ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΛΗΡΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ "Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"-ΖΟΖΕΦ ΚΕΣΕΛ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Και ναι έχουμε τους νικητές!!!!! όπως μπορείτε να δείτε παρακάτω το πρόγραμμα  https://www.random.org/ ανέδειξε πρώτο νικητή τον κ.Jimakis Anastasiadis ο οποίος και παρακαλώ να μου στείλει με μήνυμα στη σελίδα τα στοιχεία του!!Καλοδιάβαστο και πάντα τυχερός!!!!

Η δεύτερη τυχερή από το instagram είναι η κ. dimitra.giote η οποία και παρακαλώ να μου στείλει με μήνυμα στo instagram τα στοιχεία της!!Καλοδιάβαστο και πάντα τυχερή!!!! 

Ευχαριστούμε πάρα πολύ τις Εκδόσεις Μεταίχμιο - Ekdoseis Metaixmio!! για την προσφορά των αντιτύπων του βιβλίου Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ του κ.Ζοζέφ Κεσέλ !!!

Οι νικήτριες θα  πρέπει να επικοινωνήσουν μαζί μας εντός 48 ωρών για να ενημερωθούν σχετικά με την παραλαβή του  δώρου τους, διαφορετικά η κλήρωση θα επαναληφθεί .

ΠΑΡΟΔΟΣ ΜΟΥΣΩΝ 9-ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
για το "Πάροδος Μουσών 9" από τις εκδόσεις Πνοή.















Το βιβλίο μου «Πάροδος Μουσών 9» είχε σαν αφορμή την βαθιά αγάπη μου για την πατρίδα μου την Βέροια και στόχο να περιγράψει την ζωή στην αγαπημένη μου πόλη τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, όταν έμενα εγώ εκεί. Με πολλές αναφορές σε πραγματικά γεγονότα της παιδικής μου ηλικίας δημιουργείται μια τοιχογραφία, ένα είδος σκηνικού, μέσα στο οποίο ζουν μια μητέρα, η Ουρανία, και οι τρεις κόρες της, όλες με ονόματα μουσών, των οποίων οι ιστορίες έχουν πολλά στοιχεία από τις πραγματικές ιστορίες  γυναικών του στενού και ευρύτερου οικογενειακού μου περιβάλλοντος.
Κατά την διάρκεια της συγγραφής του έζησα έντονες συγκινήσεις καθώς βίωνα και πάλι στιγμές και γεγονότα της δικής μου προσωπικής ζωής, ένα είδος προσκυνήματος στην παιδική μου ηλικία. Μέσα στις «Μούσες» εμφανίζονται πρόσωπα από το πρώτο μου βιβλίο, «Το βαλς μιας ζωής», είναι δηλαδή ένα είδος συνέχειας εκείνου χωρίς αυτό να του στερεί την αυτονομία του ενώ το τρίτο μου βιβλίο με τον προσωρινό τίτλο «Δωροθέα» (το οποίο ευελπιστώ να έχει κυκλοφορήσει μέχρι το τέλος του χρόνου) έρχεται να κλείσει αυτήν την άτυπη τριλογία.
Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από το «Πάροδος Μουσών 9», ελπίζω κι εύχομαι να σας κινήσει το ενδιαφέρον να το διαβάσετε, να κάνετε ένα νοσταλγικό ταξίδι στο παρελθόν και να ταξιδέψετε στη ζωή των ηρωίδων του κι ευχαριστώ πολύ την Άννα Πατέρα, διαχειρίστρια της ομάδας «Με αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ», για το βήμα έκφρασης που μου παραχώρησε.
«Η Ουρανία απόμεινε να κοιτάζει την κλειστή πόρτα ασάλευτη. «Αυτό ήταν», σκέφτηκε. «Μου έφυγε, την έχασα, το ’χασα το μωρό μου». Ξαφνικά τα πόδια της κινήθηκαν αυτόνομα, το χέρι της έπιασε το χερούλι της πόρτας χωρίς να δώσει εκείνη την εντολή, και ξεχύθηκε στην αυλή φωνάζοντας το όνομα του παιδιού της. Μα δεν ακούστηκε τίποτε, ήταν η ψυχή της που ούρλιαζε. Έτρεχε τρελαμένη, τυφλή, με τα μάτια θολά από τα δάκρυα. Στη μεγάλη πόρτα της αυλής σταμάτησε. Αρπάχτηκε από το σιδερένιο κάγκελο ξέπνοη. Είδε στο τέλος του δρόμου, θαμπά, τις δυο φιγούρες να απομακρύνονται. «Κλειώ» φώναξε με απόγνωση. «Κλειώ μου».
Μα και πάλι δεν ακούστηκε κανένας ήχος. Έβλεπε την Κλειώ να φεύγει με το ένα της χεράκι στη χούφτα της Μάρως και το άλλο να κρατά την καινούρια κούκλα που της είχε φέρει η θεία της. Κι εκείνη δάγκωνε τα χείλη για να μην ουρλιάξει και έσφιγγε το παγωμένο σίδερο της πόρτας μέχρι που άσπρισαν οι κόμποι στα δάχτυλά της».

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τη συγγραφέα ΕΔΩ

Τρία κορίτσια, τρεις αδελφές, τρεις μούσες. Η Μέλπω, η Θάλεια, η Κλειώ. Μια μάνα, η Ουρανία, που παλεύει μόνη να τις αναστήσει. Ένας γάμος στην Αμερική για την Μέλπω, ένας θυελλώδης έρωτας και πολλές ανατροπές στη ζωή της Θάλειας, μια υιοθεσία και μια σχέση κόντρα στο κατεστημένο για  την Κλειώ. Και η Ουρανία, πάντα δίπλα στις θυγατέρες της, να παλεύει με θεούς και δαίμονες για να τις προφυλάξει.
Δεκαετίες ’60 και ’70 σε μια αυλή στην πάροδο Μουσών 9, στην πανέμορφη Βέροια. Μικρά, γραφικά σπιτάκια τριγύρω και μια θεόρατη μουριά στη μέση. Ποια πορεία σχεδίασαν οι Μοίρες για τα τρία κορίτσια; Σε ποια μονοπάτια άφησαν τα χνάρια τους οι Μούσες;
Διαδρομές απρόβλεπτες, πορείες τεθλασμένες. Με μόνο σταθερό σημείο αναφοράς έναν αριθμό: το εννιά στην πάροδο Μουσών.

ΩΡΕΛΙΑ-ΤΟ ΡΟΔΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ-ΙΣΜΗΝΗ ΧΑΡΙΛΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΞΗ

ΙΣΜΗΝΗ ΧΑΡΙΛΑ
Για το "Ωρέλια-Το ρόδο της αγάπης''
από τις εκδόσεις ΕΞΗ.















Είθισται να ερωτώνται οι συγγραφείς, εάν επιλέγουν εκείνοι την εξέλιξη της αφήγησης, ή εάν αφήνουν ελεύθερους τους ήρωές τους να ορίσουν την πορεία τους. Είναι όμως κοινό μυστικό στους λογοτεχνικούς κύκλους και η πρώτη συμβουλή που δέχεται κάποιος που φιλοδοξεί να ασχοληθεί με τη συγγραφή ότι η πρώτη προαναφερθείσα επιλογή σηματοδοτεί αυτοστιγμεί το τέλος του παιχνιδιού.
Με εξαίρεση επομένως τα ιστορικά πρόσωπα που η σκιαγράφησή τους βασίζεται κυρίως στην έρευνα και τις βιβλιογραφικές μαρτυρίες, ο συγγραφέας δεν είναι παρά εκείνος που θα μεταφέρει στο χαρτί όλα όσα θα του εμπιστευτούν οι άυλες μορφές που θα εμφανιστούν αιφνιδιαστικά στη σκέψη του και θα διεκδικήσουν την ενασχόλησή του μαζί τους.
Έτσι ακριβώς λοιπόν γεννήθηκαν και οι ήρωες της Ωρέλιας στη δική μου φαντασία. Άξαφνα και απροσδόκητα μου έδωσαν το χέρι τους, με παρέσυραν στον κόσμο τους, μου εκμυστηρεύτηκαν όσα τους στοίχειωναν ή τους έκαναν ευτυχισμένους και μου σύστησαν σταδιακά τα άτομα που τους στιγμάτισαν.
Πρώτη από όλους βέβαια με «επισκέφθηκε» η Ερατώ – η μία από τις «Μούσες» – και όχι η Ωρέλια, όσο και εάν αυτό φαίνεται παράδοξο, αν αναλογιστούμε ότι συνήθως τα μυθιστορήματα επικεντρώνονται στους βασικούς ήρωες. Στην «Ωρέλια» όμως το κέντρο βάρους μετατοπίζεται από τη διήγηση μιας ιστορίας σ’ ένα σύνθετο αφηγηματικό μοτίβο που στοχεύει στην εννοιολογική προσέγγιση κοινών θεμάτων υπό το πρίσμα ετερόκλητων προσεγγίσεων.
Ο δικός μου ρόλος επομένως ήταν να ακούσω όλα τα πρόσωπα, να σεβαστώ την αυθυπαρξία τους, να είμαι ο αντικειμενικός παρατηρητής που ερμηνεύει τις πράξεις τους δίχως προκαταλήψεις και τις μεταφέρει στον αναγνώστη, έστω και εάν δεν συμφωνεί πάντοτε μαζί τους.
Διότι, όπως ανέφερε και ο Τόμας Μαν: «Η ευτυχία του συγγραφέα είναι η σκέψη που μπορεί να μεταλλαχθεί ολοκληρωτικά σε συναίσθημα, το συναίσθημα που μπορεί να μεταλλαχθεί σε σκέψη».

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τη συγγραφέα ΕΔΩ

Όλα ξεκίνησαν σε ένα ρομαντικό σοκάκι της Πλάκας, εκεί όπου οι βουκαμβίλιες σκέπαζαν με τα φύλλα και τα άνθη τους τα πλακόστρωτα δρομάκια και οι τριανταφυλλιές ευωδίαζαν με το μεθυστικό άρωμά τους τις αυλές και τις καρδιές των ανθρώπων. Τα πρόσωπα αυτής της ιστορίας πολλά, άλλα πληγωμένα από τον έρωτα και άλλα βάζοντάς τον ως μοναδική πυξίδα στη ζωή τους.

Και μέσα σε όλους η Ωρέλια, ένα κορίτσι πληγωμένο από την πρώτη στιγμή της γέννησής της, όταν η μάνα της την απέρριψε γιατί τη θεώρησε ως ένα ασήκωτο βάρος, στερώντας της την αγάπη και κάνοντάς τη να πιστεύει πως όποιος δεν σε αγαπά, θέλει μονάχα να σε δει να υποφέρεις.

Η Ωρέλια θα οδηγηθεί από τα γραφικά στενάκια της Πλάκας στη Φλωρεντία και στο Παρίσι, εκεί όπου ζουν πρόσωπα και μυστικά, αναζητώντας πληροφορίες για την ταυτότητά της. Θα συναντήσει ανθρώπους που θα διαδραματίσουν ρόλους σημαντικούς για τη ζωή της ίδιας και των γύρω της. Θα νιώσει τον έρωτα να την τυλίγει στα φτερά του και θα παλέψει με τον εαυτό της για να δει τι είναι αυτό που πραγματικά επιθυμεί.

Ωρέλια, μια αιθέρια ύπαρξη αλλοτινών εποχών, που κατάφερε να προχωρήσει παράλληλα με το χρόνο και να ακολουθήσει το δρόμο που αναζητά η καρδιά της.

ΑΘΕΑΤΗ ΑΠΕΙΛΗ-ΜΕΛΙΝΑ ΤΟΥΝΤΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

ΜΕΛΙΝΑ ΤΟΥΝΤΑ
για το "Αθέατη απειλή" από τις εκδόσεις Πνοή.
















Αγαπημένοι μου αναγνώστες θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας όλα όσα αφορούν  το κομμάτι της συγγραφικής μου πορείας.  Η συγγραφή για μένα αποτελεί πνευματική ανάγκη η οποία αν δε βρει διέξοδο τη χρονική στιγμή που θέλει, μετατρέπεται σε ψυχική πίεση και δε με αφήνει να ησυχάσω. Κάθε φορά που βρίσκομαι σε διαδικασία συγγραφής, υπάρχουν φορές που γράφω σε όλη τη διάρκεια της ημέρας, γράφω ασταμάτητα ειδικά τα σαββατοκύριακα.
Ξεκίνησα από την παιδική μου ηλικία να γράφω ιστορίες μόνο που τότε δεν καταλάβαινα αυτήν την εσωτερική μου ανάγκη ούτε επίσης και την τάση που είχα να κλείνομαι στον εαυτό μου και να πλάθω με το μυαλό μου ιστορίες τις οποίες προσπαθούσα και να στοιχειοθετήσω. Από την εφηβική μέχρι και την ενήλικη ζωή μου πίστευα πως δεν ήταν και τόσο φυσιολογική(!) αυτού του είδους η πνευματική μου  απομόνωση. Μέχρι τη στιγμή που μπήκε στο σπίτι ο υπολογιστής. Κάθισα μπροστά στην οθόνη του και εντελώς αυθόρμητα το μυαλό μου άρχισε να συνθέτει πρόσωπα και καταστάσεις. Έτσι γεννήθηκε το πρώτο μου πνευματικό παιδί που αρχικά δεν ξεπερνούσε τις εξήντα σελίδες. Ήμουν όμως πολύ ευτυχής γιατί για μένα ήταν πολλά από το τίποτα που είχα όλα αυτά τα χρόνια. Στη συνέχεια χρησιμοποίησα αυτές τις εξήντα σελίδες ως σκελετό στην ιστορία που πραγματευόταν το πρώτο μου βιβλίο και αρκετούς μήνες αργότερα ολοκλήρωσα το πρώτο μου μυθιστόρημα με τον τίτλο «Ζητείται μια δεύτερη ευκαιρία» που κυκλοφόρησε το 2005 από τις εκδόσεις Βασιλείου.  Το εκπληκτικό για μένα ήταν ότι μετά την ολοκλήρωση του πρώτου βιβλίου μου δε βυθίστηκα ξανά σε πνευματική απομόνωση όπου δημιουργούσα ιστορίες με μοναδικό ταξιδιώτη εμένα την ίδια. Είναι πολύ σημαντικό για  μένα που με τα βιβλία  μου, έχω αποκτήσει πλέον  συνταξιδιώτες!!!   Μέχρι στιγμής έχω αποκτήσει έξι πνευματικά παιδιά και οδεύω στην ολοκλήρωση  του έβδομου. Ως πνευματική τους μητέρα δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο από αυτά και να πω ότι μου αρέσει περισσότερο ή ότι το αγαπάω πιο πολύ από τα υπόλοιπα. Όμως ως μητέρα που ξεχωρίζει τις χάρες που έχει το κάθε της παιδί έτσι και εγώ ξεχωρίζω ανάμεσά τους τα πλεονεκτήματα του κάθε ένα από αυτά.
Φέτος τον Μάρτιο του 2018 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πνοή το έκτο βιβλίο μου με τον τίτλο «Αθέατη Απειλή».  Μετά την ολοκλήρωση του πέμπτου βιβλίου μου «Η αγάπη ΔΕΝ πονάει» που πραγματευόταν την ενδοοικογενειακή βία, η ψυχολογική πίεση στην οποία είχα υποβάλλει άθελά μου τον εαυτό μου για να μπω στον ψυχισμό της ηρωίδας μου και μάλιστα σε μη αποδεκτές καταστάσεις λόγω του χαρακτήρα μου, αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω ένα  μυθιστόρημα το οποίο να στηρίζεται εξ ολοκλήρου σε μυθοπλασία.  Έτσι γεννήθηκε η «Αθέατη Απειλή», το ερωτικό θρίλερ με τις αστυνομικές προεκτάσεις όπου κι εγώ ακόμα στην περίοδο της συγγραφής του μπερδευόμουν με την πολυπλοκότητα αυτής της ιστορίας, το αποτέλεσμα της οποίας  με μάγεψε και με συνεπήρε ταυτόχρονα.  Λατρεύω τα βιβλία μου και θα ήθελα ακόμα να μοιραστώ μαζί σας την επιθυμία μου να φτάσουν τα βιβλία μου σε  χιλιάδες αναγνώστες καθώς έχω την πεποίθηση ότι θα ταξιδέψουν σε θέση VIP  μέσα από τις σελίδες τους.

Τέλος θέλω να ευχαριστήσω την Άννα Πατέρα για τη δυνατότητα που μου έδωσε να επικοινωνήσω μαζί σας αγαπημένοι μου αναγνώστες και να σας ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου, Υγεία και Ευτυχία!

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τη συγγραφέα ΕΔΩ

Η Εβελίνα, μια επιτυχημένη δικηγόρος της καλής κοινωνίας, γνωρίζει τον Νικόλα, έναν εξαιρετικό επιστήμονα. Ο έρωτάς τους είναι κεραυνοβόλος. Αυτό θα μπορούσε να είναι και το ευτυχές τέλος της ιστορίας, όμως η μοίρα έχει άλλα σχέδια γι αυτούς. Οι δυο τους εμπλέκονται σε μια σκοτεινή υπόθεση που δεν μπορεί να χωρέσει ανθρώπινος νους. Οι ζωές τους γίνονται πιόνια στα χέρια της απληστίας και της αδιαλλαξίας. Όταν η αθέατη απειλή φανερώνεται, είναι πλέον αργά για όλους.
Κρυμμένα μυστικά, συνεχείς ανατροπές και αποκαλύψεις καθηλώνουν τον αναγνώστη στο νέο ερωτικό θρίλερ της Μελίνας Τούντα.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΓΜΑ-ΙΡΙΣ ΚΑΛΒΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

ΙΡΙΣ ΚΑΛΒΑ
για το "Το μυστικό τάγμα" από εκδόσεις Bell.
















Εδώ και  καιρό, παρατηρώ έκπληκτη την πολεμική – αιμοχαρή μανία, που έχει καταλάβει μεγάλο μέρος του πλανήτη μας. Μου είναι αδύνατον να δεχθώ ότι το 2018, με τόση εξέλιξη, με πλήρη γνώση του τι σημαίνει πόλεμος, η ανθρωπότητα να εξακολουθεί να τον αποζητά. Μοιάζει σαν “έρωτας” με την καταστροφή. Έρωτας που ενώ ξέρουμε ότι μας σκοτώνει, τον θέλουμε σαν κολασμένοι.
 Ηρεμίσαμε λίγο μετά τον δεύτερο παγκόσμιο, και αρχίσαμε πάλι. Βεβαίως εδώ σηκώνει πολύ ανάλυση για τα βαθύτερα αίτια, - εκτός των γνωστών παγκοσμίων συμφερόντων - όπως το αρχέγονο κληρονομικό D.N.A, η οικονομία της φύσης (υπερπληθυσμός) και πάρα πολλές συνιστώσες ακόμα. Αυτά δεν αφορούν όμως το συγκεκριμένο βιβλίο. Κρατώ μόνο τον έρωτα προς το σκοτεινό, το κακό, το μοχθηρό, και: να την η αρχική ιδέα.
Από κει και πέρα, ήθελα ένα δυνατό μεταφυσικό ψυχολογικό θρίλερ, γιατί παρατηρώντας γύρω μου (αυτό κάνει πάντα ένας συγγραφέας, αφουγκράζεται την εποχή) πρόσεξα την αγάπη του κόσμου στον φόβο, π.χ. σκοτεινό δωμάτιο. Εκείνες οι επιχειρήσεις που ο κόσμος μπαίνει και κινείται στο απόλυτο σκοτάδι. Να την και η έμπνευση.
Όσο για το ιστορικό πλαίσιο, εκεί με οδήγησαν τα γεγονότα του σήμερα. Το έργο μου κινείται κυρίως στο τώρα, αυτό με αφορά. Στο παρελθόν είναι απλώς οι ρίζες της μάχης ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως. Άλλωστε πάντα οι επιλογές μας ή τα προβλήματα μας δεν έχουν κάποια σχέση με το παρελθόν μας; Με τα βιώματά μας, με τις προσλαμβάνουσες μας, με τα όποια τραύματα μας, με την μόρφωση και την καλλιέργεια μας, και ένα πλήθος ακόμα συνιστωσών.
Η Χριστίνα, η ηρωίδα μου, είναι η κάθε γυναίκα, συμβολικά, αλλά και η ανθρωπότητα ολόκληρη. Όλες κάποια στιγμή – συμπεριλαμβανομένης και της ανθρωπότητας - ή πολλές στιγμές, νιώσαμε ‘‘έλξη’’ για το σκοτάδι. Άλλες φορές το παλέψαμε, άλλες παραδοθήκαμε. Για πολλές από μας, ήταν θανατηφόρος “έρωτας” που μας κομμάτιασε.
Προτείνω να το διαβάσουν όλοι το βιβλίο μου, γυναίκες και άνδρες, γιατί όπως προ είπα, πέραν του ότι, είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο μυστήριο, αγωνία, έντονες συγκινήσεις, σε δεύτερο πλάνο είναι κι ένα βιβλίο που θέτει  μεγάλα και πανανθρώπινα ερωτήματα. Διεισδύει σε πολύ λεπτά θέματα, προβληματίζει και θέτει σιωπηλά, αυτά τα θέματα προς συζήτηση. Προσωπικά δεν παίρνω θέση, απλώς επισημαίνω γεγονότα και καταστάσεις. Αφήνω τον αναγνώστη να απολαύσει το ταξίδι, και να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα.
Με ρωτάτε για τα δικά μου συναισθήματα. Όλα τα “παιδιά” μου τα  λατρεύω, αλλά το «Μυστικό τάγμα», για τους λόγους που είδη ανέλυσα, είναι από τα μέχρι τώρα βιβλία μου, το πιο αγαπημένο. Πετυχαίνει κατ’ εμένα’ το νόημα της συγγραφής που είναι «να τέρψει, να προβληματίσει, και να “διδάξει”, τον αναγνώστη». Να του ανοίξει μυστικές πόρτες.
Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο μου.
« Η Χριστίνα ένιωθε λίγο ζαλισμένη, σαν να βρισκόταν εκεί χωρίς όμως να είναι εκεί, σαν να αιωρείτο μέσα στον εαυτό της. Έκανε την γρήγορη σκέψη ότι τελικά την υπνώτισε.
Δεν ένιωθε πια φόβο, παρά το παράξενο ύφος της ικανοποίησης, που απλωνόταν στο πρόσωπό του. Ήξερε πως είχε πέσει στην παγίδα του, πως είχε φερθεί εγκληματικά απερίσκεπτα, πως δεν υπήρχε κανείς για να τη σώσει, αλλά δεν αισθανόταν φόβο. Ούτε τρόμο. Είχε πλήρη συναίσθηση της κατάστασής της, γνώριζε πως θύμιζε μύγα πιασμένη στον ιστό της αράχνης, αλλά είχε πάψει να φοβάται. Θα τη σκότωνε, σκέφτηκε, θα τη βασάνιζε χωρίς εκείνη να μπορεί να αντιδράσει, παρά το γεγονός ότι θα τα ένιωθε και θα τα καταλάβαινε όλα. Η λογική της είχε τρομάξει, όμως το μυαλό της αρνιόταν να δεχθεί το φόβο. Είμαι χαμένη, αποφάσισε. Συγγνώμη, Στεφανία. Τα έκανα όλα λάθος.»

                                                                           Σας ευχαριστώ πολύ

                                                                                  Ίρις Καλβά

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τη συγγραφέα ΕΔΩ

Γαλλία, 1570
Σ ένα δάσος λουσμένο στο φως του φεγγαριού, ένα κορίτσι με μακριά μαύρα μαλλιά και έντονα πράσινα μάτια τρέχει πανικόβλητο. Πίσω της, άντρες με πυρσούς και μανιασμένους σκύλους την κυνηγούν. Την πλησιάζουν. Την περικυκλώνουν. Οι σκύλοι αλυχτούν δείχνοντας τα δόντια τους. Ορθάνοιχτα στόματα που ουρλιάζουν με λύσσα...

Ελλάδα, σήμερα
Η Χριστίνα πετάγεται κάθε βράδυ λουσμένη στον ιδρώτα από τους εφιάλτες. Κάποιοι την κυνηγούν και κάθε φορά ξυπνάει ακριβώς τη στιγμή που την πιάνουν. Πάντα στα όνειρά της κυριαρχούν δύο εφιαλτικά μαύρα μάτια.
Με τρόμο ανακαλύπτει ότι πρόκειται για ξεχασμένες μνήμες που έρχονται σιγά σιγά στο φως, και τότε ο αληθινός εφιάλτης αρχίζει. Ένα ανθρωποκυνηγητό κι ένας σκληρός αγώνας επιβίωσης, να προλάβει να θυμηθεί προτού να είναι αργά.
Τα οράματα που βλέπει τι εξήγηση μπορεί να έχουν; Ποια είναι η αλήθεια για τον κόσμο, και πόσες ελπίδες έχει να γλιτώσει όταν τα μαύρα μάτια του εφιάλτη της γίνουν η ζωή αλλά και ο δήμιός της; Είναι δυνατόν ό,τι γνώριζε να είναι λάθος, και ο έρωτας θανάσιμη παγίδα; Και, τελικά, πώς γίνεται κανένας να μην ξέρει τίποτα για το καταραμένο μυστικό τάγμα

ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ-ΦΩΤΕΙΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ

ΦΩΤΕΙΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ
για το "Το εισιτήριο" από τις εκδόσεις Ωκεανός.
















Πολλοί από μας, έχουν ακούσει την έκφραση «θέλω να φύγω, να εξαφανιστώ!» Κάποιοι από μας, την έχουν ξεστομίσει. Η Μαριάννα Φιλίππου, η πρωταγωνίστρια του βιβλίου «το Εισιτήριο», ήταν μία από αυτούς. Και από την στιγμή που ένιωσε αυτήν την ανάγκη, με έβαλε στη διαδικασία, να της δώσω την δυνατότητα να κάνει πράξη αυτό που σκέφτηκε και να με δελεάσει να την ακολουθήσω σε μια περιπέτεια που άλλαξε τη ζωή της.
Η Μαριάννα, ζώντας σε μια εικονική πραγματικότητα πλούσιας και ευτυχισμένης ζωής, πλήρωνε ένα ακριβό αντίτιμο. Ένα βίαιο γάμο που της στερούσε καθημερινά αξιοπρέπεια και ελευθερία. Μέχρι τη στιγμή που συνειδοτοποιεί ότι έφτασε στα όριά της.  Από εκείνη τη στιγμή, εγώ στέκομαι απέναντί της σαν παρατηρητής και την παρακολουθώ να κάνει την επανάστασή της. Να κάνει δηλαδή πράξη τη φράση που ξεστόμισε. Και η Μαριάννα έφυγε και εξαφανίστηκε. Από όλα αυτά που την πλήγωναν και της στερούσαν την πραγματική ευτυχία. Την παρακολουθώ σε μια περιπέτεια ζωής να κάνει επανεκκίνηση, την παρακολουθώ καθώς ωριμάζει και αντιλαμβάνεται με άλλη οπτική τους ανθρώπους γύρω της, μέσα από ένα ταξίδι νέων εμπειριών. Ερωτεύεται από την αρχή, έναν άνθρωπο με μυστηριώδη ταυτότητα, ανακαλύπτει την πραγματική φιλία και ξεπερνάει εμπόδια. Εμπόδια πολλές φορές «θανατηφόρα» όταν χρειαστεί να έρθει αντιμέτωπη με την εγκληματική οργάνωση Καμόρα, στη Νάπολη της Ιταλίας, μετρώντας για άλλη μια φορά τις αντοχές της.  Την ακολουθώ με αγωνία γιατί θέλω να δω μέχρι που μπορεί να φτάσει, με ταξιδεύει σε μέρη που η ανάμνησή τους είναι ακόμα ολοζώντανη στη σκέψη μου  και βιάζομαι να μάθω αν θα βρει επιτέλους τον άνθωπο που ερωτεύτηκε και έχασε τα ίχνη του. Η Μαριάννα τρέχει συνεχώς κι εγώ τρέχω πίσω της για να ανακαλύψω αν ο αγώνας της αυτός για μια καινούργια ζωή, θα δικαιωθεί. Και δεν την αφήνω, παρά μόνο όταν σιγουρεύομαι ότι θα μεταμορφωθεί από μια γυναίκα ανώριμη, φοβισμένη και στερημένη από συναίσθημα, σε  κάποια που δεν διστάζει να τα βάλει ακόμα και με τον ίδιο της τον εαυτό, προκειμένου να μάθει να στηρίζεται στις δικές της δυνάμεις.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Η Μαριάννα Φιλίππου θέλοντας ν’ αποδράσει από το οδυνηρό παρελθόν της αποφασίζει να δραπετεύσει. Μοναδική επιθυμία της ένα ταξίδι δίχως γυρισμό. Επιβιβάζεται στο πλοίο για τη Νάπολη έχοντας για αποσκευή ένα εισιτήριο στο χέρι, που πάνω σ’ αυτό έχει επενδύσει όνειρα για μια καινούργια αρχή, για μια καινούργια ζωή. Στο πλοίο γνωρίζει τον γοητευτικό και μυστηριώδη Ρώσο Σεργκέι Πετρόφ. Αναπόφευκτα ένας έρωτας γεννιέται ανάμεσά τους. Η παραμονή της στη Νάπολη όμως παίρνει τραγικές διαστάσεις. ʼθελά της γίνεται στόχος της γνωστής εγκληματικής οργάνωσης Καμόρα. Στην προσπάθεια της να ξεφύγει, το παρελθόν της κλείνει τον δρόμο. Κι εδώ, μια νέα περιπέτεια ζωής ξεκινά. Ποιός είναι ο Σεργκέι Πετρόφ και τί ρόλο θα παίξει στη ζωή της;

Ένα ταξίδι αυτογνωσίας μέσα από μια περιπέτεια
στα γαλάζια νερά της Αδριατικής,
λουσμένη στο φως της Νότιας Ιταλίας,
με πλούσια συναισθήματα και εικόνες.
Μπορεί άραγε ένα εισιτήριο να επιφέρει τη λύτρωση;
Ή υπάρχει χρονικό όριο στις ανατροπές
που επιδιώκουμε από τη ζωή;

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ" ΤΗΣ κ.ΡΕΝΑΣ ΡΩΣΣΗ ΖΑ'Ι'ΡΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 31/5/2018 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΦΟΥ!!!

Το βιβλιοπωλείο Mindthebook (25ης Μαρτίου 93, Εύοσμος) και οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS, σας προσκαλούν σε μία συνάντηση με τη συγγραφέα Ρένα Ρώσση Ζαΐρη, με αφορμή το νέο της βιβλίο "Αστέρια στην Άμμο".

Για το βιβλίο θα μιλήσει η Θάλεια Ψαρρά - Συγγραφέας.

Η κυρία Ρώσση-Ζαϊρη θα συνομιλήσει με το κοινό της και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της.

ΕΡΩΤΗΣΗ:1)Πως ξεκίνησε η συγγραφή του βιβλίου «Αστέρια στην άμμο»;  

Είναι παράξενος, είναι μαγικός ο τρόπος με τον οποίο το ένα μυθιστόρημα με οδηγεί σε κάποιο άλλο. Τα «Δίδυμα Φεγγάρια», είναι ένας σταθμός στη συγγραφική μου καριέρα. Την αγαπήσατε τόσο αυτή την αληθινή ιστορία, που μιλάει για τον έρωτα, την αναπνοή του Θεού πάνω στη γη. Από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησε μέχρι και σήμερα, με εμπιστεύεστε, μου ανοίγετε διάπλατα την καρδιά σας. Μου γράφετε την ιστορία της ζωής σας. Χαρές και λύπες, δοκιμασίες και συμφορές, ψέματα κι αλήθειες πονεμένες, όλα όσα γευτήκατε. Με την παράκληση να γίνουν μυθιστόρημα.

Με συγκινείτε απίστευτα. Όμως είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο να επωμιστώ το βάρος μιας τέτοιας ευθύνης.

Βρισκόμουν για εκδήλωση βιβλίου σε μια από τις αγαπημένες μου πόλεις κάπου στην ηπειρωτική Ελλάδα, όταν συνάντησα τον άνθρωπο που έμελε να γίνει ήρωάς μου. Ήταν ένας ψηλός ευθυτενής ηλικιωμένος άντρας. Θα πρέπει να πλησίαζε τα ογδόντα του χρόνια, ίσως και να τα ξεπερνούσε. Κι όμως εξέπεμπε λάμψη, γοητεία και μια απίστευτη ηρεμία. Μου έδωσε το χέρι του, μου συστήθηκε. Τα μάτια του ήταν βουρκωμένα. 

«Έχω διαβάσει τα ‘Δίδυμα Φεγγάρια’, κόρη μου, και έχω μαγευτεί. Τώρα που βρίσκομαι στη δύση της ζωής μου, μια χάρη θέλω. Να γράψεις και τη δική μου ιστορία. Να την κάνεις βιβλίο. Όχι, όχι για μένα. Αλλά γιατί πρέπει να μάθουν όλοι για τ’ αστέρια…»

«Για τ’ αστέρια;» τον ρώτησα παραξενεμένη.

Ήταν κάποιος αστρονόμος κι είχε μια ενδιαφέρουσα ζωή; Προσπαθώντας να βρω κάποιον ευγενικό τρόπο να του αρνηθώ, τον άφησα να μιλήσει για λίγο. Και τότε μαγεύτηκα. Η ιστορία του με συγκίνησε απίστευτα. Με τα αλλεπάλληλα ταξίδια μου στην Ελλάδα, τον ξέχασα. Έτσι τουλάχιστον νόμισα. Γιατί η ιστορία του κλωθογύριζε στο μυαλό μου, γινόταν σιγά σιγά κομμάτι μου. Χωρίς καλά καλά να το συνειδητοποιήσω, ακολουθούσα τα δικά του ψίχουλα, αυτά που είχε ρίξει στο διάβα μου, σαν να ήταν ο δικός μου προσωπικός «Κοντορεβιθούλης». Κι έτσι, θέλοντας και μη, βούτηξα στ’ «Αστέρια στην άμμο» Ο στόχος τους, με ξετρέλαινε. Είχα στα χέρια μου μια απίστευτη αληθινή ιστορία, μια μοναδική ευκαιρία να συλλαβίσω την αγάπη, το πολυτιμότερο συναίσθημα του κόσμου. Να ταξιδέψω με την καρδιά και το νου, στο ρήμα ΑΓΑΠΩ, από το Α έως το Ω.

ΕΡΩΤΗΣΗ:2)Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο και αυτό το εξώφυλλο;

Γιατί ο «Κοντορεβιθούλης» μου, μου μίλησε για τα αστέρα, για το πόσο ξεχωριστοί και μοναδικοί είμαστε όλοι, όπως κι εκείνα… Λαχταρούσα να ονομάσω το βιβλίο «Η γυναίκα που αγαπήθηκε πολύ». Μια από τις ηρωίδες μου η Αλεξία, μένει ορφανή. Και ξέρω και από προσωπικά βιώματα, αλλά και ως παιδαγωγός, πως ο Θεός δε μας αφήνει έτσι. Στέλνει στον δρόμο της ζωής μας, ανθρώπους μέντορες, που μας χαρίζουν την αγάπη και την ασφάλεια που τόσο έχουμε ανάγκη. Και στον δρόμο της Αλεξίας εμφανίζονται τρία αγόρια. Τη βοηθούν να αγαπήσει τον εαυτό της. Και η ζωή της μπλέκεται και με τους τρεις. Με έναν τρόπο συγκλονιστικό… Καθώς έγραφα όμως, καθώς ταξίδευα στη μαγευτική Ινδία, έπεσα πάνω στον τίτλο του βιβλίου μου. Έπεσα πάνω στ’ «Αστέρια στην άμμο».

… Το σκοτάδι ήταν βαθύ, βελουδένιο. Κι εκεί που ήμουν αναστατωμένη, ξαφνικά τα ξέχασα όλα. Γιατί μου κόπηκε στ’ αλήθεια η ανάσα. Αντίκρισα ένα θαύμα. Ανατρίχιασα ολόκληρη. Έτριψα τα μάτια μου. 

Νόμιζα πως ονειρευόμουν…

Τα νερά και η άμμος έλαμπαν λες και κι όλα τ’ αστέρια του ουρανού είχαν πέσει στη γη. Το σκοτάδι τα βοηθούσε να λάμπουν ακόμα περισσότερο. Έκανα ένα δειλό βήμα, ύστερα κι άλλο ένα, πάτησα στην άμμο. 

Οι πατούσες μου άγγιξαν τ’ αστέρια.

«Είναι ένα θαύμα! Είναι αστέρια στην άμμο!» ψιθύρισα με δέος.

Ναι, η ηρωίδα μου γίνεται ένα με τ’ αστέρια στην άμμο, με αυτό το φαινόμενο που συμβαίνει σε πολλές παραλίες της γης όταν δεν έχει φεγγάρι και ονομάζεται φωταύγεια.

Πώς θα μπορούσα να διαλέξω άλλον τίτλο;

ΕΡΩΤΗΣΗ:3)Πιστεύεται πως για το χαρακτήρα μας ευθύνεται το DNA μας ή διαμορφώνεται ανάλογα με τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε από το οικογενειακό μας κυρίως περιβάλλον;

Πιστεύω πως οι εμπειρίες της παιδικής μας ηλικίας διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας, την προσωπικότητά μας, μας ακολουθούν σε όλη την ενήλικη ζωή μας, καθορίζουν ακόμα και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Η καθημερινή μας ζωή είναι πλημμυρισμένη αμέτρητα συναισθήματα. Αγάπη, τρυφερότητα, καλοσύνη, οργή, μίσος, ζήλια, κακία… Με ποια συναισθήματα ακριβώς θα είναι γεμάτη η σελίδα κάθε ανθρώπου, εξαρτάται από την παιδική του ηλικία. Εξαρτάται από την οικογένειά του. Η αγάπη και η ασφάλεια που εισπράξαμε στην παιδική μας ηλικία παίζουν τεράστιο ρόλο στη μετέπειτα ζωή μας. Είμαστε όσα μας έχουν συμβεί. Δύσκολα μπορούμε να αγνοήσουμε όλα όσα μας στοιχειώνουν, να ξεφύγουμε από τα λάθη που έκαναν οι γονείς μας. Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά μας αλλάζουν τόσο εύκολα. Ο εσωτερικός μας όμως κόσμος, όχι. Τα παιδικά μας χρόνια, οι εμπειρίες μας, όσα μας διαμόρφωσαν, βάρη ασήκωτα είναι και τα κουβαλάμε μαζί μας.

Πολλές φορές οι γονείς χρησιμοποιούν τα παιδιά τους για να λυτρωθούν. Είναι απάνθρωπο, είναι έγκλημα να μαυρίζεις την καθάρια ψυχή ενός παιδιού, να σκοτεινιάζεις την αθωότητά του. Να φορτώνεις στους ώμους του το δικό σου μίσος, τα δικά σου όνειρα που έγιναν θρύψαλα, ακόμα και τις δικές σου αυταπάτες. Οι συναισθηματικοί δεσμοί μιας οικογένειας καταστρέφονται εύκολα. Και είναι τα παιδιά που πληρώνουν τα λάθη μας, τα παιδιά που πρέπει να παλέψουν για να οικοδομήσουν και πάλι τις αξίες τους. Τα στιγματίζει το παρελθόν, οι πληγωμένες θύμησες. Τα αλλάζει. Τρέμουν το αύριο, παίρνουν βιαστικές, λανθασμένες αποφάσεις, φυλακίζουν τα συναισθήματά τους.

ΕΡΩΤΗΣΗ:4)Έχετε γράψει πάνω από 150 παιδικά βιβλία και 14 βιβλία ενηλίκων. Ποιο είναι πιο δύσκολο να γράφεις για ενήλικες ή για παιδιά;

Ό,τι είμαι, ό,τι γράφω το χρωστάω στα παιδιά. Εκείνα με έμαθαν να γράφω για τους ενήλικες, βουτώντας την πένα μου στο μελάνι της καρδιάς. Με έμαθαν να είμαι αληθινή, να χαίρομαι, να λυπάμαι, να γελάω ακόμα και να κλαίω γράφοντας.  Να μη φοβάμαι να ανοιχτώ συγγραφικά. Με έμαθαν όμως να κάνω και σκανδαλιές. Να γεμίζω ανατροπές κάθε μου μυθιστόρημα, να κόβω ακόμα και την ανάσα του αναγνώστη μου.  

Τα παιδιά είναι οι πιο «δύσκολοι» αναγνώστες. Κι είναι πολύ πιο δύσκολο να γράφεις για εκείνα. Γιατί είναι αθώα, γιατί ζουν μέσα στην αλήθεια. Δεν ξέρουν να προσποιούνται, όπως οι μεγάλοι. Είναι απαιτητικοί αναγνώστες όταν διαβάζουν μόνα τους, αλλά και όταν τους διαβάζει κάποιος ενήλικας. Αν το παραμύθι δεν κινήσει το ενδιαφέρον τους μέσα στα πρώτα λεπτά, χασμουριούνται, στρέφουν κάπου αλλού την προσοχή τους, ασχολούνται με κάτι άλλο. Αν όμως παρασυρθούν από τη μαγεία, τότε συμμετέχουν αυθόρμητα, εγκαταλείποντας ακόμα και τα αγαπημένα τους παιχνίδια. Συχνά, για να μην πω πάντα, όταν γράφω ένα καινούργιο παιδικό βιβλίο, το διαβάζω πρώτα στα παιδιά, ακούω τη γνώμη τους, τη σέβομαι. Είναι οι πρώτοι αυστηροί μου κριτές. Τρελαίνονται να με διορθώνουν!

Είναι υπέροχο, πολύτιμο, συναρπαστικό, να γράφω για παιδιά. Κάθε παιδικό βιβλίο μου γεννιέται μέσα από τις επιθυμίες και τα θέλω τους.

Είναι υπέροχο, πολύτιμο, συναρπαστικό, να γράφω όμως και για ενήλικες. Εύκολα γράφω τώρα πια ύστερα από πολλά χρόνια και τα δύο είδη και δεν ξεχωρίζω κάποιο περισσότερο. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:5)Θα χαρακτήριζα τα μυθιστορήματα σας κοινωνικοαισθηματικά. Έχετε σκεφτεί  να δοκιμάσετε να γράψετε κάποιο άλλο είδος? Π.χ. Ιστορικό, αστυνομικό...

Γράφω κοινωνικό μυθιστόρημα. Αλλά ως παιδαγωγός δε βάζω ποτέ ταμπέλες σε τίποτα. Δεν πιστεύω σε αυτές. Τα μυθιστορήματά μου είναι πλημμυρισμένα έρωτα, έρωτα για τη ζωή. Η αγάπη έχει τον πρώτο λόγο στη ζωή μου. Η αγάπη έχει τον πρώτο λόγο στο συγγραφικό μου έργο. Εμπνέομαι από την ίδια τη ζωή, την εποχή που ζω, τις ανάγκες της, από τους ανθρώπους γύρω μου. Προσπαθώ να  χαρτογραφήσω την ψυχή τους. Η ίδια η καθημερινότητά μας, είναι που με εμπνέει. Η κρίση, αυτά τα δύσκολα για όλους χρόνια. Παλεύω γράφοντας να βρω το πραγματικό νόημα της ευτυχίας και το ανακαλύπτω πολλές φορές στη χαρά της προσφοράς. Σε μια συννεφιασμένη εποχή που δύσκολα πια χαμογελάμε, αξίζει να προσφέρουμε χαμόγελα στους συνανθρώπους μας. Αποκτάει νόημα η ζωή μας έτσι.

Τα μυθιστορήματά μου είναι πλημμυρισμένα χαρές και λύπες, όπως η ίδια η ζωή, εγκλήματα, κατασκόπους, ανατροπές. Ναι, έχω σκεφτεί να γράψω κάποιο αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά δε θα άντεχα έναν ολόκληρο χρόνο, ίσως και παραπάνω που χρειάζομαι για να ολοκληρώσω ένα μου βιβλίο, να γράφω για πτώματα, ιατροδικαστικές έρευνες κι όλες αυτές τις ουσιώδεις λεπτομέρειες που χρειάζεται ένα αστυνομικό μυθιστόρημα… Στη ζωή όμως έχω μάθει να μη λέω «ποτέ». Και, ναι ίσως κάποια στιγμή καταπιαστώ και με το ιστορικό μυθιστόρημα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:6)Έχετε ξεκινήσει να προετοιμάζετε/γράφετε κάτι καινούριο;

Δεν πρόλαβα καλά καλά να ακουμπήσω στα έμπειρα χέρια των εκδόσεων Ψυχογιός τ’ «Αστέρια στη άμμο», όταν βούτηξα στο καινούργιο μυθιστόρημά μου. Γιατί οι ήρωές του με είχαν ξεκουφάνει, χτυπώντας την πόρτα της καρδιάς μου. Στόχος του νέου μου βιβλίου που θα κυκλοφορήσει πρώτα ο Θεός, του χρόνου τον Μάιο, είναι οι διαπροσωπικές σχέσεις.

ΕΡΩΤΗΣΗ:7)Τι είναι αυτό που δυσκολεύει περισσότερο έναν συγγραφέα; Να βρει το θέμα του, να εξελίξει την ιστορία του ή να το ολοκληρώσει;

Ρέει η γραφή από μέσα μου. Γράφω παίζοντας και παίζω γράφοντας. Προσπαθώ να «εκτίθεμαι»  στους αναγνώστες μου, να είμαι αληθινή, να κάνω πολλές ανατροπές, να καταθέτω προσωπικές εμπειρίες. Ποτέ δεν ξέρω το τέλος, παλεύω, υπηρετώντας στον στόχο μου. Γράφω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και εύχομαι να μη σταματήσω ποτέ, μέχρι την τελευταία μου ανάσα. Γιατί πραγματικά η γραφή είναι η ανάσα μου. Κι αυτή την ανάσα της ψυχής μου, τη μοιράζομαι με τους φίλους και τις φίλες αναγνώστριές μου, στην προσπάθειά μου να τους κάνω να καταλάβουν καλύτερα τον εαυτό τους και να τον αγαπήσουν… Κι αν κάτι με δυσκολεύει πολλές φορές, είναι ο τίτλος του βιβλίου.

ΕΡΩΤΗΣΗ:8)Ο καθένας έχει στο μυαλό του μια εικόνα για τους συγγραφείς της αρεσκείας του, βασισμένη στα γραπτά του και στις απαντήσεις των συνεντεύξεων που δίνουν. Μιλήστε μας λίγο για σας, για την καθημερινότητα σας, γι'αυτά που αγαπάτε να κάνετε κι αυτά με τα οποία είστε αναγκασμένη να συμβιβάζεστε. Διαφέρει πολύ η ζωή ενός συγγραφέα από αυτή των αναγνωστών του;

Είμαι μια από εσάς, κομμάτι σας. Δε διαφέρει σε τίποτα η ζωή μου από τη δική σας. Η καθημερινότητά μου είναι απλή. Δουλειές για την οικογένεια και μετά βουτιές στη γραφή. Λατρεύω τη θάλασσα, το παγωτό βανίλια, τις τηγανιτές πατάτες. Α, ναι! Ξετρελαίνομαι με τα λούτρινα ζωάκια! Λατρεύω τα ζώα και τα λουλούδια. Λατρεύω να έρχομαι καθημερινά σε επαφή με τους αναγνώστες μου. Περνάω ατελείωτες ώρες κάθε μέρα στο facebook, απαντώ προσωπικά σε κάθε φίλο μου, τους βοηθάω και με βοηθάνε. 

Σε οτιδήποτε πρόβλημά τους.

Ανυπομονώ για τις κριτικές των φίλων αναγνωστών μου, γιατί ξέρω πως είναι γραμμένες με το μελάνι της καρδιάς τους. 

Ένα μόνο ζήτησα από τον Θεό όταν κατάλαβα τον κόσμο γύρω μου, όταν συνειδητοποίησα πως ποτέ δε θα με αγκαλιάσει η μητέρα μου, πως ποτέ δε θα νιώσω τα φιλιά της, τη στοργή της… Ζήτησα να αγαπηθώ. Ναι, μου το έκανε αυτό το χατίρι ο Θεός, έχω αγαπηθεί κι αγαπιέμαι όπως ήθελα! Από την οικογένειά μου, πρώτα απ’ όλα, την οικογένειά μου που είναι το κουκούλι μου.. Μετά την οικογένειά μου, είναι οι αναγνώστες μου, που μου προσφέρουν καθημερινά τόση αγάπη. Απίστευτη αγάπη. Η συναισθηματική ανταπόκρισή τους είναι ένα από τα μεγαλύτερα βραβεία της ζωής μου. Με φωνάζουν «Ρένα της καρδιάς τους» και με πλημμυρίζουν με την αγάπη τους. Νιώθω ευλογημένη. Και τα ταξίδια που κάνω κοντά τους, για τις εκδηλώσεις μου, με βοηθούν να γεμίσω τις μπαταρίες της καρδιάς.

ΕΡΩΤΗΣΗ:9)Υπάρχει κάτι για το οποίο να έχετε μετανιώσει στη ζωή σας ή είστε από εκείνους που πιστεύουν ότι δεν πρέπει να μετανιώνουμε για τίποτα;

Όχι, δε μετανιώνω για τίποτα. Για όλα όσα με έκαναν ευτυχισμένη σε αυτή τη ζωή, ακόμα για τις λάθος επιλογές μου, που με πλήγωσαν πολύ. Δε μετανιώνω για όλα όσα κέρδισα ή έχασα. Γιατί με οδήγησαν στον προορισμό μου, γιατί με ωρίμασαν, με έμαθαν να ανασαίνω τη ζωή…

ΕΡΩΤΗΣΗ:10)Ποιο βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα, το αγαπήσατε και θα μας το προτείνατε ανεπιφύλακτα;

«Γινάτι, ο σοφός της λίμνης», του λατρεμένου, Γιάννη Καλπούζου. Μια συγκλονιστική ιστορία που ταξιδεύει στα αγαπημένα Γιάννενα, στην πόλη των θρύλων και της μυστηριακής γοητείας. Υπέροχες περιγραφές, δυνατοί χαρακτήρες, μοναδική συγκίνηση…

"Το ομοίωμα της φρεγάτας καιγόταν στα ανοιχτά μέσα στο σκοτάδι, χαρίζοντας μια απόκοσμη λάμψη στον ουρανό κι η θάλασσα βάφτηκε κατακόκκινη, όταν κάποιος με κόλλησε στον τοίχο, πέρασε τα δάχτυλά του μέσα στα μαλλιά μου και με φίλησε παθιασμένα. Σύγχυση ένιωσα, γλυκιά ζάλη, καίγονταν τα πάντα μέσα μου και δροσίζονταν μαζί. Και τότε η νύχτα έγινε μέρα, ο ουρανός πιτσιλίστηκε ολόκληρος, πλημμύρισε γιορτινά πυροτεχνήματα, μαγευτικά χρωματικά εφέ. Κι ο άντρας που με μάγεψε με το φιλί του ήταν άφαντος..."

Ο γοητευτικός Μάξιμος, ο ευαίσθητος Ίωνας, ο δυναμικός Ανδρέας κι ανάμεσά τους, η Αλεξία. Η γυναίκα που αγαπήθηκε πολύ. Ποιος θα την κάνει δική του για πάντα; Η Αγαθονίκη και ο Ιάκωβος, άσβεστο μίσος και αμαρτίες. Γιατί είμαστε όσα μας έχουν συμβεί. Γιατί δύσκολα ξεφεύγουμε από τα λάθη που έκαναν οι γονείς μας. Μια αληθινή ιστορία ζωής, ένα μυθιστόρημα που λούζεται στο φως και φωνάζει δυνατά το όνομα της αγάπης, από το Α έως το Ω. Για να μην αφήσει τα όνειρα να κοιμηθού, για να ξυπνήσει τις ελπίδες...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 14 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 150 παιδικά βιβλία. Το 2015 της απονεμήθηκε το Βραβείο Λογοτεχνίας από τον Όμιλο Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον» για το συγγραφικό της έργο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη απήχησή του και τη διαδραστική της σχέση με τους αναγνώστες της, καθώς και το βραβείο κοινού των βιβλιοπωλείων PUBLIC, στην κατηγορία «Ο πιο ερωτικός χαρακτήρας», για το μυθιστόρημά της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ, το οποίο προβάλλεται σε τηλεοπτική σειρά. Όλα τα μυθιστορήματά της κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.