Ο ΣΙΜΟΣ ΚΕΡΑΣΙΔΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΑΡΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΜΑΝΘΟΥ ΣΚΑΡΓΙΩΤΗ ΑΦΟΥ!!!

Μόλις τέλειωσα την ανάγνωση του ιστορικού μυθιστορήματος του Μάνθου Σκαργιώτη με τίτλο "Στο δρόμο των αρωμάτων". Ομολογώ ότι είναι ένα από τα καλύτερα ιστορικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει. Δε σκοπεύω να κάνω κριτική σ' αυτό το βιβλίο του Μάνθου. Εξάλλου έχουν γραφεί πολλά διθυραμβικά σχόλια από περιώνυμους στον χώρο του βιβλίου. Δε μπορώ όμως να μην εκφράσω την ικανοποίηση που ένιωσα στο απολαυστικό ταξίδι της ανάγνωσης. Το αριστοτεχνικό πλέξιμο/δέσιμο των παραλογών του γιοφυριού της Άρτας και του νεκρού αδελφού με την ιστορία της εποχής του 17ου αιώνα, με τους εξωτικούς τόπους και με την αγωνία και τις περιπέτειες του κεντρικού ήρωα να ανταποκριθεί στην παράλογη απαίτηση της, κατά τ' άλλα ιερής, μάνας, "γεμίζουν" τον αναγνώστη, όπως τον ικανοποιούν απόλυτα και η αριστουργηματική αφήγηση, το πλούσιο λεξιλόγιο, οι πετυχημένες ντοπιολαλιές του κάθε τόπου... Με άλλα λόγια, το ιστορικό μυθιστόρημα του Μάνθου είναι ένα διαμάντι της ελληνικής λογοτεχνίας που πρέπει να στολίζει τη βιβλιοθήκη σας. Ανυπομονώ να πάρω στα χέρια μου και το νέο μυθιστόρημά του με τον παράξενο τίτλο "Ουμπούντου" στο οποίο εύχομαι να είναι κι αυτό καλοτάξιδο.

"Τι έχω αδερφό στην ξενιτιά μη λάχει και περάσει".

Με το που γυρίζει από τα μακρινά ξένα ο Κωσταντίνος Ντούλας ξορκίζεται να εκτελέσει την τελευταία επιθυμία του νεκρού πατέρα του. Πριν από μερικά χρόνια οι τρεις αδερφές του είχαν θυσιαστεί για να στεριώσουν τρία ονομαστά γεφύρια: του Δούναβη, του Ευφράτη και της Άρτας. Ο πατέρας του δεν θα βρει αναπαμό, αν ο Κωσταντίνος δεν πάει στα τρία γεφύρια για να φέρει από εκεί λίγο ασβέστη και λίγο χώμα.
Ο δρόμος του απ’ την Ήπειρο ως τη Μεσοποταμία και τις παραδουνάβιες χώρες είναι στρωμένος με περιπέτειες και κινδύνους. Πειρατές, δουλέμποροι, θεομπαίχτες καλόγεροι, αιχμαλωσίες, καμηλιέρηδες, περιστασιακοί έρωτες, ληστές, βεδουίνοι, ιεροφάντες, σύντομες μα βαθιές φιλίες, μάγοι, φοβισμένα στόματα, αδυσώπητες αναμετρήσεις, δερβίσηδες, ανατολίτικη λαγνεία, σκοτεινές ιεροτελεστίες, τεκέδες, απαγωγές, αφιλόξενες στέπες και μέσα σ’ όλα μια αγάπη αναμμένο κάρβουνο κάτω απ’ τη στάχτη.
Ακόμα όμως κι αν καταφέρει να γλιτώσει και γυρίσει πίσω στη μικρή πατρίδα του, τον περιμένουν ο δήμιος για ένα έγκλημα που διαπράχτηκε τη μέρα της αναχώρησής του, ο προδότης της παιδικής φιλίας, η μάνα στην άκρη του γκρεμού κι η αρραβωνιαστικιά του ριγμένη ανάμεσα σε σφυρί και αμόνι.

Γράφει ο Σίμος Κερασίδης.

Βρείτε τον συγγραφέα ΕΔΩ

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΜΤΣΙΟΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ "ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ" ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΙΩΤΣΑ ΑΦΟΥ!!!

"ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ"
Γιώργος Γιώτσας
Εκδόσεις Λυκόφως.

Μετά τη συλλογή διηγημάτων με τίτλο “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά”, ο Γιώργος Γιώτσας επανεμφανίζεται στον χώρο με το πρώτο του πλήρες μυθιστόρημα. Το “Εκ Νεκρών”. Και κατά τη γνώμη μου, το κάνει περίφημα!
​
Το Εκ Νεκρών περισσότερο απ' όλα είναι μια αστυνομική περιπέτεια στην οποία ωστόσο βασικό συστατικό της είναι ο μεταφυσικός τρόμος. Ο συνδυασμός σε πρώτη φάση μπορεί να μοιάζει κάπως δύσκολος, αλλά τελικά δουλεύει πολύ καλά, αφού ο συγγραφέας καταφέρνει να τα αποδώσει όλα σωστά. Μοιάζει πραγματικά σαν να έχει αφουγκραστεί προσεκτικά τις ανάγκες τις ιστορίας του.

Όσον αφορά την πλοκή τώρα, ήταν επίσης πολυποίκιλη. Στα δικά μου μάτια η ιστορία μπορεί να χωριστεί σε τρία βασικά κομμάτια. Στο πρώτο, τοποθετώ τα όσα λαμβάνουν χώρα μέχρι ο Χρήστος να γίνει αστυνομικός, το δεύτερο θεωρώ ότι είναι η… αστυνομική του θητεία, ενώ στο τρίτο τοποθετώ τις τελευταίες –περίπου– εξήντα σελίδες του βιβλίου. Γι’ αυτές ωστόσο δε θα αναγράψω το παραμικρό, μιας και σε αντίθετη περίπτωση θα προδώσω την πλοκή. Το μόνο που θα πω είναι ότι δημιουργούν ένα πολύ δυνατό φινάλε.

Συνοψίζοντας λοιπόν, θα έλεγα ότι το βιβλίο δικαίωσε εύκολα τον αναγνωστικό χρόνο που του διέθεσα. Επίσης, θα προσθέσω ότι χαίρομαι πραγματικά που το ελληνικό φανταστικό συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Τέλος, να πω ότι με αυτό το βιβλίο, ο συγγραφέας καθιερώνεται πλέον για τα καλά στον χώρο. 

Μια σκοτεινή ιστορία τρόμου "πλάθει" ο Γιώργος Γιώτσας στο μυθιστόρημά του "Εκ Νεκρών" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως.

Πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος ο Χρήστος Ιωάννου, ο οποίος αποκρύπτει ακόμη και από τη γυναίκα του ένα μυστικό που τον στοιχειώνει. Ένας φόνος που ήταν δυστύχημα, ένας φόνος που δεν έπρεπε να γίνει. Αλλά έγινε. Ένας άνθρωπος πέθανε εξ αιτίας του και μάλιστα φρικτά.
Οι τύψεις όμως θα είναι το τελευταίο πράγμα που θα τον απασχολήσουν, όταν ο Χρήστος Ιωάννου φύγει από τη ζωή και ανακαλύψει ότι δεν υπάρχουν ούτε παράδεισος, ούτε κόλαση...
Ένας άνθρωπος που μπορεί να κερδίσει ξανά τη ζωή -ή να χάσει για πάντα ολόκληρη την ύπαρξή του.

Γράφει ο Γιώργος Δάμτσιος.

Δείτε τη σελίδα του συγγραφέα ΕΔΩ

ΑΙΩΝΙΟΙ ΨΙΘΥΡΟΙ-ΕΛΕΝΗ ΓΑΛΗΝΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

ΕΛΕΝΗ ΓΑΛΗΝΟΥ
για το ΑΙΩΝΙΟΙ ΨΙΘΥΡΟΙ
από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ.

Μετά το βιβλίο μου ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, ακολουθεί το καινούργιο, με τίτλο ΑΙΩΝΙΟΙ ΨΙΘΥΡΟΙ. Είναι το δεύτερο αυτοτελές βιβλίο για τους κρυφούς κόσμους της Δούκισσας της Πλακεντίας. Τα δύο βιβλία, μπορούν να διαβαστούν ξεχωριστά, όμως για όποιον θέλει να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της ιστορίας, τόσο για την ζωή της Δούκισσας όσο και για τον μύθο που τα δένει, καλόν θα ήταν να διαβάσει και τα δύο.

            Αιώνιοι Ψίθυροι είναι οι θρύλοι, είναι ανεπιβεβαίωτα γεγονότα που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα σαν ψίθυροι. Ψίθυροι που ανακατεύουν την αλήθεια με την φαντασία φτιάχνοντας κάτι μεταξύ πραγματικού και μυθικού που καταφέρνει να επιπλέει στον χρόνο για πολύ καιρό, επειδή το συντηρεί ο ίδιος ο κόσμος.  

            Στο δεύτερο αυτό βιβλίο, αποφάσισα να γράψω για τον γνωστότερο θρύλο που ακολουθεί την Δούκισσα της Πλακεντίας, αυτόν με τον Λήσταρχο Νταβέλη και τις υπόγειες στοές της Πεντέλης. Ιστορικά γνωρίζουμε πως ερωτική σχέση ανάμεσά τους θα ήταν κάπως δύσκολο να υπάρξει αφού όταν εκείνη ήταν 67 χρόνων και αρκετά καταπονημένη - στα 69 πέθανε - εκείνος ήταν μόλις 19 χρονών. Όμως ένας τόσο δυνατός θρύλος που κατάφερε να υπερκαλύψει οτιδήποτε άλλο, μου φαίνεται κάπως δύσκολο να μην έχει καμιά απολύτως βάση.

            Κάτω από αυτό ο πρίσμα λοιπόν κινήθηκα, και σε συνδυασμό με τις υπόγειες στοές της Αθήνας και τις Πεντέλης που αναφέρω στην Μυστική Διαθήκη, η ιστορία ήρθε και έδεσε αρμονικά σαν να ήταν η αλήθεια. Αν η Δούκισσα ήθελε να φτιάξει κρυφές υπόγειες στοές, σε ανθρώπους παράνομους σαν τον Νταβέλη και τον Μπίμπιση θα στρεφόταν. Κι αν τελικά έφτιαξε στοές, τότε σίγουρα δεν το έκανε για να συναντά μυστικά τον εραστή της. Αυτή η γυναίκα είχε σχολιαστή πάρα πολλές φορές στο παρελθόν για την ερωτική της σχέση με νεότερους άντρες, που δεν χρειαζόταν σε αυτήν την ηλικία να κρατήσει πλέον τα προσχήματα. Αν είχε εραστή τον Νταβέλη θα τον έβαζε κανονικά απ’ την πόρτα και δεν θα έμπαινε στην φασαρία να φτιάξει τέτοιες στοές. Άρα κάτι πιο πολύπλοκο και μυστηριώδες υπάρχει σε αυτόν τον θρύλο και αυτό πραγματεύεται το δεύτερο βιβλίο.

            Υπάρχει όμως και το μυθιστόρημα που εξελίσσεται στο παρόν, με την Ελίζα, την οικογένειά της και την φίλη της Κωνσταντίνα. Οι περιπέτειές τους συνεχίζονται στο δεύτερο βιβλίο, με προσθήκη καινούργιων προσώπων, που κάνουν την ιστορία να αποκτά περισσότερο μυστήριο, αγωνία και πολλές ανατροπές. Οι πολύτιμοι χάρτες θα κινδυνέψουν, η κόρη της Ελίζας θα βρεθεί στα χέρια αδίστακτων ανθρώπων κι εκείνη, θα αναζητήσει εναγωνίως λύση σε μια αλλόκοτη αλήθεια που συνδέει το παρελθόν με το παρόν με φόντο την Δούκισσα της Πλακεντίας και μια σύγχρονη μυστηριώδη υπόγεια Αθήνα.

            Ο γνωστός θρύλος ξαναζωντανεύει φλερτάροντας με μια άκρως ανατρεπτική εκδοχή που φέρνει στο φως συγκλονιστικές αποκαλύψεις.

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Αληθεύει άραγε ο θρύλος της Δούκισσας της Πλακεντίας με τον λήσταρχο Νταβέλη και τις υπόγειες στοές;
Υπήρξε πράγματι εραστής της;
Μήπως τελικά αυτό που τους έδενε ήταν μια σχέση πιο περίπλοκη και μυστηριώδης;

Η Ελίζα και η οικογένειά της συνδέονται με τη Δούκισσα της Πλακεντίας με μια ιστορικά παράδοξη σχέση και μια Μυστική Διαθήκη που προστατεύει ένα πανάρχαιο μυστικό.
Ένα δυσάρεστο γεγονός φέρνει εσπευσμένα την Ελίζα και τη φίλη της Κωνσταντίνα στην Αθήνα από το Παρίσι. Όμως η επιστροφή τους ξυπνάει φαντάσματα του παρελθόντος. Ο άλλοτε μεγάλος έρωτας της Ελίζας, ο Ρήγας, και μια σκοτεινή γυναίκα, η Βικτόρια, παραμονεύουν απειλητικοί, με μοναδικό στόχο να κλέψουν αυτό το μυστικό.
Η μοίρα παρασύρει τους ήρωες σε έναν καταιγισμό ακραίων καταστάσεων και ο έρωτας, πιο πεισματάρης από ποτέ, δίνει τη δική του μεγαλειώδη μάχη. Ζωές, σχέσεις και ισορροπίες ανατρέπονται. Μυστικά έρχονται στο φως κι ένα μικρό παιδί βρίσκεται στα χέρια αδίστακτων ανθρώπων – μέσο για να πετύχουν τους σκοτεινούς σκοπούς τους.
Η Ελίζα αναζητά εναγωνίως λύση μέσω μιας αλλόκοτης αλήθειας που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, με φόντο τη σύγχρονη, μυστηριώδη Αθήνα.
Ένας γνωστός θρύλος ξαναζωντανεύει φέρνοντας στην επιφάνεια συγκλονιστικές αποκαλύψεις.
Ανακαλύψτε τη ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΖΩΗ ΜΙΑΣ ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΚΟΤΑΣ-ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΝΑΣΤΑΣΗΣ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
για το Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΖΩΗ ΜΙΑΣ ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΚΟΤΑΣ από τις εκδόσεις ΠΝΟΗ.

Το νέο μου βιβλίο «Η σεξουαλική ζωή μιας κόκκινης κότας» μόλις κυκλοφόρησε και θέλω να σας αποκαλύψω ότι ένα μικρό κομμάτι του είναι αυτοβιογραφικό και το υπόλοιπο, που αποτελεί και το μεγαλύτερο μέρος του μυθοπλασία. Θεωρώ ότι περιγράφει τη σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα στον εργασιακό χώρο. Κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι και πάλι ο Οράτιος Χ., όπως τον γνωρίσαμε και στο πρώτο μου βιβλίο «Έγκλημα και Ταλαιπωρία». Δηλαδή ένας απλός καθημερινός άνθρωπος με τις αδυναμίες του, τις οικονομικές στενοχώριες του, τα χρέη του... Ένας άνθρωπος σε μία μόνιμα επισφαλή θέση που παλεύει για την επιβίωση. Η Μαντάμ-Σούλα είναι μία τσατσά οίκου ανοχής με τεράστιες γνωριμίες σε όλο το κοινωνικό φάσμα, ασουλούπωτη και πρόθυμη να βοηθήσει. Ο Στράτος είναι νταβατζής, ιδιοκτήτης στριπτιζάδικου, άριστος γνώστης στα περί της «νύχτας» θέματα, σκληρός, άνθρωπος με ύποπτο παρελθόν. Τα συναισθήματά μου κατά τη γραφή και την έκδοση ήταν χαρά, αδημονία, πείνα, δίψα, αγωνία, νύστα. Σας παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα που θα σας δώσει την ευκαιρία να πάρετε μια ιδέα από το βιβλίο. «Άρχισα να την παρατηρώ προσεκτικά όσο αυτή σημείωνε κάτι σε μια ατζέντα. Πρέπει να είχε περάσει καιρός από τότε που πάτησε τα σαράντα. Ντυμένη σαν κουμπάρα σε βαφτίσια, μ’ ένα μαλλί κάτι μεταξύ αφάνας και σφουγγαρίστρας, απροσδιόριστης βαφής, που οδηγούσε ωστόσο σε ένα απόκοσμο αποτέλεσμα, και με το βάψιμο τραγουδίστριας σε δευτεροκλασάτο νυχτερινό κέντρο σε κάποιο χιλιόμετρο της εθνικής. Φορούσε τόσο πολύ μέικαπ που, αν την έτριβες στον τοίχο, θα μπορούσες άνετα να βάψεις ολόκληρο το σπίτι. Αν υπήρχε αστυνομία του γούστου, θα έπρεπε να την είχε συλλάβει. Φορούσε χρυσαφικά στα χέρια, απ’ τον καρπό μέχρι τον αγκώνα, θυμίζοντας βλάχα σε πανηγύρι τον Δεκαπενταύγουστο. Αρωματισμένη μέχρι λιποθυμίας – η κολόνια της μου προκαλούσε ασφυξία παρότι καθόμουν μακριά της. Οπτικά δεν αντιλήφθηκα ότι είχε τη στόφα μιας κυρίας του «κόσμου»· πιο άνετα την φανταζόμουν χωμένη σε μια κουζίνα να χρησιμοποιεί ντολμαδοπαρασκευαστή».

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα ΕΔΩ 

«Ψάρεψα τη συγκεκριμένη αγγελία προσπαθώντας να αποφύγω κάποιες άλλες που άφηναν να εννοηθεί ότι πρόσφεραν σκληρή δουλειά, τρέξιμο και ταλαιπωρία: “Ζητείται πωλητής από εργοστάσιο κατασκευής πλαστικών οικιακών ειδών, ηλικίας έως είκοσι πέντε ετών, με προϋπηρεσία”. Βέβαια, εγώ ήμουν είκοσι οκτώ, αλλά δε βαριέσαι, ποιος ασχολείται… Σχετικά με την προϋπηρεσία το έπαιξα έξυπνα· βρήκα μια εταιρία σχετική με το συγκεκριμένο είδος που έκλεισε πρόσφατα και αυτοχρίστηκα βασικό της στέλεχος των πωλήσεων. Αν με ψυλλιάζονταν, η μισή ντροπή δική μου και τα λοιπά...»
Ένα κοινωνικό δράμα με πρωταγωνιστή τον Οράτιο Χ., αγροκαλλιεργητή και συλλέκτη ρίγανης και σερνικοβότανων. Εγκλωβισμένος σε μια βασανιστική πραγματικότητα, όμηρος σ’ ένα σύμπαν που το συνθέτουν επιχειρηματίες του υποκόσμου, τσατσάδες και κάθε είδους εργοδότες. Ένα βιβλίο περιπλάνησης, χαμένων ελπίδων και ουτοπικών επιδιώξεων, στο πλαίσιο μιας απλής επιβίωσης.

ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ-ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ
για το ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ
από τις εκδόσεις ΠΝΟΗ.

Ο Ακίνδυνος είναι ένα μυθιστόρημα με αστυνομική πλοκή, καθώς ο ήρωας πρέπει να αποδείξει την αθωότητά του, σε ένα κόσμο που έχει ήδη αποφασίσει την καταδίκη του, επειδή έτσι απλά η εκδοχή της ενοχής του, βολεύει όσους ασκούν εξουσία επάνω του με την δική του ανοχή.

«Η ζωή τρέχει, δεν ρωτάει κι αποφασίζει τυχαία.

Όσοι φοβούνται, εγκλωβίζονται. Αν δεν ξυπνήσουν έγκαιρα,

έρχεται μια μέρα που ξεχνούν πως υπήρχαν, γιατί ξέχασαν

να ονειρεύονται και να επιλέγουν την πορεία τους».

Σύμμαχός του στην περιπέτεια, η Φανή, η καφετζού. Έχει σπουδάσει ψυχολογία, αλλά δεν βρίσκει ανάλογη δουλειά. Η νεαρή, αντισυμβατική ύπαρξη της ιστορίας που αγαπάει τα αστυνομικά μυθιστορήματα κι αναζητάει την δράση στην ζωή της, όπου δει αδικία ανακατεύεται δίχως δεύτερη σκέψη. Έπειτα, είναι και ο Ιάσονας. Ο νεαρός, ερωτευμένος αστυνομικός που φιλοδοξεί να λύσει την υπόθεση για να εντυπωσιάσει την Φανούλα και να πάρει μια καλή μετάθεση στην Αθήνα.

Πολλοί πιστεύουν ότι ο συγγραφέας επιλέγει το θέμα του, όμως αφού τελειώσω ένα μυθιστόρημα καταλαβαίνω τελικά πως το θέμα είναι εκείνο που με επιλέγει. Μας τυραννούν οι σκέψεις μας για όσα συμβαίνουν γύρω μας, αλλά νιώθουμε ότι η υποκειμενική μας κρίση θα μας ξεγελάσει. Έτσι γεννιέται ένας ήρωας που αναλαμβάνει να μας λύσει τις απορίες μας με τον πλέον ανώδυνο τρόπο, καθώς εκείνος θα πρέπει να δοκιμαστεί στα άκρα. Τον βάζουμε σε περιπέτειες και του προσφέρουμε φίλους, εχθρούς κι ελάχιστες επιλογές, λαχταρώντας να τον δούμε να βγαίνει νικητής από την δική μας περιπέτεια για να μπορούμε να ελπίζουμε.   

Κάπως έτσι συνέβη και με τον Ακίνδυνο. Πριν μερικά χρόνια είδα στον ύπνο μου ότι βρήκα έναν φάκελο με πολλά λεφτά. Ωραίο όνειρο, αλλά ξύπνησα. Βρήκα τον εαυτό μου να αναρωτιέμαι τι θα τα έκανα. Εκείνη την ημέρα γεννήθηκε ο «Ακίνδυνος». Εκείνος ο ανθρωπάκος που δεν ενδιαφέρεται για το χρήμα, παρά μόνο για την οικογένειά του. Δεν έχει μεγάλες φιλοδοξίες στην ζωή, δεν είναι άπληστος, δεν ρισκάρει, δεν εξαπατάει τους άλλους ανθρώπους και πάνω από όλα δεν είναι τεμπέλης. Δουλεύει. Είναι όμως ένας ακόμη χρεωμένος Έλληνας, ένας άνθρωπος της αξιοπρέπειας του «είναι» που ζει στην χώρα της αξιοπρέπειας του «έχειν» κι αυτό το σφάλμα τού είναι ασυγχώρητο. Έτσι, όταν θα βρει ένα φάκελο με πολλά χρήματα θα βρει και τον μπελά του! Ναι, δεν πρέπει να λύσει τα οικονομικά του προβλήματα τόσο εύκολα. Πρέπει να δοκιμαστεί για να βεβαιωθούμε όλοι μας, ότι πραγματικά του αξίζει αυτή η τύχη. Αντιμέτωπος με την απληστία του κόσμου, την δημοσιογραφία των αριθμών και την πολιτική της όμορφης εικόνας θα πρέπει να

παλέψει, λίγο πριν από τις δημοτικές εκλογές, για το δικαίωμά του στην ήρεμη οικογενειακή  ζωή.

Ο Ακίνδυνος είμαι εγώ, ο Ακίνδυνος… είμαστε εμείς.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

 Ο Ακίνδυνος είναι ένας άνθρωπος εντελώς… ακίνδυνος. Στη σύγχρονη Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, τα χρέη και η ατυχία τον κυνηγούν. Λίγο πριν από τις δημοτικές εκλογές βρίσκει δουλειά με μέσον σ’ένα εκλογικό γραφείο. Και κάπου εκεί τα πράγματα περιπλέκονται… Μια μέρα πέφτει τυχαία στα χέρια του ένας φάκελος με χρήματα. Πολλά χρήματα. Ύστερα από μια σύντομη πάλη με τη συνείδησή του αποφασίζει να τα επιστρέψει στον κάτοχό τους. 
Ως ανταμοιβή για την καλή του πράξη βρίσκεται μπλεγμένος σε μια σουρεαλιστική υπόθεση, με την Αστυνομία και τους δημοσιογράφους να βρίσκονται στο κατόπι του. Ο μόνος σύμμαχός του είναι η Φανή, μια νεαρή ψυχολόγος που λατρεύει να εξιχνιάζει μυστήρια.Τα ερωτήματα όμως είναι πολλά, και ο χρόνος που έχουν για ν’ αποδείξουν την αθωότητα του Ακίνδυνου, λίγος. 
Ένα γλυκόπικρο βιβλίο που σατιρίζει την κοινωνική υποκρισία, την παρακμή του δημοσιογραφικού κόσμου και τον ξεπεσμό της πολιτικής σκηνής.

ΓΑ'Ι'ΤΑΝΑΚΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ-ΜΑΡΙΝΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

ΜΑΡΙΝΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ
για το ΓΑ'Ι'ΤΑΝΑΚΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ
από τις εκδόσεις ΠΝΟΗ.

   

Το «γαϊτανάκι στον αέρα», είναι μια συλλογή οκτώ αυτοτελών αλλά συγγενών διηγημάτων. Η συστηματική γραφή τους ξεκίνησε όταν η ανάγκη να επικοινωνήσω τις ιστορίες αυτές ήταν σχεδόν επιτακτική από μέρους τους. Λέξεις, εικόνες και θραύσματά τους προϋπήρχαν. Ένιωσα, λοιπόν, ότι ήταν καιρός να δημιουργήσω το πλαίσιο ώστε να λάβουν την τελική μορφή τους και να αυτονομηθούν.

   Βέβαια, αλίμονο, αυτό δεν προέκυψε αβίαστα. Μουτζούρωμα, τσαλάκωμα και κάδος έγιναν κινήσεις ρουτίνας. Δεν έγραφα κάθε μέρα, ακολουθώντας ένα ορισμένο πρόγραμμα. Τις ιστορίες όμως τις κουβαλούσα συνεχώς και σε φαινομενικά απρόβλεπτες στιγμές άνοιγα λογαριασμό μαζί τους. Υπήρχαν μέρες που η συγκομιδή ήταν μια λέξη, μια ρωγμή που φανέρωνε τα μετέπειτα. Τιμούσα κάθε τέτοια αποκάλυψη. Οι ιστορίες δεν μας χρωστάνε, εμείς οφείλουμε να τις αφουγκραζόμαστε με σεβασμό σε όσα θέλουν να μας πουν την ορισμένη ώρα. Κι άλλες -πολλές αυτές οι μέρες- που στράγγιζα τα μέσα μου και δεν έπεφτε στάλα. Άλλοτε καρτερικά κι άλλοτε με θυμωμένη αδημονία, δεν είχα παρά να περιμένω. Κι όταν δεν πίεζα τις ιστορίες, αργά ή γρήγορα ερχόταν εκείνες οι λαμπρές ημέρες της αβίαστης γραφής. Εξίσου χρήσιμες αποδείχτηκαν όλες τους. Με κάποιο τρόπο, ένιωθα, άλλωστε, εξ’ αρχής τη σιγουριά ότι αργά ή γρήγορα θα έπαιρναν τον δρόμο τους. Όπως και  αναγνώρισα εκείνη την άγνωστη σιγή που όρισε το τέλος της συλλογής.

   Τα πρόσωπα αυτών των διηγημάτων τα συνάντησα σε στιγμές- ορόσημα της ζωής τους που δίνουν νόημα στο πέρασμά τους  από τις ατέλειωτα επαναλαμβανόμενες καθημερινές και σχόλες. Πλάσματα φτιαγμένα από μέλι και ατσάλι που διψούν για αγάπη, δεν είχαν όμως με το μέρος τους τις συνθήκες, την τύχη και τη γνώση. Όσες δυσκολίες κι αν συνάντησαν όμως, σας διαβεβαιώ ότι με έπεισαν πως δεν τους αξίζει ο οίκτος. Γιατί, όπως με σιγουριά δεν ξέρουμε για κανέναν τι χιόνια έχει φορτωθεί στις πλάτες του, έτσι δεν γνωρίζουμε και ποιά άνοιξη κουβαλάει στην καρδιά του. Ηρωικά ευάλωτοι πορεύονται στα χώματα που μόνο ξυπόλητος μπορείς να τα διαβείς, σ’ εκείνο το πέρασμα που ξεκινάει με μια εισπνοή και παύει με μια εκπνοή. Κοινό για όλους μας πέρα από τις ασήμαντες κατ’ ουσία διαφορές μας. Γιατί εν τέλει, όλοι μας «γη, νερό και χούγια είμαστε».

Μαρίνα Βασιλειάδου

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο και την συγγραφέα ΕΔΩ

Γαϊτανάκι στον αέρα ή αλυσίδα λέγεται η πρώτη θηλιά στο πλέξιμο με βελονάκι. Δεν έχει βάση, κι έτσι μοιάζει να πετάει στον αέρα, είναι όμως αυτή που θα στηρίξει όλες τις επόμενες πλέξεις. Έτσι κι αυτές οι οκτώ αυτοτελείς ιστορίες πλέκονται η μία με την άλλη κι αιωρούνται σαν πολύχρωμες κορδέλες στο ατέρμονο γαϊτανάκι της ζωής. Ο αιώνιος σπόρος βρίσκει τόπο να ριζώσει, να ανθίσει ή να σαπίσει, αποκαλύπτοντας φευγαλέα τον γρίφο του, κάπου εκεί στα απλά, τα καθημερινά των ανθρώπων. Ώσπου όλα πάλι να πάρουν μια στροφή και να ξεκινήσουν από την αρχή, μια νέα σπορά στην ίδια γη.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ Ν.ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΑΦΟΥ!!!

Νίκος Καζαντζάκης

               Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1883, στο Ηράκλειο Κρήτης. Στο Ηράκλειο έλαβε τη στοιχειώδη μόρφωση κι έπειτα το 1897 γράφτηκε στη Γαλλική Εμπορική Σχολή του Τίμιου Σταυρού στη Νάξο, όπου διδάχθηκε τη γαλλική και την ιταλική γλώσσα και ήρθε σε μία πρώτη επαφή με τον δυτικό πολιτισμό. Το 1899 επέστρεψε στο Ηράκλειο και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του.

               Εκτός από συγγραφέας υπήρξε και πολλά άλλα όπως, δημοσιογράφος, πολιτικός, μουσικός, ποιητής και φιλόσοφος, με πλούσιο λογοτεχνικό, ποιητικό και μεταφραστικό έργο. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες λογοτέχνες και ως ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως, έχοντας συγγράψει έργα όπως «Οδύσσεια», «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά», «Ο καπετάν Μιχάλης», «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Ο τελευταίος πειρασμός», «Ασκητική», «Αναφορά στον Γκρέκο» κ.α.

               Ο Νίκος Καζαντζάκης κατέληξε στις 26 Οκτωβρίου 1957 στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, σε ηλικία 74 ετών. Η σορός του μεταφέρθηκε, μετά από περιπέτειες, στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου τελικά η ταφή του έγινε στο Μαρτινέγκο. Κατόπιν δικής του επιθυμίας, στον τάφο χαράχθηκε η δική του φράση, «Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβούμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος».

               Πολλές από τις φράσεις- αποφθέγματα του, χρησιμοποιούνται καθημερινώς. Τα βλέπουμε αναρτημένα σε πολλές σελίδες του Facebook και σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γραμμένες σε τοίχους, σε τετράδια, σε βιβλία. Τις έγραψε σε μία άλλη εποχή, αλλά πόσο πολύ μας αγγίζουν ακόμη. Πιστεύω πως δεν θα σταματήσουμε να εκφραζόμαστε μέσα από τις δικές του φράσεις. Εκφράζουν τι θέλουμε, τι ελπίζουμε, πως νιώθουμε. Αποφθέγματα που εκφράζουν την ψυχή και καρδιά, την αγωνία και τους φόβους μας αλλά και αλήθειες.

           Κάποιες από αυτές είναι:

1.   «Μια αστραπή η ζωή μας... μα προλαβαίνουμε»

2.   «Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή»

3.   «Τα τετραθέμελα του κόσμου τούτου: ψωμί, κρασί, φωτιά, γυναίκα»

4.   «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: "Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;". Πολέμα!»

5.   «Νίκησα; Νικήθηκα; Τούτο μόνο ξέρω: Είμαι γεμάτος πληγές και στέκομαι όρθιος»

6.       «Δεν υπάρχει βαρύτερη τιμωρία από τούτη: Να απαντάς στην κακία με καλοσύνη»

7.       «Ποιο είναι πάνω από τα λόγια; Η πράξη. Ποιο είναι πάνω από την πράξη; Η σιωπή»

8.      «Το μεγαλύτερο ταξίδι μας το κάνουμε με την ψυχή μας»

9.      «Αξιοπρέπεια δεν είναι στο να κατέχω τιμές, αλλά στο να τις αξίζω»

10.   «Φτάσε όπου δεν μπορείς!»

11.   «Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο -ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας. Τίποτα άλλο»

12.      «Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα! »

Προσωπική αγαπημένη μου φράση είναι η τελευταία που ανέφερα. Η δική μου ερμηνεία είναι να φτιάξουμε την ζωή μας όπως μας αρέσει και να ζήσουμε ευτυχισμένοι. Η δική σας άραγε ποια είναι; 

Γράφει η Κωνσταντίνα Σιάφη Διαμάντη

Δείτε τη σελίδα της συγγραφέως ΕΔΩ