφτει, να μετανοεί και να αποφασίζει να συνεχίσει καταφέροντας να προχωρά δίχως να επαναλαμβάνει τα λάθη του.

Ξεκινώντας να γράφω αυτό το βιβλίο, όπως και κάθε μου βιβλίο, δεν ήξερα πού θα με βγάλει, πόσοι ήρωες θα ξεπετιούνταν και θα διεκδικούσαν κάποιο ρόλο στην ιστορία, πόσες άλλες ιστορίες θα παρεμβάλλονταν. Δεν γνώριζα για παράδειγμα πως ως υλικά μου θα χρησιμοποιούσα τα ιστορικά γεγονότα της απόβασης του Αττίλα στην Κύπρο, το αδιανόητο νομοθέτημα βάσει του οποίου μετά τον Εμφύλιο και μέχρι το 1976 οι στρατιωτικοί για να παντρευτούν έπρεπε να έχουν κλείσει το 25ο έτος της ηλικίας τους, η νύφη να διαθέτει προίκα και οι συγγενείς μέχρι τέταρτης γενεάς να είναι εθνικόφρονες, μια παράλληλη ιστορία με το δυστύχημα των Τεμπών, μια αφήγηση για την τραυματική εμπειρία μιας ομοφυλόφιλης γυναίκας που πασχίζει να κατανοήσει τη φύση της. Όμως όλα αυτά τα στοιχεία πλαισιώνουν το μήνυμα και πρόσφεραν σε μένα την κατάλληλη μυθιστορηματική ατμόσφαιρα να στήσω ένα μυθιστόρημα με διάφανους τρισδιάστατους χαρακτήρες, με καταιγιστική πλοκή και κινηματογραφική προσέγγιση ώστε το μήνυμα να μεταδίδεται αβίαστα στην ψυχή και να βάζει ένα μυθιστορηματικό λιθαράκι στο διαχρονικό ζήτημα της συμπαντικής δικαιοσύνης ή της τυχαιότητας  κάθε εμπειρίας της ζήσης μας.

Γιατί εντέλει τι είναι η λογοτεχνία παρά ένας ακόμη δύσκολος δρόμος να πάρουμε απαντήσεις στα ίδια ερωτήματα που αναζητά η φιλοσοφία, η ψυχολογία και η επιστήμη;

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

null

H Ασημίνα μοιάζει αλλά δεν είναι ένα ευάλωτο κορίτσι στα 1956. Η δύναμή της αποκαλύπτεται όταν αποφασίζει να τυλίξει στα δίχτυα της τον εύελπι Επαμεινώνδα Αγαπητό.

Από την άλλη, ο Επαμεινώνδας Αγαπητός μοιάζει αλλά δεν είναι ένα άκακο, άβουλο πλάσμα. Θα ανακαλύψει το σκοτάδι του όταν διαλέξει την εκδίκηση απ’ τη συγχώρεση.

Και η μητέρα του η Μέλπω μοιάζει αλλά δεν είναι μια κλασική Ελληνίδα πεθερά. Ξεπερνά τον εαυτό της όταν έρχεται αντιμέτωπη με ένα ασυγχώρητο λάθος της νύφης της.

Καταλύτες για την αυτογνωσία όλων τους είναι ένα ψαροκόκαλο που καθορίζει τη ροή της ιστορίας και ο Βαλάντης Αλεξίου, ο άσπονδος φίλος του Επαμεινώνδα.

Τι θα συμβεί όταν οι ήρωες θα υποκύψουν στα πάθη τους και ποιες θα είναι οι συνέπειες για τη Ρωξάνη και την Αλεξάνδρα, τις δύο κόρες του ζεύγους Αγαπητού;

Και ο εγγονός της Ασημίνας, ο Βαρδής, θύμα επίσης ξένων αμαρτιών, πρέπει να εκδικηθεί ή να συγχωρέσει;

Μια ιστορία για το αιώνιο δίλημμα της ελεύθερης βούλησης, τη θεία δίκη και τις αδιόρατες ποινές του σύμπαντος. Ένα βιβλίο που αποδεικνύει ότι ο Θεός είναι απλώς Εκείνος που μετράει τις μάρκες όταν τελειώνει το παιχνίδι της ζωής επιβραβεύοντας τον έντιμο και τιμωρώντας όποιον παίζει με χαρτιά σημαδεμένα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Πασχαλία Τραυλού σπούδασε Κλασική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σε ζητήματα φύλου, ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Άλλα έργα της: Με μπαλαντέρ τη μοναξιά, Η ματζίκα της αγάπης, Κλειδωμένο συρτάρι, Φτερά από μετάξι, Έστω μια φορά, Η γυναίκα του φάρου, Οι εραστές της γραφής, Γυάλινος χρόνος, τα οποία κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα βιβλία της Φιλί στα μάτια, Το άγαλμα στη σοφίτα, μια πλήρως αναθεωρημένη έκδοση του μυθιστορήματος Τα ρόδα της σιωπής, η τριλογία «Η ελεγεία της στάχτης» (Θεοί από στάχτη, Άνθρωποι από στάχτη και Άγγελοι από στάχτη), H γιατρίνα, Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο, Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ, Η ιέρεια με το τατουάζ, Το υπόγειο στην οδό Ήρας 12 και Ήθελα μόνο ένα αντίο (αναθεωρημένη έκδοση), ενώ συμμετείχε με διήγημά της στο συλλογικό έργο Η φωνή της (εκδόσεις Καστανιώτη).

ΚΛΑΙΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ"ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 ΚΛΑΙΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

για το "ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ"

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Γράψε τώρα, διάβασέ τα αργότερα, φύλαξε τα για πάντα!

 

Η έμπνευση για το βιβλίο ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ήρθε αυτή τη φορά στον φυσικό του χώρο θα τολμούσα να πω. Μέσα σε ένα βιβλιοπωλείο δηλαδή. Το βιβλιοπωλείο τον Εκδόσεων Ψυχογιός. Την προσοχή μου τράβηξε ένα μικρό, ορθογώνιο «πακετάκι» σε σχήμα φακέλου αλληλογραφίας, όπου επάνω αναγραφόταν ο τίτλος «Γράμματα στον μελλοντικό εαυτό μου». Το περιεργάστηκα λίγο κι άρχισα αμέσως να σκέφτομαι τι ακριβώς θα είχα γράψει εγώ στην εφηβεία μου -σε τέτοιες ηλικίες διενεργούνται συνήθως τέτοιου είδους «πειράματα»- αν έπεφτε το συγκεκριμένο πακετάκι στα χέρια μου. Ποια μηνύματα θα με περίμεναν, αν το έβρισκα σήμερα -λίγο πριν τα πενήντα μου πλέον- κάπου παραπεταμένο; Πόσα από τα όνειρα που είχα τότε θα είχαν πραγματοποιηθεί και ποια θα είχαν μετατραπεί σε εφιάλτες; Έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν ότι η έμπνευση σε συναντά εκεί που δεν την περιμένεις, αναγνωρίζεις όμως αμέσως τη μαγική εκείνη στιγμή που γίνεται το «κλικ». Έτσι και τώρα…

«Κλικ»… ΕΚΕΙΝΟΣ!

«Κλικ»… ΕΚΕΙΝΗ!

«Κλικ»… μια «χάρτινη χρονοκάψουλα»!

Μέσα σε μία παρόμοια χρονοκάψουλα, αν και όχι από χαρτί, είναι εγκλωβισμένοι -με διαφορετικό τρόπο ο καθένας- και οι ήρωες αυτής της ιστορίας ξεκινώντας με τον επικεφαλής επιθεωρητή στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών της Βαυαρικής Αστυνομίας του Μονάχου, Ρούπερτ Κίλερ. Το μυαλό του Κίλερ έχει «σκαλώσει» στις 25 Δεκεμβρίου του 2016, στην ημέρα δηλαδή όπου με δική του υπαιτιότητα αυτός χάνει τα πάντα. Το μόνο που του απομένει πλέον είναι η δουλειά του που κινδυνεύει όμως επίσης να στερηθεί εξαιτίας της ραγδαίας επιδείνωσης της υγείας του. Με μια θάλασσα από πολύχρωμα post-it και μια εφαρμογή καταγραφής στο υπερσύγχρονο κινητό του αγωνίζεται αυτός να υποκαταστήσει τη μνήμη -τη βραχεία μνήμη- που χάνεται. Πόσο αποτελεσματικός όμως μπορεί να είναι ένας επιθεωρητής στο κατόπι ενός παρανοϊκού δολοφόνου, όταν δεν θυμάται τι συνέβη λίγη ώρα νωρίτερα;

Δέσμιοι στο παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι βρίσκονται δύο ακόμα άτομα. Η Ντανιέλα Τσο, αστυνόμος από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και παθιασμένη με ένα αρκετά διαφορετικό εξτρίμ σπορ, καλείται να συνεργαστεί με τον Κίλερ στην περίεργη αυτή υπόθεση. Μαζί τους και ο Άλεξ Σβαμπ, καθηγητής Μεσαιωνικής και Αναγεννησιακής Ιστορίας, που τον εμπλέκει ο ίδιος ο δράστης στην έρευνα. Και φυσικά, ΕΚΕΙΝΟΣ και ΕΚΕΙΝΗ, δύο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, παγιδευμένες στην ίδια χρονοκάψουλα, σε τροχιά μάλιστα βέβαιης σύγκρουσης μεταξύ τους. ΕΚΕΙΝΟΣ ξεκινά την ιστορία του με εμβόλιμα κεφάλαια το 2010 κι ΕΚΕΙΝΗ λίγο πριν από το 2020, με τη διαφορά πως η δική της αφήγηση εξελίσσεται ανάποδα στον χρόνο. Οι κόσμοι τους συγκρούονται το 2015 και τότε ξεκινούν -ή ίσως τελειώνουν- όλα.

Η μεσαιωνική τέχνη, τα βασανιστήρια της Ιεράς Εξέτασης, αλλά και τα αποκυήματα ενός νοσηρού μυαλού συνθέτουν σιγά σιγά μια ιδιότυπη κόλαση, από την οποία κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει. Η κόλαση όμως τελικά δεν είναι η άλλοι. Η κόλαση είναι εμείς οι ίδιοι. Όταν είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε ξανά και ξανά τις χειρότερες στιγμές μας…

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ
25 Δεκεμβρίου 2016. Αυτή είναι η ημερομηνία στην οποία έχει σκαλώσει το μυαλό του επιθεωρητή Ρούπερτ Κίλερ, η μέρα όπου –με δική του υπαιτιότητα– όσοι αγαπά χάνονται για πάντα. Μια θάλασσα από πολύχρωμα post-it και μια εφαρμογή στο κινητό του υποκαθιστούν τη βραχεία μνήμη του. Πόσο αποτελεσματικός όμως μπορεί να είναι ένας αστυνομικός που δε θυμάται τι συνέβη λίγη ώρα νωρίτερα;

ΟΙ ΦΟΝΟΙ
Επτά ημέρες της Δημιουργίας, επτά θανάσιμα αμαρτήματα, επτά θύματα ή μήπως όχι; Όπως κι αν έχει, οι δολοφονίες αυτές φαντάζουν να προέρχονται από το ίδιο υλικό που υφαίνονται οι εφιάλτες. Και τα μεσαιωνικά βασανιστήρια της Ιεράς Εξέτασης έχουν μετεξελιχθεί στα χέρια του δράστη σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό και νοσηρό· σε τέχνη. Τη δική του τέχνη…

Εκείνος, εκείνη, ένας επιθεωρητής με διαταραγμένη μνήμη, μια Κινέζα συνεργάτιδα παθιασμένη με ένα ακραίο άθλημα και ένας καθηγητής Μεσαιωνικής και Αναγεννησιακής Ιστορίας αναζητούν έναν δολοφόνο που συνθέτει με τις πράξεις του μια ιδιότυπη «κόλαση».

Η κόλαση όμως τελικά δεν είναι οι άλλοι. Η κόλαση είναι εμείς οι ίδιοι. Όταν είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε ξανά και ξανά τις χειρότερες στιγμές μας.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η ΚΛΑΙΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ γεννήθηκε στην Ελλάδα και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Γερμανία. Ζει στην Αθήνα με τον άντρα της και τα σκυλιά τους και λατρεύει τα ταξίδια. Έχει σπουδάσει Γερμανική Φιλολογία και Φωτογραφία κι έχει εργαστεί και στους δύο αυτούς τομείς επί σειρά ετών. Σήμερα ασχολείται με τη συγγραφή, τη μετάφραση και την καλλιτεχνική φωτογραφία. Είναι μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας. ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ είναι το δεύτερο ατομικό αστυνομικό της μυθιστόρημα, προϊόν του πάθους της για μυστηριώδεις ιστορίες, παιχνίδια του μυαλού και ανεξιχνίαστες υποθέσεις. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της Η ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ, Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕΣ, ΑΛΙΚΕΣ ΣΙΩΠΕΣ, ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ, ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ, Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ και, σε συνεργασία με τη Λένα Μαντά, τα πρώτα δύο βιβλία της σειράς ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ.

ΜΕΝΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ "Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 ΜΕΝΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

για το  "Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ" 

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Ο Αρχάγγελος των βράχων ήταν ένα βιβλίο που με βρήκε μόνο του! Βρέθηκα πριν λίγα χρόνια στη Μυτιλήνη για να καλύψω την άφιξη του Πάπα κι εκεί, σε ένα σκηνικό που παρέπεμπε σε ταινία κι όχι στην πραγματικότητα, αντίκρισα εικόνες που με έκαναν να βουρκώσω. Στις δομές των προσφύγων λοιπόν είδα χιλιάδες πρόσφυγες, άντρες, γυναίκες, μικρά παιδιά, άλλα σε καρότσια, της γης οι κολασμένοι, οι άμοιροι, χωρίς πατρίδα, χωρίς οικογένεια, χωρίς ελπίδα, προσπαθούσαν απλώς να επιβιώσουν. Δανεικές ζωές, δανεικά ρούχα και παπούτσια, όλα δανεικά…

Συγκλονίστηκα μπροστά στη μαύρη πραγματικότητα! Κι έβαλα ένα στοίχημα με τον εαυτό μου. Να πιάσω αυτό το δύσκολο και δυσπρόσιτο θέμα, το οποίο πολλοί βάζουν κάτω από το χαλί για να μην ενοχλεί την αισθητική τους. Το προσφυγικό, μια τεράστια πληγή της σύγχρονης κοινωνίας.

Ήθελα αυτό να είναι το εικοστό βιβλίο μου γιατί ένιωθα ότι το χρωστούσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Πήγα λοιπόν ξανά στη Μυτιλήνη, μπήκα στις δομές, συναναστράφηκα μ’ αυτούς τους δυστυχισμένους ανθρώπους και η έκπληξή μου ήταν τεράστια. Ένας από τους κεντρικούς ήρωες, ο Ιρανός Ασκάν, με έκανε να κοκκινίσω με όσα μου είπε. «Στην πατρίδα μου ήμουν γιατρός που έσωζε ζωές. Εδώ είμαι ένα σκουπίδι. Γιατί έτσι μας βλέπουν. Σαν σκουπίδια που λερώνουν τον τόπο!»

Η ιστορία διαδραματίζεται στο νησί του Αρχάγγελου, της Σαπφούς, του Ελύτη, του Μυριβήλη, του Θεόφιλου. Όλα ξεκινούν στα παράλια της Μυτιλήνης, εκεί που το θεριό, η θάλασσα, καταπίνει ανθρώπους σκορπώντας πένθος και πόνο. Ο Ασκάν, γιατρός από το Ιράν, καταφέρνει να βγει στα βράχια  από τα άγρια κύματα, έχοντας δει να πνίγονται η μητέρα κι η αδελφή του. Η ζωή τον διαλύει και του επιφυλάσσει κι άλλα δεινά. Βλέπει ανθρώπους να τον αντιμετωπίζουν σαν μίασμα, ένα σκουπίδι που πρέπει να πεταχτεί.

Η Ευρυδίκη, δασκάλα στις δομές προσφύγων, του δείχνει ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι. Ο πατέρας της, ένας αρτηριοσκληρωτικός συνταγματάρχης, τη διώχνει από το σπίτι θεωρώντας ότι τον διασύρει με τη στάση της. Τότε η ζωή σκηνοθετεί μια ιστορία που θα έκανε και τους πιο ασυγκίνητους να λυγίσουν. Υπάρχει και αστυνομική χροιά που το μετατρέπει σε θρίλερ, ένα μυστήριο με δύο δολοφονίες και δίπλα-δίπλα η ψυχή, η ανθρωπιά, η απανθρωπιά, η αχαριστία, η δικαίωση, ο θρίαμβος της ζωής.

Επέλεξα να βάλω στο βιβλίο και υπαρκτούς ήρωες. Τον βαρκάρη Ραφαήλ και την αδελφή του Ελένη, που ζουν στη Μελίντα, τη βιβλιοπώλισσα Βάλια, τη δασκάλα Ευρυδίκη, τον γιατρό Ασκάν. Κι εκείνο που κράτησα ήταν η κουβέντα του βαρκάρη που με συγκλόνισε: «Χάσαμε την ανθρωπιά μας, σκληράναμε και γινήκαμε πετσιά. Μάθαμε να ζυγίζουμε τους ανθρώπους ανάλογα με το χρώμα τους, την πατρίδα τους, την τσέπη τους, τη δουλειά τους, την όψη τους, ακόμη και τη θρησκεία τους. Βουλιάξαμε. Και πρέπει να ντρεπόμαστε».

Είδα την αγωνία των ανθρώπων να επιβιώσουν, μια αγωνία που έμοιαζε με επιθανάτιο ρόγχο, αφού, όπως έλεγαν, ένιωθαν ζωντανοί-νεκροί!

Εκεί στις δομές, αυτοί που γνώρισα, ο Ασκάν, η Ευρυδίκη, η Αντέλ, η Ναντίν, όλοι οι ήρωες, άρχισαν να χορεύουν στο μυαλό μου όταν επέστρεψα στην Αθήνα.

Όλο αυτό το έντονο σκηνικό κέντρισε τη φαντασία μου κι έτσι προχώρησα, δίνοντας μια ιστορία αφιερωμένη στις ψυχές που χάθηκαν τόσο άδικα στα παγωμένα νερά, παλεύοντας να σώσουν τη ζωή τους, αλλά και στους ανθρώπους που άπλωσαν χέρι βοήθειας στης γης τους κολασμένους.

Κι όσο έγραφα, το μυαλό μου έτρεχε στη Μικρασιατική καταστροφή, τότε που χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν κυνηγημένοι και ξεριζωμένοι, ψάχνοντας στον ήλιο μοίρα.

Αν ο άνθρωπος δεν σκύψει στον άνθρωπο, αν δεν λειτουργήσει με ενσυναίσθηση, το μέλλον θα είναι πολύ πιο σκοτεινό και απάνθρωπο…

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα ΕΔΩ

Παράλια της Μυτιλήνης, εκεί όπου το θεριό, η θάλασσα, καταπίνει ανθρώπους σκορπώντας πένθος και πόνο. Ο Ασκάν, γιατρός από το Ιράν, καταφέρνει να βγει στα βράχια από τα άγρια κύματα, έχοντας δει τη μητέρα και την αδελφή του να πνίγονται. Η ζωή τον διαλύει και του επιφυλάσσει κι άλλα δεινά. Βλέπει ανθρώπους να τον αντιμετωπίζουν σαν μίασμα, ένα σκουπίδι που πρέπει να πεταχτεί. Η Ευρυδίκη, δασκάλα στις δομές προσφύγων, του δείχνει ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι, στηρίζοντας της γης τους κολασμένους. Ο πατέρας της, ένας αρτηριοσκληρωτικός συνταγματάρχης, τη διώχνει από το σπίτι θεωρώντας ότι τον διασύρει με τη στάση της! Τότε η ζωή σκηνοθετεί μια ιστορία που θα έκανε και τους πιο ασυγκίνητους να λυγίσουν.

Ένα θρίλερ, ένα μυστήριο με δύο δολοφονίες και δίπλα δίπλα η ψυχή, η ανθρωπιά, η απανθρωπιά, η αχαριστία, η δικαίωση, ο θρίαμβος της ζωής, με φόντο το νησί του Αρχάγγελου, της Σαπφούς, του Ελύτη, του Μυριβήλη, του Θεόφιλου.

ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΑΡΩΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ, ΠΟΥ ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΛΜΥΡΑ ΛΕΙΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΟ ΚΟΦΤΕΡΑ ΒΡΑΧΙΑ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο ΜΕΝΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ δεν ασχολήθηκε με αποτρόπαια εγκλήματα, μετά τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θράκης, παρά μόνο πολύ αργότερα, στα μυθιστορήματά του. Τον είχε κερδίσει ήδη η δημοσιογραφία, την οποία ταλαιπωρεί επί σαράντα τέσσερα συναπτά έτη. Ξεκίνησε μαθητής λυκείου ακόμα από το Φως, μύρισε το μελάνι στις εφημερίδες Βραδυνή, Έθνος, Ελεύθερος Τύπος, Αθλητική, Sportime, Derby, στα περιοδικά Εικόνες, Nitro, Active, Επίκαιρα, βούτηξε στα ερτζιανά (ΕΡΑ, Sport FM, Sentra FM, SPORT 24), ήταν στο Mega Channel, στο Open TV και ξανά στο Mega. Έκανε τρεις φορές τον γύρο της Ευρώπης, φτάνοντας ως τη Νότια Αφρική, με εκατοντάδες ρεπορτάζ και χιλιάδες βίντεο, όλα με ένα δικό του χρώμα. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και του ΠΣΑΤ, από τον οποίο έχει βραβευτεί τέσσερις φορές για τηλεοπτικά θέματα. Παραμένει έφηβος και εκρηκτικός, συνεχίζει να ονειρεύεται, να χαμογελάει, να σαρκάζει και να αυτοσαρκάζεται, και πιστεύει στην… άσπρη μέρα.

ΜΑΡΙΑ ΓΑΒΡΙΕΛΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑΣ" ΑΠΟ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΞΗ

 ΜΑΡΙΑ ΓΑΒΡΙΕΛΑΤΟΥ

για το "ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑΣ"

από τις εκδόσεις ΕΞΗ.

Καλησπέρα σας.

Σήμερα θα διαβάσετε από εμένα ένα γράμμα καρδιάς που αφορούν τις δικές μου Μοίρες, τις ΜΟΙΡΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑΣ που είχα την τύχη για άλλη μια φορά να αγκαλιάσετε άλλο ένα βιβλίο μου και να το κάνετε κομμάτι της καρδιάς σας.

Το βιβλίο αυτό όσο και να σας φανεί παράξενο ξεκίνησε σαν έμπνευση από μια μπάλα. Ναι, ακριβώς όπως το διαβάσατε, μια μπάλα. Και αν εκείνη την στιγμή που αυτή η μπάλα έγινε η αφορμή να γεννηθεί ένα καινούργιο βιβλίο εντελώς διαφορετικό από αυτό που κρατάτε στα χέρια σας, τώρα πια με βεβαιότητα μπορώ να πω πως η ζωή μπάλα είναι και γυρίζει και στα γυρίζει ανάποδα πολλές φορές και ίσως και να αξίζει κιόλας.

Έτσι λοιπόν οι ήρωες μου η Δάφνη και ο Δημοσθένης έμελλε να γίνουν οι δικοί μου πρωταγωνιστές σε μια ιστορία ζωής που ξεκινάει από την Καρύταινα. Δύο εγκλήματα έγιναν η αφορμή να διαλυθεί η ζωή της Δάφνης αλλά και να καταστρέψει και την ζωή του Δημοσθένη. Μπορεί το ένα έγκλημα να εξιχνιάστηκε και να αθώωσαν αυτούς τους δύο νέους όμως το μίσος της προδοσίας που πέρασε ως τα μύχια της ψυχής τους ήταν πολύ δυνατό ώστε να διαγράψουν μια ιστορία ζωής διαφορετική από αυτήν που ονειρεύτηκαν.

Το πάθος, η παρόρμηση του νεαρού της ηλικίας, η ερωτική απογοήτευση, ο εγωισμός ήταν στοιχεία που ίσως οι Μοίρες εκμεταλλεύτηκαν ώστε να τους δώσουν ένα μάθημα ζωής σε παράλληλους δρόμους ως την στιγμή που έκριναν εκείνες πως αυτοί οι παράλληλοι δρόμοι έπρεπε να ενωθούν ώστε να επέλθει η δικαιοσύνη και η γαλήνη στις ψυχές των ηρώων.

Πολλά τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν τις ζωές τους, όπως ο Εμφύλιος στην Ελλάδα, ο Μαύρος Σεπτέμβρης το 1955 στην Κωνσταντινούπολη, και μετέπειτα η Δικτατορία στην Ελλάδα και η βραδιά του Πολυτεχνείου.

Πόσα και πόσα ποικίλα συναισθήματα ένιωσα κατά την γραφή αυτού του βιβλίου. Ακροβατούσα σε τεντωμένο σκοινί μαζί με τους ήρωες μου, προσπαθώντας μαζί τους να βρούμε τις ισορροπίες μας . Και πόση μεγάλη η ικανοποίηση όταν είδα πως αυτό το βιβλίο θα εκδοθεί και θα μοιραστείτε εσείς οι αναγνώστες όλα όσα εγώ βίωσα καθώς το έγραφα.

Θα με ρωτήσετε τώρα εσείς που δεν το έχετε διαβάσει, γιατί θα σας πρότεινα τις ΜΟΙΡΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑΣ! Μα φυσικά γιατί εσείς που αγαπάτε τα βιβλία ‘’ζωής’’ όπως λέω εγώ, θα έχετε την ευκαιρία να κάνετε ένα  νοερό ταξίδι, ζώντας σε κάθε σελίδα τις εναλλαγές των  συναισθημάτων των ηρώων μου αλλά και των δικών σας συναισθημάτων.  Ήταν πρόκληση για μένα να ζήσω σαν γυναίκα, σαν μάνα, σαν άνθρωπος όλες τις δύσκολες σκηνές του βιβλίου που θα είναι κοινότυπο να πω πως μοιάζουν με σκηνές αρχαίας τραγωδίας αλλά έτσι είναι . Και  κυρίως να ανακαλύψετε πόσο μπορεί να δοκιμαστεί ένας άνθρωπος μέσα από τα παιχνίδια που παίζει η Μοίρα ακόμη και στις ζωές των χάρτινων ηρώων που στήνουμε εμείς οι συγγραφείς. Μέσα από την μυθιστορηματική πλοκή η ζωή της Δάφνης και του Δημοσθένη θα μπορούσε να ήταν και αληθινή….ή μήπως τελικά  είναι αληθινή;;;;;;;

Όχι, δεν θα σας απαντήσω σε αυτό γιατί νομίζω οι δικές μου Μοίρες δεν μου το επιτρέπουν!

Έτσι λοιπόν στο συγγραφικό ταξίδι με τις ΜΟΙΡΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑΣ που η ψυχή μου τα βράδια που έγραφα έφευγε από το σώμα μου και ταξίδευε  από την Καρύταινα ως την Αμερική για να ζήσει την απώλεια ανθρώπων από τον σφαγιασμό ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι την Δικτατορία μετρώντας ζωντανούς- νεκρούς, τα συναισθήματα μου κοντραρίστηκαν με την λογική αλλά πιο πολύ με το Άδικο, για να διαπιστώσω για άλλη μια φορά, πως όσες προσωπικές απώλειες και αν μετρήσουμε στην διάρκεια της ζωής μας, όσο άδικα πολλές φορές η Μοίρα και αν μας φερθεί η Αλήθεια, η Ελπίδα και η Αγάπη θα βγουν από  το σκοτάδι και θα είναι ο φάρος που θα οδηγεί τις ζωές μας. Αυτό να μην το ξεχάσετε ποτέ!

Και τελειώνοντας θέλω να πω σε όλους εσάς πως  αφήνω την ψυχή μου αποτυπωμένη σε αυτό το βιβλίο με την ευχή κάθε συναίσθημα μου και κάθε μήνυμα που θέλω να περάσω  να γίνουν  το εισιτήριο ενός γεμάτο εικόνες νοερού ταξιδιού που γυρίζοντας την τελευταία σελίδα να έχετε την ίδια γαλήνη στην ψυχή όπως  εγώ όταν πληκτρολόγησα το πολυπόθητο ΤΕΛΟΣ  !

 

Σ΄ευχαριστώ πολύ αγαπημένη Άννα Πατέρα, καθώς και όλους εσάς που μέσα από την δράση του « ΜΕ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ, ΑΦΟΥ» που όλα αυτά τα χρόνια αγαπήσατε κάθε δημιουργική δουλειά μου όπως και τώρα με τις ΜΟΙΡΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑΣ.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ 

Tα μάτια της Δάφνης βούρκωσαν, μόλις αντίκρισε την τεράστια πινακίδα του κτιρίου. Μέχρι να αποκαλυφθεί η αλήθεια, το αναμορφωτήριο θα ήταν η φυλακή της. Τι ήταν χειρότερο δεν ήξερε. Ότι δεν την πίστεψε κανείς ή εκείνος. Εκείνος που είχε αγαπήσει βαθιά και που πίστεψε ότι θα τη γλύτωνε από τη μαρτυρική ζωή που πέρναγε κοντά στη θεία της, από όταν σκοτώθηκαν οι γονείς της.

Την ίδια στιγμή, ο Δημοσθένης μέσα από τις στρατιωτικές φυλακές παρακαλούσε τον Θεό να σωθεί για να μπορέσει να δει τη Δάφνη στο απόσπασμα. Τη γυναίκα που λάτρεψε και τον πρόδωσε με τον χειρότερο τρόπο.

Μία σκευωρία που οδήγησε σε ένα άσβεστο μίσος. Από την Καρύταινα στην Αμερική και από την Αθήνα στην Κωνσταντινούπολη. Δύο ψυχές σε παράλληλους δρόμους ζωής, γεμάτους απώλειες και πόνο, λες και κάποιος ήθελε να τις τιμωρήσει, γιατί δεν πίστεψαν στη δύναμη της αγάπης τους.

Όμως, η ελπίδα υπάρχει στον δρόμο του καθενός, όσο δύσκολος και αν είναι, γιατί η μοίρα δοκιμάζει, καταδικάζει, μα σαν έρθει η ώρα, αποδίδει δικαιοσύνη.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Μαρία Γαβριελάτου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε και εργάστηκε στον τομέα της αισθητικής κοσμετολογίας. Αγαπημένη της ενασχόληση αποτελούσε ανέκαθεν η κατασκευή έργων τέχνης. Όμως πάντα τη διεκδικούσε η συγγραφή. Από τα εφηβικά της χρόνια κατέγραφε τις σκέψεις της, αλλά και τις ιστορίες που ξεπηδούσαν από τη φαντασία της.

ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΠΟΛΙΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΙΟΥΛΙΑ - Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΠΟΛΙΤΗΣ

για το "ΙΟΥΛΙΑ - Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ"

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Η ιδέα της συνέχειας του προξενιού της Ιουλίας είχε πλέον ωριμάσει. Θέλησα να δημιουργήσω ένα μυθιστόρημα το οποίο να μπορεί να διαβαστεί και από αναγνώστες που είχαν διαβάσει το ‘Προξενιό’, αλλά και από εκείνους που δεν έτυχε.

 Αξίζει να σημειωθεί ότι το έργο συγγράφηκε σε ένα μόλις μήνα και ολοκληρώθηκε δεκαπέντε μέρες αργότερα. Ήταν σαν να υπήρχε ολοκληρωμένο στο μυαλό μου…

 Οι βασικοί ήρωες είναι η Αλεξάνδρα, ο Δημητρός και φυσικά η Ιουλία η οποία αφού ανακάμπτει, επιστρέφει δυναμική στο κτήμα ώστε να αποδώσει τα του καίσαρος.

 Η Αλεξάνδρα αναλαμβάνει πρωτεύοντα και δραστικό ρόλο στην υπόθεση αφού καλείται να επιλύσει το μυστήριο ενός φόνου στα χρόνια της κατοχής αλλά και να κρατήσει τον άντρα της από τον ιστό μιας νέας και πολύ γοητευτικής γυναίκας που απειλεί να της τον πάρει..

 Το μυθιστόρημα αυτό ψυχογραφεί λιγότερο και ‘τρέχει’ περισσότερο. Είναι τόσο πολλά τα γεγονότα, τόσο επιτακτικές οι ανάγκες δράσης του κάθε εμπλεκόμενου, τόσες οι ανατροπές, που δεν έμεινε χώρος για εκτενή αναφορά συναισθηματικών αναλύσεων.

 Αν μπορούσα να ξεχωρίσω κάτι ελάχιστο από το έργο θα διάλεγα και πάλι μία αποστροφή των σκέψεων της Ιουλίας «…Όχι. Κανείς δεν τιμωρεί από αγάπη. Όλοι το κάνουν από την επιταγή ενός νόμου, ενός δικαιώματος και μιας βαθιάς ανεξιχνίαστης επιθυμίας επιβολής για συνέτιση, για υποχρεωτική ταγή στις θεωρήσεις μιας ομάδας ανθρώπων. Οικογένειας ή κοινωνικού συνόλου…»

 Με το έργο αυτό ολοκληρώνεται ο κύκλος της Ιουλίας για την οποία όμως ευελπιστώ πως θα υπάρξουν μικρά μεμονωμένα κεφάλαια που θα παρακολουθούν τη ζωή της σε κάποιο επόμενο (τρίτο) έργο με πρωταγωνίστρια την Αλεξάνδρα σε ρόλο ερευνήτριας και νέους ήρωες που θα την πλαισιώνουν διαμορφώνοντας οριστικά και τη δική της ζωή…

 Θέλω να ευχηθώ καλή ανάγνωση σε όσους επιλέξουν να διαβάσουν το βιβλίο και παραμένω πάντα στη διάθεσή τους για κάθε διευκρίνηση.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα ΕΔΩ

Μετά την αθώωσή της και την απαλλαγή της από την κατηγορία της δολοφονίας του άντρα της, Γιωργίκη Προβιού, και της τρίχρονης κόρης της, η Ιουλία διεκδικεί πλέον και πάλι τη ζωή της.
Παράλληλα, η δημοσιογράφος Αλεξάνδρα Γκίκα και ο δικηγόρος Δημητρός Ατζαλίνας, οι οποίοι κατάφεραν να την αθωώσουν, μπλέκονται σε μια ιστορία που συνδέει το παρελθόν με το παρόν. Έτσι, η Αλεξάνδρα βρίσκεται ξαφνικά υπόλογη ως προς το κίνητρο ανάληψης της υπόθεσης της Ιουλίας, ενώ ο Δημητρός έρχεται αντιμέτωπος με μια αδικοπραξία και το μυστήριο ενός φόνου κατά την περίοδο της Κατοχής, όπου εμπλέκονται παλιοί του γνώριμοι.
Ο έρωτας της Μαντώς για τον Δημητρό θα περιπλέξει την ήδη μπερδεμένη κατάσταση, και η Αλεξάνδρα, που διεκδικεί τον σύζυγό της, αναρωτιέται αν θα καταφέρει να βρει την ηρεμία που χρειάζεται ώστε να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να συνεχίσει τη ζωή της.
Κανένας δε γνωρίζει από πού ξεκινάει η αλήθεια και πού τελειώνει το ψέμα. Φωνές από το παρελθόν στοιχειώνουν το μέλλον όλων. Μόνη διέξοδος η εύρεση της αλήθειας, που τα γεγονότα και οι πιθανότητες δείχνουν ότι θα μείνει κρυφή για πάντα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΠΟΛΙΤΗΣ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Σπούδασε  αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων και ζωγραφική, και αργότερα παρακολούθησε επί δύο χρόνια σειρά σεμιναρίων φιλοσοφίας, ψυχολογίας και πολιτικής οικονομίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή μυθιστορηματικών και θεατρικών έργων, ενώ συγχρόνως αρθρογραφεί στον περιοδικό Τύπο και στο Διαδίκτυο. Μυθιστορήματα του ιδίου: Ήφαες, Αδελαή; (2011), 24 στιγμές ακραίου πάθους (2017), Το γράμμα που δεν διαβάστηκε ποτέ (2018). Θεατρικά έργα που ανέβηκαν σε θεατρικές σκηνές των Αθηνών: Κορίτσι Διαμάντι, Το Λαχείο. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματά του ΤΟ ΠΡΟΞΕΝΙΟ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΑΣ, το οποίο προβάλλεται σε τηλεοπτική σειρά με μεγάλη επιτυχία, ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΦΙΛΙ και Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ.

 

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ ΓΙΑ ΤΟ "Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ

 ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ

για το "Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ"

από τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ.

Αφορμή για το βιβλίο «Η κόρη της λήθης» στάθηκε μια εκδρομή πριν από πολλά χρόνια στη γραφική Κλειτορία. Είχαμε πάει εκεί με μια παρέα φίλων και επισκεφθήκαμε το υπέροχο Σπήλαιο των Λιμνών. Ενώ, λοιπόν, η ξεναγός μάς μιλούσε για το σπάνιας ομορφιάς σπήλαιο, γυρνάει ένας από τους φίλους και μου λέει: «Για σκέψου, τώρα, να έβγαινε μέσα από τα νερά ένα πτώμα!». Τι ήθελε να το πει; Από τη στιγμή εκείνη, εγώ έπαψα να ακούω την ξεναγό κι άρχισε στο μυαλό μου να σχηματίζεται η βασική ιδέα του βιβλίου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αποφάσισα, όταν η περιήγηση τελείωσε, να θέσω κάποιες ερωτήσεις στην ξεναγό, αφού χρειαζόμουν κάποιες πληροφορίες για την ιστορία που μόλις είχε γεννηθεί στον νου μου. Τη ρωτούσα, λοιπόν, αν το σπήλαιο έχει φύλακα, μέχρι ποια ώρα πραγματοποιούνται επισκέψεις, αν η είσοδος κλειδώνεται, αν υπάρχουν άλλες είσοδοι εκτός από τη βασική και διάφορα άλλα, τα οποία εγώ θεωρούσα απαραίτητα. Αυτό που δεν είχα αντιληφθεί (παρασυρμένη από τον οίστρο της δημιουργίας, τρομάρα μου!) ήταν ότι η κοπέλα είχε αρχίσει να κάνει βήματα προς τα πίσω και ότι με κοιτούσε κάπως φοβισμένη. Ευτυχώς, το αντιλήφθηκε κάποιος από την παρέα και της εξήγησε ότι είμαι συγγραφέας και ότι μάλλον θέλω να γράψω κάτι σχετικό με το σπήλαιο. «Άντε, βρε κοπέλα μου (ευγενέστατη η γυναίκα, δεν μπορώ, να πω! Πήρε τέτοια τρομάρα και, παρόλα αυτά, με αποκάλεσε κοπέλα!), κι εγώ φοβήθηκα ότι είσαι σατανίστρια και κάνεις όλες αυτές τις ερωτήσεις για να έρχεστε εδώ με την ομάδα σου για να κάνετε τελετές!» μου είπε η ξεναγός. (Όχι, για να δείτε πώς μπορεί να παρεξηγηθεί ένας άνθρωπος στα καλά καθούμενα!)

Έτσι, η παρεξήγηση λύθηκε και την ίδια κιόλας μέρα, ενώ η υπόλοιπη παρέα απολάμβανε τις βόλτες της στα γραφικά σοκάκια της Κλειτορίας, εγώ στρώθηκα στο γράψιμο. Μερικούς μήνες μετά, ολοκληρώθηκε το μυθιστόρημα, το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε το 2016 με τίτλο «Σπασμένος καθρέφτης». Σήμερα, επανακυκλοφορεί αναθεωρημένο από τις εκδόσεις Μίνωας, με την ίδια βασική πλοκή, αλλά πιο ώριμη ματιά και γραφή και με νέο τίτλο: «Η κόρη της λήθης».

Λίγα λόγια για την ιστορία: η Νατάσα Βάλβη, σπηλαιολόγος, της οποίας το πραγματικό όνομα είναι Αναστασία Στεφάνου, επιστρέφει μετά από χρόνια στην Κλειτορία, όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια, με πρόφαση τη συμμετοχή σε μια αποστολή διάνοιξης του Σπηλαίου των Λιμνών. Ο στόχος της, όμως, είναι να ανακαλύψει τον πραγματικό ένοχο για τη δολοφονία της νεαρής Ιωάννας, η οποία διαπράχτηκε όταν η Νατάσα ήταν παιδί. Ένοχος τότε είχε κριθεί ο πατέρας της, ο διάσημος σπηλαιολόγος Ισίδωρος Στεφάνου, που καταδικάστηκε και αυτοκτόνησε στη φυλακή. Η Νατάσα, αποφασισμένη να αποκαταστήσει το όνομα του πατέρα της και να βρει την αλήθεια, έρχεται αντιμέτωπη όχι μόνο με τα φαντάσματα του παρελθόντος αλλά και με μια μυστηριώδη, πανέμορφη κοκκινομάλλα, τη Μόιρα, που έχει έρθει στην Κλειτορία για να διεκδικήσει όσα πιστεύει ότι δικαιωματικά της ανήκουν. Η Μόιρα, μοιραία και αδίστακτη γυναίκα, στήνει έναν κλοιό θανάτου γύρω από τη Νατάσα, η οποία βρίσκεται ξαφνικά στην ίδια ακριβώς θέση με τον πατέρα της: διώκεται για εγκλήματα που δεν έχει διαπράξει. Βρίσκοντας έναν αναπάντεχο σύμμαχο στο πρόσωπο του ψυχίατρου Παντελή Παπαδήμα, αδελφού ενός από τα υποτιθέμενα θύματά της, θα προσπαθήσει να αποδείξει την αθωότητά της και να οδηγήσει στη δικαιοσύνη τον πραγματικό ένοχο. Για να το κάνει, όμως, θα πρέπει να αναμετρηθεί με το παρελθόν και να φέρει στο φως μυστικά που θα ανατρέψουν ολόκληρη τη ζωή της…

Η «Κόρη της λήθης» είναι ένα μυθιστόρημα που αγαπώ πολύ και νιώθω αφάνταστη χαρά που οι εκδόσεις Μίνωας αποφάσισαν να προβούν στην επανέκδοσή του. Η Νατάσα, η Μόιρα, ο Παντελής και οι υπόλοιποι ήρωες της ιστορίας ξεκινούν, λοιπόν, ένα νέο ταξίδι που ευελπιστώ ότι θα τους οδηγήσει στις καρδιές των αναγνωστών. Ακολουθήστε τους, για να σας μυήσουν στα μυστήρια που κρύβουν τα παγωμένα νερά του Σπηλαίου των Λιμνών…

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα  ΕΔΩ

Με πρόφαση τη συμμετοχή της στη διά νοιξη του Σπηλαίου των Λιμνών, η Αναστασία Στεφάνου επιστρέφει στην Κλειτορία ως Νατάσα Βάλβη. Πραγματικός σκοπός της είναι να ανακαλύψει τον άνθρωπο που δολοφόνησε πριν από χρόνια τη νεαρή Ιωάννα και να αποκαταστήσει το όνομα του πατέρα της, που καταδικάστηκε άδικα για τον φόνο και αυτοκτόνησε στη φυλακή.

Όταν διαπράττεται ένα νέο έγκλημα και στο χέρι του θύματος ο αστυνόμος Ρήγας βρίσκει το τσαλακωμένο σημείωμα «Η κόρη του φονιά είναι εδώ», η Νατάσα αντιλαμβάνεται με τρόμο ότι το παρελθόν εξακολουθεί να την καταδιώκει… Ακολουθεί και δεύτερη δολοφονία και εκείνη, κατηγορούμενη πλέον, προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητά της. Όμως, η μυστηριώδης Μόιρα είναι αποφασισμένη να την καταστρέψει, υφαίνοντας γύρω της περίτεχνα έναν θανατηφόρο ιστό…

Θα καταφέρει να φτάσει η Νατάσα στην αλήθεια και να αποδώσει δικαιοσύνη ή το μυστικό θα μείνει για πάντα θαμμένο στο Σπήλαιο των Λιμνών;

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Ελευθερία Μεταξά γεννήθηκε στο Αιγάλεω το 1970. Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, της Δραματικής Σχολής Διομήδη Φωτιάδη και του τμήματος Δημοσιογραφίας του Εργαστηρίου Ελευθέρων Σπουδών ΑΝΤ1. Εργάστηκε ως ηθοποιός, λαμβάνοντας μέρος σε θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές, ως ασκούμενη δημοσιογράφος στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 και ως φιλόλογος σε φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης.

Σήμερα ασχολείται με τη συγγραφή αστυνομικών μυθιστορημάτων, με τη μετάφραση και την επιμέλεια βιβλίων και με μεταγλωττίσεις ξένων τηλεοπτικών σειρών. Είναι μέλος της Π.Ε.Λ. (Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών) και μιλάει Αγγλικά. Το διήγημά της με τίτλο Το τελευταίο ταξίδι απέσπασε έπαινο στον 34ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό της Π.Ε.Λ. Από τις εκδόσεις Ωκεανός κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της Όταν μιλούν τα φεγγάρια, Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά, Μην κοιτάξεις πίσω, Σπασμένος καθρέφτης και Ποιος σκότωσε την Ιφιγένεια;, ενώ από τις εκδόσεις Μίνωας τα μυθιστορήματα Τα τρία πρόσωπα της Εκάτης, Αθώοι Ένοχοι, Μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά (επανέκδοση), Το χέρι του Θεού, Ο θησαυρός της Σμύρνης και Ίχνος στον καθρέφτη.