ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΣΤΟΝ 5ο ΟΡΟΦΟ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ

 ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ 

για το "ΣΤΟΝ 5ο ΌΡΟΦΟ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ"

από τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ.

Το τελευταίο πράγμα που πέρασε απ’ το μυαλό του εκείνη τη στιγμή δεν ήταν κάποια σκέψη. Δεν ήταν ξεχασμένες παιδικές αναμνήσεις, ήχοι κι εικόνες απ’ το παρελθόν, εμπειρίες και ταξίδια του νου που αγωνιούσαν να προλάβουν και να συνθέσουν μπρος στα μάτια του τη ζωή του σε φιλμάκι.

            Ήταν μια σφαίρα.

 

Στον 5^ο όροφο της Νομικής,

Χρήστος Μαρκογιαννάκης,

Εκδόσεις Μίνωας, 2022

 

 

Αγαπητή αναγνώστρια, αγαπητέ αναγνώστη,

            καλησπέρα απ’ το Παρίσι! Ίσως με θυμάστε, είχαμε συστηθεί πέρσι, αφού! Τότε, με το «Μυθιστόρημα με κλειδί» σας είχα προσκαλέσει σ’ ένα καλοκαιρινό ταξίδι στην ειδυλλιακή Νήσο, όπου τη θερινή ραστώνη του αστυνόμου Μάρκου διέκοψε η ανακάλυψη ενός πτώματος.

            Φέτος θα μείνουμε στην πόλη, «Στον 5^ο όροφο της Νομικής» στον Τομέα Εγκληματολογίας. Ξεκινώντας από εκεί, ο Μάρκου καλείται να εξιχνιάσει μια διπλή δολοφονία, μιας καθηγήτριας, με το παρατσούκλι Οχιά λόγω του χαρακτήρα της, κι ενός διδακτορικού φοιτητή. Πριν ο δολοφόνος ξαναχτυπήσει...

            Πιστός στο στυλ μου, σας παραδίδω ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, φόρο τιμής απ’ τη μία στους αγαπημένους μου συγγραφείς, Agatha Christie, PD James, Patricia Highsmith και Georges Simenon, κι απ’ την άλλη στην επιστήμη που διαμόρφωσε την καριέρα μου, επαγγελματική και κυρίως συγγραφική, την Εγκληματολογία. Για μια ακόμα φορά δεν αναλώνομαι σε γκροτέσκ περιγραφές βίας κι αιμοσφαιρίνης, ή σε ανηλεή κυνηγητά. Εστιάζω στην έρευνα, στην ψυχολογία των πρωταγωνιστών, στα στοιχεία –άλλοτε ειλικρινή άλλοτε απατηλά— που οδηγούν τον αστυνόμο και τον αναγνώστη προς διάφορες κατευθύνσεις, στις καλά δομημένες ανατροπές και σε μία λύση που έρχεται φυσικά αλλά ως έκπληξη, και που ελπίζω να σας κάνει να πείτε «μα πώς δεν το είχα καταλάβει;!»

            Ο αστυνόμος Χριστόφορος Μάρκου, δεν είναι πια ένας τουρίστας σ ένα άγνωστο νησί αποκλεισμένο απ’ τον άνεμο όπως στο «Μυθιστόρημα με κλειδί».  Αντίθετα επιστρέφει και κινείται σ’ ένα μέρος γνώριμο, «Στον 5^ο όροφο της Νομικής» όπου κι αυτός λίγα χρόνια πριν είχε ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό του στην Εγκληματολογία. Τα θύματα και οι ύποπτοι είναι όλοι, λίγο-πολύ, γνωστοί του: καθηγητές, φοιτητές, διοικητικό προσωπικό. Ο χώρος, πνιγμένος στο σκοτάδι κυριολεκτικά και μεταφορικά, περιμένει το φως της αποκάλυψης που έρχεται όμως αργά.

Α, μια μικρή προειδοποίηση: κάπου εκεί στη μέση θα είστε σίγουροι πως ανακαλύψατε τον δολοφόνο. Λίγο αργότερα θα επιβεβαιωθείτε, και θα συγχαρείτε τον εαυτό σας,  αφού η υπόθεση θα κλείσει επίσημα. Μα τότε τι μπορεί να κρύβουν οι επόμενες 90 σελίδες, αφού όλα μπήκαν στη θέση τους; ίσως αναρωτηθείτε στη συνέχεια.

            Θα δείτε... Η αλήθεια δεν είναι πάντα αυτή που φαίνεται, δεν είναι πάντα η πιο βολική. Και η λύση δεν φέρνει πάντα την κάθαρση.

            Στη διαδρομή αυτή για την αλήθεια, οι πρωταγωνιστές, όλοι με κίνητρο για τις δολοφονίες, θα κάνουν τα πάντα για να μπερδέψουν τον αστυνόμο κι εσάς. Θα πουν ψέματά, θα αποκρύψουν σημαντικά στοιχεία, θα προσποιηθούν άγνοια ή έκπληξη, θα ερμηνεύσουν με τον δικό τους τρόπο όσα αποκαλύπτονται εις βάρος τους. Είναι βλέπετε εγκληματολόγοι, ξέρουν πώς να χειριστούν δύσκολες καταστάσεις. Η αλήθεια όμως πάντα αποκαλύπτεται —στην αστυνομική λογοτεχνία τουλάχιστον, σε αντίθεση με την πραγματική ζωή!—κι όλα τα στοιχεία για να το κάνετε κι εσείς, πριν τον Μάρκου, είναι στη διάθεσή σας, από την αρχή ως το τέλος του βιβλίου.

            Όταν φτάσουμε μαζί στο τέλος αυτής της διαδρομής, όταν βρούμε την έξοδο απ’ τον λαβύρινθο του 5^ου ορόφου της Νομικής, θα έχετε ίσως και την απάντηση στο ερώτημα: υπάρχει τελικά το τέλειο έγκλημα; Κι αν ναι, μπορεί ένας εγκληματολόγος, κάποιος δηλαδή που ασχολείται θεωρητικά με το εγκληματικό φαινόμενο, να είναι ο τέλειος εγκληματίας; 

            Καλή ανάγνωση και ...προσοχή στο σκοτάδι, ΑΦΟΥ!

 

            Χ.Μ.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα ΕΔΩ

Πέμπτος όροφος της Νομικής Αθηνών, Τομέας Εγκληματολο­γίας. Ο υποψήφιος διδάκτορας Άγγελος Κονδύλης ανακαλύπτει το πτώμα της Οχιάς, κατά κόσμον καθηγήτριας Λαμπρινής Σιώμου, πριν δολοφονηθεί κι αυτός με τη σειρά του.

Ο αστυνόμος του Τμήματος Ανθρωποκτονιών Αττικής Χριστόφορος Μάρκου, απόφοιτος του τομέα και παλιός γνώριμος των θυμάτων, αναλαμβάνει την έρευνα της διπλής ανθρωποκτονίας.

Κινούμενος στο σκοτάδι του πέμπτου ορόφου, σ’ έναν λαβύρινθο μυστικών, διαπλοκής, προσωπικών εμπαθειών κι ακαδημαϊκών φιλοδο­ξιών, καλείται να ανακαλύψει με τη βοήθεια ενός «πασπαρτού» ποιος μετέτρεψε το κτίριο του πανεπιστημίου σε σκηνικό δολοφονιών, και ν’ απαντήσει: Υπάρχει, τελικά, το τέλειο έγκλημα;

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης γεννήθηκε το 1980 στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου και μεγάλωσε. Με σπουδές στη Νομική και την Εγκληματολογία στην Αθήνα και το Παρίσι, και έχοντας εργαστεί ως δικηγόρος, τα τελευταία χρόνια ζει στη γαλλική πρωτεύουσα.

Είναι συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας και δοκιμιακών βιβλίων για την αισθητική του εγκλήματος, εμπνευστής της έννοιας criminart και μέλος της Crime Writers’ Association.

Το Μυθιστόρημα με κλειδί είναι το τρίτο του αστυνομικό μυθιστόρημα το οποίο εκδίδεται στα ελληνικά, ενώ θα ακολουθήσει και η έκδοσή του στα γαλλικά.

ΠΑΡΙΣ ΜΗΛΙΤΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΑΡΑΠΙΑΝ ΤΣΑΡΣΙ-ΑΘΗΝΑ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΠΑΡΙΣ ΜΗΛΙΤΣΗΣ

για το "ΑΡΑΠΙΑΝ ΤΣΑΡΣΙ-ΑΘΗΝΑ"

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Πηγή έμπνευσης για το “Αραπιάν Τσαρσί – Αθήνα” υπήρξε ένα διήγημα με το οποίο είχα ασχοληθεί πριν από χρόνια και το άφηνα να υπάρχει τελειωμένο κάπου στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου.  Όταν το ξαναδιάβασα, πριν περίπου δύο χρόνια, θεώρησα ότι έπρεπε να το εμπλουτίσω και άρχισα να προσθέτω γύρω του διάφορες ιστορίες ιστορικού και κοινωνικού περιεχομένου. Η ειρωνεία είναι, ότι όταν το μυθιστόρημα τελείωσε, ακριβώς λίγο πριν πάρω την απόφαση για να το δώσω στον εκδότη, αποφάσισα να αφαιρέσω το αρχικό διήγημα. Το έκανα για να ελαφρύνω την πλοκή και για να κάνω το βιβλίο πιο εύληπτο για τον αναγνώστη. Άλλη πηγή έμπνευσης υπήρξαν οι ιστορίες που άκουσα και διάβασα για τη Μικρά Ασία και ειδικότερα για τη Σμύρνη, όταν άρχισα να εργάζομαι ως εκπαιδευτικός στην περιοχή της Καβάλας. Με τον καιρό φαίνεται πως ζυμώθηκαν μέσα μου και όλο και πιο έντονα  απαιτούσαν να πάρουν μια συγκεκριμένη μορφή για να βγουν προς τα έξω.

Κατά τη διάρκεια της συγγραφής, έτυχε να παρακολουθήσω στην τηλεόραση μια συνέντευξη του Κώστα Καζάκου, στην οποία ανέφερε ότι ένα έργο για να αγαπηθεί από το κοινό πρέπει να είναι χρήσιμο, όμορφο και ενδιαφέρον. Με επηρέασαν τόσο πολύ τα λόγια του που από τη στιγμή εκείνη τα τρία αυτά χαρακτηριστικά άρχισαν να αποτελούν και τα βασικά κριτήρια για τον τρόπο και την ποιότητα της γραφής μου. Επιπλέον, φρόντιζα να μπαίνω συνεχώς στη θέση των ηρώων, γιατί ήθελα να κατανοήσω τον τρόπο που σκέφτονταν και να αισθανθώ τα συναισθήματα που βίωναν. Δεν ήταν λίγες οι φορές που αισθάνθηκα ότι οι σκέψεις μου κατευθύνονταν από τις δικές τους σκέψεις και τα συναισθήματά μου πήγαζαν από τα δικά τους συναισθήματα. Σαν οι ήρωες αυτοί να έπαιρναν ζωή από μόνοι τους και να έβαζαν τους νευρώνες του εγκεφάλου μου να δημιουργήσουν νέες συνάψεις και τους μυς της καρδιάς μου να χτυπήσουν με έναν διαφορετικό ρυθμό.

Περιγραφές τοπίων και εξωτερικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων με απασχόλησαν ελάχιστα. Με ενδιέφερε ο ψυχισμός των ηρώων μου και η ερμηνεία της συμπεριφοράς τους. Το “είναι” όχι το “φαίνεσθαι”, το “σημαινόμενο” όχι το “σημαίνον” είχαν τον πρώτο λόγο στη συγκεκριμένη μυθοπλασία.

Στην πραγματική ζωή είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να κατανοήσουμε πότε κάτι αρχίζει, πώς εξελίσσεται και πότε τελειώνει. Τελείως αυθαίρετα τοποθετούμε σε μια γραμμική σειρά τα γεγονότα και τα συνδέουμε μεταξύ τους, γιατί με αυτόν τον τρόπο πιστεύουμε πως βάζουμε σε τάξη τον κόσμο μας. Όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτοτελείς ιστορίες ούτε γεγονότα σε σειρά. Αντιθέτως υπάρχουν διάσπαρτα συμβάντα που αν τα συνδέσουμε με διαφορετικό τρόπο ή με τον ίδιο τρόπο αλλά με άλλη ψυχική διάθεση θα φτιάξουμε τελείως διαφορετικές ιστορίες. Η συγκεκριμένη αφήγηση ακολουθεί την ίδια τη ζωή γι’ αυτό και δεν είναι γραμμική. Ένα γεγονός δε διαδέχεται κατ’ ανάγκη το προηγούμενο, ούτε χρονολογικά ούτε νοηματικά. Για τον λόγο αυτό, ενώ έγραφα  κάποια ιστορία, κάποια άλλη από το παρελθόν ή και από το μέλλον, έβγαινε στην επιφάνεια, χαλούσε την προκαθορισμένη τάξη και διεκδικούσε να ειπωθεί εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή. Έτσι, αν και υπήρχε ένα σχέδιο γραφής, συχνά αναγκαζόμουν να μην το ακολουθώ, γιατί οι ιστορίες τακτοποιούνταν και ξανατακτοποιούνταν μεταξύ τους, μέχρι που τελικά κατάφεραν να βρουν από μόνες τους τη θέση που τις ταίριαζε.

 Από πλευράς περιεχομένου το βιβλίο χωρίζεται σε ιστορικό και σε κοινωνικό μέρος. Τελείως δυσανάλογα μεταξύ τους, το πρώτο –με εικόνες από το παρελθόν και έντονα συναισθήματα για τον αναγνώστη– καταλαμβάνει μόνο τις 50 από τις 460 σελίδες του. Ξεκινάει από τη Σμύρνη των αρχών του 20ου αιώνα, την «ελληνική Σμύρνη» με τους 165.000 Έλληνες και τους 52.000 Τούρκους, που ήταν γεμάτη θέατρα, κινηματογράφους, λέσχες, ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, στάδια, αγορές. Μια από αυτές τις αγορές ήταν και το Αραπιάν Τσαρσί, στο οποίο είχε την επιχείρησή του ο πατέρας της κεντρικής ηρωίδας. Όταν το 1919 κατέλαβαν οι Έλληνες τη Σμύρνη οι σκέψεις της ήταν μπερδεμένες, γι’ αυτό και γράφει στο ημερολόγιό της: «Καλά δε ζούσαμε και πριν με τους Τούρκους;» ρωτούσα τους γνωστούς μου κι απάντηση δεν έπαιρνα από κανέναν. «Τι ήρθαν να κάνουν τώρα οι Έλληνες σε μια γη που έτσι κι αλλιώς ήταν δική μας;». Το 1922 η ηρωίδα βιώνει την καταστροφή της πόλης της και αναγκάζεται να καταφύγει στην Ελλάδα. Ο αναγνώστης παρακολουθεί τη διαδρομή της και κάνει μαζί της ένα ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο.

Το κοινωνικό μέρος του βιβλίου –με πλοκή και ηθικά διλλήματα–  περιπλέκεται γύρω από το ιστορικό με ιστορίες που εξελίσσονται στη σύγχρονη εποχή. Ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με ανεκπλήρωτα όνειρα, έρωτες, απιστίες, πάθη, θανάτους, τρομοκρατικές ενέργειες, πολιτικούς προβληματισμούς και φιλοσοφικές αναζητήσεις. Διαλέγω κάποιες από αυτές τις ιστορίες:

Ο πρόεδρος ενός επιχειρηματικού ομίλου έχει τα πάντα στη ζωή του, εκτός από την αγάπη και τον σεβασμό της οικογένειάς του. Ο γιος του σκέφτεται γι’ αυτόν, τη μέρα που πήγε να τον συναντήσει στο Μπέρμιγχαμ: Στο κάτω κάτω, εκείνος –έτσι αποκαλούσε τον πατέρα του στον εσωτερικό διάλογο που είχε με τον εαυτό του– ήρθε απρόσκλητος και γνώριζε πολύ κα­λά πως δεν ήταν και τόσο επιθυμητός.

Ένας αστυνομικός, μέσω των σπουδών και του επαγγέλματός του προσπαθεί να ανέλθει κοινωνικά. Ο Φίλιππος είχε γεννηθεί σε μια οικογένεια που εκ των πραγμάτων ήταν καθηλωμένη στις δυο κατώτερες κατηγορίες αναγκών αυτής της πυραμίδας (των αναγκών του Maslow). Επομένως, απαραίτητη προϋπόθεση για την ικανοποίηση αυ­τών των κατηγοριών –και ταυτόχρονα και διακαής πόθος της μητέρας του– ήταν η ύπαρξη ενός αξιοπρεπούς και σταθερού εισοδήματος, κάτι που μόνο η αστυνομία ή ο στρατός μπο­ρούσαν να του εξασφαλίσουν. Γνωρίζει μια συμφοιτήτριά του τόσο όμορφη και εντυπωσιακή που δεν πίστευε ποτέ ότι θα γύριζε καν να τον κοιτάξει. Τα αγόρια κοίταζαν τη Βενίτα με θαυμα­σμό –από κάποια, μάλιστα, ακούστηκαν και μερικά άκομψα σχόλια– και τα κορίτσια με ζήλια. Από όπου περνούσε, ξε­σήκωνε τον κόσμο γύρω της. Αυτός πρώτη φορά κυκλοφο­ρούσε με μια τόσο εντυπωσιακή κοπέλα δίπλα του. Ένιωθε ωραία αλλά και αμήχανα ταυτόχρονα. Θα έρθουν κοντά οι δυο τους, μόνο όταν αυτή, εξαιτίας κάποιων άλλων γεγονότων, αισθανθεί την αληθινή αγάπη για πρώτη φορά στη ζωή της και καταφέρει να γιατρέψει τις πληγές που είχε μέσα της από την παιδική της ακόμη ηλικία.

Ένας καθηγητής πανεπιστημίου γοητεύεται από τα όμορφα μάτια μιας φοιτήτριας. Του θύμιζαν αυτά της Σαρμπάτ Γκούλα (του National Geographic), σε μια φωτογραφία που, όταν ήταν φοιτη­τής, είχε τοιχοκολλήσει απέναντι από το γραφείο του και την κοιτούσε κάθε φορά που ήθελε να ξεκουραστεί από το διά­βασμα. Έρχεται αντιμέτωπος με το δίλλημα της απιστίας και η αγάπη του για τη σύζυγό του, από τη μια μεριά, και ο νόμος της ερωτικής έλξης, από την άλλη, αντιμάχονται μέσα του. Ήταν ένα φιλί που έπρεπε οπωσδήποτε να δοθεί, διαφορετικά στα χρόνια που θα ακολουθούσαν θα  μαράζωναν και θα παρακαλούσαν να είχαν τη δύναμη να γύριζαν τον χρόνο πίσω για να διορθώ­σουν αυτό το μοιραίο λάθος... Αν δεν είχε δοθεί αυτό το φιλί, τότε όλος ο κόσμος θα γι­νόταν φτωχότερος από αγάπη, τότε όλος ο χρόνος θα έχανε μια στιγμή – ίσως κι έναν ολόκληρο αιώνα!

Μια γυναίκα, μητέρα και σύζυγος, μέσα στο βαγόνι ενός τρένου κάπου στη Λατινική Αμερική, έρχεται αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής της –το γεγονός του θανάτου– και κατακλύζεται από σκέψεις και υπαρξιακούς προβληματισμούς. Ποιος θα νοιαζόταν για τον θά­νατό της; Πέντε, δέκα, είκοσι, εκατό άτομα; Τι νόημα έχει αυτός ο αριθμός μπροστά στα δισεκατομμύρια των ανθρώ­πων που ζουν τώρα στη Γη; Τι νόημα έχει μπροστά στα δισε­κατομμύρια των ανθρώπων που έζησαν; Ποιον ενδιαφέρει ο θάνατος κάποιου; Και για πόσο χρόνο; Γιατί του δίνουμε τό­σο μεγάλη σημασία, όταν η λησμονιά απαλύνει γρήγορα την πληγή που αφήνει; Όλα σ’ αυτόν τον κόσμο, καλά και κακά, ξεπερνιούνται με τον καιρό. Επιβάτης στο τρένο της ζωής εί­ναι ο άνθρωπος, και ο κόσμος του εικόνες που περνούν σαν αστραπή έξω από το τζάμι του βαγονιού του. Και το τρένο προχωρά μπροστά. Και οι εικόνες μένουν πίσω, χάνονται, εξαφανίζονται, μένουν μόνο στη μνήμη. Και το τρένο κάνει στάσεις να ανεβούν και να κατεβούν οι επιβάτες. Δύο για τον καθένα, μία που ανεβαίνει και μία που κατεβαίνει.

Το ιστορικό και το κοινωνικό μέρος δένονται μεταξύ τους με τρία μυστικά που τρεις γυναίκες τα κρατούν καλά κρυμμένα μέσα τους, μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου και να τα βγάλουν προς τα έξω. Όταν αποκαλύπτεται η αλήθεια, κάποιοι λυτρώνονται από αυτή, κάποιοι επωφελούνται και κάποιοι άλλοι προσπαθούν να ξεφύγουν από τις επιπτώσεις της.

Δεν επιδίωξα να περάσω στον αναγνώστη δικά μου μηνύματα. Πρόθεσή μου ήταν να μοιραστώ μαζί του σκέψεις, συναισθήματα, εικόνες και προβληματισμούς, αφήνοντάς του χώρο να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί μου. Η  προσωπική μου ανάγκη να βγάλω από μέσα μου κάποια θέματα σχετικά με τον έρωτα και την αγάπη, την  ειρήνη και τον πόλεμο, τον σκοπό της ζωής και τον φόβο του θανάτου, ήταν που δημιούργησε τις επιμέρους ιστορίες και όχι το αντίθετο. Κάθε φορά το ζητούμενο δεν ήταν να βγουν στην επιφάνεια οι ιστορίες αυτές καθαυτές αλλά οι κυρίαρχες ιδέες τους. Στόχος μου ήταν ο καθένας που θα διαβάσει αυτό το βιβλίο να κάνει ένα όμορφο ταξίδι γεμάτο σκέψεις, εικόνες και συναισθήματα.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα ΕΔΩ

Τα μυστικά τριών γυναικών παραδίνονται στη δίνη του χρόνου, όχι όμως και στη λήθη του. Ξεκινούν από την Καταστροφή της Σμύρνης και φτάνουν μέχρι σήμερα. Επηρεάζουν τη ζωή του προέδρου ενός ομίλου, της γυναίκας του, του γιου τους και αρκετών άλλων ανθρώπων. Εκατό χρόνια χρειάστηκε να περάσουν μέχρι να βγει η αλήθεια στην επιφάνεια. Η αλήθεια, όμως, απαιτεί το τίμημά της. Φθόνος, καταχρήσεις, παράνομα κυκλώματα, τρομοκρατικές ενέργειες είναι ορισμένα από τα δεινά που την ακολουθούν.
Διάφορες μικρές ιστορίες αρχίζουν σιγά σιγά να εκτυλίσσονται και να συνοδεύουν τις κύριες. Ένας φοιτητής με πολιτικούς προβληματισμούς καταφεύγει σε ακραίες ενέργειες, ένας καθηγητής πανεπιστημίου γνωρίζει μια όμορφη φοιτήτρια, μια μητέρα δύο κοριτσιών έρχεται αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής της, μια νεαρή κοπέλα αναζητά διέξοδο σε ψυχικά τραύματα του παρελθόντος μέσα από τις ερωτικές της σχέσεις.
Ηθικά διλήμματα, ανεκπλήρωτα όνειρα, έρωτες, απιστίες, πάθη, θάνατοι είναι μερικά από τα κομμάτια του παζλ που μόνο ο αόρατος ιστός των τριών μυστικών καταφέρνει να συνδέσει μεταξύ τους. Τελικά, η λύτρωση για τους πρωταγωνιστές έρχεται μόνο όταν και το τελευταίο ψήγμα της αλήθειας καταφέρνει να αναδυθεί στην επιφάνεια.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο ΠΑΡΙΣ ΜΗΛΙΤΣΗΣ γεννήθηκε στην Καρδίτσα, μεγάλωσε στον Βόλο και από το 2003 μέχρι σήμερα ζει στην Καβάλα. Έχει σπουδάσει παιδαγωγικά, οικονομικά και ψυχολογία. Εργάστηκε ως δάσκαλος, καθηγητής οικονομικών και σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού. Έχει συγγράψει σχολικά βοηθήματα, παιδικά διηγήματα και μυθιστορήματα.

 

ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΡΔΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΖΩΝΗ 5" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ

 ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΡΔΑΚΗ

για το "ΖΩΝΗ 5"

από τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ.

Θέλω να σου πω μια ιστορία. Τρελή. Παράτολμη. Ζοφερή.
Μια ιστορία που για να γραφτεί, γλίστρησε από όλα του κόσμου τα ξυράφια.
Δεν έφταιγε το καθεστώς. Όχι, δεν έφταιγε. Η μεγάλη μας λύπη και οι μαζικές αυτοκτονίες έφεραν τα πράγματα ως εδώ. Κάποιος έπρεπε να κάνει κάτι… επιτέλους. Για να σωθούμε από την κατάθλιψη και την αυτοκτονική της τρέλα. Έτσι ήρθε το καθεστώς.
«Απαγορεύεται η θλίψη!» Αυτό μας είπαν. Και δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να υπακούσουμε.
Τα κτίρια βάφτηκαν σε χρώμα έντονο πορτοκαλί. Το χρώμα της αισιοδοξίας.
 Στους δρόμους ηχούσαν εκκωφαντικά τα εμβατήρια χαράς.
 Περπατούσαμε γελαστοί, πάντα γελαστοί! Απαγορεύτηκε το μαύρο και το γκρι. Απαγορεύτηκε το δάκρυ, και η οποιαδήποτε έκφραση λύπης. Απαγορεύτηκε …η αυτοχειρία! Και κάθε απόπειρα της.
 Τα νεκροταφεία αυτοχείρων έγιναν τόπος καταραμένων νεκρών. Απαγορεύεται να αγαπάς, να νοσταλγείς και να θυμάσαι αυτόχειρα. Τα νεκροταφεία αυτοχείρων δεν δέχονταν επισκέπτες. Αυτούς τους νεκρούς δεν έπρεπε να τους μνημονεύει ποτέ κανείς.
Το Πάσχα θα γιορταζόταν κανονικά. Ενώ η Βουβή και η Μεγάλη Εβδομάδα βγήκαν εντελώς από το εκκλησιαστικό πρόγραμμα. Μπορέσαμε και κρατήσαμε μονάχα τις εικόνες που η Παναγία ήταν χαμογελαστή. Γιατί εκείνες με τη θλιμμένη της έκφραση απαγορεύτηκαν.
Απαγορεύτηκε ακόμη και το αλκοόλ. Γρήγορα, πολύ γρήγορα αντικαταστάθηκε από τα ελιξίρια χαράς και τα ειδικά σκευάσματα που υπόσχονταν μια σωτήρια και ανακουφιστική λήθη.
«Ο άνθρωπος γεννιέται κλαίγοντας.» Αυτή ήταν η φριχτή φράση που έγραψε ο δεκατριάχρονος γιος μου, και συνελήφθη από το καθεστώς. Καταδικάστηκε και οδηγήθηκε στην Ζώνη 5. Τί είναι η Ζώνη 5; Ο τόπος που κρατούνται οι καταθλιπτικοί πολίτες. Ο τόπος που σωφρονίζονται, και ξεχνάνε για πάντα την κάθε τους λύπη. Τόπος ευλογημένος. Τόπος …χαράς.  Αυτό μου είπαν.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

«Καλώς ήρθατε στη ΖΩΝΗ ΠΕΝΤΕ.
Εδώ απαγορεύΟΝται η θλίψη και κάθε της έκφραση.
Εδώ απαγορεύΟΝται το δάκρυ και το μαύρο χρώμα.
Εδώ απαγορεύΟΝται ο πόνος και η μνήμη του».

Η ιστορία της γυναίκας που πέρασε στη ΖΩΝΗ ΠΕΝΤΕ για να ανταμώσει ξανά το παιδί της. Η μόνη της αποστολή είναι να μη δακρύσει, να μη λυγίσει ό,τι κι αν αντικρίσουν τα μάτια της.
Και ίσως να τα καταφέρει… Αρκεί να πάψει να ψιθυρίζει τα βράδια πως άλλο βασανιστήριο δεν γνώρισε πέρα από κείνο της φωνής του.

Η Ειρήνη Βαρδάκη με το νέο της βιβλίο μάς μεταφέρει σε έναν κόσμο παράλληλο, εκεί όπου όλα θυμίζουν έντονα το σήμερα…

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΡΔΑΚΗ γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με τον κλασσικό χορό και τον αθλητισμό. Εργάζεται στο χώρο της υγείας, ενώ παράλληλα ασχολείται με την εγκληματολογία. Στα μυθιστορήματα της το έγκλημα έρχεται σε ένα ιδιάζον γκρο πλαν, με το ψυχολογικό θρίλερ να αποκαλύπτει διαρκώς νέες, διαφορετικές πτυχές του. Ο Μέντορας είναι το πέμπτο της μυθιστόρημα και το πρώτο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας. Έχουν προγηθεί τα μυθιστορήματα:
2017 ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΑ εκδόσεις Bell
2018 ΤΟ Ρ ΤΗΣ ΕΡΩΜΕΝΗΣ εκδόσεις Βell
2019 ΑΝΑΡΜΟΣΤΟΝ ΕΣΤΙ εκδόσεις Bell
2020 ΤΣΙΧΛΟΦΟΥΣΚΑ εκδόσεις Bell

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΙΑΦΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟ "ΑΝΕΜΟΓΕΡΤΟΣ" ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΛ.ΤΖΙΤΖΙΚΑΚΗ ΑΦΟΥ!!!

 Ο Ανεμόγερτος δεν είναι απλά ένα ταξίδι αλλά κατάθεση ψυχής...

Μέσα στις γραμμές συναντάς αλήθειες που πονούν, φόβους που όλοι κάποια στιγμή αντιμετωπίσαμε ή αντιμετωπίζουμε, παράλογες καταστάσεις και.... συναντάς ακόμη και τον ίδιο σου τον εαυτό. Θα μου πεις πώς γίνεται αυτό;;; Γίνεται γιατί είπαμε, όλα μέσα στην ζωή είναι! Ωστόσο ο ήρωας πάλεψε και παλεύει και γίνεται κάθε φορά πιο δυνατός, μαθαίνοντας από τα λάθη του παρελθόντος αλλά και από τυχαίους ανθρώπους που συναντά και αναθεωρεί πράγματα. ""Για δες! Για δες πόσα πέρασα και- χαμογελώντας πια- δες όμως και πόσα δημιούργησα!" Ήμουν ανεμόγερτος και μπορεί να έπεσα κάμποσες φορές και ακόμη περισσότερες να λύγισα, όμως δεν έσπασα, άντεξα! Τελικά σήμερα είμαι καλά! Είμαι καλά και είμαι ακόμα εδώ! Ζω!" Ο Ανεμόγερτος, δεν είναι ένα συνηθισμένο βιβλίο αλλά ένα βιβλίο με μαθήματα ζωής. Τα συγχαρητήρια μου! Εύχομαι να ταξιδέψει παντού και να αγαπηθεί!

Ο Ανεμόγερτος είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο τρυφερότητα που, άλλοτε κωμικά και άλλοτε τραγικά, εξιστορεί τον αγώνα ενός ανθρώπου να αναμετρηθεί με την αδικία, να ζυγίσει τις δυνάμεις του και να προχωρήσει τη ζωή του. Αποτελεί καταγραφή βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και μιλάει για την παγίδα των προσδοκιών, τις συνέπειες ενός κρυμμένου τραύματος και τη διατήρηση της ελπίδας.

Ο ήρωας αυτού του βιβλίου είναι ένας άνθρωπος που βίωσε την απώλεια και την ολοκληρωτική καταστροφή των ονείρων του. Όταν συνέβη αυτό, αναγκάστηκε να αποδεχτεί την ήττα του –κάτι που θα μπορούσε να τον τρελάνει και εν μέρει το κατάφερε–, ενώ υπομένοντας τον πόνο του, κατέφυγε σε μια άλλη πραγματικότητα ώστε να μπορέσει να ζήσει. Στην πορεία, αναμετρήθηκε με δεκάδες ατυχίες που του συνέβησαν, γνώρισε απίθανους τύπους (φίλους μα και εχθρούς) και όλο αυτό τον δίδαξε πώς να διαχειριστεί τον εαυτό του, το τραύμα του, τις αλλεπάλληλες κρίσεις πανικού και την κατάθλιψη.

Ένα βιβλίο που εξυμνεί τη ζωή και μιλά για όλες εκείνες τις φορές που αδικούμαστε, γονατίζουμε, και σηκωνόμαστε πάλι στα πόδια μας ώστε να κερδίσουμε μια επόμενη μάχη.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΕΥΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΑΣΠΑΣΙΑ-ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑΣ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ

 ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΕΥΤΟΣ

για το ¨ΑΣΠΑΣΙΑ-ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑΣ"

από τις εκδόσεις ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ.

Στέλνω τους θερμούς μου χαιρετισμούς στους φίλους του ΑΦΟΥ. Συγχρόνως θα ήθελα να τους ενημερώσω για την έκδοση του νέου μου βιβλίου από την Χάρτινη Πόλη, που είναι το ένατο στην σειρά.

Αυτή την φορά όμως το θέμα μου είναι κοινωνικό και όχι ιστορικό, όπως με είχαν συνηθίσει οι αναγνώστες.

Πρόκειται για μια ιστορία που είχα 27 ολόκληρα χρόνια κρυμμένη στην ψυχή μου. Είναι η ιστορία ενός φίλου γιατρού, ο οποίος στα 50 του χρόνια, έμαθε κάτι που τον συγκλόνισε και του άλλαξε – κατέστρεψε – την παραμυθένια ως τότε ζωή του.

Τον είχα επισκεφτεί για μια τυπική εξέταση. Εκείνος ήταν χλωμός και αμίλητος, κάτι που δεν συνήθιζε.

Τον ρώτησα τι του συμβαίνει και τότε άνοιξαν οι ουρανοί και μου αφηγήθηκε το δράμα που ζούσε. Είχε ανακαλύψει ότι αυτός που τον μεγάλωσε, δεν ήταν ο πραγματικός του πατέρας και άρχισε να ψάχνει….

Η αφήγηση προχωρούσε και τα συναισθήματα που πλημμύρισαν το ιατρείο με συγκλόνισαν, καθώς αντίκριζα έναν καθ’ όλα αξιοπρεπή άνθρωπο-επιστήμονα, να κλαίει σαν μικρό παιδί.

Δυστυχώς η συνέχεια για τον ίδιο, ήταν μια συνεχής κατηφόρα με σπασμένα φρένα.

Αυτή την ιστορία του φίλου μου του Αλέξανδρου, αποφάσισα να την κάνω βιβλίο τώρα που η απόσταση του χρόνου επιτρέπει να δω τα πράγματα και τις καταστάσεις με μεγαλύτερη ψυχραιμία και νηφαλιότητα.  

Αλλά παρ’ όλα αυτά, όταν συλλογιζόμουν κατά την διάρκεια της γραφής πως εξελίχθηκαν τα πράγματα με κυρίευσε η συγκίνηση, θύμωσα πολλές φορές.

Είναι μια ιστορία που εκτυλίσσεται από την δεκαετία του 30 μέχρι το 2005. Οι ήρωες είναι κατά βάση τα μέλη της οικογένειας του Αλέξανδρου και ο κοινωνικός του περίγυρος.

Το μήνυμα του βιβλίου είναι: « Όποιος αγαπά δεν παιδεύει! ».

Είναι ένα θέμα δύσκολο γι αυτόν που το μαθαίνει, και μάλιστα τόσο αργά, είναι ένα θέμα σίγουρα ευαίσθητο με πολλές ψυχολογικές και κοινωνικές παραμέτρους και γι’ αυτό, τόσο ενδιαφέρον! Ένα θέμα που στις μέρες μας είναι συνηθέστερο, απ’ ότι παλαιότερες εποχές που ήταν θέμα ταμπού.

Είμαι ευτυχής γιατί η συνεργασία μου με την Χάρτινη Πόλη που μόλις ξεκίνησε, είναι μέχρι στιγμής άψογη και αυτό μας έδωσε ένα υπέροχο εξώφυλλο και μια άψογα επιμελημένη έκδοση.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία ΑΦΟΥ.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα ΕΔΩ

Κύθνος, αρχές της δεκαετίας του 1950.
Ο Ιάσονας και η Ασπασία φωτίζονται από τη φλόγα του έρωτα. Καίγονται όμως στην πυρά της πιο σκληρής τιμωρίας, που επιφυλάσσει η μικρή, κλειστή κοινωνία του όμορφου κυκλαδίτικου νησιού.
Αθήνα, 2002.
Ένα επικίνδυνο παιχνίδι της μοίρας, φέρνει έναν ώριμο άνδρα μπροστά σε μια σκληρή αλήθεια, που ανατρέπει ό,τι ήξερε μέχρι τότε.
Ποιος άλλος άραγε εκτός από τη μητέρα του, θα μπορούσε να τον λυτρώσει;
Η κάθαρση είναι αναπόφευκτη ή είναι πια πολύ αργά;
Μια ιστορία για την αγάπη, το ψέμα και τη δύναμη της στιγμής. Της σωστής...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Θοδωρής Δεύτος γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1957. Σπούδασε Μαθηματικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρέτησε στη δημόσια εκπαίδευση από το 1986-2015. Εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος στον δήμο Ιλίου από το 2006. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Ένωσης Ηπειρωτών Ιλίου (2001-2011), Πρόεδρος του Αθλητικού Οργανισμού του δήμου Ιλίου την περίοδο 2008-2010 και Πρόεδρος του Δημοτικού Κέντρου Πολιτισμού και Άθλησης από το 2010-2014. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 2004.

 

ΑΛΕΚΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "Η ΚΥΡΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ

 ΑΛΕΚΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

για το "Η ΚΥΡΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ"

από τις εκδόσεις ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ.

Χαίρομαι πολύ που το «Με αρέσει το βιβλίο Αφού» μου δίνει την ευκαιρία να πω κάτι παραπάνω για το νέο μου βιβλίο.

Οι συγγραφείς όταν φτάνει η ώρα της κυκλοφορίας του νέου βιβλίου έχουμε «δύο φωνές». Η μία είναι το εξώφυλλο και η άλλη ψελλίζει λόγια από το οπισθόφυλλο.

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να πω και κάποια παραπάνω στοιχεία.

«Η κυρά των αγγέλων» είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που το μυστήριο της «accabadora» το κάνει διαφορετικό και θα τολμήσω να πω και πρωτότυπο.

«Η γυναίκα του γλυκού θανάτου» έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα!

Ο λόγος που αποφάσισα αυτή τη δεδομένη στιγμή να «συστήσω» στο αναγνωστικό κοινό την γυναίκα της Σαρδηνίας και να σμιλέψω πάνω της μια πλοκή που τα ιστορικά γεγονότα σε Ελλάδα και Ιταλία φτιάχνουν ένα λογοτεχνικό υφάδι, είναι η έρευνα που λειτούργησε ως άξονας και η ανάγκη να μοιραστώ άγνωστα στοιχεία με τους αναγνώστες.

Στις 526 σελίδες του και σε παράλληλη δράση θα δούμε τους ήρωες να αγγίζουν «κόκκινες γραμμές», θα συναντήσουμε, όμως, και γραμμές – τείχη και αναφέρομαι στο συνδικάτο του εγκλήματος που δρα στην περιοχή της Καμπανίας, την Καμόρα, αλλά και τα δύσβατα στενά της Άνω Σύρας, όταν ο διαχωρισμός σε ορθόδοξους και καθολικούς «μοίρασε» τους κατοίκους.

Τα γεγονότα της ιταλικής Κατοχής και ο λιμός που έπληξε το νησί, όχι ένα οποιοδήποτε, αλλά το νησί του Μουσολίνι, όπως είχε χαρακτηριστεί, θα δώσουν σε αυτές τις γραμμές που  προανέφερα «σχήμα». Κάποιες θα γίνουν ευθείες και κάποιες θα παραμείνουν τεθλασμένες…

Σε αυτό το ιστορικό στερέωμα, η κοινωνία, η αγάπη, το μίσος, τα λάθη και τα πάθη παίρνουν τη θέση τους. Διχάζουν, χωρίζουν, ενώνουν και οπωσδήποτε λυτρώνουν με έναν ιδιαίτερο τρόπο, ίσως και σκληρό αλλά το κάνουν.

Η δύναμή των ηρώων κρύβεται στην πίστη τους και είναι το ορόσημο για να κατανοήσουμε τον τρόπο και τη θέση που δίνουν, αλλά και λαμβάνουν στην και από την «κυρά των αγγέλων».

Κάπου εδώ, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά και να μου δώσετε μια μικρή «άφεση» για το «αμάρτημά» μου να μην αποκαλύψω περισσότερα.

Αν το κάνω, θα χάσω την ευκαιρία να σας έχω συνταξιδιώτες μου σε αυτό το υπέροχο ταξίδι που σηκώνει άγκυρες από την Νάπολη, το Ποζιτάνο και το Ατράνι και φτάνουμε στην Σαρδηνία και φυσικά, την αρχόντισσα των Κυκλάδων, τη Σύρο! Ελάτε μαζί μου!

Αλέκα Ζωγράφου

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Μια μοιραία νύχτα του 1917 η νεαρή Γκράτσια βιώνει την απώλεια, ενώ ταυτόχρονα γίνεται κοινωνός της τέχνης του «γλυκού θανάτου». Με το ξύλινο σφυρί της ακαμπαντόρα και ένα εισιτήριο στο χέρι εγκαταλείπει τη Σαρδηνία και βρίσκει καταφύγιο στο Ατράνι, ένα μικρό ψαροχώρι κοντά στο Αμάλφι.
Η γνωριμία της με την Τζουζεπίνα, αρχικά της φαίνεται σαν δώρο θεού, όμως γρήγορα μαθαίνει πως η μαυροντυμένη και βλοσυρή γυναίκα, που όλοι αποκαλούν Σεβέρα, είναι μέλος της Καμόρα, του αδίστακτου συνδικάτου του εγκλήματος που λυμαίνεται τη νότια Ιταλία. Το προξενιό που εκείνη της κανονίζει με τον Λουίτζι κρύβει σκοτεινούς σκοπούς. Η Λαβίνια, η μοναδική φίλη της Γκράτσια, γίνεται ο φάρος που αποκαλύπτει την πλεκτάνη της Σεβέρα…
Το πραξικόπημα του Μουσολίνι και η Πορεία προς τη Ρώμη δίνουν την ευκαιρία στις δύο φίλες να αναζητήσουν την τύχη τους στη Νάπολη, σε μία προσπάθεια να ξεχάσουν τις πληγές του παρελθόντος και να χαράξουν καινούριους δρόμους.
Τα χρόνια περνούν και η Γκράτσια καταφέρνει να χτίσει τη ζωή της από την αρχή. Σπουδάζει, βρίσκει δουλειά και ερωτεύεται έναν Έλληνα γιατρό, τον Τζώρτζη. Το αρρωστημένο όνειρο του Ντούτσε για το “mare nostrum” και ο πόλεμος που ξεσπά στην Ελλάδα, οδηγούν την Γκράτσια και τον σύζυγό της στη Σύρο, όπου με κίνδυνο της ζωής τους συμμετέχουν στην Αντίσταση κατά της ιταλικής Κατοχής. Ο λιμός που μαστίζει το νησί, αλλά και το στίγμα της καθολικής ισοπεδώνουν σχέσεις και δημιουργούν απώλειες…
Όταν η Γκράτσια επιστρέφει και πάλι στη Νάπολη, τα μυστικά και οι αλήθειες που την περιμένουν θα τη συγκλονίσουν και θα ταράξουν τις ισορροπίες της. Οι αποφάσεις που θα κληθεί να πάρει είναι οδυνηρές και μόνο η Κυρά των Αγγέλων μπορεί να καθοδηγήσει τα βήματά της…
Ένα συγκλονιστικό βιβλίο που ιστορικά γεγονότα δένονται αρμονικά με τις ζωές των ηρώων, ενώ τη γεμάτη ανατροπές πλοκή πλαισιώνουν γνωστά και άγνωστα περιστατικά, καθώς και ήθη και έθιμα της νότιας Ιταλίας και της Σύρου.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Αλέκα Ζωγράφου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Ορχομενό Βοιωτίας. Σήμερα κατοικεί στα Μελίσσια. Σπούδασε γαλλική φιλολογία, αλλά πολύ γρήγορα, η αγάπη της για τον συναρπαστικό κόσμο της δημοσιογραφίας της άλλαξε τα σχέδια και έτσι, ασκεί το επάγγελμα της δημοσιογράφου. Έχει εργαστεί στο τηλεοπτικό ρεπορτάζ, υπεύθυνη σε μόνιμες στήλες για την ομορφιά, την υγεία, το βιβλίο και τις ανθρώπινες σχέσεις, ως αρχισυντάκτρια σε περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας, καθώς και στο ραδιόφωνο στη σύνταξη και εκφώ­ νηση ειδήσεων. Σήμερα, εργάζεται στην τηλεόραση. Η ενασχόλησή της με την παιδική λογοτεχνία ξεκίνησε το 2009 με το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Ο Ζώζι και η ποντικο­Μόνα Λίζα». Ακολού­ θησαν τα βιβλία «Μ, όπως Μελίτα, όπως μέλι», «Ο Μανώλης, ο κύριος μη με μαλώνεις» και «Μυστικά, νότια του χάρτη». Πρόκειται για το πρώτο παιδικό βιβλίο για το Ρέθυμνο, το οποίο με ειδική έκδοση χρησι­ μοποιήθηκε για το 17ο Παιδικό Κυνήγι Θησαυρού. Το μυθιστόρημα «Αγάπη όπως... αλμύρα», που κυκλοφόρησε το 2018 από τις Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη, ήταν η πρώτη της συγγραφική προσπάθεια στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Το 2019 κυκλοφόρησε το δεύτερο λογοτεχνικό της βιβλίο με τίτλο: «Άνεργη με Louis Vuitton»,το «Τανγκό της Ηλέκτρας» το 2020 και το «Για δυο σμαράγδια» το 2021.

ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ -ΖΑ'Ι'ΡΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΑΛΜΥΡΑ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 

ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ -ΖΑ'Ι'ΡΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΑΛΜΥΡΑ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑ'Ι'ΡΗ

για το "ΑΛΜΥΡΑ"

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Λαχταρούσα να γράψω για την ευτυχία. Και το άλλο της πρόσωπο: Την αλμύρα. Που κρύβεται στα δάκρυα της χαράς, στον ιδρώτα του έρωτα, στη θάλασσα που λατρεύω.

Λαχταρούσα να γράψω ένα μυθιστόρημα προκλητικό, λυρικό, ατίθασο. Μα έτσι κι αλλιώς, όπως γίνεται κάθε φορά από ένα σημείο και μετά, θέλοντας και μη, ακολούθησα τα συναισθήματα των ηρώων μου.

Οι περισσότεροι χαρακτήρες, άντρες και γυναίκες, είναι άφοβοι. Και ριψοκίνδυνοι. Υπήρχαν στιγμές που με εξέπλησσαν ακόμα και μένα. Μόλις απέκτησαν «σάρκα και οστά» άρχισαν να αλωνίζουν κάθε σελίδα. Και καθώς όλα όσα ένιωθαν σεργιάνιζαν ακάθεκτα μέσα τους μερικοί κατάφεραν να τα ελέγξουν, να τα κατανοήσουν και να εξελιχθούν και μερικοί όχι.

Ξεμοναχιασμένη κι η Σμαρώ, η ηρωίδα μου γεννιέται σε ένα άγριο και συνάμα ηλιόλουστο χωριό της Μεσσηνιακής Μάνης. Στο διάβα της έρχεται αντιμέτωπη με έναν έρωτα απρόσμενο. Παλεύει ολόρθη να μη ζήσει για τους άλλους, να μην τους αφήσει να καθορίσουν εκείνοι τις επιλογές της.

Είναι όμως δυνατόν;

Η Αντέλ ψάχνει εναγωνίως τη μητέρα της, γυρεύοντας τη γυναικεία της υπόσταση. Η έλλειψη της μητρικής στοργής που την έχει σημαδέψει, η επιμονή στην αναζήτησή της, δεν είναι παρά η κάλυψη του κενού που νιώθει, ο διαρκής αγώνας της να αγαπήσει τον εαυτό της και να τον αποδεχτεί.

Ο Οδυσσέας βιώνει τους καβγάδες των γονιών του, αντικρίζει το μίσος που κρύβουν στα μάτια τους ο ένας για τον άλλο. Μάρτυρας της οργής και της βίας τους, μεγαλώνει δημιουργώντας έναν πλασματικό εσωτερικό χάρτη για τον κόσμο που ζει. Το καλό και το κακό αρχίζουν να συγκρούονται μέσα του χρόνια πολλά. Μια διαρκής μάχη είναι. Και δεν ξέρει καν αν θα βγει νικητής.

Η Ιουλία μεγαλώνει σε μια δυσλειτουργική οικογένεια που την προσβάλλει τη μειώνει, την κακοποιεί ψυχολογικά. Φοβισμένη, πονεμένη, αλλά γενναία, αποφασίζει να θέσει τους δικούς της κανόνες. Την προσμένει η Νέα Υόρκη και το αμερικάνικο όνειρο.

Tην Κλοέ την πλημμυρίζουν ενοχές και τύψεις. Η αίσθηση της απώλειας χαράζει ουλές στην καρδιά της, μέχρι που ανακαλύπτει  ένα κομμάτι του νεότερου εαυτού της και πληρώνει ακριβά την επιλογή της.

Ο Αχιλλέας είναι παραχαϊδευμένος από τους γονείς του, αγενής, εγωιστής, αυταρχικός. Η μοίρα τον σπρώχνει σε μια επιλογή ψυχοφθόρα. Κι είναι ο έρωτας, αλλά κι ένα μολυβένιο στρατιωτάκι που τον αναγκάζουν να κοιτάξει κατάματα τον εαυτό του.

Έξι ήρωες που διαμορφώνονται από τη δύναμη του πάθους τους.

σε ένα σύγχρονο θρίλερ σχέσεων, που καταπιάνεται με τις δεύτερες ευκαιρίες, την οικογένεια, την προδοσία, την εσωτερική πάλη με το φως και τα σκοτάδια μας.

Μερικοί διαλέγουν τον δρόμο τον δύσκολο, αυτόν που βρίσκεται μέσα τους κι οδηγεί στη λύτρωση. Κι άλλοι επιλέγουν να παραμείνουν εγκλωβισμένοι στο σκοτάδι. Πιέζουν τον εαυτό τους να συμπεριφέρονται ως ενήλικες, αλλά κινούνται κάτω από τον έλεγχο του πληγωμένου παιδιού που κρύβεται μέσα τους. Καλύπτουν με ένα πέπλο λήθης τον ιδανικό προορισμό της ζωής τους μέχρι την ώρα της λύτρωσης. Και τότε ξυπνούν από τον λήθαργό τους έτοιμοι να επιστρέψουν στην Ιθάκη τους ή να πληρώσουν το τίμημα των πράξεών τους.

Η «Αλμύρα» αγκαλιάζει την άγρια γοητεία της Μάνης. Υμνεί τη Μεσσηνία και την καρδιά της, τη μοναδική Καλαμάτα. Περιπλανιέται στην αρχοντική Μυτιλήνη, βουτάει στη λυτρωτική γοητεία του Μολύβου. Βιώνει μοναδικές εμπειρίες στο νησί με τα χίλια πρόσωπα, τη Ρόδο, μαγεύεται από την Τζιά.

Στροβιλίζεται στη μητρόπολη της τέχνης, τη Βιέννη, ανακαλύπτει το μαργαριτάρι της Αυστρίας, το Χάλστατ. Ανασαίνει ήχους και μυρωδιές μιας άλλης εποχής στο Παρίσι, βουτάει στα χρώματα παρέα με τους ζωγράφους της ρομαντικής Μονμάρτης, σαγηνεύεται από τη Μασσαλία. Σπουδάζει στην πόλη με τη νεανική καρδιά, τη Βοστώνη, αναζητάει το σήμερα στην παγκόσμια μητρόπολη, τη Νέα Υόρκη.

Το βαθύτερο νόημα της «Αλμύρας» παλεύει να αγγίξει την ευτυχία, προσπαθώντας να τεκμηριώσει πως το πραγματικό νόημα της ζωής μας, ο λόγος για τον οποίο γεννιόμαστε, είναι να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε.

Εύχομαι να απολαύσετε το καινούργιο μυθιστόρημά μου, να βουτήξετε στη θάλασσα, να δακρύσετε από χαρά, να γίνετε ένα με τον ιδρώτα του έρωτα.

Και να δώσετε χώρο και χρόνο, στην αλμύρα.

Την ίδια την ευτυχία.

 

Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Η Στάμω, το υποταγμένο κορίτσι της Μάνης, μεταμορφώνεται από τη δύναμη του έρωτα κι από ένα μωρό. Κάτω από τον ίσκιο του Ταΰγετου.
Μυστηριώδη εγκλήματα, μεγαλοπρεπή βαλς και μια πυρκαγιά που σαρώνει τα πάντα. Στη ζωή του Οδυσσέα, στη Βιέννη.
Πολλά ανείπωτα μυστικά κι ένα καταραμένο περιδέραιο συγκλονίζουν την Κλοέ, στο Παρίσι.
Η Αντέλ, στην Αθήνα, δέχεται να γίνει παρένθετη μητέρα για χάρη της φίλης της. Μόνο που ερωτεύεται τον άντρα της.
Σκιές και χρώματα γίνονται ένα με τον Αχιλλέα, στο νησί του ήλιου, τη Ρόδο.
Η Ιουλία, η Νέα Υόρκη και το αμερικάνικο όνειρο.
Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;

Έξι ήρωες που διαμορφώνονται από τη δύναμη του πάθους τους. Από τον ιδρώτα, τα δάκρυα, τη θάλασσα.
Πώς αλλιώς ονομάζεται η ευτυχία; Αλμύρα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑ'Ι'ΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 15 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 150 παιδικά βιβλία. Το 2015 της απονεμήθηκε το Βραβείο Λογοτεχνίας από τον Όμιλο Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον» για το συγγραφικό της έργο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη απήχησή του και τη διαδραστική της σχέση με τους αναγνώστες της, καθώς και το βραβείο κοινού των βιβλιοπωλείων PUBLIC, στην κατηγορία «Ο πιο ερωτικός χαρακτήρας», για το μυθιστόρημά της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ, το οποίο μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση. Όλα τα μυθιστορήματά της κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.