Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΣΑΟΥΙΝ-ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΜΑΝΓΓΕΛ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

" Η νύχτα του Σάουιν" ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που συνδυάζει με μαεστρία το ρεαλιστικό με το μεταφυσικό στοιχείο,την πραγματικότητα με τη φαντασία!!
Η συγγραφέας με μαεστρία μας ταξιδεύει στο χώρο(από την Αθήνα,μέχρι τη Βόρεια Αγγλία και στη Σκωτία)και τον χρόνο (από το 2016-17 στο 2002-03 και ξανά μπρος-πίσω) και μας κρατά δέσμιους από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα!! ίσως και περισσότερο μια και ακολουθεί η συνέχεια του το Καχαραμπού.

Στέφη και Κίμωνας οι δύο πρωταγωνιστές του βιβλίου,δύο άνθρωποι τελείως αντίθετοι:
Ο Κίμωνας (παιδί μεσοαστικής οικογένειας)χάνει νωρίς τον πατέρα του,το πρότυπο του,αγωνίζεται να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα :να σπουδάσει με υποτροφία σκηνοθεσία.Σοβαρός,μετρημένος,ισορροπημένος,μεγαλωμένος με πολλή αγάπη και μαθημένος στα δύσκολα,παλεύει και πραγματοποιεί το όνειρο του.
Η Στεφανία ή Στέφη κόρη διάσημου μεγαλοδικηγόρου μεγαλωμένη στα πλούτη από έναν συντηρητικό πατέρα που προσπαθεί να τη βάλει σε καλούπια και να της επιβάλει τη ζωή την  οποία ο ίδιος έχει σχεδιάσει για εκείνη. Ένα ευαίσθητο πλάσμα που δέχθηκε πολλή αγάπη μόνο από την ιδιόρρυθμη (όπως τη χαρακτηρίζει ο πατέρας της)γιαγιά της,την οποία όμως έχασε νωρίς.Ένα πληγωμένο πλάσμα,η οποία όμως στην πορεία θα γίνει σκληρή,άπιαστη και θα κρύβει τις ευαισθησίες της πίσω από την τέχνη της, την ζωγραφική.
Θα γνωριστούν τυχαία και θα τους "ενώσει" ο Σίμος (γιος ευκατάστατης οικογένειας-συμμαθητής και κολλητός του Κίμωνα)με τον οποίο η Στεφανία θα γίνει ζευγάρι με τις ευλογίες του πατέρα της.
Και γύρω τους αρκετοί ακόμα ήρωες με αγαπημένο μου τον γέρο Άνγκους,Σκωτζέζο πρώην ψαρά,ο οποίος διατηρεί ένα χάνι στο ψαροχώρι όπου καταφεύγει κάποια στιγμή η Στεφανία.
Κομβικό σημείο στην εξέλιξη της ιστορίας η 3η Οκτωβρίου 2002,η νύχτα του Σάουιν ,η ιερή γιορτή των Κελτών κατά την οποία η Στέφη σ'ένα φοιτητικό πάρτι θα γνωρίσει έναν μυστηριώδη άντρα,τον Δράκο ο οποίος θα την οδηγήσει σε σκοτεινά-περίεργα μέρη και μοναδικές-ξεχωριστές στιγμές!
Θα ζήσει μια μοναδική εμπειρία που θα της αλλάξει την πορεία της ζωής της,τα πιστεύω της,τα συναισθήματα της....
Νομίζω όμως,ότι ανέφερα αρκετά για την πλοκή της ιστορίας,κάπου εδώ θα σταματήσω γιατί παρασύρομαι και θα αναλύσω όλο το βιβλίο...

Θα σας προτείνω όμως ανεπιφύλακτα να τ'ανακαλύψετε μόνοι σας!!!Διαβάζοντας το βιβλίο της κ.Μάνγγελ πιστεύω θα απολαύσετε  το ταξίδι αυτό με τους πρωταγωνιστές του,θα ζήσετε μαζί τους τη Νύχτα του Σάουιν,θα μπείτε στη διαδικασία να κρίνετε τις σκέψεις,τα αισθήματα τους.Θα ανακαλύψετε ίσως,πως έχετε κοινά στοιχεία,κοινές σκέψεις,εμπειρίες με κάποιους από αυτούς και ίσως συμφωνήσετε όπως και εγώ με τον γερό-Άνγκους πως "Η αγάπη είναι το μεγαλύτερο φάρμακο σαν το έχεις και το χειρότερο φαρμάκι σαν σου λείπει."
Πιστεύω πως θα σας παρασύρει με την ξεχωριστή "κινηματογραφική" γραφή της και θα έχετε την αίσθηση πως περπατάτε στους διαδρόμους,το υπόγειο,τους κοιτώνες του Πανεπιστημίου,στα σκοτεινά μπαρ,τους πύργους,την γκαλερί,με λίγα λόγια ότι επισκέπτεται η Στέφη,ότι βιώνετε μαζί της ότι βιώνει ή ότι το παρακολουθείτε αθέατοι από πολύ κοντά ή στην μεγάλη οθόνη!!
Θα αναρωτηθείτε τι απ'όλα αυτά συμβαίνουν στην πραγματικότητα ή στη φαντασία της....
Ανακαλύψτε το!!!
Συγχαρητήρια Φραντζέσκα!!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Πόσο καλά γνωρίζεις τον πιο δικό σου άνθρωπο;

"Νόμιζα ότι την ήξερα...
Δεν ήξερα τίποτα.
Ούτε εκείνη, ούτε τη φυλακή της".

Από την Αθήνα μέχρι τη Βόρεια Αγγλία και τη Σκωτία, ο Κίμων, ένας ανερχόμενος σκηνοθέτης, αναζητά την καλύτερή του φίλη, μια τυχοδιώκτρια ζωγράφο που εξαφανίστηκε έπειτα από την πρώτη της ατομική έκθεση με τίτλο Η Νύχτα του Σάουιν.
Μέσα από ένα περιπετειώδες ταξίδι σε διαφορετικούς χρονοτόπους, ο Κίμων καλείται να λύσει τα σκοτεινά μυστήρια της ταυτότητας και του παρελθόντος της: Ποια ήταν στην πραγματικότητα η Στέφη; Γιατί έφυγε; Τι σχέση είχε η έκθεση με την εξαφάνισή της και τι σημαίνει η Νύχτα του Σάουιν;

Πρωτίστως η διαδρομή εκείνης κι έπειτα του Κίμωνα, καθώς βρίσκεται στα χνάρια της, είναι μια περιπλάνηση σ έναν χαοτικό λαβύρινθο, όπου ο έρωτας παίρνει τη μορφή κατάρας και η λογική της τρέλας. Με φόντο μια αρχαία κέλτικη γιορτή, τη Νύχτα των Νεκρών, ένα μυστηριώδη άγνωστο άντρα κι ένα κλεμμένο οικόσημο, ο Κίμων και η Στέφη παρασύρονται στην "άλλη πλευρά" και έρχονται αντιμέτωποι με την πιο άγρια αποκάλυψη...

Η "Νύχτα του Σάουιν" είναι ένα μυθιστόρημα μυστηρίου, μια σαγηνευτική ιστορία για την αγάπη, τη φιλία, τη μοίρα και το άγνωστο που κρύβει ο καθένας μας μέσα του.

ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ-ΚΛΑΙΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ,ΜΕ αρέσει η γραφή της κ.Θεοδώρου ΑΦΟΥ,την ακολουθώ-διαβάζω
μετά το εξαιρετικό Αποικία της λήθης της ΑΦΟΥ και έχοντας διαβάσει-αγαπήσει τις Άλικες σιωπές , αγωνιούσα να δω τι απέγιναν οι δίδυμες Ρόζα και Μαργαρίτα που τόσο βίαια χωρίστηκαν!!
Ρόζα και Μαργαρίτα οι πρωταγωνίστριες του βιβλίου,δίδυμες αδερφές που χωρίστηκαν στον καιρό του εμφυλίου πολέμου!!Καρπός μίας μεγάλης αγάπης, θα βρεθούν η Ρόζα στην παιδόπολη της Αγίας Ειρήνης της Θεσσαλονίκης(μία από τις πολλές που ιδρύθηκαν από τη Βασίλισσα Φρειδερίκη ανά την Ελλάδα)και μετά στην Αστόρια της Νέας Υόρκης όπου θα υιοθετηθεί από ένα ζευγάρι Ελλήνων,η δε Μαργαρίτα στην Παιδόπολη της Σιναίας της Ρουμανίας και μετά στο Βουκουρέστι όπου θα υιοθετηθεί από μία δασκάλα μπαλέτου που ποτέ δεν είχε σκεφθεί να αναλάβει την ευθύνη ενός ξένου παιδιού.Θα υιοθετηθούν και οι δύο με όχι και τόσο νόμιμο τρόπο(όπως και πολλά άλλα παιδιά!!!).

Δύο  ζωές που αρχίζουμε να παρακολουθούμε στα 1948 όταν τα κορίτσια θα βρεθούν στις παιδόπολεις, μέχρι το 1991 που θα συναντηθούν και θα ενωθούν!!!Η συγγραφέας με έξυπνο τρόπο μας αφηγείται παράλληλα τις ζωές τους,μας ταξιδεύει σε Ελλάδα,Ρουμανία και Αμερική,παντρεύει με μαεστρία το ιστορικό με το μυθιστορηματικό στοιχείο,βάζοντας εύστοχες πινελιές μεταφυσικού και μας χαρίζει ένα ιστορικό μυθιστόρημα που παρά το πλήθος των ιστορικό-κοινωνικών στοιχείων της εποχής που καλύπτει χρονικά, δεν κουράζει καθόλου.Ταυτόχρονα σκιαγραφεί με μοναδικό τρόπο τις δύο ηρωίδες της  καθώς και τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές του βιβλίου της,προκαλεί ποικίλα συναισθήματα στον αναγνώστη,και τον βάζει στη διαδικασία να κρίνει τη ζωή τους,τις αποφάσεις,τις πράξεις,τα συναισθήματα τους.
Θα μπορούσα να γράψω πολλά για το πως εγώ έκρινα όσα διάβασα αλλά με το φόβο μήπως προδώσω την πλοκή δεν θα το κάνω, αλλά  θα σας προτρέψω να  διαβάσετε το βιβλίο μια και θεωρώ πως αξίζει να "γνωρίσετε" τη Ρόζα,την Μαργαρίτα και τους υπόλοιπους ήρωες.Ίσως τα όνειρα τους (η Μαργαρίτα να γίνει μπαλαρίνα και η Ρόζα ηθοποιός)σας θυμίσουν δικά σας όνειρα,ίσως θυμώσετε όπως και εγώ με λάθος επιλογές ή αποφάσεις τους (και ποιος δεν παίρνει λάθος αποφάσεις;;;),ίσως χαρείτε όταν δείτε ότι έχουν την ευκαιρία να διορθώσουν λάθη ή να λυπηθείτε αν δεν το κάνουν,ίσως θαυμάσετε κι εσείς τις προσπάθειες του Δημήτρη να βρει τα κορίτσια του (που δεν σταματούσαν ,ακόμα κι όταν οι απαντήσεις δεν ήταν ενθαρρυντικές),ίσως "ζηλέψετε"-θαυμάσετε την σχέση της Ρόζας με τον αδερφικό της φίλο Κωστή  και την πράξη της Μορίν,ίσως σας φοβίσουν κι εσάς τα στριγκόι(ίσως πάλι όχι,μπορεί να φόβισαν μόνο εμένα μια και δεν  τα πάω καλά με τα ...μεταφυσικά😀,το παραδέχομαι),ίσως κατανοήσετε τις πράξεις του Τομ  είτε τον συμπαθήσετε,είτε όχι,ίσως.......μάλλον πρέπει να σταματήσω γιατί κάνω αυτό που φοβάμαι:λέω περισσότερα απ'ότι θα έπρεπε!!Μία τελευταία φράση:αγάπησα το Οι κόρες της βασίλισσας,νομίζω θα το αγαπήσετε κι εσείς διαβάζοντας το,αξίζει ΑΦΟΥ!!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ρόζα και Μαργαρίτα: δύο αδερφές, δίδυμες, σε «δίσεκτα» χρόνια. Η άρρηκτη δυάδα, που δεν έπρεπε να σπάσει ποτέ, γίνεται άθελά τους χίλια κομμάτια, πριν ακόμα προλάβουν τα κορίτσια να συνειδητοποιήσουν την ύπαρξή τους, αφού οι μνήμες τους δεν καταγράφονται στο μυαλό παρά μόνο στην ψυχή. Δυο κόρες, απόρροια ενός μεγάλου έρωτα που άνθισε δίπλα στη θάλασσα, μάτωσε στο βουνό, δοκιμάστηκε στον χρόνο και ρίζωσε εντέλει στην άλλη άκρη της Γης. Δύο ψυχές που, παρά τις αντιξοότητες, κατορθώνουν όχι απλώς να επιβιώσουν, αλλά να ανθίσουν και να εξελιχθούν, να αγαπήσουν και να ερωτευθούν, να πονέσουν και να προδοθούν, να ελπίσουν και να ονειρευτούν. Βίοι παράλληλοι και τόσο διαφορετικοί συγχρόνως, οι δύο όψεις στην ουσία του ίδιου νομίσματος, καθώς ό,τι σημαδεύει τη ζωή της μίας σωματοποιείται με κάποιον ανεξήγητο, μεταφυσικό τρόπο, σχεδόν ταυτόχρονα, από την άλλη. Στον πυρήνα της ύπαρξής τους εκείνη: η μάνα, η βασίλισσα, η Ελλάδα. Στα μύχια της ψυχής τους εκείνος: ο έρωτας, ο πόθος, ο θάνατος. Στο φόντο της ζωής τους τρεις χώρες: η Ελλάδα, η Ρουμανία, η Αμερική, και όλα εκείνα που τις σημαδεύουν στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα.


Μια ιστορία για τη δύναμη των δεσμών αίματος, τη δίψα για επιβίωση, τη διαχρονικότητα του έρωτα, την ανάγκη για «πατρίδα».

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΙΑΦΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟ "Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ" ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΤΣΟΥΠΗ ΑΦΟΥ!!

Την φωνή του άκουσε πρώτα και μετά τον αντίκρυσε. Δεν μπορούσε να μιλήσει αλλά η εικόνα του την συντρόφευε όλες εκείνες τις στιγμές που βρισκόταν στην εντατική. Το χέρι του έσφιξε, για να του δώσει να καταλάβει πως τον άκουγε και εκείνο το πρώτο άγγιγμα ήταν και το μοιραίο.

Χωρίς καμιά ανάμνηση από το παρελθόν η Δάφνη, προσπαθεί να θυμηθεί πρόσωπα που κάποτε αγαπούσε. Προσπαθεί να βρει την παλιά της ζωή, παλεύοντας με το κενό μνήμης. Ο άνδρας της βρισκόταν δίπλα της από την πρώτη στιγμή και περίμενε την ώρα που θα ερχόταν και πάλι. Κανείς άλλος, ακόμη και οι γονείς της τις φαινόταν ξένοι, όσο περίεργο και αν ακουγόταν.

Ο Βασίλης της είπε πως ήταν ο άνδρας της και θα την πήγαινε σπίτι τους. Αν και γνώριζε πως όλο αυτό ήταν λάθος, πως ίσως και να του στοίχιζε την καριέρα του, της είπε ψέματα. Έσωσε την ζωή της Δανάης στο χειρουργείο του μετά από το τροχαίο της, ενώ στο ίδιο ατύχημα έχασε την ζωή της η πρώην γυναίκα του και μητέρα της κόρης του. Όσο και αν προσπάθησε η αδερφή του να τον κάνει να αλλάξει γνώμη, εκείνος ήθελε να πάρει εκδίκηση.

Πήρε την Δανάη σπίτι του και παρίστανε τον άνδρα της. Η συγκατοίκηση τους δεν ήταν εύκολη και για τους δυο. Εκείνη ήταν σαν μωρό, έπρεπε να τα μάθει όλα από την αρχή και πάνω απ’ όλα να ανακαλύψει γιατί την απέφευγε ο Βασίλης. Ένα περίεργο τηλέφωνο την έκανε να νιώθει ενοχές, πιστεύοντας πως ίσως να υπήρχε ένα άλλο πρόσωπο στην παλιά της ζωή, όπου της δημιούργησε προβλήματα στον γάμο της.

Τι θα συμβεί όταν όλα αποκαλυφθούν; Η Δάφνη θα έρθει αντιμέτωπη με τους εφιάλτες του παρελθόντος, όμως ο Βασίλης τι θα απογίνει; Η έλξη που θα νιώσουν μεταξύ τους και ο έρωτας που ξύπνησε μέσα τους, θα τους βοηθήσει να ξεπεράσουν τα εμπόδια; Όλα μπαίνουν στην σωστή σειρά και συμπληρώνεται το παζλ στο μυαλό της Δάφνης. Ένα παιδί, ένα μωρό, το ατύχημα, και η παγίδα.  Ο Βασίλης όμως και η Δάφνη θα καταφέρουν να συγχωρήσουν και να προχωρήσουν ή όλα θα γκρεμιστούν μέσα σε μια στιγμή;

"Η τελευταία λέξη είναι της μοίρας"...με μάγεψε. Παρασύρθηκα σε μία δίνη συναισθημάτων, όπου εγκλωβίζεσαι μέσα στις σελίδες και δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Αγωνιάς για τους ήρωες και συμπάσχεις μαζί τους. Αποζητάς την λύτρωση, την εκδίκηση, την συγχώρεση και την γαλήνη. Ταξιδεύεις  ευχάριστα δημιουργώντας σου πολλές εικόνες. Αγάπησα την Δανάη και τον Βασίλη και ευχήθηκα πολλές φορές να έχουν ένα αίσιο τέλος. Θα έχουν;

Καμιά φορά δεν φτάνει μια ζωή για να δεις την αλήθεια και φτάνει μια στιγμή.

Όταν η Δανάη ξύπνησε από το κώμα, το πρώτο πρόσωπο που αντίκρισε ήταν του Βασίλη. Της συστήθηκε ως άντρας της πέρα από γιατρός της, και παρ’ όλο το απόλυτο κενό της, ήταν ο μόνος που την έκανε να νιώθει καλά. Αμνησία. Μετά το ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητο, η μνήμη της έσβησε το παρελθόν της και τώρα έπρεπε να ζήσει από την αρχή. Μέχρι να θυμηθεί…

Η Δανάη προσπαθεί να χαράξει το δρόμο της προς ένα αύριο που ξημερώνει αβέβαιο, όταν ξαφνικά τα όνειρά της αρχίζει να στοιχειώνει ένας άλλος άντρας. Η μορφή του και τα χάδια του της ξυπνούν ανάμεικτα συναισθήματα, αλλά αρνείται να θυμηθεί, καθώς φοβάται ότι στο παρελθόν είχε προδώσει τον Βασίλη. Ώσπου μια μέρα ένα τηλεφώνημα πυροδοτεί τη μνήμη της και όλη η αλήθεια της ζωής της ξεπροβάλλει αναπάντεχα μπροστά της τσακίζοντάς της κάθε ελπίδα για ευτυχία…

Μια ιστορία αγάπης που παλεύει μέσα από το απόλυτο κενό να χαράξει μια νέα πορεία. Δυο άνθρωποι που δεν φοβήθηκαν τις αλλαγές της ζωής, δεν συμβιβάστηκαν με μία ψεύτικη ευτυχία και έβαλαν σκοπό της ζωής τους να βρουν την αλήθεια που τους ένωνε.

ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "Η ΠΕΝΘΕΡΑ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

για το "Η ΠΕΝΘΕΡΑ"

από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Το νέο μου βιβλίο, «Η Πενθερά» που κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, έχει μέσα του πολύ ΜΕ και πολύ ΑΦΟΥ. Η μία από τις δύο οικογένειες που πρωταγωνιστούν σε αυτό, είναι Σαλονικιώτικη αφού…

Ας ξεκινήσουμε όμως από την αρχή. Εν αρχή, είναι η Πενθερά. Λέξη αρχαιοελληνική. Ίσως και να προέρχεται από τη σύνθεση των όρων «πένθος» και έρως» και να σημαίνει «τον θάνατο του έρωτα». «Πενθερά: ο θάνατος του έρωτα! Τόσους έρωτες έχει πενθήσει η ανθρωπότητα εξαιτίας μιας πεθεράς και άλλους τόσους θρηνεί και θα θρηνήσει, εις τους αιώνας των αιώνων…», παρατηρεί μια εκ των ηρωίδων μου.

Είναι άραγε έτσι; Αυτό είναι το βασικό ερώτημα του βιβλίου, που επιχειρεί να ρίξει φως σε ένα διαχρονικό στερεότυπο της Ελληνικής κοινωνίας: τελικά υπάρχουν πεθερές-αράχνες που παγιδεύουν στον ιστό τους νύφες και γαμπρούς ή πρόκειται για ένα άλλοθι των ζευγαριών που δεν καταφέρνουν να κατακτήσουν το «για πάντα»;

Δύο πεθερές, μία Πόντια και μια Μανιάτισσα, που κάποιοι τις θέλουν νεκρές. 
Δύο νύφες, που εύχονται να είχαν ορφανούς συζύγους.
Δύο γιοι, που συνθλίβονται στις συμπληγάδες της μητρικής αγάπης και του έρωτα.
Και μια δημοσιογράφος που γίνεται φυγάς για να αποδείξει την αθωότητά της.

Η αγωνιώδης αναζήτηση της αλήθειας, ξεκινάει από την Καλαμαριά. Εκεί όπου η Πόντια πεθερά, Μόσχω Τερκενλεκίδου, δέχεται μια σφαίρα στην πλάτη ενώ βρίσκεται στον χώρο του Παλαιού Κυβερνείου στο Καραμπουρνάκι. Μια καλοκάγαθη γυναίκα η Μόσχω, από εκείνες που θυσιάζουν όλη τους τη ζωή για τα παιδιά τους, κι όταν αυτά ενηλικιώνονται θεωρούν δεδομένη την ανταπόδοση της θυσίας. Από τη στιγμή που μένει χήρα, μετακομίζει στο σπίτι του μοναχογιού της και ζει κάτω από την ίδια στέγη με τη νύφη της, τη Θεσσαλονικιά καλλονή Ήρα Τερκενλεκίδου.

« Ένα βράδυ που κάναμε έρωτα με τον Ηρακλή, στα μουγκά, όπως πάντα από τότε που μας κουβαλήθηκε στο σπίτι η πεθερά μου, ξαφνικά ακούσαμε χτύπους στην πόρτα μας κι αμέσως μετά τη φωνή της ξεψυχισμένη.
 “Εβάρυνεν το κιφάλι μ’, πουλί μ’. Μάλλον εσέβεν απάν’ ατ’ ο ήλες. Έχετε στον νου σας το παιδί τη νύχτα”, ψέλλισε σαν να ήταν ετοιμοθάνατη, μιλώντας ποντιακά για να μου σπάσει τα νεύρα και μετά κλειδώθηκε στο δωμάτιό της, αφήνοντας πίσω της συντρίμμια. Έναν κουβά με παγωμένο νερό να είχε πετάξει πάνω στον Ηρακλή μου, μικρότερη ζημιά θα του είχε προκαλέσει, εάν με καταλαβαίνεις τι εννοώ… Το άλλο πρωί, βέβαια, ήταν περδίκι, ροδαλή, ροδαλή, σαν μπουρεκάκι», θα εξομολογηθεί η Ήρα στη δημοσιογράφο.

Επόμενος σταθμός της έρευνας, είναι η Μάνη. Εκεί, σε ένα πυργόσπιτο στην κορυφή του Οίτυλου, ζει η δεύτερη πεθερά που δέχεται δολοφονική επίθεση από αγνώστους.  Γυναίκα σκληρή, ζυμωμένη με την αγριάδα της παλιάς Μάνης η Αγορίτσα Πιερρόγιαννη, η απόφαση του γιου της να παντρευτεί με μια γιατρό αφοσιωμένη στο λειτούργημα της, γκρέμισε μονομιάς τα όνειρα που είχε για εκείνον.

«Τίλογα φτάσαμε από εκείνο ντο ευλογημένο σημείο που η Μάνη δεν άγγιζε μύγα σντο σπαθί τς, σήμερα να παίρνουσιν οι γιοι μας γουρούνες στο σακί, χωρίς να ξέρουν αν οι μήτρες τς θα καρποφορήσουσιν, μήτε ντο ξέρω, μήτε ντο κατάλαβα ποτέ μου…», θα πει κατάμουτρα στη νύφη της, όταν εκείνη θα ζητήσει από τον άντρα της να αναβάλλουν για αργότερα την τεκνοποίηση.

Οικογενειακές συνωμοσίες, άγραφοι νόμοι και αγδίκιωτα αισθήματα που έρχονται σελίδα τη σελίδα στην επιφάνεια, αποκαλύπτοντας πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Κανείς δεν είναι αυτός που δηλώνει. Αυτή είναι «Η Πενθερά» μου.

Σας ευχαριστώ!

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

«Τι διαφορά έχει η πενθερά από την πεθερά»;
«Καμία!»
«Τότε προς τι αυτό το παραπανίσιο νι;»
«Δεν ξέρω. Κατά μία εκδοχή, η λέξη προέρχεται από τη σύνθεση των όρων πένθος και έρως και υποδηλώνει τον θάνατο του έρωτα».
«Μεγαλειώδες! Πενθερά: ο θάνατος του έρωτα!»

Δύο ηλικιωμένες γυναίκες δέχονται δολοφονική επίθεση την ίδια μέρα και ώρα, σε δύο διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας. Άγνωστες μεταξύ τους, τις ενώνει ένα αόρατο νήμα: είναι πεθερές που αντιπαθούν τις νύφες τους.
Η Αγορίτσα, μια σκληρή Μανιάτισσα από το Οίτυλο, βλέπει τα όνειρά της να γκρεμίζονται όταν ο γιος της, ο δικηγόρος Σαράντος Πιερόγιαννης, παντρεύεται με μια χειρουργό, αφοσιωμένη στην καριέρα της.
Η Μόσχω, μια καλοκάγαθη Πόντια από την Καλαμαριά, ζει κάτω από την ίδια στέγη με τον μοναχογιό της, τον οδηγό νταλίκας Ηρακλή Τερκενλεκίδη, και την καλλονή σύζυγό του.

Δύο πεθερές, που κάποιοι τις θέλουν νεκρές. Δύο νύφες, που εύχονται να είχαν ορφανούς συζύγους. Δύο γιοι, που συνθλίβονται στις συμπληγάδες της μητρικής αγάπης και του έρωτα. Οικογενειακές συνωμοσίες και μιαρά μυστικά. Άγραφοι νόμοι κι αγδίκιωτα αισθήματα. Κι ένας γρίφος-φωτιά: η πεθερά σκότωσε τον έρωτα ή ο έρωτας την πεθερά;

Ένα κοινωνικό-αστυνομικό μυθιστόρημα που επιχειρεί να ρίξει φως σε ένα διαχρονικό στερεότυπο της ελληνικής κοινωνίας: υπάρχουν πεθερές-αράχνες ή πρόκειται για ένα άλλοθι των ζευγαριών που δεν καταφέρνουν να κατακτήσουν το «για πάντα»;

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΟΥΡΤΖΗ ΓΙΑ ΤΟ "Η ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΩΝ ΦΑΡΩΝ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΟΥΡΤΖΗ
για το "Η ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΩΝ ΦΑΡΩΝ"
από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

«Πάσχα πριν κάποιες μέρες στην Ελλάδα.Γιόρταζε και η ηρωίδα μου. Αναστασία. Νατάσα έμεινε γνωστή αλλά βαφτισμένη Αναστασία από την φαροφύλακα που την υιοθέτησε όταν εκείνη από μια τραγική στροφή της μοίρας, κυριολεκτικά αναστήθηκε μέσα από την μήτρα της ετοιμοθάνατης μητέρας της.

Περίεργη ηρωίδα η Νατάσα και πολύ αγαπημένη μου. Από τις ηρωίδες που θέλω πολύ σε όλους να συστήσω.

Μια ηρωίδα, που στην απρόσμενη συνθήκη ότι βιώνουμε όλοι τους τελευταίους μήνες θα είχε πολλά να μας πει.

Μια κοπέλα που για δεκαέξι χρόνια , μέχρι την εφηβεία της, έζησε ένα είδος εγκλεισμού σαν αυτόν που ζούμε στο παρόν.

Απομονωμένη σε ένα φάρο, κάπου κοντά στα χρόνια της Κατοχής, με μόνη παρέα έναν γέρο φαροφύλακα, την θάλασσα, τα μακρινά πλοία και τα αστέρια. Μαθημένη να απολαμβάνει τα απλά και λίγα της ζωής, να εξελίσσεται μέσα από τα ταξίδια του μυαλού της και την φαντασία της. Έτοιμη να βγει στον κόσμο μόλις οι συνθήκες θα της το επέτρεπαν, αλλά και υπομονετική με τις καταστάσεις που την περιόριζαν.

Ναι, θα είχε πολλά να μας πει η Νατάσα. Αν και νομίζω πως μέσα από την ιστορία της, πιο επίκαιρη από ποτέ κατά την γνώμη μου, μας δίνει πλούσια τροφή για σκέψη και ταξίδια σαν αυτά που μας έχουν λείψει.. μας παίρνει από το χέρι και μας επιστρέφει στον πυρήνα μας, αυτόν τον πυρήνα που μας κρατάει προστατευμένους και μας μαθαίνει να αγαπάμε το σπίτι μας, οποίο και αν είναι αυτό.

Και ταυτόχρονα μας πετάει ψηλά στον ουρανό, να δούμε τα αστέρια με την ματιά της και μας εξηγεί πως όση απομόνωση και να βιώσει κάποιος, οι πληγές που δημιουργούνται από αυτό, πάντα βρίσκουν τρόπο να κλείσουν..

Μέσα από την καρδιά μου, σε αυτήν την συγκυρία του τώρα, την αγάπησα ξανά την Νατάσα. Για μια ακόμη φορά, όπως κάνουν όλοι οι ήρωες βιβλίων, ήταν εκεί όταν την χρειαζόμουνα.

Εύχομαι και σε εσάς!»

Με αγάπη

Πηνελόπη Κουρτζή

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Έχω μείνει γνωστή στην ιστορία ως η «ερωμένη των φάρων».
Γεννήθηκα σε έναν φάρο και όλη μου τη ζωή δεν έχω κοιμηθεί ποτέ δίχως να με συνοδεύει ο ήχος της θάλασσας. Έχω γίνει βασίλισσα σε κάποιους από αυτούς, δούλα σε άλλους και γοργόνα στους μακρινούς. Έχω κρυφτεί σε αμπάρια, έπιασα τουφέκι και έχω μια αποκρουστική ουλή, η οποία σκίζει το δεξί μου μάγουλο. Γέννησα ένα παιδί, που όμως δεν αγκάλιασα ποτέ. Είδα ναυάγια και κολύμπησα σε μέρη όπου δεν έχει καταφέρει να φτάσει άνθρωπος. Μίσησα και μισήθηκα, πόθησα και με αγάπησαν. Έχω μαγέψει πειρατές και έχω τρέξει γυμνή στα βράχια. Έχω αντικρίσει θησαυρούς αμύθητους, που ούτε καν φαντάζεστε ότι υπάρχουν.
Έχω γυρίσει όλους τους επανδρωμένους φάρους που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Και κάποιους που δεν υπάρχουν πια και σώζονται μόνο τα ερείπια τους.
Κάθε φορά που έφτανα σε κάποιον από αυτούς, με περίμεναν με ανυπομονησία, γιατί ενώ η θάλασσα έφερνε συχνά στους φαροφύλακες φόβο, δεινά και δυσκολίες, εγώ τους έφερνα πάντα τον έρωτα.
Ναι. Έχω μείνει γνωστή ως η «ερωμένη των φάρων», αν και στην πραγματικότητα ήμουν απλώς μια σφοδρά και χωρίς ελπίδα ερωτευμένη γυναίκα.

ΝΙΚΟΣ ΜΗΤΟΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΑΠΟ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ

ΝΙΚΟΣ ΜΗΤΟΥΣΗΣ
για το "ΑΠΟ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ"
από τις εκδόσεις ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ.

Τι είναι το μυθιστόρημα «Από την μνήμη στην καρδιά»; Τι θέλει να πει; Κρύβει κάποιο μήνυμα; Εξαρτάται λοιπόν από το ποιος θα το διαβάσει…

Την ιδέα την «έκλεψα» από μια φίλη μου, που μετά από χρόνια θα συναντούσε τον πρώτο της αγαπημένο κι ένοιωθε ακόμα πιο αμήχανη τώρα παρά τότε.

Προσωπικά βρίσκω πολλές, πάρα πολλές, ομορφιές μέσα στην καθημερινότητα και μου αρέσει να τις παρατηρώ, να τις φωτίζω από διαφορετικές γωνίες, να τις αναδεικνύω.

Έτσι και σ' αυτή την περίπτωση, της Μηλιάς, αποφάσισα να την δω από πιο κοντά, να την τροποποιήσω και να τη παρουσιάσω σε πιο πολύ κόσμο. Πιστεύω ότι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που κάποια στιγμή ερωτεύτηκαν και μετά χώρισαν αλλά δεν έπαψαν ποτέ να συγκρίνουν ό,τι ακολούθησε με το πρώτο τους αίσθημα.

Όπως πιστεύω ότι υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες που κατάφεραν και στάθηκαν στα πόδια τους παρά τις αντιξοότητες που συνάντησαν. Θα βρείτε τέτοιους χαρακτήρες μέσα στην ιστορία μου, γυναίκες που αξίζουν θαυμασμό και μόνο.

Η Μηλίτσα λοιπόν, ένα άτυχο από την αρχή της ζωής του κορίτσι, άγουρο ακόμα γνωρίζει τον έρωτα σε όλο του το μεγαλείο. Επαναστατεί, παρατά το σχολείο γίνεται μητέρα χωρίς να έχει γίνει ακόμα γυναίκα. Ο γάμος βιαστικός και βουτηγμένος στο πάθος γρήγορα αποδεικνύεται ότι δεν ήταν αυτό που ποθούσε και περίμενε.

…Και φεύγει. Φεύγει και διασχίζει μια Ελλάδα της δεκαετίας του 70 που όλο αλλάζει, παλεύει για να ζήσει και να μεγαλώσει την κόρη της. Γύρω της συμβαίνουν πράγματα που επηρεάζουν τους πάντες αλλά η ίδια δεν τους δίνει και πολλή σημασία. Ξυπνάει μέσα της το θηλυκό και αποφασίζει να ακολουθήσει την καρδιά της για μια ακόμη φορά.

Έρχεται στην Αθήνα του 80, εκλογές, σοσιαλιστική κυβέρνηση, η Λιάνα πια, πιασμένη σε ένα πολιτικό γαϊτανάκι που όλο και μπερδεύεται μέχρι που δεν μπορεί άλλο κι εκεί κάνει και πάλι το μεγάλο βήμα, αρχίζει από την αρχή.

Μέχρι που της συμβαίνει κάτι και βγαίνουν στην επιφάνεια όλα όσα επιμελώς είχε κρυμμένα μέσα της. Ένα ένα τα ερωτηματικά την ακολουθούνε, θυμάται, εξηγεί, προσπαθεί να εξηγήσει, επανεκτιμά, μπερδεύεται και εκνευρίζεται, παίρνει την απόφαση μπαίνει στο τρένο για να διασχίσει την μεγαλύτερη απόσταση που υπάρχει, από την μνήμη στην καρδιά.

Από τις αναμνήσεις στο συναίσθημα, από την εικόνα στο βίωμα, από την λήθη στο παρόν, κι όλα αυτά δεν είναι εύκολα, χρειάζονται χρόνο, χρειάζονται τόλμη…

Το ταξίδι αρχίζει, συνεπιβάτες της Μηλιάς όλοι εμείς, παρακαλώ επιβιβαστείτε…

Νίκος Μητούσης

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Η Μηλίτσα, ένα όνειρο με μπλε ποδιά και μαλλιά χρυσαφένια. Ένα χαμόγελο σαν το ουράνιο τόξο. Μια μεγάλη καρδιά σαν τα μυστικά αραξοβόλια. Ένα θρόισμα φθινοπωριάτικο στο πίσω σοκάκι με τα δέντρα που φυλλορροούσαν. Ένα τραγούδι που ακουγόταν από ένα παράθυρο ανοιχτό. Η Μηλίτσα, γεμάτη νιάτα και ιδέες, η Μηλιά που περίμενε να πάρει τη σκυτάλη, να βγει ορθόπλωρη στη ζωή, η Λιάνα που ταξίδευε με τις άλλες δύο σαν αποσκευές στη θύμησή της… Μια γυναίκα μόνη ταξιδεύει με το τρένο μια βροχερή νύχτα. Ένα ταξίδι απρόσμενο. Μια απόφαση χωρίς σκέψη. Μια διαδρομή ανάμεσα στο τότε και το τώρα, χωρίς διακριτές γραμμές, χωρίς συνοχή, χωρίς σειρά. Ένα τρένο να τρέχει μπροστά και μια γυναίκα να ταξιδεύει προς τα πίσω, να γίνεται κορίτσι, γυναίκα, μάνα, ερωμένη, να τα ζει όλα ξανά από την αρχή. Πού θέλει να πάει; Πού θέλει να φτάσει; Η μεγαλύτερη απόσταση που έχει να διανύσει είναι από τη μνήμη στην καρδιά... Θα ’χει τη δύναμη να παλέψει με τα κύματα που της υψώνει το παρελθόν; Αυτή η πάλη με τα κύματα, το έργο της ζωής της. Κύματα και βράχια κοφτερά και ύφαλοι ύπουλοι κι αέρηδες μανιασμένοι, κι αυτή σκαρί που δεν αλλάζει ρότα, πλησίστια να πλέει κατάντικρυ στον κυκλώνα. Ήταν, λοιπόν, η Μηλίτσα, ζωγραφιά που ξέβαψε; Όχι. Υπόσχεση που ξεχάστηκε; Και πάλι όχι. Μια διαδρομή στον χρόνο, μια ανάπαυλα, μια ανάσα και πάλι συνέχεια. Αυτό ήταν η Μηλιά, μια κίνηση αέναη, μια αύρα, ένας καπνός από τσιγάρο…

ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑ'Ι'ΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΡΚΟΥΑΖ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑ'Ι'ΡΗ
για το "ΤΙΡΚΟΥΑΖ"
από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Με την ψυχή του συγγραφέα

Σκέψεις και συναισθήματα για το «Τιρκουάζ»

Το «Τιρκουάζ», ένα λαμπερό χρώμα που συμβολίζει την αλήθεια. Και την αγνότητα. Το «Τιρκουάζ», ένα σκοτεινό χρώμα που βουτάει σε αλήθειες ψυχής. Γιατί η ζωή έχει πάντα δύο όψεις. Γιατί κάθε ιστορία κρύβει πολλές πλευρές και βαθιά χτυποκάρδια.

Άλλωστε από το μεθύσι του έρωτα δεν είναι καμωμένη η ευτυχία;

Το «Τιρκουάζ», το καινούργιο μυθιστόρημά μου, το έχω αφιερώσει, στην Έλλη, τη μητέρα που δε γνώρισα. Τη μητέρα μου, που μου άφησε μονάχα τη λαχτάρα της. Για μια ολόκληρη ζωή.

Κι ένα τιρκουάζ δαχτυλίδι. Σύμβολο μιας αγάπης, της αγάπης μας, που δεν αντάμωσε θάλασσες να κολυμπήσει…

Το εμπνεύστηκα από τα πόσα πολλά «γράμματα-πληγές» που έχω διαβάσει και διαβάζω καθημερινά από τους αναγνώστες μου. Τους αναγνώστες φίλους μου, που μου ανοίγουν την καρδιά τους, μου μιλούν για τα τραύματα της παιδικής τους ηλικίας που έπαιξαν εξέχοντα ρόλο στην προσωπικότητά τους.

Κι έτσι άφησα ελεύθερο τον εαυτό μου να με παρασύρουν τα χρώματα σε αυτό το μυθιστόρημα. Και τα συναισθήματα. Βούτηξα σε μια θάλασσα τιρκουάζ παλεύοντας να ξεσκεπάσω σχέσεις γονέα-παιδιού, να ανιχνεύσω συμπεριφορές, επιπτώσεις, τραύματα. Τα μυστικά και τα ψέματα, τις συναισθηματικές ελλείψεις, την ίδια την αλήθεια που κρυβόταν πίσω από τις κλειστές πόρτες των σπιτιών όπου μεγάλωσαν οι ήρωές μου.

Πολλοί γονείς μεταφέρουν αυτά τα τραύματα, κρύβουν ανείπωτα μυστικά, κρύβουν πληγές της παιδικής τους ηλικίας. Άλλες επουλώνονται, άλλες όχι… Από τη μια οι γονείς που παίζουν σωστά τον ρόλο τους, από την άλλοι οι τοξικοί γονείς.

Το παιδί μας φέρνει αντιμέτωπους με το παρελθόν μας. Για να το προστατεύσουμε πρέπει να αγαπήσουμε τον εαυτό μας.

Όταν η μητέρα, όταν ο πατέρας αγκαλιάσει το παιδί του, όταν του πει «Σ’ αγαπώ», γιατρεύει τις όποιες πληγές, τις όποιες στενοχώριες, τα άγχη του. Ηρεμεί ό,τι κι αν το έχει τρομοκρατήσει κι αφήνει αποτυπώματα αγάπης στην ψυχή του, αποτυπώματα που κρατάνε μια ζωή.

Τραγουδάει και τον έρωτα το «Τιρκουάζ», όπως όλα τα μυθιστορήματά μου. Ανιχνεύει την εσωτερική πάλη, τα όνειρα, τα κορμιά που καίγονται, την τρέλα που μας ανεβάζει στα ουράνια. Τον πόνο, τη ζήλια, το πάθος. Τη μάχη που δεν έχει τελειωμό. Την ηδονή, τον πόθο, την ευτυχία, τη δυστυχία.

Οι ήρωές του δε γλιτώνουν από την αγάπη. Κανένας άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του δε γλιτώνει από την αγάπη. Μας βρίσκει όπου κι αν κρυβόμαστε.

Παλεύει με το ερωτικό απωθημένο το καινούργιο μυθιστόρημά μου, με  τον πόνο και τις αμφιβολίες που το συντροφεύουν. Ψάχνει την ευτυχία στους ανθρώπους, γιατί η χαρά δε μετριέται με τη σπατάλη της ψυχής. Θυμάται παιδικές ηλικίες που είναι γραμμένες με χρώμα ανεξίτηλο στο νου και στην καρδιά. Κι όπως το χρώμα του ουρανού και της θάλασσας, ταξιδεύει σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, δροσίζεται σε πεντακάθαρα νερά, ανασαίνει χρώματα κι αρώματα.

Αν επιθυμείτε να βουτήξετε σε περιπέτειες ζωής, άδυτα ψυχής, αγκαλιάστε το «Τιρκουάζ», ένα μυθιστόρημα που σας προτρέπει να απαλλαγείτε από τις συναισθηματικές πληγές της παιδικής σας ηλικίας. Γίνετε ένα με τα μυστικά και τα ψέματα, τις συναισθηματικές ελλείψεις, την ίδια την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τις κλειστές πόρτες των σπιτιών όπου μεγάλωσαν οι ήρωές μου: η Κλέλια, η Ερατώ, η Μάιρα, ο Στέφανος.

Οι βασικοί ήρωές μου

Η Κλέλια. Η μητέρα της είναι φίλη της. Έχει υιοθετήσει μια ενοχική κι ελαστική σχέση απέναντί της, δεν της λέει ποτέ, «όχι». Μοιράζεται μαζί της τα ενήλικα μυστικά της, μπερδεύει τον ρόλο της, ζητάει τις συμβουλές της. Δεν έμαθε ποτέ πως ο γονέας οφείλει να φροντίζει και να ανατρέφει το παιδί, να ασκεί τον έλεγχο, έργο ταυτόσημο με την έννοια της ευθύνης. Δεν είναι ισότιμη η σχέση. Το παιδί δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο του φίλου, δε διαθέτει τη συναισθηματική και πνευματική ικανότητα. Κι έχει απόλυτη ανάγκη από προκαθορισμένα όρια, από κανόνες κι ένα σταθερό περιβάλλον.

Η Ερατώ. Μεγαλώνει δίπλα σε έναν πατέρα-πορτοφόλι. Τη σπρώχνει να πιστέψει πως το χρήμα εξαγοράζει τα πάντα. Δεν τη διδάσκει με τη συμπεριφορά και με τις πράξεις του πως όλα στη ζωή έχουν τις συνέπειές τους. Την πείθει πως ο πλούτος σε κάνει καλύτερο από όλους τους άλλους. Κι έτσι δε μαθαίνει πως πρέπει να αγωνιστεί για να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά της. Μόνο όταν ενηλικιωθεί, όταν πονέσει και πληγωθεί, συνειδητοποιεί, πως ναι, το χρήμα τα νικάει όλα. Εκτός από τις αλήθειες μας. Το χρήμα κρύβεται όταν ανατέλλει ο ήλιος γιατί φοβάται το φως. Κι αποφεύγει να αντικρίσει τα λουλούδια, γιατί δεν έχει άρωμα. Είναι ψεύτικο.

Η Μάιρα. Ηρωίδα λατρεμένη, κορίτσι, κοριτσάκι με τα χρυσά μαλλιά. Ένα αγγελικό πλάσμα που λατρεύει τα λουλούδια που διαισθάνεται,  που

«διαβάζει» ακόμα και τους ανθρώπους. Χωρίζει κι ενώνει όλους τους υπόλοιπους ήρωες, πληγώνεται και τραυματίζεται ψυχολογικά από αυτούς. Είναι ταυτόσημη με την αγάπη, είναι η ίδια η αγάπη  προσωποποιημένη. Κατέβηκε σε αυτή τη γη για έναν και μοναδικό λόγο. Για να γλυκάνει τους άλλους.

Ο Στέφανος. Ένα αγόρι που μεγαλώνει κοντά σε έναν άντρα που θεωρεί το αντρικό φύλο ανώτερο από το γυναικείο, που αντικρίζει τη γυναίκα ως σκεύος ηδονής και φέρεται ανάλογα. Τον αντιγράφει τον πατέρα του. Κι ο δρόμος της δυστυχίας είναι ανοιχτός μπροστά του, ένας δρόμος πλημμυρισμένος συναισθηματικά προβλήματα. Η πληγωμένη αυτοεκτίμησή του τον οδηγεί σε συμπεριφορές αυτοκαταστροφικές. Η ανελέητη σκληρότητα του πατέρα του έχει μεταφερθεί και σε εκείνον. Τον εξωθεί να συμπεριφερθεί το ίδιο ανελέητα στον εαυτό του και στους άλλους, να  μεταμορφωθεί σε έναν ενήλικα πλημμυρισμένο κακία.

Στο διάβα της ζωής του, ερωτεύτηκε με πάθος, αγάπησε με όλο του το είναι μια γυναίκα. Εξερεύνησε τα προσωπικά του όρια μαζί της, ήρθε για πρώτη φορά στη ζωή του αντιμέτωπος με τα συναισθήματά του.

Πίστεψε σε εκείνη. Πίστεψε στη δύναμή της να τον αλλάξει. Λαχταρούσε να τον γλιτώσει από τα σκοτάδια του. Έτοιμος ήταν να θρυμματίσει τον πάγο της καρδιάς του. Γεύτηκε παραδεισένιες στιγμές μαζί της και μετά την έχασε. Νόμιζε πως προδόθηκε. Όσο κι αν πάλεψε, δεν μπόρεσε να την ξεπεράσει. Εκείνη η γυναίκα ήταν το απωθημένο του. Χίλια δύο συναισθήματα πυροδοτήθηκαν μέσα του. Η απόρριψή της τον πόνεσε. Δεν μπόρεσε να την εκλογικεύσει. Κι έτσι προσπάθησε να την εκδικηθεί.

Το «Τιρκουάζ» προσπαθεί να σας βοηθήσει να μάθετε να μην καταπιέζετε όλα όσα νιώθετε. Να αφαιρέσετε τη μάσκα, να παρουσιάσετε το αληθινό πρόσωπό σας, να μη θάβετε τον θυμό και τον φόβο σας. Να διαταράξετε τις ισορροπίες, να μην αποξενώνεστε.

Κανένας μας δεν είναι παγιδευμένος.

Μας αξίζει μια ζωή πλημμυρισμένη ομορφιά κι εσωτερική ισορροπία.

Ακολουθήστε το χρώμα της δικής σας καρδιάς.

Γίνετε πρωταγωνιστές της ζωής σας, μην αφήσετε κανέναν άλλο να καταλάβει τη θέση που σας ανήκει.

Επιλέξτε μια γλυκιά ζωή. Χαρίστε της λάμψη χρυσόσκονης.

Και μικρές μικρούτσικες δόσεις μαγείας.

Ρένα Ρώσση – Ζαΐρη

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Υπάρχει το άσπρο. Υπάρχει το μαύρο. Κι ανάμεσά τους το τιρκουάζ. Το δαχτυλίδι που είχε επιλέξει ο Στέφανος να χαρίσει και στις τρεις αδελφές. Στη δύστροπη Ερατώ, στη δυναμική Κλέλια, στην ντελικάτη Μάιρα, τα κορίτσια του. Είχε τον τρόπο του με τις γυναίκες ο Στέφανος. Τις έκανε να νιώθουν όμορφα, να αισθάνονται μοναδικές.
Τη μία την παντρεύτηκε.
Την άλλη την ερωτεύτηκε.
Την τρίτη τη βίασε.

Το τιρκουάζ, ένα λαμπερό χρώμα που συμβολίζει την αλήθεια. Και την αγνότητα. Το τιρκουάζ, ένα σκοτεινό χρώμα που βουτάει σε αλήθειες ψυχής. Γιατί η ζωή έχει πάντα δύο όψεις. Γιατί κάθε ιστορία κρύβει πολλές πλευρές και βαθιά χτυποκάρδια. Άλλωστε, από το μεθύσι του έρωτα δεν είναι καμωμένη η ευτυχία;