Βιβλιο

Βιβλιο
ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ!!! και η αγάπη μου αυτή με ώθησε στη δημιουργία αυτού του ιστολογίου όπου θα μοιράζομαι την αγάπη μου αυτή παρουσιάζοντας σας τις απόψεις μου για τα βιβλία που με ταξιδεύουν καθώς και προτάσεις ,νέες κυκλοφορίες καθιερωμένων και πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων καθώς και βιβλιοπαρουσιάσεις στην πόλη μου Θεσσαλονίκη ΑΦΟΥ !!!

Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "Η ΚΑΓΚΕΛΟΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ" ΤΗΣ κ.ΦΡΟΣΩΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 16/3/2017 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΦΟΥ!!!

                    Οι εκδόσεις Πνοή σας προσκαλούν στην πρώτη παρουσίαση
                                            του βιβλίου της Φρόσως Αποστόλου
                                                "Η καγκελόπορτα της αγάπης"
                                           την Πέμπτη 16 Μαρτίου 2017, 20.00
                                                          στο Cafe Theatro

Η Αμαλία ζει μόνη στο σπίτι με την ολάνθιστη παραδεισένια αυλή και την καγκελόπορτα που αναγγέλλει την είσοδο των αγαπημένων της. Κι εκεί, ανάμεσα στα μυριάδες λουλούδια, μια πήλινη γλάστρα μ’ ένα έργο ζωγραφικής.
Ήρεμη, γενναιόδωρη, χαμογελαστή με μια τεράστια αγκαλιά για όλους και περισσότερο για τρία μικρά κορίτσια. Η ανιψιά της, Δέσποινα, και οι δύο φίλες της, Ελένη και Σοφία, την έχουν πάντα πλάι τους, φύλακα-άγγελο σε κάθε στραβοπάτημα, σε κάθε επικίνδυνη στροφή της ζωής. Όσο όμως τα κορίτσια μεγαλώνουν, ο έλεγχος χάνεται. Η Αμαλία παλεύει για να κρατήσει τις ισορροπίες υποκαθιστώντας τον ρόλο των γονέων, ενώ ένας μεγάλος έρωτας αναδύεται από τα έγκατα του παρελθόντος ξυπνώντας μνήμες και αισθήσεις.
Θα καταφέρει η Αμαλία να εμποδίσει την καταστροφή που έρχεται; Θα λυθεί ποτέ η απορία των κοριτσιών, ποιος είναι ο άντρας στην πήλινη γλάστρα, γιατί εξαφανίστηκε από τη ζωή της Αμαλίας και γιατί εκείνη δεν επιδίωξε ποτέ να κάνει οικογένεια;
Ένα μυθιστόρημα που υμνεί τον έρωτα και τη φιλία.



Μέχρι τότε ας γνωρίσουμε την συγγραφέα κ.Φρόσω Αποστόλου μέσω του βιογραφικού της και μερικών ερωτήσεων μου που με προθυμία δέχθηκε να απαντήσει και την ευχαριστώ πολύ!!!



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η Φρόσω Αποστόλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Τεχνολόγος Ιατρικών Εργαστηρίων στο Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και έκανε εξειδίκευση στο παθολογοανατομικό εργαστήριο του Γ.Ν. Παπαγεωργίου. Η λογοτεχνία την κέρδισε από την παιδική της ηλικία. Διάφορες ιστορίες γεννιούνταν στο μυαλό της και ξεκίνησε να τις καταγράφει, ώσπου κατάλαβε πως η συγγραφή είναι ένα κομμάτι του εαυτού της που χωρίς αυτό η ζωή της θα ήταν άνοστη. Έτσι, το 2011 ολοκλήρωσε το πρώτο της ανέκδοτο μυθιστόρημα με τίτλο «Η νοσταλγία των αρωμάτων». Είναι μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος και ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Το Ράφι της Αγάπης», που το 2016 δημιούργησε την πρώτη δανειστική βιβλιοθήκη στον Σύλλογο Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία στη Θεσσαλονίκη. Όνειρό της είναι να κρατά συντροφιά στους αναγνώστες μέσα από τα πονήματά της και να μιλά για φλέγοντα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία μας και την ελληνική οικογένεια.

ΕΡΩΤΗΣΗ:1) Σε ποια ηλικία ήταν η πρώτη επαφή σας με το βιβλίο. Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;
Το βιβλίο υπάρχει στη ζωή μου από τα πρώτα σχολικά χρόνια. Από τότε με μάγευε η μυρωδιά των βιβλίων! Το πρώτο βιβλίο που διάβασα ήταν «Το Αυγουστιάτικο φεγγάρι» της Αγγελικής Βαρελλά. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:2) Έχετε συγκεκριμένη προτίμηση στα λογοτεχνικά σας αναγνώσματα;
Διαβάζω τα πάντα ώστε να διευρύνω τους ορίζοντές μου, αλλά έχω μια αδυναμία στο μυθιστόρημα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:3) Θα μπορούσατε να μου πείτε μερικούς από τους αγαπημένους σας συγγραφείς ή σας... βάζω δύσκολα;
Είναι δύσκολη ερώτηση για έναν βιβλιόφιλο όμως θα επιλέξω μερικούς. Η Ιζαμπέλ Αλιέντε από ξένους συγγραφείς και από Έλληνες η Αλκυόνη Παπαδάκη. Φυσικά ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου έχουν οι κλασσικοί έλληνες συγγραφείς και ποιητές. Ξεχωρίζω τον Νίκο Καζαντζάκη και τον Κωνσταντίνο Καβάφη.

ΕΡΩΤΗΣΗ:4) Τι αποτέλεσε το έναυσμα για να ξεκινήσετε να γράφετε;
Η συγγραφή για μένα είναι ένα θείο δώρο και το λέω αυτό γιατί ανέκαθεν θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφει διάφορες ιστορίες. Ως ενήλικας πλέον ένιωσα την ανάγκη να γράψω ένα μυθιστόρημα για να καταγράψω όσα έχω στην ψυχή μου και να ταξιδέψω μαζί με τους ήρωες.

ΕΡΩΤΗΣΗ:5) Πώς ξεκίνησε η συγγραφή του βιβλίου σας «Η καγκελόπορτα της αγάπης» και γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο και αυτό το εξώφυλλο;
Η συγγραφή του βιβλίου ξεκίνησε αβίαστα, η ιδέα κατέκλυσε το μυαλό μου και ξεκίνησα να γράφω. Η καγκελόπορτα που υπάρχει στην ιστορία είναι από ένα σπίτι όπου οι ήρωες βρίσκουν ασφάλεια και θαλπωρή. Τυχαίνει και στο δικό μου σπίτι να υπάρχει μια καγκελόπορτα που αναγγέλλει την είσοδο των αγαπημένων μου, έτσι εμπνεύστηκα τον τίτλο.

ΕΡΩΤΗΣΗ:6)Μια και είναι το πρώτο σας βιβλίο και δεν γνωρίζουμε τη γραφή σας, τι πιστεύετε ότι προκαλεί τον αναγνώστη να σας διαβάσει, να σας γνωρίσει; Το εξώφυλλο; Το οπισθόφυλλο; Πείτε μου δυο λόγια για την ιστορία.
Σίγουρα το γεγονός ότι είμαι μια νέα συγγραφέας θα προκαλέσει το ενδιαφέρον, αλλά εγώ θα ήθελα να εστιάσουν στην υπόθεση του βιβλίου. Φυσικά, πάντα είναι καλό για ένα βιβλίο να έχει ένα ελκυστικό εξώφυλλο όπως αυτό που δημιούργησαν οι εκδόσεις Πνοή. Το βιβλίο μιλά για την Αμαλία, μια ζωγράφο που ζει μόνη έχοντας υπό την προστασία της την ανιψιά της και δύο αδερφικές φίλες της. Τα κορίτσια απευθύνονται σ’ εκείνη για ζητήματα τα οποία δεν τους επιτρέπεται να συζητήσουν με τους γονείς τους. Έτσι, η Αμαλία καλύπτει το μεγάλο κενό που δημιουργεί η έλλειψη επικοινωνίας με τις οικογένειές τους. Παράλληλα, γίνεται μια αναδρομή στο παρελθόν όπου παρακολουθούμε έναν μεγάλο έρωτα στη ζωή της Αμαλίας. Βλέπουμε επίσης την πορεία των κοριτσιών καθώς ενηλικιώνονται έχοντας πάρει η καθεμιά τον δικό της δρόμο.

ΕΡΩΤΗΣΗ:7)Ποιον ήρωα ξεχωρίζετε από το έργο σας και γιατί;
Δε μπορώ να ξεχωρίσω κανέναν. Τους αγαπώ όλους με τις σωστές και λανθασμένες επιλογές τους, όπως αγαπάει μια μάνα τα παιδιά της.

ΕΡΩΤΗΣΗ:8) Το δημιούργημά σας κυκλοφορεί σε λίγες μέρες, αλλά θα τολμήσω να ρωτήσω αν έχετε ήδη ξεκινήσει να προετοιμάζετε/γράφετε κάτι καινούριο; Μήπως έχετε κι άλλες ανέκδοτες ιστορίες;
Εδώ και μερικούς μήνες γράφω ένα νέο μυθιστόρημα και η αλήθεια είναι πως απολαμβάνω για ακόμα μια φορά τη διαδικασία της συγγραφής.

ΕΡΩΤΗΣΗ:9) Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Ιάπωνας εραστής, της Ιζαμπέλ Αλιέντε

ΕΡΩΤΗΣΗ:10) Θα ήθελα να μοιραστείτε με τους αναγνώστες του blog μας, τη φράση που σας εκφράζει, το τραγούδι που σας αντιπροσωπεύει και την αγαπημένη σας ταινία. Ίσως είναι περισσότερα από ένα, αλλά πείτε τα πρώτα που σας έρχονται στο μυαλό.
«Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον Παράδεισο και μπες μέσα» Νίκος Καζαντζάκης
«Ας είν’ καλά το γινάτι σου», Δημήτρης Χορν

«Η Πολίτικη κουζίνα»





Κυριακή 12 Μαρτίου 2017

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΑΓΡΙΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ'' ΤΗΣ κ.ΤΕΣΥΣ ΜΠΑ'Ι'ΛΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 16/3/2017 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΦΟΥ!!!

Το Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία, Θεσσαλονίκη,
ο Σύλλογος Σαμίων Θεσσαλονίκης Ο Πυθαγόρας και οι εκδόσεις Ψυχογιός
σας προσκαλούν την Πέμπτη 16 Μαρτίου στις 19.00 στην παρουσίαση
του βιβλίου της κ.Τέσυς Μπάιλα "ΑΓΡΙΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ''.

Στις άγριες θάλασσες της κατεχόμενης Ελλάδας υπάρχει ένα μυστικό ελευθερίας που το γνωρίζουν μόνο οι γενναίοι. Η «Ευαγγελίστρια», το καΐκι της διαφυγής, δε μεταφέρει ανθρώπους∙ μεταφέρει την ελπίδα της εθνικής ξαστεριάς στην πιο σκοτεινή στιγμή της σύγχρονης Ιστορίας. Κατακτητές και πατριώτες, διώκτες και κυνηγημένοι, όλοι τους στρατευμένοι σ’ έναν πόλεμο που θα κρίνει το μέλλον του κόσμου. Από τον ασυμβίβαστο καπετάν Μιλτιάδη Χούμα μέχρι την καρτερική Ελένη του, μικροί και μεγάλοι ήρωες στροβιλίζονται σ’ ένα έπος που εκτυλίσσεται στην πανάρχαια θάλασσα του Ομήρου. Τι απέμεινε από αυτή τη φοβερή αντάρα; Μνήμες και βοές μέσα στον χρόνο αλλά και η ζωή αυτών των ανθρώπων, πλούσια σε ιδανικά, σε όνειρα, σε έρωτες και πάθη. Ζωή μοιρασμένη σε επεισόδια που θα αδυνατούσε να συλλάβει και η πιο τολμηρή φαντασία.

Μια μυθιστορηματική μαρτυρία για τότε που οι ψυχές ήταν φτιαγμένες από ακριβό μέταλλο∙ τότε που την Ιστορία την έγραφαν οι απλοί άνθρωποι.

Μέχρι τότε ας γνωρίσουμε την συγγραφέα κ.Τέσυ Μπάιλα μέσω του βιογραφικού της και μερικών ερωτήσεων μου που με προθυμία δέχθηκε να απαντήσει και την ευχαριστώ πολύ!!!!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η ΤΕΣΥ ΜΠΑΪΛΑ κατάγεται από τη Σαντορίνη, αλλά γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Ιστορία του Ελληνικού Πολιτισμού και Μετάφραση Λογοτεχνίας. Ασχολείται με τη φωτογραφία, και ατομικές εκθέσεις της έχουν φιλοξενηθεί στο Πανεπιστήμιο Gakugei της Ιαπωνίας, αλλά και στην Αθήνα. Είναι συντάκτρια του λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα. Παράλληλα δημοσιεύει δοκίμια σε εφημερίδες και περιοδικά. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα βιβλία της ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΗΤΑΝ Η ΖΑΧΑΡΗ, ΟΥΙΣΚΙ ΜΠΛΕ και ΑΓΡΙΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ.

ΕΡΩΤΗΣΗ:1)Σε ποια ηλικία ήταν η πρώτη επαφή σας με το βιβλίο. Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε; 
- Ασφαλώς και το θυμάμαι και το έχω πάντα στη βιβλιοθήκη μου. «Πρίγκηπας και φτωχός» του Μαρκ Τουέιν. Το βιβλίο είναι χαρισμένο από τους γονείς μου στα γενέθλιά μου, όταν έγινα πέντε χρονών. Φαντάζομαι το διάβασα αργότερα αλλά το γεγονός ότι με μετέφερε σε έναν τόσο διαφορετικό κόσμο με έκανε να αγαπήσω το βιβλίο από τότε και για πάντα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:2)Έχετε συγκεκριμένη προτίμηση στα λογοτεχνικά σας αναγνώσματα;
-Προσπαθώ να διαβάζω βιβλία που μπορούν να ανοίξουν τους δικούς μου αναγνωστικούς αλλά και συγγραφικούς ορίζοντες. Συχνά επιστρέφω στην κλασική λογοτεχνία- κάθε ανάγνωση αυτών των κειμένων είναι μια επαφή με τη μαγεία του μυθιστορήματος- αλλά διαβάζω και πολλούς σύγχρονους ξένους συγγραφείς για τη γοητεία της μετεξέλιξης του. Η ποίηση και τα δοκίμια είναι επίσης πολύ αγαπημένα είδη και πάντα, παράλληλα με κάποιο μυθιστόρημα, διαβάζω κάτι από αυτά.  

ΕΡΩΤΗΣΗ:3)Θα μπορούσατε να μου πείτε μερικούς από τους αγαπημένους σας συγγραφείς ή σας ...βάζω δύσκολα; 
- Πολλοί οι αγαπημένοι μου συγγραφείς. Ο Καραγάτσης για την ευρηματικότητα και την πρωτοπόρα διάθεση της γραφής του, ο Καζαντζάκης για τη φιλοσοφία που μετατρέπεται σε οίστρο γραφής και αλλάζει τον τρόπο ζωής, ο Σαμαράκης της εξεγερμένης συνείδησης για την κοινωνική αποστολή της λογοτεχνίας. Ο Οδυσσέας Ελύτης για το παράθυρο που άνοιξε στη ζωή μου, τόσο με το ποιητικό όσο και με το πεζό του λόγο. Οι σημαντικοί Ρώσοι συγγραφείς αλλά και πιο σύγχρονοι ξένοι όπως ο εξαιρετικός Άντονι Μάρα, ο Τζον Μπάνβιλ, ο Τζοναθαν Φρανζεν και ο Χαβιέρ Μαρίας. Γράφεται σπουδαία λογοτεχνία στις μέρες μας, απλώς μας περιμένει να την ανακαλύψουμε.

ΕΡΩΤΗΣΗ:4)Τι αποτέλεσε το έναυσμα για να ξεκινήσετε να γράφετε; 
- Νομίζω η αγάπη για το μυθιστόρημα. Από παιδί έμαθα να αγαπώ το διάβασμα, η λογοτεχνία ήταν πάντα το σημαντικότερο καταφύγιο, ο φωτεινός δρόμος που ανοιγόταν μπροστά μου και από τη στιγμή που πέρασα σ’ αυτόν ο κόσμος έγινε πιο όμορφος, πιο αληθινός μέσα στη φαντασία που τον περιβάλλει. Εκεί γνώρισα τον εαυτό μου και μυήθηκα στην αναγνωστική μαγεία. Σταδιακά κατάλαβα ότι με γοήτευε η ιδέα να γράψω κάτι δικό μου και νομίζω κάπως έτσι ξεκινά για όλους μας αυτό το ταξίδι.

ΕΡΩΤΗΣΗ:5)Πως ξεκίνησε η συγγραφή του βιβλίου σας ''Άγριες θάλασσες'' γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο και αυτό το εξώφυλλο; 
- Το δικό μου ταξίδι στις «Άγριες θάλασσες» ξεκίνησε πριν από τρία περίπου χρόνια, όταν βρέθηκα στην Έκθεση με τα προσωπικά αντικείμενα του Σαμιώτη καπετάνιου Μιλτιάδη Χούμα και τα ενθυμήματα της Διαφυγής 1941-1944, που διοργάνωσε η Πινακοθήκη του Δήμου Πειραιά. Εκεί λοιπόν διαπίστωσα την προσφορά αυτών των ανθρώπων που αψήφησαν κάθε κίνδυνο και εθελοντικά παραχώρησαν τον εαυτό τους και το καΐκι τους στον αγώνα ενάντια στον ναζισμό. Εντασσόμενοι στη συμμαχική οργάνωση ΜΙ 9 όργωναν το Αιγαίο, με σκοπό την ασφαλή διαφυγή και τη διάσωση των Άγγλων συμμάχων και των Ελλήνων αγωνιστών προς τη Μέση Ανατολή. Στην Έκθεση αυτή είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να συνομιλήσω με τον μικρότερο γιο του Μιλτιάδη Χούμα, τον Γιάννη. Εκείνο έγινε η αφορμή να μυηθώ σε μια σελίδα της ελληνικής ναυτοσύνης που κινδύνευε να περάσει στη λήθη. Η συγκινησιακή φόρτιση ήταν μεγάλη. Τα προσωπικά αντικείμενα του Μιλτιάδη, οι χάρτες πορείας του, οι πίνακες ζωγραφικής που έδειχναν πόσο μικρό ήταν αυτό το καΐκι μέσα στη δίνη της Ιστορίας, το προσωπικό του ημερολόγιο, του 1943, έγιναν η αφορμή να σκεφτώ αυτό το βιβλίο. Αλλά και το γεγονός ότι και ο ίδιος ο Μιλτιάδης δε μίλησε ποτέ ξανά και σε κανέναν για όλη αυτή του τη δράση. 
Θέλησα, λοιπόν, να καταλάβω κι εγώ ποια αποθέματα ψυχής και ποιο αίσθημα χρέους και πατριωτισμού μπορεί να έχει ένας άνθρωπος, για να προβεί σε όλες αυτές τις αποστολές και μετά να «ντυθεί» τη σιωπή και να συνεχίσει τη ζωή του χωρίς ποτέ να εξαργυρώσει όλη αυτή τη δράση ή να ζητήσει κάποιο αντίκρισμα. Την ίδια κιόλας στιγμή είπα την ιδέα αυτή στον Γιάννη και στον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Νίκο Χούμα και αμέσως εκείνοι την αγκάλιασαν με πολλή χαρά. Μου εμπιστεύτηκαν το αρχείο της οικογένειας και μια τεράστια βιβλιογραφία που έχει συγκεντρώσει η οικογένεια, είχα την ευκαιρία να μιλήσω με την μητέρα τους, κ. Ελένη Χούμα, και να απομαγνητοφωνήσω αργότερα τις συνομιλίες μας και, κάπως έτσι η «Ευαγγελίστρια», το καΐκι του Μιλτιάδη, «σήκωσε την άγκυρά της» για μια ακόμη φορά.

ΕΡΩΤΗΣΗ:6)Ποιον ήρωα ξεχωρίζετε από τα έργα σας και γιατί;
- Δύσκολη ερώτηση. Τους έχω αγαπήσει όλους πολύ, πέρασα μαζί τους πολλές αγωνίες και, είτε είναι καλοί είτε κακοί, είναι κομμάτια δικά μου. Θα μπορούσα να ξεχωρίσω τον Χριστόφορο του «Πορτρέτου της σιωπής», για τον υπερβατικό του χαρακτήρα, τον αντιφατικό Θέμελη στο τρίτο μου βιβλίο «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη» και σίγουρα τον Μιλτιάδη Χούμα, από τις «Άγριες θάλασσες», για όλα όσα δε δίστασε στιγμή να προσφέρει στον αγώνα ενάντια στις Δυνάμεις του Άξονα από το 1941-1944, για τη μετέπειτα στάση ζωής του και κυρίως για τη δωρική αξιοπρέπεια που εξέπεμπε αυτός ο απλός νησιώτης.

ΕΡΩΤΗΣΗ:7)Υπάρχει κάποιο έργο σας που σας δυσκόλεψε στην ολοκλήρωση του;
- Όλα τα έργα έχουν τη δυσκολία τους και αυτή η δυσκολία είναι που κάνει πιο γοητευτική τη διαδικασία της γραφής. Αν πρέπει να διαλέξω ποιο βιβλίο μου είναι αυτό που με παίδεψε περισσότερο, θα έλεγα ότι είναι οι «Άγριες θάλασσες». Έπρεπε να λειτουργήσω μέσα σε ένα πολύ συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο και δεν επιτρεπόταν κανενός είδους παρέκκλιση. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η συγγραφική ελευθερία περιορίστηκε αρκετά. Οι «Άγριες θάλασσες» είναι ένα ιστορικό βιβλίο με μια ιδιαιτερότητα. Δεν έγραψα μια δική μου ιστορία ενταγμένη σε έναν ιστορικό χωροχρόνο, όπου θα μπορούσα με άνεση να κάνω οποιαδήποτε συγγραφική επέμβαση. Πρόκειται για ένα βιβλίο με συγκεκριμένη ιστορία μέσα στην Ιστορία. Οι ήρωες, που μοιραία επινοήθηκαν, για να γίνει ένα κομμάτι της βιογραφίας του ήρωα μυθιστόρημα, έπρεπε στην πραγματικότητα να μην αγγίξουν τους αληθινούς ήρωες αυτού του βιβλίου. Έπειτα η μετατροπή των καταχωρίσεων από το προσωπικό ημερολόγιο του Μιλτιάδη Χούμα, του 1943, σε μυθιστορηματική πλοκή ήταν μια ακόμα δύσκολη υπόθεση. Θέλω να πιστεύω ότι κατάφερα τελικά να ισορροπήσω και να εναρμονίσω τα στοιχεία αυτά.

ΕΡΩΤΗΣΗ:8)Λαμβάνετε μηνύματα με απόψεις αναγνωστών; Πόσο σας επηρεάζουν οι παρατηρήσεις τους?
- Λαμβάνω πολλά μηνύματα αγάπης από τους αναγνώστες και αυτό μου δίνει πολύ μεγάλη χαρά, επειδή με αυτό τον τρόπο έρχομαι σε επαφή με την άμεση αντίδραση των αναγνωστών σε όλη αυτή την προσπάθεια που γίνεται για το κάθε βιβλίο. Η διαδικασία της γραφής είναι μια πολύ μοναχική ενασχόληση. Τα μηνύματα των αναγνωστών όταν κυκλοφορήσει το βιβλίο σού επιβεβαιώνουν ότι αυτό, που τόσο καιρό ήταν μια ερμητικά κλειστή, προσωπική σου υπόθεση, γίνεται τελικά κτήμα όλων. Όλες οι καλόπιστες και κατατοπισμένες κριτικές των αναγνωστών, που στηρίζονται σε μια εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία είναι απολύτως καλοδεχούμενες, είτε έχουν θετικό είτε αρνητικό πρόσημο και βεβαίως γίνονται αφορμή για σκέψη. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:9)Τελικά, συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι; 
-Νομίζω ότι γεννιέσαι. Όλοι μας γεννιόμαστε με ένα συγκεκριμένο, ας το ονομάσουμε, ταλέντο. Χρειάζεται όμως πολλή δουλειά και προσπάθεια, έτσι ώστε, το όποιο ταλέντο υπάρχει, να μπορέσει να καλλιεργηθεί σωστά και να μη χαθεί. Ένας συγγραφέας γεννιέται αλλά και συνεχίζει να γίνεται σε μια παράλληλη διαδικασία ζωής. Τίποτα δε χαρίζεται σε κανέναν. Απαιτείται συνεχή προσπάθεια και αφοσίωση σ’ ό,τι ονειρεύτηκες να κάνεις και η διαδικασία αυτή είναι επίπονη αλλά σηματοδοτεί μια εξελικτική πορεία για τον καθένα μας.

ΕΡΩΤΗΣΗ:10)Έχετε ήδη ξεκινήσει να προετοιμάζετε/γράφετε κάτι καινούριο? Μήπως έχετε και άλλες ανέκδοτες ιστορίες?
- Δουλεύω τη νέα ιδέα που έχω για το επόμενο μυθιστόρημά μου, αλλά θα χρειαστεί ακόμη χρόνος για τη δημιουργία του. Δεν έχω άλλες ανέκδοτες ιστορίες. Κάθε βιβλίο μου που κυκλοφορεί είναι αυτό που μόλις έχω ολοκληρώσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ:11)Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτό το διάστημα;
- Μόλις ολοκλήρωσα το μυθιστόρημα «Αγνή», του Τζόναθαν φράνζεν από τις εκδ. Ψυχογιός και άρχισα το «Όλο το φως που δεν μπορούμε να δούμε», του Άντονι Ντορ.

ΕΡΩΤΗΣΗ:12)Θα ήθελα να μοιραστείτε με τους αναγνώστες του blog μας, τη φράση που σας εκφράζει, το τραγούδι που σας αντιπροσωπεύει και την αγαπημένη σας ταινία. Ίσως είναι περισσότερα από ένα, αλλά πείτε τα πρώτα που σας έρχονται στο μυαλό για το καθένα από αυτά…
- Μια από τις πιο αγαπημένες μου φράσεις είναι η φράση του Οδυσσέα Ελύτη: «Πιάσε το πρέπει από το ι και γδάρε το ίσαμε το π». Αγαπημένο μου τραγούδι η «Αρετή», ενός νέου, χαρισματικού και καταξιωμένου δημιουργού, του Παντελή Κυραμαργιού, που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό και αγαπημένη μου ταινία «Η ζωή είναι ωραία», του Ρομπέρτο Μπενίνι.








Σάββατο 11 Μαρτίου 2017

ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΗΣ ΚΕΡΑΣΟΠΙΤΑΣ-ΒΑΣΙΑ ΑΚΑΡΕΠΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

"Μια κληρονομιά, ένα τετράδιο με συνταγές γλυκών και ένα παράδοξο παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού φέρνουν την Έλλη στην Κεφαλονιά. Σκοπός της να παρασκευάσει τη γιορτινή κερασόπιτα της θείας Μάρθας πραγματοποιώντας έτσι την τελευταία επιθυμία της αινιγματικής γυναίκας που καθόρισε τη μοίρα της…"
Το υπέροχο αινιγματικό εξώφυλλο και οι λέξεις κληρονομιά,παιχνίδι θησαυρού και παρασκευή κερασόπιτας ήταν αυτά που με ''προκάλεσαν'' να διαβάσω αυτό το βιβλίο.
Η ιστορία ξεκινά περίπου στο σήμερα(2010)όπου παρακολουθούμε τη ζωή της 30χρόνης περίπου Έλλης στην Αθήνα, η οποία αποφασίζει να δώσει τέλος στη σχέση της με τον παντρεμένο εργοδότη της και φυσικά να παραιτηθεί από τη δουλειά της.Την ίδια μέρα μαθαίνει ότι κληρονομεί το σπίτι και το ζαχαροπλαστείο της θείας της Μάρθας(αδερφή της μητέρας της) που βρίσκονται στη Κεφαλονιά τόπο καταγωγής τους.Μαζί μ'αυτά "κληρονομεί'' από τη θεία Μάρθα και ένα βιβλίο με έξι συνταγές και καλείται να παρασκευάσει τη γιορτινή κερασόπιτα της, η οποία όμως δεν αναγράφεται στο βιβλίο συνταγών.Η Έλλη θα ταξιδέψει στην Κεφαλονιά και θέλοντας να εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία της θείας Μάρθας θα κληθεί να παίξει το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού(αγαπημένο της παιχνίδι με τη θεία της όταν επισκεπτόταν το νησί στις διακοπές των παιδικών της χρόνων).
Στο παιχνίδι αυτό θα μπουν σιγά-σιγά και ο Μάνος,η Αγγέλα,ο Ανέστης,η Ευγενία φίλοι της Μάρθας, αλλά και της Έλλης στα παιδικά της χρόνια, και μέσω αυτών αλλά και μέσα από το ξύπνημα της μνήμης της θα δει μια άλλη εικόνα της Μάρθας!!!
Η συγγραφέας κινείται με μαεστρία σε δύο χρόνους το σήμερα και τη δεκαετία του '70 και μας παρουσιάζει ολοκληρωμένους χαρακτήρες ανθρώπων στους οποίους ανακαλύπτουμε και δικά μας στοιχεία,σκέψεις,πράξεις συναισθήματα.'Αλλωστε όπως η ίδια σε κάποιο σημείο αναφέρει:"Περνάει η ζωή κι όλα γύρω αλλάζουν .Μόνο οι ιστορίες των ανθρώπων επαναλαμβάνονται,όμως διαφέρουν οι χρονικές στιγμές,διαφέρουν και οι πρωταγωνιστές(σελ.332).
Απόλαυσα την ανάγνωση μέχρι την τελευταία σελίδα και ευχαριστώ την κ.Ακαρέπη για το υπέροχο ταξίδι που μου χάρησε, στη διάρκεια του οποίου αισθανόμουν να αλλάζω και εγώ μαζί με τους πρωταγωνιστές.Ενεργοποίησε το... αστυνομικό μου δαιμόνιο μιας και προσπάθησα να λύσω μαζί με την Έλλη τους γρίφους που κρύβονταν στις συνταγές,με έβαλε στη θέση του...κριτή μιας και προβληματίστηκα για τις αποφάσεις και πράξεις των ηρώων της και θα προσπαθήσω να εκτελέσω(ελπίζω όχι στην κυριολεξία αλλά να τις καταφέρω)τις συνταγές οι οποίες αφορούν αγαπημένα μου γλυκά!!!
Αν και δεν την έχω επισκεφτεί ως τώρα, αγάπησα την Κεφαλονιά από τις περιγραφές της: "Μάλλον εδώ στο νησί.Παρατηρώντας τη θάλασσα,βλέποντας τις αλλαγές των εποχών,τα χρώματα του ουρανού.Αυτό το νησί μοιάζει με πράσινο δράκο που κοιμάται αιώνια στη φωλιά της θάλασσας.Όταν τον επισκέπτεσαι για πρώτη φορά,μισανοίγει τα μάτια,σε κοιτάζει με πλάγιο βλέμμα και τινάζει τον ώμο του για να σε ξεφορτωθεί από πάνω του,λες κι είσαι ένα έντομο που θέλει να του πιει το αίμα.Τη δεύτερη φορά θα κάνει το ίδιο,θέλοντας να δοκιμάσει τις αντοχές σου ή ίσως και την αγάπη σου.Αν επιμείνεις και ξαναπάς σ'αυτόν,ο δράκος βλέπει μέσα σου...Κι αν η καρδιά σου είναι αγνή γίνεσαι δικός του.Φίλος του.Ανοίγει την ψυχή του τότε και σου εμφανίζει το μαγικό του φως.Φως ικανό να σου αλλάξει τη ζωή.Αυτή είναι η Κεφαλονιά.Για πολλούς,απλώς ένα όμορφο νησί.Για άλλους αποκάλυψη.Μα πρέπει να έχεις αγνή καρδιά για να ζήσεις τη μαγεία.Όπως παντού άλλωστε....(σελ.259).
Ένα ταξίδι που σας συστήνω ανεπιφύλακτα να απολαύσετε κι εσείς....
Είχα ακόμα πολλά να πω αλλά έτσι θα σας αποκάλυπτα κρυμμένα μυστικά και ανατροπές που θα σας αφήσουν άφωνους. .. γι'αυτό προτιμώ να μην πω άλλα.

ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Δύο γυναίκες, δύο μοίρες ενωμένες
όπως τα υλικά μιας συνταγής με γεύση γλυκόπικρη.

Μια κληρονομιά, ένα τετράδιο με συνταγές γλυκών και ένα παράδοξο παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού φέρνουν την Έλλη στην Κεφαλονιά. Σκοπός της να παρασκευάσει τη γιορτινή κερασόπιτα της θείας Μάρθας πραγματοποιώντας έτσι την τελευταία επιθυμία της αινιγματικής γυναίκας που καθόρισε τη μοίρα της…
Οι τρυφερές αναμνήσεις από την παιδική της ηλικία μπλέκονται με τη ζοφερή ανάμνηση μιας απόπειρας δηλητηρίασης και το μίσος που φώλιασε μέσα της.
Όμως πού τελειώνει το ψέμα και πού ξεκινά η αλήθεια;
Στη σκιά της αδερφής της μητέρας της, η Έλλη καλείται να εκτελέσει έξι συνταγές-γρίφους και να ξεκλειδώσει ένα προς ένα τα μυστικά που στοιχειώνουν τη ζωή και πολλών άλλων. Με σύμμαχο τον Μάνο και τους φίλους που αποκτά στο νησί θα έρθει αντιμέτωπη με τον εαυτό της, θα αναμετρηθεί με τις θολές μνήμες και θα ανασύρει από το μακρινό παρελθόν μια ιστορία που ήρθε η ώρα να βγει στο φως.
Η ζωή της Μάρθας γίνεται ο καμβάς που κάνει τη συνταγή της κερασόπιτας να σημαίνει πολύ περισσότερα από όσα μπορούν να πουν οι λέξεις...
Άραγε οι νεκροί μπορούν να ζητήσουν συγγνώμη;

Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΠΟΡΦΥΡΟ ΠΟΤΑΜΙ" ΤΗΣ κ.ΣΟΦΗΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/3/2017 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΦΟΥ!!!

Το Σωκράτης Βιβλιοπωλείο και οι εκδόσεις Ψυχογιός
σας προσκαλούν την Τετάρτη 15 Μαρτίου στις 19.00
στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της κ.Σόφης Θεοδωρίδου
 "ΠΟΡΦΥΡΟ ΠΟΤΑΜΙ"στο καφέ του Βασιλικού Θεάτρου Θεσσαλονίκης.



Μάρτης του 1902. Σ’ έναν παραποτάμιο οικισμό της Καππαδοκίας, την ώρα που ο καϊκτσής Δημητρός βλέπει τα νερά του ποταμού να βάφονται κόκκινα, γεννιέται η κόρη του, η ασθενική Νιόβη. 

Οι συντοπίτες της θα τη χαρακτηρίσουν ισκιερή και θα της χαρίσουν ελευθερίες ανάρμοστες για ένα θηλυκό, πιστεύοντας ότι για λίγο μόνο είναι γραφτό να ζήσει ανάμεσά τους. Μα το κορίτσι τούς διαψεύδει. 

Ο καιρός κυλά, έρχονται οι Βαλκανικοί κι ο Μεγάλος Πόλεμος, και οι αρμονικές σχέσεις Ρωμιών και Τούρκων δοκιμάζονται. Η μεγάλη φτώχεια κατατρύχει τον οικισμό και περισσότερο την οικογένεια της Νιόβης. Ώσπου μια μέρα, κι ενώ η Αυτοκρατορία βογκά σαν τον δράκο κάτω απ’ το δόρυ του Αϊ-Γιώργη από την ελληνική κυριαρχία στη Σμύρνη, ένας επιφανής Τούρκος μαγεύεται απ’ τα μαβιά της μάτια και φλέγεται να την αποκτήσει. 

Εκείνη έχει δώσει από μικρή την αγάπη της στον ατίθασο Φιλίπ, που ανοίγει την πόρτα σέρτικα, σαν κατακτητής. Μα ο νέος έχει από χρόνια χαθεί κυνηγώντας τα δικά του όνειρα στην Πόλη, στην Οδησσό και σε πεδία μαχών, κι αυτή έχει μόνο ένα μενταγιόν να τη δένει μυστικά μαζί του. 

Κι ύστερα έρχεται η Καταστροφή κι η Ανταλλαγή… 

Ένα καράβι σαλπάρει χωρίζοντας στα δύο την ψυχή της. Το ένα κομμάτι πίσω, στην παλιά πατρίδα· το άλλο στη νέα, την αρχέγονη, όπου η ζωή καραδοκεί να δοκιμάσει διπλά τις αντοχές της, συνάμα όμως και του Φιλίπ. 

Η ζωή των τελευταίων Ελλήνων σε μια μικρή γωνιά της Καππαδοκίας και παράλληλα η ιστορία μιας ακατάλυτης μα αδιέξοδης αγάπης στη σκιά της Μικρασιατικής Καταστροφής και της Ανταλλαγής των πληθυσμών.

Μέχρι τότε ας γνωρίσουμε την συγγραφέα κ.Σόφη Θεοδωρίδου μέσω του βιογραφικού της και μερικών ερωτήσεων μου που με προθυμία δέχθηκε να απαντήσει και την ευχαριστώ πολύ!!!!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η ΣΟΦΗ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ κατάγεται από την Αλμωπία, μια μικρή επαρχία του Νομού Πέλλας. Σπούδασε νηπιαγωγός στη Θεσσαλονίκη κι εγκαταστάθηκε κατόπιν στην περιοχή καταγωγής της, όπου διαμένει μέχρι σήμερα με την οικογένειά της. Λατρεύει τη ζωγραφική και τη λογοτεχνία, και πιστεύει πως η αγάπη της για την τελευταία την οδήγησε τελικά στη συγγραφή. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματά της Η ΝΥΦΗ ΦΟΡΟΥΣΕ ΜΑΥΡΑ, ΠΕΣ ΜΟΥ ΑΝ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ, Τ’ ΑΧΝΑΡΙΑ ΤΩΝ ΞΥΠΟΛΥΤΩΝ ΠΟΔΙΩΝ, Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ, ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠ’ ΤΗ ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ, ΣΤΕΦΑΝΙ ΑΠΟ ΑΣΠΑΛΑΘΟ, ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ και ΠΟΡΦΥΡΟ ΠΟΤΑΜΙ.

 ΕΡΩΤΗΣΗ:1)Σε ποια ηλικία ήταν η πρώτη επαφή σας με το βιβλίο. Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;
Πολύ μικρή, στην Α΄ Δημοτικού, μαθαίνοντας τα πρώτα μου γράμματα, διάβασα και το πρώτο μου βιβλίο. Ήταν «ο Μάγκας» της Πηνελόπης Δέλτα. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:2)Έχετε συγκεκριμένη προτίμηση στα λογοτεχνικά σας αναγνώσματα;
Μου αρέσει περισσότερο το ιστορικό μυθιστόρημα, ωστόσο δεν περιορίζομαι στο συγκεκριμένο είδος. Η γνήσια λογοτεχνία, σ’ όποιο χώρο κι αν κινείται, είναι πάντα για μένα το ζητούμενο.

ΕΡΩΤΗΣΗ:3)Θα μπορούσατε να μου πείτε μερικούς από τους αγαπημένους σας συγγραφείς ή σας ...βάζω δύσκολα;
Καθόλου δύσκολα. Θα αποφύγω να αναφερθώ στους ομότεχνούς μου του εκδοτικού οίκου με τον οποίο συνεργάζομαι και στον οποίο υπάρχουν εξαιρετικοί και αγαπημένοι συγγραφείς, ώστε να μη θεωρηθεί πως… «ευλογώ τα γένια μας», και θα σας αναφέρω τον Νίκο Θέμελη, ο οποίος δυστυχώς δε βρίσκεται πλέον ανάμεσά μας, τον Ισίδωρο Ζουργό, την Αλκυόνη Παπαδάκη, τον Δημήτρη Καμπουράκη, την Ευγενία Φακίνου… Σταματώ εδώ, συμπληρώνοντας πως κατά καιρούς «επιστρέφω» στους πολυαγαπημένους μου συγγραφείς της δεκαετίας του ’30, οι οποίοι θεωρώ πως είναι αξεπέραστοι.    

ΕΡΩΤΗΣΗ:4)Τι αποτέλεσε το έναυσμα για να ξεκινήσετε να γράφετε;
Κατ’ αρχάς, η μεγάλη αγάπη μου για τη λογοτεχνία, η οποία μου γέννησε την επιθυμία από παιδί να «πλάσω» τις δικές μου ιστορίες. Όταν μεγάλωσα, μια αληθινή ιστορία που μου αφηγήθηκαν με συνάρπασε τόσο, ώστε να μπω στη διαδικασία να διαπιστώσω τι μπορώ να καταφέρω, προσπάθεια που ευοδώθηκε, οπότε κι ήρθε ως φυσικό επακόλουθο η συνέχιση της ενασχόλησής μου με τη συγγραφή.  

ΕΡΩΤΗΣΗ:5)Πως ξεκίνησε η συγγραφή του βιβλίου σας ''Πορφυρό ποτάμι'' γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο και αυτό το εξώφυλλο;
Οι Καππαδόκες είναι ένα μεγάλο μέρος του μικρασιατικού ελληνισμού, στο οποίο ανήκουν ο άντρας μου, τα παιδιά μου και πολλοί συμπολίτες μου της τοπικής μου κοινωνίας. Μ’ αυτόν τον ελληνισμό δεν πολυασχολήθηκε η ελληνική λογοτεχνία. Μια αληθινή ιστορία που εξελίχθηκε στα υψίπεδα της Καππαδοκίας με ενέπνευσε να ασχοληθώ με το θέμα. Ο μεγαλύτερος ποταμός της Καππαδοκίας- Άλυς για τους Έλληνες, που σημαίνει αρμυροπόταμος, Κιζίλ Ιρμάκ για τους Τούρκους, που σημαίνει Κόκκινος Ποταμός- πλάι στον οποίο κυλάει ικανό μέρος της ιστορίας μου, αλλά κι ένα μάτωμα που διακρίνει μια μέρα ο πατέρας της ηρωίδας μου να βάφει τα νερά του και εκλαμβάνει ως σημάδι της μοίρας, έδωσαν τον τίτλο στο «Πορφυρό ποτάμι». Όσο για το εξώφυλλο, λιτό κι απέριττο καθώς είναι, θεώρησα πως ταιριάζει απόλυτα σ’ ένα έργο όπως αυτό. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:6)Ποιον ήρωα ξεχωρίζετε από τα έργα σας και γιατί;
Αγαπώ όλους τους ήρωες μου, γυναίκες και άντρες. Αν όμως θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιον, αυτή είναι η Ιφιγένεια, η ηρωίδα μου στο «Πες μου αν με θυμάσαι», καθώς τα συναισθήματά της κι η όλη φιλοσοφία της σε σχέση με τα καθήκοντά μας απέναντι στους γονείς μας καθρεφτίζουν στο μεγαλύτερο μέρος τους τα δικά μου συναισθήματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:7)Υπάρχει κάποιο έργο σας που σας δυσκόλεψε στην ολοκλήρωση του;
Υπάρχουν έργα για τα οποία χρειάστηκε γερή μελέτη και έρευνα, μα δε θα έλεγα πως με δυσκόλεψαν ακριβώς. Εκείνο που με δυσκολεύει πάντοτε είναι η επιλογή των ιστορικών στοιχείων που θα συμπεριλάβω στο εκάστοτε έργο μου κι η αγωνία μου να «αναπλάσω» τη δεδομένη εποχή σωστά. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:8)Έχετε σκεφτεί τη μεταφορά κάποιου βιβλίου σας στη μικρή ή στη μεγάλη οθόνη; (Προσωπικά πιστεύω λόγω θεματολογίας καθώς και ιστορικού πλαισίου στο οποίο κινούνται προσφέρονται για κάτι τέτοιο.....)
Το έχω σκεφτεί, αναγκαστικά, καθώς αρκετοί αναγνώστες μου έχουν μιλήσει για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω πως δεν είμαι αντίθετη στην ιδέα της μεταφοράς λογοτεχνικών έργων στη μικρή ή στη μεγάλη οθόνη, αρκεί αυτή η μεταφορά να γίνεται ορθά, με σεβασμό στο έργο του συγγραφέα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:9)Λαμβάνετε μηνύματα με απόψεις αναγνωστών; Πόσο σας επηρεάζουν οι παρατηρήσεις τους?
Λαμβάνω, πράγματι, και είναι ένα κομμάτι απ’ όσα συνοδεύουν την ιδιότητα του συγγραφέα που απολαμβάνω, ίσως επειδή κατά κανόνα τα σχόλια είναι θετικά. Και τα αρνητικά, ωστόσο, εφόσον είναι καλοπροαίρετα, σε βοηθούν να βελτιωθείς. Κακά τα ψέματα όμως. Κανείς δεν είναι χαρούμενος, όταν αξιολογείται αρνητικά το έργο του.  

ΕΡΩΤΗΣΗ:10)Τελικά, συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;
Πεποίθησή μου είναι πως η «μαγιά» ή αλλιώς το «τάλαντο» είναι προϋπόθεση. Από κει κι έπειτα, ωστόσο, χρειάζεται πολλή δουλειά, μόχθος και αφοσίωση, ώστε να προκύψει αξιοπρεπές συγγραφικό έργο. Αρκετά χρόνια νωρίτερα, πριν αρχίσω ακόμη να γράφω, θυμάμαι μια έκθεση χειρογράφων του Μενέλαου Λουντέμη, που οργάνωσε ο ομώνυμος μορφωτικός σύλλογος για τον τοπικό μας μεγάλο λογοτέχνη. Τα χειρόγραφα του αναμφισβήτητα ταλαντούχου συγγραφέα έβριθαν από μουντζούρες, σβησίματα, διορθώσεις, συμπληρώσεις…, απόδειξη ότι χωρίς μόχθο, κόπο, εξαντλητική πνευματική εργασία δεν προκύπτει αξιοπρεπές αποτέλεσμα. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:11)Το τελευταίο σας δημιούργημα κυκλοφόρησε πριν ελάχιστες μέρες, αλλά θα τολμήσω να ρωτήσω αν έχετε ήδη ξεκινήσει να προετοιμάζετε/γράφετε κάτι καινούριο? Μήπως έχετε και άλλες ανέκδοτες ιστορίες?
Δουλεύω ήδη πάνω σ’ ένα καινούργιο έργο. Δε γνωρίζω πότε ακριβώς θα ολοκληρωθεί και αν θα με ικανοποιήσει το αποτέλεσμα, ώστε να πάει προς έκδοση, κι έτσι θα αποφύγω να πω περισσότερα. Όσο για επιπλέον ανέκδοτες ιστορίες… Υπάρχουν όντως αρκετές ακόμη, οι οποίες με συγκινούν και τις οποίες θα ήθελα να αποτυπώσω στο χαρτί. Ο καιρός θα δείξει…

ΕΡΩΤΗΣΗ:12)Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Το βιβλίο «1915» του Γιώργου Μαυρογορδάτου, εκδόσεις Πατάκη, αλλά και μια συλλογή διηγημάτων του Δημοσθένη Παπαμάρκου με τίτλο «Γκιακ», εκδόσεις Αντίποδες.

ΕΡΩΤΗΣΗ:13)Θα ήθελα να μοιραστείτε με τους αναγνώστες του blog μας, τη φράση που σας εκφράζει, το τραγούδι που σας αντιπροσωπεύει και την αγαπημένη σας ταινία. Ίσως είναι περισσότερα από ένα, αλλά πείτε τα πρώτα που σας έρχονται στο μυαλό για το καθένα από αυτά…
Μου αρέσει να είμαι αισιόδοξη, γι’ αυτό θα επιλέξω τη φράση «Αύριο είναι μια καινούργια μέρα», που ξεστομίζει η Σκάρλετ Ο’ Χάρα στο τέλος του βιβλίου «Όσα παίρνει ο άνεμος» της Μάργκαρετ Μίτσελ, η κινηματογραφική μεταφορά του οποίου αποτελεί και μια απ’ τις πιο αγαπημένες μου ταινίες. Όσο για τραγούδι… είναι πολλά! Θα αναφερθώ όμως εδώ σε κάποιο που έχει σχέση με την αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη, στο άκουσμα του οποίου με πλημμυρίζουν μύριες εικόνες και συναισθήματα: «Φύσηξε ο Βαρδάρης» του Νίκου Παπάζογλου.  




Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017

ΚΛΗΡΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΤΟ ΓΙΑΤΙ-ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ

Δηλώστε συμμετοχή ΕΔΩ
ΕΧΟΥΜΕ κλήρωση ΑΦΟΥ!!!!!

ΚΛΗΡΩΣΗ Νο2:Τετάρτη 15/3/2017

1)Αφήστε ένα σχόλιο σας στην ομάδα μας ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ!!!στην ανάρτηση με την κλήρωση του βιβλίου ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΤΟ ΓΙΑΤΙ Συλλ0γικό έργο των:
Αγγελίδης Γκέντζος Τάσος,Αργυριάδης Μάνος,Ευθυμιάδου Άρτεμις,Ζαϊμη Λένα,Ιωαννίδου Μάγδα,Καλλιδοπούλου Βιργινία,Λαζίδου Κατερίνα,Χαλικιοπούλου Μελισσά Χρ., Παπαδοπούλου Αθηνά,Πασχαλίδου Αρσινόη,Συτμαλίδου Μαρία 
που κυκλοφορεί από τις Εκδοσεις Δωδωνη!!!

2)ΑΦΗΣΤΕ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ BLOG ΜΑΣ!!!

3)Κοινοποιήστε(ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ) (ΜΙΑ ΦΟΡΑ)την, στον τοίχο σας, και μπείτε στην κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί στις 15 Μαρτίου!!!

ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΡΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΘΑ ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ

4)1 τυχερός/η που θα αναδειχθεί μέσω του προγράμματος https://www.random.org/ θα κερδίσει ένα αντίτυπο του βιβλίου ευγενική προσφορά των συγγραφέων του βιβλίου!!!


Λίγα λόγια για το βιβλίο
Ένα δραματικό ψυχογράφημα, με ήρωες διαφορετικών προελεύσεων, που εμπλέκονται χωρίς να γνωρίζονται, μέσα από την προσωπική ιστορία της ζωής τους, η οποία τελικά συγκλίνει σε ένα και μοναδικό πρόσωπο.
Ο Στέφανος Κουρτέσης, ο κεντρικός ήρωας του έργου, είναι μια προσωπικότητα που συναρπάζει και απωθεί, με την απίστευτης σκληρότητας συμπεριφορά του και τον χυδαίο τρόπο με τον οποίο τσαλαπατά και εκμεταλλεύεται τους πάντες γύρω του, προκειμένου να επιτύχει την προσωπική του ευδαιμονία, όπως τουλάχιστον αυτός την αντιλαμβάνεται.

Οι γυναικείοι χαρακτήρες, που αποτελούν τον στόχο τού πρωταγωνιστή της ιστορίας, στριφογυρίζουν σαν χορεύτριες σε γαϊτανάκι, γύρω από τον γοητευτικό εγκληματία, και αντιδρούν η κάθε μία με τον δικό της μοναδικό τρόπο, σημείο που αποτελεί και το πλέον γοητευτικό παράδοξο του μυθιστορήματος.

Συναρπαστικός στην πολυπλοκότητά του και ο χαρακτήρας της γυναίκας του κεντρικού ήρωα, η οποία, οδηγημένη από τον φόβο και την ανασφάλεια, τοποθετεί ηθελημένα τον εαυτό της σε μια αδιανόητη κατάσταση, ώσπου η μοίρα να τη φέρει αντιμέτωπη με το πιο κρυφό μυστικό της.

Το απροσδόκητο τέλος αποτελεί μία ευφάνταστη έκπληξη για τον αναγνώστη και κλείνει με τον καλύτερο τρόπο μία συναρπαστική αφήγηση. Το παρόν έργο, το οποίο διαβάζεται απνευστί, αποτελεί μία επιτυχημένη συλλογική προσπάθεια.

Εύα Ρασούλη 
Συγγραφέας

ΚΛΗΡΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΟ ΠΟΤΑΜΙ-ΣΟΦΗ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Δηλώστε συμμετοχή ΕΔΩ!!
ΕΧΟΥΜΕ κλήρωση ΑΦΟΥ!!!!!

ΚΛΗΡΩΣΗ Νο1:Τετάρτη 15/3/2017

1)Αφήστε ένα σχόλιο σας(στο οποίο θα μας αναφέρετε ποια  βιβλία της κ.Θεοδωρίδου  έχετε διαβάσει και ποιο είναι το αγαπημένο σας)στην ομάδα μας ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ!!!στην ανάρτηση με την κλήρωση του βιβλίου ΠΟΡΦΥΡΟ ΠΟΤΑΜΙ της κ.Σόφης Θεοδωρίδου από τις  ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS!!!!

2)ΑΦΗΣΤΕ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ BLOG ΜΑΣ!!!

3)Κοινοποιήστε(ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ) (ΜΙΑ ΦΟΡΑ)την, στον τοίχο σας, και μπείτε στην κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί στις 15 Μαρτίου!!!

ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΡΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΘΑ ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ

4)1 τυχερός/η που θα αναδειχθεί μέσω του προγράμματος https://www.random.org/ θα κερδίσει ένα αντίτυπο του βιβλίου ευγενική προσφορά από τις  ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS!!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Μάρτης του 1902. Σ’ έναν παραποτάμιο οικισμό της Καππαδοκίας, την ώρα που ο καϊκτσής Δημητρός βλέπει τα νερά του ποταμού να βάφονται κόκκινα, γεννιέται η κόρη του, η ασθενική Νιόβη. 

Οι συντοπίτες της θα τη χαρακτηρίσουν ισκιερή και θα της χαρίσουν ελευθερίες ανάρμοστες για ένα θηλυκό, πιστεύοντας ότι για λίγο μόνο είναι γραφτό να ζήσει ανάμεσά τους. Μα το κορίτσι τούς διαψεύδει. 

Ο καιρός κυλά, έρχονται οι Βαλκανικοί κι ο Μεγάλος Πόλεμος, και οι αρμονικές σχέσεις Ρωμιών και Τούρκων δοκιμάζονται. Η μεγάλη φτώχεια κατατρύχει τον οικισμό και περισσότερο την οικογένεια της Νιόβης. Ώσπου μια μέρα, κι ενώ η Αυτοκρατορία βογκά σαν τον δράκο κάτω απ’ το δόρυ του Αϊ-Γιώργη από την ελληνική κυριαρχία στη Σμύρνη, ένας επιφανής Τούρκος μαγεύεται απ’ τα μαβιά της μάτια και φλέγεται να την αποκτήσει. 

Εκείνη έχει δώσει από μικρή την αγάπη της στον ατίθασο Φιλίπ, που ανοίγει την πόρτα σέρτικα, σαν κατακτητής. Μα ο νέος έχει από χρόνια χαθεί κυνηγώντας τα δικά του όνειρα στην Πόλη, στην Οδησσό και σε πεδία μαχών, κι αυτή έχει μόνο ένα μενταγιόν να τη δένει μυστικά μαζί του. 

Κι ύστερα έρχεται η Καταστροφή κι η Ανταλλαγή… 

Ένα καράβι σαλπάρει χωρίζοντας στα δύο την ψυχή της. Το ένα κομμάτι πίσω, στην παλιά πατρίδα· το άλλο στη νέα, την αρχέγονη, όπου η ζωή καραδοκεί να δοκιμάσει διπλά τις αντοχές της, συνάμα όμως και του Φιλίπ. 

Η ζωή των τελευταίων Ελλήνων σε μια μικρή γωνιά της Καππαδοκίας και παράλληλα η ιστορία μιας ακατάλυτης μα αδιέξοδης αγάπης στη σκιά της Μικρασιατικής Καταστροφής και της Ανταλλαγής των πληθυσμών.