ΑΡΕΤΗ ΠΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΖΗΛΟΣ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

 ΑΡΕΤΗ ΠΑΝΟΥ

για το "ΖΗΛΟΣ"

από τις εκδόσεις ΠΝΟΗ.

Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας για το μυθιστόρημά μου «Ζήλος». Τι σημαίνει αλήθεια «Ζήλος» και γιατί δεν έχει άρθρο; Είναι αρσενικό ή θηλυκό, καλό ή κακό; Είναι ο ζήλος του φανατισμένου οπαδού, ο υπερβάλλων ζήλος, ο πολιτικός ή θρησκευτικός ζήλος, ο ζήλος της βίας, ο ζήλος της έρευνας, της δημιουργίας και της αγάπης ή απλώς το όνομα ενός φανταστικού -αλλά όχι ψεύτικου- νησιού, που συγκεντρώνει  πραγματικά στοιχεία από την  Ιστορία πολλών νησιών και  όπου όλα αυτά συνυπάρχουν και συμπλέκονται;

Άρχισα να το γράφω το καλοκαίρι του 2015, όταν πολλοί πρόσφυγες κατέφευγαν στα νησιά του Αιγαίου και οι εικόνες απελπισμένων ανθρώπων και πνιγμένων παιδιών ήταν καθημερινές και πολύ έντονες. Φυσικά οι ιδέες, τα ερωτήματα, οι ήρωες και τα συναισθήματα που το συνθέτουν προϋπήρχαν και ζυμώνονταν στο κεφάλι μου πολύ νωρίτερα, τόσο που δεν μπορώ να εντοπίσω ακριβώς την αρχή του.    

Η Μάργκαρετ Άτγουντ, αυτή η μεγάλη συγγραφέας, σε ένα βιβλίο της για τη γραφή, λέει ότι γράφουμε για να συνομιλήσουμε με τους νεκρούς μας. Αυτή η επιθυμία στάθηκε πράγματι για μένα ένα πολύ ισχυρό κίνητρο για να γράψω. Ένα άλλο ισχυρό κίνητρο ήταν η αγάπη μου για τη γλώσσα και τη λογοτεχνία. Η γλώσσα και οι γλώσσες -υποσύνολα της μητρικής-  που ακούμε, ζούμε και αναπνέουμε  από τη γέννησή μας αλλά και πολύ πιο  πριν από αυτή, κουβαλάνε  το απόσταγμα της ανθρώπινης εμπειρίας και  διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τον εσωτερικό μας κόσμο και τον τρόπο που βλέπουμε τον εξωτερικό. Έτσι η λογοτεχνία, που η πρώτη ύλη και το όργανό της είναι η γλώσσα, μοιάζει με τον αέναο κύκλο του νερού. Μια εικόνα από τους Άθλιους του Ουγκό, τον Δον Κιχότη, ένα ποίημα του Άρη Αλεξάνδρου «έσταξαν» μέσα μου την ιδέα της «Ζήλου». Φυσικά όλα αυτά ζυμώνονται με τη ζωή του καθενός, το βίωμά του, με την ιστορία του και με την Ιστορία. Αλλά και αυτή η ζύμωση μέσω της γλώσσας γίνεται.

Στη νήσο « Ζήλο», τον τόπο όπου εξελίσσεται η αστυνομική υπόθεση του βιβλίου οι προσωπικές ιστορίες των ηρώων συνδιαλέγονται με την Ιστορία. Μπορείς να τη δεις ως ένα ιστορικό παλίμψηστο όπου  στοιχεία που συνθέτουν την κεντρική ιστορία του βιβλίου, τον φόνο του παπά και την εξιχνίασή του, έχουν επαναληφθεί με διάφορες παραλλαγές και αποτυπωθεί πολλές φορές μέσα στον χρόνο και στον χώρο. Υπάρχει η ιστορία των Ζηλωτών της Θεσσαλονίκης, η τουρκοκρατία και ο απελευθερωτικός αγώνας, ιδιαίτερα και χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από τις ιστορίες πολλών νησιών, οι πρόσφυγες παλιοί και νέοι, ο εμφύλιος και ο απόηχός του, η εξορία ως προσφυγιά μέσα στην πατρίδα. Όλα αυτά διαπερνούν την υπόθεση, θίγονται και ανιχνεύονται μέσα από τις προσωπικές ιστορίες των ηρώων του βιβλίου, διαμορφώνουν και ερμηνεύουν τους χαρακτήρες και κατευθύνουν τη στάση και τη δράση τους στα τρέχοντα  προβλήματα που συνθέτουν την πλοκή.

Οι χαρακτήρες της Ζήλου, παρ’ όλες τις αντιφάσεις τους και τις αστείες πλευρές τους, είναι ζόρικοι χαρακτήρες, δεν κουμαντάρονται εύκολα. Αλλού ήθελα να τους πάω εγώ κι αλλού με πήγαιναν εκείνοι. Παρ’ όλα αυτά μου κράτησαν καλή παρέα όσο έγραφα το βιβλίο και ελπίζω να κάνουν το ίδιο και για τον αναγνώστη. Εκτός από τον δολοφόνο ψάχνουν, άλλοι με μεγαλύτερο και άλλοι με μικρότερο ζήλο, με περισσότερη ή λιγότερη ειλικρίνεια, να διαβάσουν και να ερμηνεύσουν την πραγματικότητα  και την ιστορία τους, να καταλάβουν  τον εαυτό τους τις αντιφάσεις του και τις ρίζες του. Και ταυτόχρονα ζητάνε να ελευθερωθούν από αυτές. Γιατί όπως λέει και ο Ζαχαρίας, ο εκκλησιαστικός ντετέκτιβ που αναλαμβάνει να διαλευκάνει το έγκλημα, καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου,  πρόσφυγας από πάππου προς πάππο που αναζητά τον χαμένο του πατέρα και τον άγνωστο εαυτό του: «…Ευτυχώς δεν μας καθορίζουν οι πρόγονοί μας και η ιστορία τους, είμαστε άνθρωποι κι έχουμε μια σπίθα Θεού μέσα μας, κι αυτή η σπίθα είναι η ελευθερία μας. Κάθε στιγμή αυτοπροσδιοριζόμαστε. Μας καθορίζουν οι επιλογές μας».

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Ένας ιδιόρρυθμος παπάς που τα βάζει με θεούς και δαίμονες βρίσκεται δολοφονημένος στη Ζήλο, ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί που μαστίζεται από την κρίση και το προσφυγικό και κουβαλάει μια βαριά ιστορία.

Ο Ζαχαρίας Αρμενίδης, καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου, πρόσφυγας από μάνα και πατέρα, με βαριά ιστορία επίσης, αναλαμβάνει  για λογαριασμό της Εκκλησίας την έρευνα για τον φόνο. Στην υπόθεση μπλέκονται αιρετικές ομάδες, ακτιβιστές, καναλάρχες, έμποροι ναρκωτικών και μπράβοι.

Στην πορεία αναζήτησης της αλήθειας προκύπτουν ευρύτερα ερωτήματα, όπως τι είναι πραγματικότητα και πώς μας αποκαλύπτεται, αν υπάρχει καλή ή κακή βία και πώς μπορεί να σπάσει ο φαύλος κύκλος της, ή πώς αντιλαμβάνεται η τέχνη την αλήθεια, και τι σχέση μπορεί να έχει ο Στάλιν με τον Βέγγο.

Οι απαντήσεις που δίνουν οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση οδηγούν τον καθηγητή-εκκλησιαστικό ντετέκτιβ να σχηματίσει μια πολύ διαφορετική εικόνα για το έγκλημα, το νησί, τους ανθρώπους αλλά και τον εαυτό του, απ’ αυτήν που είχε στην αρχή της ιστορίας. Θα καταφέρει ο Ζαχαρίας Αρμενίδης να ξετυλίξει το κουβάρι αυτής της μπερδεμένης ιστορίας;

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Αρετή Πάνου  γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας τη δεκαετία του ’70. Εργάστηκε ως πληροφορικός σε τράπεζα και σήμερα ζει στο Γραμματικό Αττικής. Αναγνώστρια από τη φύση της, πέρασε στο γράψιμο  από αγάπη.

Έχει εκδώσει δύο συλλογές διηγημάτων: «Μήτρα με αγκάθια», 2010, εκδόσεις Λαγουδέρα, «Κωμικοτραγική», 2016, εκδόσεις Carpe Librum. Το μυθιστόρημά της «Ζήλος» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

 

ΣΟΦΙΑ ΑΛΕΞΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "Η ΕΛΛΗ ΚΑΙ Ο ΕΡΜΗΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 ΣΟΦΙΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

για το "Η ΕΛΛΗ ΚΑΙ Ο ΕΡΜΗΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ"

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Τα ταξίδια της Έλλης και του Ερμή συνεχίζονται και η χαρά μου πολλαπλασιάζεται καθώς έχω τόσες εκδρομούλες να διηγηθώ, τόσα μέρη που αγαπώ να παρουσιάσω! Όσο ξεφυλλίζω την Έλλη και τον Ερμή που ταξιδεύουν στη Βόρεια Ελλάδα αυτή τη φορά, θυμάμαι εκείνη τη στιγμή που ξεκίνησα μαζί με την κόρη μου να φτιάχνω σε ένα μπλοκ ζωγραφικής, έναν ταξιδιωτικό οδηγό για να της γνωρίσω την Ελλάδα μέσα από τα μάτια μου και τις εμπειρίες μου.. Αρχίσαμε να ζωγραφίζουμε παρέα, να κολλάμε αυτοκόλλητα με ζωάκια και να της διηγούμαι τα ταξίδια που έχω κάνει, να της μιλώ για όσα αγαπώ – τα βιβλία, την Αρχαία Ελλάδα, την εξερεύνηση-  σαν ένα παραμύθι κι όσο προχωρούσαμε μαζί το μπλοκ ζωγραφικής «ζωντάνευε» και στις σελίδες του ξεπρόβαλλαν η Έλλη και ο Ερμής κι ένας ταξιδιωτικός οδηγός για εξερευνητές και εξερευνήτριες! Σαν εκπαιδευτικός ήταν πάντα πρόκληση να γράψω ένα βιβλίο που θα βοηθήσει τα παιδιά να αγαπήσουν τη γνώση, τη γεωγραφία, την ιστορία και να τους περάσω την αξία που έχουν οι απλές χαρές τις ζωής. Αυτή ήταν η αφετηρία και το όνειρο.. να δημιουργηθεί μία σειρά βιβλίων που θα μας ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και ανυπομονώ να γράψω ταξιδιωτικούς οδηγούς για κάθε γωνιά της πανέμορφης μας χώρας!

Οι ήρωες του βιβλίου είναι η κόρη μου, ο ανιψιός μου, οι φίλοι τους… Έτσι ονειρεύεται η ρομαντική μου πλευρά όλα τα παιδιά. Κορίτσια σαν την Έλλη, δυναμικά, με αγάπη για τη φύση, τα ταξίδια, ικανά και αγόρια σαν τον Ερμή φιλομαθή, με οικολογικές ευαισθησίες και ευγένεια. Παιδιά που αγαπούν την περιπέτεια μα πάνω από όλα άνθρωποι που ξέρουν να απολαμβάνουν τις απλές χαρές της ζωής, να ψάχνουν την ευτυχία στα ηλιοβασιλέματα, στις βουτιές με φίλους, στις εξερευνήσεις αρχαίων μνημείων και σε περίπατους στη φύση.

Στον δεύτερο ταξιδιωτικό οδηγό οι νέες περιπέτειες της Έλλης και του Ερμή μας ταξιδεύουν στη Βόρεια Ελλάδα, παρέα με τον σκύλο τους, τον Ντίνο, που είναι μέγας οικολόγος, και τη φίλη τους Σοφία, που είναι μια περήφανη αρκούδα Μακεδόνισσα! Στις σελίδες του εξερευνούμε νέα μέρη, μνημεία, έθιμα, σπάνια ζώα και φυτά μέσα από ιστορίες της ελληνικής παράδοσης και της μυθολογίας. Αφετηρία ο Όλυμπος, σε ένα οδοιπορικό που μας ξεναγεί στη Μακεδονία και στη Θράκη! Βεργίνα, Πρέσπες, Καστοριά, Νυμφαίο, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Αμφίπολη, Θάσος, Σαμοθράκη και άλλα τόσα μέρη απαράμιλλης ομορφιάς περιμένουν να τα ανακαλύψετε! Η φανταστική εικονογράφηση είναι της Μάρως Αλεξάνδρου που έβαλε τόσο αγάπη στο βιβλίο αυτό, τόση λεπτομέρεια, τόσο μεράκι και είναι συγκινητικό για μένα να βλέπω όλα τα όνειρά μου τόσο πανέμορφα σχεδιασμένα, ένα όνειρο πραγματικό!

 

Στόχος μου ήταν να δημιουργήσω βιβλία που θα δώσουν στα παιδιά γεωγραφικές, λαογραφικές, ιστορικές, πολιτισμικές και περιβαλλοντικές γνώσεις μέσα από πολύχρωμες εικόνες και στιγμές ξεγνοιασιάς έτσι ώστε να αγαπήσουν το διάβασμα και να θελήσουν να μάθουν κι άλλα για την ιστορία, τη φύση και τον πολιτισμό και αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί τόσο αρμονικά αν δεν υπήρχε τόσο πλούσιο  εικονογραφικό υλικό! Σε ευχαριστώ Μάρω, εύχομαι να ταξιδέψουμε μαζί σε κάθε ελληνικό φυσικό και πολιτιστικό θησαυρό!

Στις σελίδες του, εκτός από γνώσεις ήθελα να προσθέσω και διάφορες έννοιες με τρόπο κατανοητό για τα παιδιά όπως η δημοκρατία, η διαφορετικότητα, το κάλλος, αρχαίες και σύγχρονες σοφίες, μνημεία και ταξιδιωτικά μυστικά. Το ολοκαίνουργιο, όμως, στοιχείο στις εκδρομές στη Βόρεια Ελλάδα είναι πως η Έλλη κι ο Ερμής μας ξεναγούν στα έθιμα και στις παραδόσεις κάθε περιοχής! Η λαογραφία ήταν πάντα μεγάλη μου αγάπη και την θεωρώ ανεκτίμητης αξίας για την συνέχιση του πολιτισμού, της ιστορίας καθώς τα έθιμά μας είναι εκείνα που κρατούν ζωντανή την ιστορία μας που περνά από γενιά σε γενιά και οι παραδόσεις είναι εκείνες που δίνουν νόημα στην καθημερινότητά μας με τις εναλλαγές γιορτών και εθιμοτυπικών! Ήθελα σε αυτό το βιβλίο να νιώσουν τα παιδιά πως τα έθιμα είναι διασκεδαστικά και καθόλου βαρετά. Τόσο πλούσια και πολύτιμη λαογραφική ιστορία, δεν μου πάει η καρδιά να την βλέπω να φθίνει και αυτό ήθελα να είναι το μήνυμά μου στη νέα γενιά!

Εκτός από το να τα διαβάζεις και να περνάς καλά οι ταξιδιωτικοί αυτοί οδηγοί ήθελα να είναι αφορμή για ωραίες συζητήσεις και δραστηριότητες δημιουργικής απασχόλησης!

Οι σπουδές μου φιλολογίας και ψυχολογίας, η αγάπη για τον αρχαίο πολιτισμό, η ενασχόληση με την διδασκαλία και την ταξιδιωτική δημοσιογραφία γέννησαν την ανάγκη να σκαρφιστώ αυτές τις εκδρομές και κατά τη διάρκεια της συγγραφής ήθελα αυτά τα βιβλία να ταξιδέψουν στα μέρη για τα οποία μιλούν, να κάνουν τα παιδιά να θέλουν να μας ξεναγήσουν στις εκδρομές, να τα ωθήσουν να ενδιαφερθούν, να ανοίξουν ορίζοντες! Έτσι προέκυψαν οι δράσεις με τα βιβλία αυτά τις οποίες σχεδίασα και υλοποιώ σε σχολεία όπως το κυνήγι θησαυρού γνώσης, βασισμένο στις σελίδες των βιβλίων και οι Αθηνοπεριπέτειες! Πρόκειται για εκπαιδευτικές διαδρομές/ξεναγήσεις στην περιοχή της Πνύκας, τις οποίες πραγματοποιώ σε συνεργασία με ξεναγούς και μουσειοπαιδαγωγούς. Στους περιπάτους αυτούς, οδηγός μας είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς και η διαδρομή διανθίζεται με αναγνώσεις, μύθους, διαδραστικά παιχνίδια και το πιο διασκεδαστικό κυνήγι θησαυρού γνώσης με δώρα για τους μικρούς εξερευνητές και εξερευνήτριες!

Σας περιμένουμε για εξερευνήσεις, λοιπόν, παιδιά και γονείς, δάσκαλοι, εκπαιδευτικοί, θείες, νονές, νονοί. Στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου είναι το ραντεβού, κάθε Κυριακή και αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τις δράσεις μας μπορείτε να μπείτε στο ακόλουθο link Athinoperipeteies – Sofia Alexiou .

Μέχρι να ανταμώσουμε σας αποχαιρετώ με μία φράση της Έλλης στο τέλος των περιπετειών μας στη Βόρεια Ελλάδα, καθώς ξέρουμε πως όλα τα όμορφα τελειώνουν  κάποια στιγμή μα η ζωή είναι γεμάτη θαύματα αρκεί να βρεις τον τρόπο μέσα σου να μάθεις να τα εντοπίζεις και να τα εκτιμάς.

Σαν νεράκι πέρασαν κι αυτές οι διακοπές! Μα έρχονται άλλες κι άλλες! Όρεξη να έχεις να ονειρεύεσαι, να ζεις, να χαίρεσαι τη φύση! Μέχρι την επόμενη περιπέτεια, ανοίξτε χάρτες και βρείτε νέους προορισμούς! Αντίο εξερευνητές και εξερευνήτριες, είναι ώρα να πάμε σπίτι!

Σας περιμένω στο μπλογκ μου Mom And The City MOM AND THE CITY | deBlog | deBóp (debop.gr) στο site debop.gr και στα social media μου (1) Mom And The City- Sofia Alexiou | Facebook Sofia Alexiou Mom and the City (@sophiealfin) • Φωτογραφίες και βίντεο στο Instagram !

Καλά ταξιδάκια με υγεία!!!

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Ένας ταξιδιωτικός οδηγός της Ελλάδας για μικρά και μεγάλα παιδιά! Η Έλλη κι ο Ερμής φωνάζουν «Ζήτω οι διακοπές» και κάνουν όλο εκδρομές. Οι νέες τους περιπέτειες μας ταξιδεύουν στη Βόρεια Ελλάδα, παρέα με τον σκύλο τους, τον Ντίνο που είναι μέγας οικολόγος και τη φίλη τους Σοφία που είναι μια περήφανη αρκούδα Μακεδόνισσα! Ελάτε να εξερευνήσουμε νέα μέρη, μνημεία, έθιμα, σπάνια ζώα και φυτά μέσα από ιστορίες της ελληνικής παράδοσης και της μυθολογίας. Αφετηρία ο Όλυμπος, σε ένα οδοιπορικό που μας ξεναγεί σε όλη τη Μακεδονία και τη Θράκη! Βεργίνα, Πρέσπες, Καστοριά, Νυμφαίο, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Αμφίπολη, Θάσος, Σαμοθράκη και άλλα τόσα μέρη απαράμιλλης ομορφιάς περιμένουν να τα ανακαλύψετε! Σακίδιο, νερό, φωτογραφική και φύγαμε!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η ΣΟΦΙΑ ΑΛΕΞΙΟΥ τρελαίνεται για ταξίδια και βιβλία που στο μυαλό της είναι το ίδιο και το αυτό! Στις σπουδές της πήρε γερές δόσεις φιλοσοφίας, παιδαγωγικής και ψυχολογίας κι ασχολήθηκε με την εκπαίδευση όπου γνώρισε πολλά παιδιά και ένιωσε τυχερή. Κάποια χρόνια μετά δοκίμασε και τη δημοσιογραφία. Έγραψε για ταξίδια και πολιτιστικά δρώμενα σε εφημερίδες, site, κανάλια και περιοδικά (Καθημερινή, Αττικές Εκδόσεις, Popaganda, Art travel, Debop.gr, MTV Greece, Action 24, Rise TV κ.α). Λατρεύει να περπατάει σε αφράτο χιόνι, να τρώει γρανίτες, να δίνει φιλιά στην κόρη της και να οργανώνει εκδρομές! Το 2022, σχεδίασε και υλοποίησε τις Αθηνοπεριπέτειες, μία σειρά εκπαιδευτικών περιπάτων που βασίζονται στον πρώτο ταξιδιωτικό της οδηγό «Η Έλλη κι ο Ερμής ταξιδεύουν στην Ελλάδα» από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Τα βιωματικά εκπαιδευτικά της προγράμματα υλοποιούνται σε δημοτικά σχολεία, δημοτικές βιβλιοθήκες και μουσεία. Για περισσότερες πληροφορίες μπες στο athinoperipeteies.gr κι αν θέλεις να επικοινωνήσεις μαζί της, μπορείς να στείλεις μήνυμα στο blog της Mom And The City στο debop.gr. Θα χαρεί πολύ να ακούσει τις ιδέες σου!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟ "4 ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ;" ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΗΤΑ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ 

για το "4 Ιστορίες Μυστηρίου;"

από τις ΒΗΤΑ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ.

Αγαπημένοι αναγνώστες και αναγνώστριες καλημέρα και καλώς σας βρήκα! Με λένε Κωνσταντίνο και μου αρέσει να γράφω! Βιβλία, στίχους, διηγήματα και ευθυμογραφήματα. Οι «4 Ιστορίες Μυστηρίου;» είναι το όγδοο πνευματικό μου παιδί και κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις. Το γιατί έβαλα ερωτηματικό στον τίτλο του βιβλίου θα το ανακαλύψετε όταν διαβάσετε το βιβλίο. Γιατί είναι μόνο τέσσερις οι ιστορίες θα το καταλάβετε από την αρχή του βιβλίου. Δυο ηρωίδες και δυο ήρωες. Πρώτη απ’ όλους η Στρουμφίτα που κάνει ολόκληρο το στρουμφοχωριό άνω κάτω στην κυριολεξία. Και αφού οι Αρχές δεν έβγαλαν άκρη την υπόθεση την ανέλαβε ο αστυνόμος Σαίνης. Δεύτερος στη σειρά ο Τζίτζις ο Τζιτζίκογλου από τις Τζιτζιφιές! Ένας ερωτοχτυπημένος τζίτζικας που παραθερίζει στην όμορφη Κύθνο και ψάχνει την πεταλούδα του αλλά δεν τη βρίσκει. Τρίτη είναι η «πάντα μία αυτή κι άλλη καμία» Σάντρα Δελλή. Η πιο διάσημη και πετυχημένη Ελληνίδα συγγραφέας η οποία της αρέσει να «αρέσει» και τίποτα άλλο. Έχει δόξα και χρήματα πολλά αλλά, η ματαιοδοξία της την τύφλωσε. Τελευταίος ο γιατρός ο οποίος έχει πεθάνει και δεν το ξέρει. Τον χτυπάει αλύπητα η μοναξιά του μέχρι τη στιγμή που το άλτερ έγκο του προσγειώνεται με έναν ιπτάμενο δίσκο στην ταράτσα του. Και οι τέσσερις ήρωες του βιβλίου θέλουν να βάλουν ένα άδοξο τέλος στην ζωή τους ο καθένας για τους δικούς του προσωπικούς λόγους. Θα τα καταφέρουν;

 Αυτό το βιβλίο γράφτηκε σχεδόν από μόνο του. Ναι, φυσικά και με παίδεψε όσο και τα προηγούμενα, αλλά το αγαπώ πάρα πολύ και ελπίζω να το αγαπήσετε κι εσείς. Είναι ένα βιβλίο για βορρά και νότο, για θάλασσα η βουνό. Είναι η καλύτερη συντροφιά. Πιστέψτε με, δεν υπερβάλω. Έχει χιούμορ, είναι ευχάριστο και κυλάει σαν νεράκι. Ένα βιβλίο που θα σας κάνει να ξεχαστείτε αλλά και να προβληματιστείτε.

 Σας ευχαριστώ από καρδιάς για το χρόνο σας και για τη φιλοξενία!

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα ΕΔΩ

Τέσσερις σουρεάλ ιστορίες μυστηρίου. Τέσσερις αυτοτελείς ιστορίες γεμάτες μαύρο χιούμορ, σκάνδαλα, έρωτα και αγάπη. Τέσσερις ξεχωριστοί – πρωτότυποι ήρωες και ηρωίδες που ζουν το δικό τους δράμα. Ένας ερωτοχτυπημένος τζίτζικας με ονοματεπώνυμο παρακαλώ που κατοικεί στην όμορφη Κύθνο και ψάχνει την πεταλούδα του. Η γνωστή σε όλους μας Στρουμφίτα στήνει γύρω της ολόκληρη πλεκτάνη για να τραβήξει πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας. Η διάσημη συγγραφέας Σάντρα Δελλή που πουλάει αβέρτα βιβλία και της αρέσει να «αρέσει» και τίποτα άλλο και ένας γιατρός που έχει πεθάνει (;) και δεν το ξέρει.

Όλοι βάζουν ένα άδοξο τέλος στη ζωή τους ο καθένας για τους δικούς του προσωπικούς λόγους. Και ιδού το ερώτημα: τα καταφέρνουν να αυτοκτονήσουν ή απλά μένουν στην προσπάθεια;

Ένα βιβλίο για να ξεχαστείς αλλά και να προβληματιστείς.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Οκτωβρίου του 1981. Μεγάλωσε στη Νίκαια σε πολύτεκνη οικογένεια, όντας ο μικρότερος από έξι παιδιά. Η μητέρα του κατάγεται από την Πάτρα και ο πατέρας του από την Μικρά Ασία. Οι καλλιτεχνικές του ανησυχίες φάνηκαν από τα παιδικά του χρόνια. Σε ηλικία 8 χρονών άρχισε να δίνει παραστάσεις Καραγκιόζη κι έναν χρόνο μετά έγραψε την πρώτη του επιθεώρηση, την οποία και ανέβασε στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας. Παράλληλα με το σχολείο του λάμβανε μέρος και στις θεατρικές παραστάσεις της Θεατρικής Ομάδας του Δήμου Νίκαιας.

Μετά το στρατό και σε αναζήτηση επαγγελματικής αποκατάστασης, γράφεται στην Δραματική σχολή  «Ίασμος» του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες όπως ο Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, ο Γιώργος Μιχαηλίδης και ο Νικήτας Τσακίρογλου. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα Δημιουργικής Γραφής με την Μανίνα Ζουμπουλάκη, την Βίκυ Τσιανίκα και την Αλκυόνη Παπαδάκη.

Έχει γράψει τέσσερα θεατρικά έργα: «Το Τελευταίο Botox», «Τρεις Τρεις Εννιά», «Δεν είμαι εγώ η Σταχτοπούτα», και την «Diva».  Όλα του τα έργα παίχτηκαν σε μικρές και μεγάλες σκηνές και γνώρισαν σημαντική επιτυχία.

Στα 2006 βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη όπου παίζει σε παραγωγές του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος ενώ διατηρούσε μόνιμη στήλη στην εφημερίδα Εγνατία μαζεύοντας εμπειρίες γράφοντας ευθυμογραφήματα, κάνοντας τα πρώτα βήματα στον μαγικό κόσμο της λογοτεχνίας.

Όταν επέστρεψε στην Αθήνα, άρχισε να γράφει τους «Μονολόγους» στο free press «City Uncovered». Πολλά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό Πολιτισμός Πολίτης, στο avmag.gr, στο mcnews.gr και στο koukidaki.gr. Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει το δικό του blog με τίτλο «Μεθυσμένες ιστορίες» μέσα από το οποίο προβάλλει τον πολιτισμό τις τέχνες και τα γράμματα.

Έχουν εκδοθεί τα βιβλία του: «Το Τελευταίο Botox και άλλες ιστορίες», «Ερμή...Μη!», «Φόνοι στην Κρυστάλλη, «Η Γριά Βαλίτσα», «Η φωνή μέσα μου», «Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει» και το «Ευφροσύνη – Όλα όσα θυμάμαι». Το βιβλίο «4 Ιστορίες Μυστηρίου ;» είναι το όγδοο στη σειρά και κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις.

 

 

Επικοινωνία με τον συγγραφέα:

i-kostas@hotmail.com

Methismenesistories.blogspot.com

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΤΕΛΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟ "OLD SOUL" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

 ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΤΕΛΛΗΣ

για το "OLD SOUL"

από τις εκδόσεις ΠΝΟΗ.

Είμαι της άποψης πως εμείς οι συγγραφείς τις ιστορίες μας δεν τις διαλέγουμε. Μας διαλέγουν εκείνες,  με έναν τρόπο σχεδόν μεταφυσικό όπως κληρώνονται και στον κεντρικό ήρωα αυτού του βιβλίου οι ζωές του. Όταν ξεκίνησα λοιπόν τον Γενάρη του 2018 να το γράφω δεν είχα ιδέα τι με ώθησε να καταπιαστώ με τις περιπέτειες αυτής της μεταφυσικής οντότητας, που ο θάνατος δεν βάζει τέλος στην μνήμη της και επιστρέφει ξανά και ξανά στον κόσμο αλλάζοντας σώμα, φύλλο και πατρίδα κρατώντας την ανάμνηση όλων των προηγούμενων της ενσαρκώσεων. Παρόλο που δεν ήξερα που θα με βγάλει αυτό το ταξίδι μέσα στις εποχές και την ιστορία, μου φάνηκε αρκετά συναρπαστικό για να το ακολουθήσω χωρίς δεύτερες σκέψεις. Και όταν λοιπόν αυτό το ταξίδι μετά από όλες του τις στάσεις με έφερε στο σήμερα, η φωνή του ήρωα, με τον ίδιο αναπάντεχο τρόπο που άρχισε να μου εξομολογείται τα μυστικά της, σιώπησε.

Για περίπου δύο χρόνια έμεινα μπερδεμένος με ένα χειρόγραφο στο χέρι προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσω το νόημα μιας ιστορίας που αν και είχε γραφτεί από το χέρι μου, έμοιαζε ξένη. Τι ήθελε στ’ αλήθεια να μου πει αυτός ο ήρωας που είχε λύσει το μυστήριο του θανάτου αλλά παρέμενε πλήρως ανίκανος να λύσει το μυστήριο της ζωής;  Μήπως είχε περισσότερες ομοιότητες με μας τους κοινούς θνητούς από όσες νόμιζα; Τελικά την απάντηση την βρήκα ανάμεσα στις γραμμές. Το Old Soul τελικά δεν ήταν ένα παραμύθι που ήθελε να με πείσει για την αθανασία της ψυχής και για την ύπαρξη της αιώνιας αγάπης αλλά ένα  κείμενο που ήθελε ακριβώς να μου υπενθυμίσει πως είμαστε σημαντικοί επειδή είμαστε εφήμεροι και πως αυτό το τρομαχτικό πράγμα που λέγεται  θάνατος και στέκεται πάνω απ’ το κεφάλι μας όσο μισητό κι αν είναι, είναι τελικά κι αυτό που ορίζει τον τρόπο που αγαπάμε και συνδεόμαστε.

Όταν κατάλαβα, λοιπόν, πως δεν ήταν απλά το τυχαίο προϊόν μιας υπερχειλίζουσας φαντασίας αλλά ένας παρηγορητικός διαλογισμός πάνω στη διαχείριση της απώλειας αποφάσισα να πάρω τη σκυτάλη και να γράψω το τέλος του με πολύ μεγαλύτερη ενάργεια.  Ένα τέλος που πια με αφορούσε προσωπικά πλέον καθώς ως κοινός θνητός έχω κι εγώ να διαχειριστώ τις δικές μου απώλειες. Ελπίζω η ανάγνωσή του να σταθεί το ίδιο καθαρτική και για σας όσο υπήρξε και για μένα η συγγραφή του.  Δεν ξέρω αν θα δώσει απαντήσεις στις μεταφυσικές σας ανησυχίες καθώς το τι συμβαίνει μετά θάνατον  για μας τους υπόλοιπους, πέρα από τον ήρωα του βιβλίου, παραμένει αβέβαιο. «Ίσως όμως τίποτα να μην είμαι πιο βέβαιο από το ότι είμαστε άνθρωποι, προγραμματισμένοι θαρρείς να ελπίζουμε διαρκώς σε αόρατες συχνότητες που διαπερνούν το χρόνο και τα σύννεφα για να μεταφέρουν την αγάπη εκεί όπου πρέπει να πάει…»

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

«Ζεις μονάχα μία φορά, μα αν το κάνεις σωστά, και μία είναι αρκετή» λένε. Αυτή δεν είναι μια τέτοια ιστορία. Σ’ αυτό το βιβλίο κανείς δεν ξέρει να ζήσει σωστά, μα κυρίως κανείς δεν ζει μόνο μία φορά…

Κωνσταντινούπολη, 1453: Ένας άντρας είναι καταδικασμένος να θυμάται τις προηγούμενες ενσαρκώσεις του καθώς επιστρέφει ξανά και ξανά στη ζωή αλλάζοντας σώματα και ταυτότητες. Το μυστήριο του θανάτου καταρρέει γι’ αυτόν, του μένει όμως ακόμα να λύσει το μυστήριο της ύπαρξης. Καθώς συνεχίζει αδιάκοπα το ταξίδι του μέσα στην Ιστορία, οι χώρες και οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη και ο ήρωας αλλάζει μαζί με τον κόσμο, προσπαθώντας πάντα να σπάσει την κατάρα της αιώνιας μνήμης που τον βαραίνει. Ο έρωτας και η απώλεια που επιστρέφουν ξανά και ξανά στον δρόμο του, κάνουν την πορεία του ακόμα πιο περίπλοκη και βασανιστική.

Αθήνα, 2021: Μια επιμελήτρια λογοτεχνικών κειμένων δέχεται την πρόταση ενός άγνωστου συγγραφέα να τον βοηθήσει να γράψει το φινάλε στο ημιτελές πρωτόλειό του. Η συνάντησή τους θα ξυπνήσει φαντάσματα από το τραυματικό παρελθόν της και θα την κάνει να αναθεωρήσει τις ισχυρές πεποιθήσεις που έχει σχηματίσει για τον κόσμο.

Και καθώς η φαντασία συγκρούεται με την πραγματικότητα, οι δύο αυτές ιστορίες βρίσκουν κοινή κατάληξη, σε ένα συγκινητικό μυθιστόρημα που μιλά για τη ζωή, τον θάνατο αλλά κυρίως για τη δύναμη που μας δίνει η μυθοπλασία ν’ αντέξουμε και τα δύο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Γιώργος Καστέλλης  γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Αποφοίτησε από την ανώτερη δραματική σχολή «Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας» το 2006 και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη σκηνοθεσία κινηματογράφου το 2009, στο πανεπιστήμιο «Queen Margaret» του Εδιμβούργου. Σήμερα εργάζεται ως σεναριογράφος για την τηλεόραση.

Το «Old Soul» είναι το δεύτερο βιβλίο του Γιώργου Καστέλλη ύστερα από το επιτυχημένο ντεμπούτο του στον χώρο της λογοτεχνίας το 2017 με το μυθιστόρημα «Ερωσφόρος», το οποίο κυκλοφορεί, σε δεύτερη έκδοση, επίσης από τις Εκδόσεις Πνοή.

ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ ΖΑ"Ι"ΡΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΤΟ ΜΠΛΕ ΖΑΦΕΙΡΙ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ ΖΑ"Ι"ΡΗ

για το "ΤΟ ΜΠΛΕ ΖΑΦΕΙΡΙ"

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Το ΜΠΛΕ ΖΑΦΕΙΡΙ είναι ένα μυθιστόρημα διαφορετικό. Με παράλληλη αφήγηση. Και συγκλονιστικά μυστικά.

Όπως το μέρος όπου εκτυλίσσεται.

Κάπου στο βόρειο Αιγαίο υπάρχει ένα καλά κρυμμένο νησί, πλημμυρισμένο μυστήριο. Μια ωδή στο χρυσοκίτρινο, «η πιο αγαπημένη απ’ όλες τις στεριές», σύμφωνα με τον Όμηρο, η πατρίδα του Ηφαίστου: η Λήμνος, το νησί όπου ζωντάνεψα τους ήρωές μου.

Το ΜΠΛΕ ΖΑΦΕΙΡΙ έπαιξε με τη Λήμνο, ξετρελαμένο μαζί της, ενώθηκε με τις μεθυστικές μυρωδιές και τα χρώματά της. Αντίκρισε τις Αμμοθίνες, τη γοητεία της ερήμου καταμεσής του Αιγαίου, κατρακύλησε στην καστανόξανθη άμμο τους. Ερωτεύτηκε τη Μύρινα, την πεταλούδα με τα ανοιγμένα φτερά. Μάζεψε κοχύλια στις παραλίες, βούτηξε σε τιρκουάζ νερά. Αντίκρισε παραμυθένια χωριά, χαράδρες με πικροδάφνες, σιτοχώραφα που φτάνουν ως τη θάλασσα. Θαύμασε τα ελάφια στο θρυλικό Κάστρο και τα φλαμίνγκο στους υγροτόπους. Γνώρισε το ιερό των Καβείρων, χώθηκε στη σπηλιά του Φιλοκτήτη. Απόλαυσε τον ήλιο της να δύει στο πέλαγος στο βάθος του ορίζοντα στο Άγιο Όρος…

Σε αυτό το νησί πρόκληση για κάθε συγγραφέα, πάλεψα να σκαρφιστώ λέξεις να καταφέρω να αποδώσω την απαράμιλλη ομορφιά.

Έγραφα το ΜΠΛΕ ΖΑΦΕΙΡΙ και τόλμησα να σας κάνω κοινωνό των σκέψεων μου. Φανταζόμουν πως ήσασταν δίπλα μου καθώς ανέλυα τις πράξεις των ηρώων μου. Άκουγα τις δικές σας απόψεις καθώς κολυμπούσαμε σε μια θάλασσα από ερωτήματα:

Που πάει ο έρωτας όταν φεύγει; Ο ορμητικός, ο αμοιβαίος έρωτάς, πώς σβήνει η φλόγα που κρατάμε σφιχτά μέσα στις χούφτες μας;

Υπάρχουν στ’ αλήθεια οι πρίγκιπες με το άσπρο άλογο;

Πόσο πληγώνει ο ρατσισμός; Γιατί μας τρομάζει το διαφορετικό;

Είναι άραγε η σκληρή αλήθεια προτιμότερη από το ψέμα;

Μπορούμε να δραπετεύσουμε από το παρελθόν μας;

Παρέα αντικρίσαμε κατάματα τη φιλία και τη δύναμή της, τους φίλους που ζουν για πάντα μέσα μας, ακόμα κι αν προδώσουν την εμπιστοσύνη μας.

Κλείσαμε τα μάτια κι αναπολήσαμε τον έρωτα στα χρόνια της εφηβείας. Στα χρόνια της μεταμόρφωσης, τα φτιαγμένα για να ξυπνάνε συναισθήματα.

Γίναμε ένα με τα παιδιά με Σύνδρομο Άσπεργκερ, τα μοναδικά πανέξυπνα κι ευαίσθητα αυτά παιδιά που ξέρουν να αγαπούν χωρίς όρους, που ζουν σε έναν κόσμο χωρίς ασχήμια, συμφέροντα και κακίες και μας διδάσκουν το ίδιο το νόημα της ζωής.

Προσπαθήσαμε να ανακαλύψουμε τα καλά κρυμμένα μυστικά της ενδοοικογενειακής βίας. Τη σωματική, συναισθηματική, ψυχολογική και λεκτική κακοποίηση.

Κοιτάξαμε κατάματα τις οικογένειες με το αγγελικό και συνάμα διαβολικό πρόσωπο του άντρα, ο οποίος ξεσπάει με μανία στη γυναίκα του. Που τη ζηλεύει κι επιδιώκει να ελέγχει κάθε της κίνηση. Κομματιάζει κάθε θετικό κομμάτι του εαυτού του κι έπειτα παλεύει να το αποκτήσει ξανά με την τρυφερότητά του.

Αλλά και τις γυναίκες που εγκλωβίζονται σε έναν κύκλο γλυκόπικρο, τοξικό. Που χάνουν την αυτοεκτίμηση και τον αυτοσεβασμό τους. Που φοβούνται, υποχωρούν, βασανίζονται, υποφέρουν, τραυματίζονται βάναυσα. Βρίσκουν ένα σωρό δικαιολογίες για να μην καταγγείλουν τον σύζυγό τους, πιστεύουν πως φταίνε οι ίδιες, προφέρουν εκούσια τον εαυτό τους στα χέρια του θύτη τους. Και τον συγχωρούν.

Ξανά και ξανά.

Φωνάξαμε παρέα σε όλες αυτές τις γυναίκες οι οποίες υποφέρουν και ζουν παρέα με τη θλίψη, τον πόνο, τον φόβο, την απόγνωση, φωνάξαμε ΔΥΝΑΤΑ:

«Όχι, μη συγχωρείς τη βία που δέχεσαι, μη γίνεσαι θύμα. Είσαι δυνατή. Και θα βρεις τρόπο να το ξεπεράσεις».

Κοντοσταθήκαμε στο τέλος μιας σχέσης. Τότε που τα μεθυστικά συναισθήματα, οι κοινές αναμνήσεις, όλα όσα ενώνουν ένα ζευγάρι, αρχίζουν να ατονούν και στο τέλος παύουν να υπάρχουν.

Παλέψαμε να συναισθανθούμε τα παιδιά που μεγαλώνουν πλάι σε έναν πατέρα βίαιο, που αφήνει ανεξίτηλα σημάδια στις τρυφερές τους καρδιές, που τις ραγίζει. Τα παιδιά που μεγαλώνουν με σκιές στο βλέμματά τους.

Διεισδύσαμε στο μυαλό ενός δολοφόνου. Προσπαθήσαμε να ερμηνεύσουμε τους λόγους που τον οδήγησαν στο έγκλημα…

Αγκαλιάσαμε παρέα την πατρίδα μας. Περπατήσαμε στα μικρά και γραφικά στενά της παλιάς κουκλίστικης πόλης του Ρεθύμνου, εκεί όπου κρύβεται όλη η ομορφιά της.

Ταξιδέψαμε στο Αμύνταιο, παρασυρθήκαμε από το όνειρο στη λίμνη Βεγορίτιδα, γίναμε ένα με την απόκοσμη, τη μυστηριώδη αίσθησή της, από τα θαύματα της φύσης της περιοχής τα καμωμένα από υλικά παραμυθιού. Χωθήκαμε στους αμπελώνες, και στα οινοποιεία, γευτήκαμε τα μοναδικά κρασιά του τόπου.

Ενθουσιαστήκαμε με την Καβάλα, την πόλη που λες και τη γέννησε ο ήλιος και τη χαϊδεύει τρυφερά η θάλασσα. Περιπλανηθήκαμε στα ασβεστωμένα λιθόστρωτα δρομάκια της Μυκόνου, λιαστήκαμε στην Ψαρρού. Διασκεδάσαμε στην πλανεύτρα Θεσσαλονίκη, κάναμε βόλτες δίπλα στον ποταμό Σακουλέβα που διασχίζει τα σπίτια με τις κόκκινες σκεπές, στη Φλώρινα.

Πετάξαμε κι ως το Ρέικιαβικ, γνωρίσαμε την πρωτεύουσα της χώρας της φωτιάς και του πάγου, μαγευτήκαμε από το θεόρατο επουράνιο πέπλο, το Βόρειο Σέλας. Ξεδιψάσαμε με μαύρη μπύρα στο γραφικό και πανέμορφο Δουβλίνο, τη χώρα των Βίκινγκς, θαυμάσαμε τη θέα του Τάμεση από τη Γέφυρα του Λονδίνου…

Μου γράφετε, και σας ευχαριστώ τόσο πολύ, πως τα μυθιστορήματά μου σας κρατούν συντροφιά, ταυτίζεστε με τους ήρωές μου, πλημμυρίζετε συναισθήματα. Σας οφείλω τόσα πολλά. Πιστεύω πως σε αυτό το μυθιστόρημα θα το νιώσετε πραγματικά.

Η Μελάνθη, η ηρωίδα μου, δεν αποχωριζόταν το μπλε ζαφείρι. Ακουμπισμένο ήταν πάντοτε πάνω στην καρδιά της.

Κι όταν συνειδητοποίησε πως κινδύνευε η ζωή της, το ζαφείρι ήταν που της χάρισε τη δύναμη να παλέψει, να ξεφύγει από τον ιστό που ήταν μπλεγμένος γύρω της.

Τι μπορεί να κάνει μια γυναίκα όταν πιεστεί πολύ;

Τα πάντα.

Εύχομαι να μην πιεστείτε ποτέ για οτιδήποτε. Να βουτάτε στα πιο πολύτιμα συναισθήματά σας, να είναι γεμάτη, δεσμευμένη απ’ αυτά η καρδιά σας.

Εύχομαι το δικό σας μπλε ζαφείρι να είναι η βουτιά σας στην άπειρο άβυσσο της αγάπης…

                                               ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Ο θάνατος του Μάρκου ήταν άραγε τραγικό δυστύχημα ή ανθρωποκτονία από πρόθεση;
Ο Άλκης είναι σίγουρος πως η Μελάνθη κάτι του κρύβει. Κι ως αστυνομικός είναι αποφασισμένος να μάθει την αλήθεια.
Εκείνη ξέρει πως δεν μπορεί να στηριχτεί πάνω του. Αν του αποκαλύψει πως δε σταμάτησε ποτέ να τον αγαπάει, θα αναγκαστεί να μοιραστεί μαζί του το ανείπωτο μυστικό της. Και τότε η ζωή της θα γίνει χίλια κομμάτια.
Μπερδεμένη, φοβισμένη και μόνη, προσπαθεί να ξεφύγει από τον ιστό που υφαίνεται γύρω της. Αλλιώς κινδυνεύει να χάσει ακόμα και τη ζωή της.
Ένα μπλε ζαφείρι, ένας σκορπιός, ένα γεράκι-κυνηγός κι η Λήμνος, ένα νησί πλημμυρισμένο μυστήριο, μπλέκονται με τους ήρωες, με το αγγελικό και συνάμα διαβολικό πρόσωπό τους, με τα ανείπωτα μυστικά τους, με τρεις δολοφονίες.
Τι μπορεί να κάνει μια γυναίκα όταν πιεστεί πολύ; Τα πάντα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 15 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 150 παιδικά βιβλία. Το 2015 της απονεμήθηκε το Βραβείο Λογοτεχνίας από τον Όμιλο Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον» για το συγγραφικό της έργο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη απήχησή του και τη διαδραστική της σχέση με τους αναγνώστες της, καθώς και το βραβείο κοινού των βιβλιοπωλείων PUBLIC, στην κατηγορία «Ο πιο ερωτικός χαρακτήρας», για το μυθιστόρημά της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ, το οποίο μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση. Όλα τα μυθιστορήματά της κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

ΕΛΕΝΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ SILK

 ΕΛΕΝΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

για το "ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ"

από τις εκδόσεις SILK.

Ένας έρωτας γραμμένος από τη μοίρα, ένας γάμος που δεν είναι γραφτό να γίνει... Με την ιστορία αυτή κλείνουν πολλοί κύκλοι της ζωής μου και πίσω από τις λέξεις κρύβονται όνειρα, συμβολισμοί, σημάδια, μαθήματα ζωής. Ο τρόπος που γεννήθηκε είναι κάπως παράδοξος, καθώς βασίζεται σ' έναν εφιάλτη που είχα δει πριν από πάρα πολλά χρόνια και από τον οποίο προήλθε η ηρωίδα μου, η Σιένα. Το όνομά της σχετίζεται απόλυτα με την εξέλιξη της ιστορίας, αφού η Σιένα της Τοσκάνης είναι κεντρικός τόπος εξέλιξης της υπόθεσης. Στο νέο βιβλίο συνδύασα όλους τους έρωτες της ζωής μου, Ιταλία, ισπανικά, Αργεντινή και παρασύρω τον αναγνώστη, όπως παρασύρθηκα κι εγώ σ' ένα πολύ ξεχωριστό ταξίδι γεμάτο έρωτα, πάθος, χρώματα, αρώματα, εικόνες, συναισθήματα. Το παρελθόν συγκρούεται με το παρόν, ο έρωτας με το καθήκον. Κοινωνικές διαφορές, προβλήματα, στερεότυπα, προκαταλήψεις, οικογενειακές σχέσεις, προσωπικές συγκρούσεις, όλα διαδραματίζουν τον δικό τους ρόλο στην πλοκή. Είναι μια δραματική ιστορία αγάπης, η οποία επικεντρώνεται στην έννοια του πεπρωμένου, με τον ήρωά μου να πιστεύει στη δύναμη αυτού και η ηρωίδα μου να θεωρεί ότι ο άνθρωπος είναι αυτός που το δημιουργεί. Και οι δύο έχουν να δώσουν τη δική τους μάχη για να ζήσουν ή να αλλάξουν τη μοίρα τους, αλλά είναι η καρδιά τους που θα τους οδηγήσει στον τελικό προορισμό τους.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Μια περιπλάνηση που ξεκινά από τη Σιένα και μας οδηγεί ως το Μπουένος Άιρες. Μια γυναίκα που αναζητεί το παρελθόν και την οδηγεί το πεπρωμένο της. Ένας άνδρας αφοσιωμένος στο καθήκον και χαμένος στις πληγές του.

Ίσως κάποιοι έρωτες δεν είναι πλασμένοι για ν’ ανέβουν τα σκαλιά της εκκλησίας…

Η Σιένα Μιχαήλ είναι ένα από τα πιο ακριβοπληρωμένα μοντέλα γαμήλιας μόδας. Ένα ένοχο μυστικό την αναγκάζει να κρατά την καρδιά της κλειδωμένη και να παραμένει απρόσβλητη σε συναισθήματα, καθώς αν αποκαλυφθεί θα καταστραφεί η καριέρα και η ζωή της. Αναζητά την αλήθεια για το παρελθόν της, αφού αυτό καθορίζει το πεπρωμένο της.

Ο Αργεντινός επιχειρηματίας Σεμπαστιάν Μοντέρο είναι ο πιο περιζήτητος εργένης στο Μπουένος Άιρες. Και, μετά τον τραγικό χαμό του αδελφού του, είναι και ο μοναδικός συνεχιστής του ονόματος της αριστοκρατικής οικογένειάς του, που τον υποχρεώνει να υποταχθεί στο θέλημά της και να της χαρίσει τον πολυπόθητο κληρονόμο.

Ο έρωτας της μυστηριώδους Σιένα με τον απόμακρο και σκληρό Σεμπαστιάν θα προκαλέσει θύελλα και θα ξεσηκώσει αντιδράσεις, ιδίως όταν αποκαλύπτεται το παρελθόν της Σιένα και ο κόσμος γύρω της γκρεμίζεται. Ο Σεμπαστιάν καλείται να διαλέξει ανάμεσα στην αγάπη και το καθήκον, αλλά το πεπρωμένο της καρδιάς είναι εκείνο που θα έχει τον τελευταίο λόγο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Έλενα Αντωνίου είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λάρισα, κατάγεται από τη Μήλο και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Λατρεύει τις ερωτικές ιστορίες, ενώ γράφει και η ίδια από την εφηβική ηλικία. Αγαπά τα ταξίδια, τα βιβλία, τις ρομαντικές κομεντί και την κάντρι μουσική. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται σε διαδικτυακά μέσα ως news editor. Είναι μέλος της RWA –της Αμερικανικής Ένωσης Συγγραφέων Αισθηματικού Μυθιστορήματος. Τον Οκτώβριο του 2017, το Καθώς Έπεφτε η Νύχτα εγκαινίασε τη συνεργασία της με τη ΧΑΡΛΕΝΙΚ. Ακολούθησαν τα Πέρα από τις Σκιές, Έρωτας στις Φλόγες του Πολέμου, Στην Τελευταία Στροφή, Τα Δάκρυα του Πάθους, Μετά τα Δάκρυα του Πάθους, Μια Σταγόνα Έρωτα, To Τίμημα της Εκδίκησης, Στα Όρια του Έρωτα και Για έναν Χαμένο Παράδεισο.

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΤΕΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΣΧΕΔΟΝ ΛΕΥΚΗ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΤΕΚΟΥ

για το "ΣΧΕΔΟΝ ΛΕΥΚΗ"

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Ο λόγος που επέλεξα να γράψω τη Σχεδόν Λευκή  είναι, πρωτίστως, επειδή  με συγκλόνισαν το σύνθετο ιστορικό πλαίσιο, οι μύθοι και η μοναδικότητα της ιδιόμορφης πραγματικότητας της Νοτίου Αφρικής  καθώς επίσης και οι μάχες που έδωσαν οι έγχρωμοι ενάντια στο απάνθρωπο απαρτχάιντ.  Το ίδιο συναίσθημα ένιωσα και για τον αγώνα που έδωσαν οι κάτοικοι της Μοζαμβίκης ενάντια στους αποικιοκράτες Πορτογάλους. Κατά τη διάρκεια της έρευνας που έκανα ένιωσα να γοητεύομαι ολοένα και περισσότερο με μέρη που δεν ήταν πατρίδα μου ασφαλώς και θυμήθηκα τα λόγια του συγγραφέα Κλάουντιο Μαγκρίς στο βιβλίο του «Ένα ατέλειωτο ταξίδι»: «Υπάρχουν τόποι που μαγεύουν γιατί φαίνονται εντελώς αντίθετοι και άλλοι που γοητεύουν γιατί, ήδη από την πρώτη φορά, αποδεικνύονται οικείοι, σχεδόν όπως ένας γενέθλιος τόπος».

Παρόλ’αυτά, δεν θα καταπιανόμουν  με μια μακρινή και άγνωστη στους περισσότερους από εμάς ήπειρο αν δεν ανακάλυπτα κομμάτια ελληνικής καρδιάς να χτυπούν εκεί, κυρίως Λημνιοί, Κασιώτες και Τσιριγώτες. Το γεγονός ότι μου δινόταν η δυνατότητα να συνδυάσω  το ξένο με το ελληνικό στοιχείο για να παρουσιάσω την κοινή μοίρα των ανθρώπων μπροστά στην αδικία, υπήρξε καταλυτικός για μένα παράγοντας.

Για να αποδώσω όσο πιο πιστά γίνεται την ατμόσφαιρα χρειάστηκε να  μελετήσω αρκετά βιβλία, να παρακολουθήσω βίντεο, και να συμβουλευτώ τους γονείς του σύζυγού μου που είχαν ζήσει τη δεκαετία του 60’ σε εκείνα τα μέρη ως οικονομικοί μετανάστες. Όσον αφορά τις δυσκολίες που συνάντησα γράφοντας ένα μυθιστόρημα που διαδραματίζεται σε μια ξένη ήπειρο με διαφορετικά ήθη και έθιμα από τα δικά μας, μπορώ να πω ότι δεν ήταν περισσότερες από εκείνες που συνάντησα όταν έγραψα Το καλό μπλε σερβίτσιο, αφού ούτε στη Σμύρνη του 1913 έχω ζήσει ώστε να είμαι απόλυτα ακριβής στις περιγραφές μου. Το μόνο όπλο που έχουμε οι δημιουργοί είναι η έρευνα, η κοινή λογική και η φαντασία μας.

Όσοι  επιλέξουν το μυθιστόρημα αυτό, θα παρακολουθήσουν τον δύσκολο αγώνα μιας μητέρας και μιας κόρης προς την πραγματική ελευθερία, την ισότητα,  τη δικαιοσύνη και, κατά προέκταση, προς την πραγματική αγάπη κάνοντας ένα  πέρασμα από τη Νότια Αφρική στη Μοζαμβίκη και τελικά στην ήρεμη  Λήμνο, λιμάνι απάγγειο της γυναίκας που ήταν η Ελπίδα, η  ΣΧΕΔΟΝ ΛΕΥΚΗ.

Και ένα απόσπασμα μέσα από το βιβλίο που αναφέρεται στην Μπάι, τη μητέρα της Ελπίδας, για να πάρετε μια μικρή γεύση:

«Θύμωνε. Πόσο θύμωνε που είχε γεννηθεί με το λάθος χρώμα! Ήταν σαν να έχεις έρθει στη ζωή με κάποιου είδους αναπηρία και εξαιτίας της διαπιστώνεις ότι τα πάντα είναι φτιαγμένα για τους άλλους, τους απόλυτα υγιείς. Και δεν ήταν ότι δεν προσπάθησε να αλλάξει χρώμα πηγαίνοντας με την πλευρά των νικητών. Όλα τα είχε δοκιμάσει, από το να τρίψει με αγριότητα το δέρμα της χρησιμοποιώντας το πιο σκληρό σφουγγάρι-το μόνο που κατάφερε ήταν να γδαρθεί και να ματώσει σε αρκετά σημεία-μέχρι να φτιάξει ένα πηχτό μείγμα της δικής της έμπνευσης με αλεύρι και νερό και να το απλώσει πάνω της.

Με αποτυχία στέφθηκαν και οι δυο ιδέες της, τουλάχιστον όμως δεν την είχε δει κανείς παστωμένη με αλεύρι σαν να ήταν ψάρι. Θα την περνούσαν για ανόητη ή τρελή ή ακόμα χειρότερα για μαύρη που απεχθάνεται το χρώμα της ίδια της φυλής της. Ούτε να το σκεφτεί δεν δεν τολμούσε να την κοιτάνε σαν διάβολο οι δικοί της άνθρωποι. Άλλαξε λοιπόν κατεύθυνση το πείσμα της και όλη αυτή η περίεργα έντονη ενέργεια μέσα της που τροφοδοτούνταν από ένα αίσθημα κατάφωρης αδικίας βρήκε διαφορετική διέξοδο. Αφού δεν μπορούσε να γίνει λευκή, τότε δεν είχε άλλη επιλογή από το να πάει κόντρα στον άνεμο προκειμένου να αλλάξει τη μοίρα της. Θα γινόταν έξυπνη, πολύ έξυπνη, θα διάβαζε εκατοντάδες βιβλία και με τη γνώση που θα της πρόσφεραν θα μπορούσε μια μέρα να αλλάξει ενδεχομένως και τη μοίρα των υπόλοιπων Μπαντού»

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ 1936. Όταν η μητέρα της εννιάχρονης Μπάι πεθαίνει ξαφνικά, τα πάντα στη ζωή της ανατρέπονται και τα όνειρά της διαλύονται. Μοναδική της συντροφιά καθώς μεγαλώνει, η φίλη της, Νοματέμπα, δημιούργημα της φαντασίας και της απελπισίας της. Μαζί της αντιμετωπίζει τις προκλήσεις που προκύπτουν πολεμώντας το απαρτχάιντ, τις κοινωνικές ανισότητες και τις φυλετικές διακρίσεις και χαράζει μια δύσκολη πορεία διεκδικώντας μια θέση στη ζωή και στον έρωτα.
Αρκετά χρόνια αργότερα, στην πόλη Σάρπβιλ, γεννιέται η Ελπίδα, καρπός ενός μεγάλου, αλλά καταδικασμένου έρωτα. Η συνειδητοποίηση της διαφορετικότητάς της, μια και δεν είναι μαύρη, όπως η μητέρα της, αλλά... σχεδόν λευκή, τη σπρώχνει να αναζητήσει τον Λημνιό πατέρα της στη γειτονική Μοζαμβίκη.
Σε μια χώρα που σπαράζεται από τον πόλεμο προκειμένου να απαλλαγεί από τους Πορτογάλους αποικιοκράτες, ο δρόμος της Ελπίδας συναντιέται με αυτόν του Τομάς, ενός Πορτογάλου συγγραφέα και επαναστάτη. Οι δυο τους περνούν διά πυρός και σιδήρου ελπίζοντας να παραμείνουν ζωντανοί, ελεύθεροι και μαζί.
Μια συγκλονιστική ιστορία δύναμης και θάρρους για τους αγώνες των ανθρώπων που πάλεψαν να αλλάξουν τον κόσμο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΤΕΚΟΥ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και πήρε μεταπτυχιακό τίτλο από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εργάστηκε ως διοικητική υπάλληλος για αρκετά χρόνια σε πολυεθνικές εταιρείες, ενώ πλέον κάνει μεταφράσεις και παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα σε παιδιά. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματά της ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΦΩΣ, Η ΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ, ΔΕΞΙ ΚΙΤΡΙΝΟ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙ, ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΠΛΕ ΣΕΡΒΙΤΣΙΟ, Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΛΕΣ, καθώς και το βιβλίο της για εφήβους YOLO – ΖΕΙΣ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ.