ΤΟ "ΔΕΞΙ ΚΙΤΡΙΝΟ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙ" ΤΗΣ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ ΤΕΚΟΥ ΜΕ ΤΗ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΝΤΖΟΓΛΟΥ ΑΦΟΥ!!!

Διάβασα το εξαιρετικό ‘Δεξί κίτρινο λουστρίνι' της Ιφιγένειας Τέκου από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Ένα πολύ ενδιαφέρον μυθιστόρημα που ξεκινάει από στην Κάλυμνο κατά τη διάρκεια της ιταλικής Κατοχής και διατρέχει όλο το διάστημα του 2ου παγκόσμιου πόλεμου.

Οι δυο κεντρικές ηρωίδες , αγαπημένες φίλες, ζούνε στην Κάλυμνο με τους σφουγγαράδες των άδικων χαμών και μοιράζονται ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια.

Όταν χωρίζουν κάτω από άγριες συνθήκες κρατούν από ένα παπούτσι. Που θα το έχουν μαζί τους στο μακρύ ταξίδι ζωής που θα κάνει η καθεμιά τους.

Στο Σαλέν ντε Ζιρό του γαλλικού νότου, το Λέτσε της Ιταλίας και το Παρίσι πλάθεται με μεγάλη μαεστρία από την συγγραφέα με την ξεχωριστή γραφή, μια ιστορία για την μετανάστευση και το συνδικαλιστικό κίνημα των εργατών στις αλυκές, για την γερμανική κατοχή, την γαλλική αντίσταση, το ολοκαύτωμα και την απελευθέρωση.
Οι δυο φίλες, περνώντας μέσα από μεγάλους έρωτες, μεγάλες φιλίες και μεγαλύτερες θυσίες θα κρατούν πάντα από ένα κίτρινο λουστρίνι. Μέχρι να το ξανακάνουν ζευγάρι.

Μην το χάσετε.

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Κάλυμνος 1934, ιταλική κατοχή. Η Θεμελίνα και η Χριστίνα, συμμαθήτριες και αδελφικές φίλες, μοιράζονται τα πάντα: σκέψεις, όνειρα, φοβίες, τη στοργική μητέρα της Θεμελίνας, ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια, που τα φοράνε εναλλάξ, αλλά και ένα φρικιαστικό μυστικό που τις κατατρύχει.
Όταν κάποια στιγμή γίνονται μάρτυρες ενός βιασμού που καταλήγει σε φόνο, έρχονται τα πάνω κάτω στη ζωή τους, αφού δράστης είναι ο Ιταλός διοικητής του νησιού. Λίγο καιρό αργότερα η Χριστίνα εξαφανίζεται, αφήνοντας ως μοναδικό ίχνος το ένα από τα δύο αγαπημένα της κίτρινα λουστρίνια, το δεξί, ενώ η Θεμελίνα με τη μητέρα της ακολουθούν με άλλους συμπατριώτες τους τον δρόμο της μετανάστευσης.
Δεύτερη πατρίδα τους θα είναι στο εξής το Σαλέν ντε Ζιρό, στη Νότια Γαλλία, όπου οι συνθήκες εργασίας στις αλυκές είναι παραπάνω από σκληρές, ενώ όλοι οι ξένοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τον ρατσισμό, τα στυγνά αφεντικά και την απόλυτη φτώχεια.

Νέες φιλίες, έρωτες και μικρές ευτυχισμένες στιγμές κάνουν τον καιρό να περνά γρήγορα, ώσπου ξεσπά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και η ζωή της Θεμελίνας αλλάζει προς το χειρότερο. Εγκλήματα, δωσίλογοι, στρατόπεδα αιχμαλωσίας, κρεματόρια, Αντίσταση και ένας έρωτας γεννημένος μέσα στις φλόγες του πολέμου ατσαλώνουν τη θέλησή της για ζωή – ωστόσο… δεν παύει να νιώθει μισή. Μέχρι που ένα κίτρινο λουστρίνι βρίσκεται έξω από την πόρτα της.
Ένα βιβλίο για την αληθινή φιλία, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, το παράλογο της βίας και του πολέμου, τον θάνατο και τον έρωτα. Σημείο αναφοράς στην ξέγνοιαστη νιότη και την ελπίδα: ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια.

Ο ΣΤΟΙΧΕΙΟΧΑΡΑΚΤΗΣ ΤΟΥ ΣΙΜΟΥ ΚΕΡΑΣΙΔΗ ΜΕ ΤΗ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΝΤΖΟΓΛΟΥ ΑΦΟΥ!!!

Ο ΣΤΟΙΧΕΙΟΧΑΡΑΚΤΗΣ είναι ένα μεγάλο, χορταστικό βιβλίο, 670 πυκνογραμμένων σελίδων ιστορίας, πολιτικής, περιπέτειας, έρωτα και μυστηρίου. Είναι ένα κοσμοπολίτικο μυθιστόρημα εποχής που εξελίσσεται περί τα μέσα του 19ου αιώνα.

Το βιβλίο καλύπτει τον βίο και την πολιτεία του Μανουήλ Ντρέτου για περίπου είκοσι χρόνια. Μέσα σ’ αυτά παρακολουθούμε το ταξίδι του ήρωα από την σκλαβωμένη Ήπειρο στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, τη φοίτησή του στο Εθνικό Κολέγιο και την έλξη του για την τυπογραφία και την τέχνη του στοιχειοχαράκτη.

Τον παρακολουθούμε να εμπλέκεται με τις μυστικές υπηρεσίες της Αυστροουγγαρίας και να αρχίζει ένα ταξίδι στη Μεσευρώπη, στα πλαίσια αποστολών που του ανατίθενται.

Με το πρόσχημα αυτών των αποστολών ταξιδεύουμε και εμείς από το Βουκουρέστι στην Πέστη, τη Βιέννη, τη Βενετία, το Παρίσι, το Λονδίνο και την Αγία Πετρούπολη, ερχόμενοι σε επαφή με την ιστορία των χωρών, των πόλεων και με πάρα πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα καθεστώτα, τη θρησκεία, την πολιτική, τους κατοίκους, τα ήθη, τα επαναστατικά κινήματα της εποχής.

Ενδιαφέρον στοιχείο του βιβλίου η ‘συμμετοχή’ ιστορικών προσώπων στη δράση του ήρωα, όπως η συνάντηση και συνομιλία του με τον αυτοκράτορα της Αυστρίας Φραγκίσκο Ιωσήφ τον Α΄ και με τον Τσάρο Νικόλαο τον Α’

Τις περιπέτειες του ήρωα, που θα μπορούσαμε να τον παρομοιάσουμε με τον μυθολογικό Οδυσσέα τις παρακολουθούμε με ενδιαφέρον μέχρι που γυρνάει στη δική του Ιθάκη , τα Γιάννενα, με τη δική του Πηνελόπη, την Ολιβέρα. Η οποία σαν γυναίκα ευαίσθητη και ερωτευμένη έχει τη δυνατότητα, μόνο με την αγάπη και την πίστη της σ’αυτόν να τον απαλλάξει από τα αμαρτήματα του.

Ο ΣΤΟΙΧΕΙΟΧΑΡΑΚΤΗΣ είναι ένα βιβλίο με εξαιρετικά πρωτότυπο θέμα που δεν έχουμε συναντήσει στην ελληνική λογοτεχνία. Το θέμα της τυπογραφίας και της στοιχειοχάραξης που έφερε σε επαφή τους Ευρωπαίους, αλλά και τους υπόδουλους Έλληνες με τα μεγάλα πνεύματα του νεοελληνικού Διαφωτισμού.

Για τη συγγραφή του έγινε σε βάθος έρευνα της εποχής και των συνθηκών που επικρατούσαν σε όλα τα κράτη που ‘συμμετέχουν’ στην εξέλιξη της ιστορίας.

Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας Σίμος Κερασίδης είναι απλή και ουσιαστική, συμπαγής και συμπυκνωμένη πολλές φορές, εξαιρετικά προσαρμοσμένη στην εποχή που αφηγείται.

Ο ΣΤΟΙΧΕΙΟΧΑΡΑΚΤΗΣ είναι ένα ταξίδι στα σκλαβωμένα Γιάννινα, στα χιόνια της Πετρούπολης, στην ομίχλη του Λονδίνου, τα βρώμικα σοκάκια του Παρισιού, στο υγρό Βουκουρέστι, στην επαναστατημένη Πέστη, τη μεγαλοπρεπή Βιέννη, στα γεμάτα μυστήριο και σκιές κανάλια της Βενετίας.

Είναι μια ιστορία γεμάτη μυστήριο, πολιτικές ίντριγκες, τέχνη, φιλοδοξίες και τον έρωτα που δεν μπορείς να τον αποφύγεις ποτέ.

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Ο Μανουήλ Ντρέτος, γυιός Γιαννιώτη αργυροχόου, θα σταλεί για σπουδές στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες με όνειρο να επιστρέψει στην τουρκοκρατούμενη γενέτειρά του σαν ελευθερωτής. Όμως η μοίρα έχει άλλα σχέδια γι αυτόν. Θα τον κερδίσει η τέχνη της τυπογραφίας και θ ασχοληθεί με τη στοιχειοχάραξη και την τυπογραφία. Εικοσιδύο ετών ο Μανουήλ μετακινείται στη Μεσευρώπη, εργάζεται σκληρά και δημιουργεί αριστουργήματα. Ο μονάρχης της Αυστρίας θα τον καλέσει στο παλάτι του. Στη Βιέννη θα ερωτευθεί την ωραία Ολιβέρα, αλλά σκοτεινές δυνάμεις θα τον αποσπάσουν από την αγκαλιά της και θα τον αναγκάσουν να περιπλανηθεί από τις ισχυρές πόλεις της Ευρώπης μέχρι τη ρωσική πρωτεύουσα όπου θα γνωρίσει τον πανίσχυρο τσάρο Νικόλαο Α΄. Θα κατορθώσει ο Μανουήλ να επιστρέψει στη Βιέννη και να βρει την Ολιβέρα; Θα μπορέσουν να μετοικήσουν στην Ήπειρο μέσα στη λαίλαπα του πολέμου που ξεσπά το 1853 στην Κριμαία; 

Ένα μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην εποχή της βιομηχανικής επανάστασης και της εξέγερσης των εθνών. Μια ιστορία επιβίωσης ανάμεσα στα πλοκάμια μυστικών οργανώσεων, ένας αγώνας οικονομικής επικράτησης στις διεθνείς αγορές. Αλλά κι ένα ταξίδι στα γλυκά μονοπάτια του έρωτα και στον μαγικό κόσμο της τυπογραφίας.

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕ ΤΗ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΝΤΖΟΓΛΟΥ ΑΦΟΥ!!!

Ο Ηλίας χάνει δουλειά και οικογένεια και γυρνάει στο χωριό του, στο Δελβινάκι Πωγωνίου. Είναι ένας έρημος άνθρωπος που επιστρέφει σε έναν έρημο τόπο. Ο αστυνομικός διευθυντής του συνοριακού σταθμού είναι ο μοναδικός του φίλος στο χωριό και όταν μια Αλβανή βρίσκεται δολοφονημένη, η εξιχνίαση του φόνου γίνεται για τον Ηλία έμμονη ιδέα. Με γλώσσα στιβαρή και λιτή, ο συγγραφέας μας βάζει στην ασφυχτική αίσθηση της ελληνικής παραμεθορίου όπου τα περισσότερα πράγματα δε λέγονται, στα άγρια ένστικτα επιβίωσης που διαμορφώνονται εξαιτίας των συνθηκών, στις ανθρώπινες σχέσεις που έχουν αλωθεί από την ερημιά. Το βιβλίο διατρέχεται από τον βουβό σπαραγμό των ηρώων, παρόντων και απόντων, ‘καλών’ και ‘κακών’ , από την ερημιά της ψυχής και της περιοχής, τη δύναμη της θέας των ψηλών βουνών. Συγκλονιστικό εύρημα κατά την άποψή μου το σακάκι του πατέρα του ήρωα και βέβαια το δέντρο του Ιούδα, μια κουτσουπιά που πάνω της συγκεντρώνονται οι καρποί της φιλίας, της προδοσίας, της μνήμης, της λήθης, του θάνατου και της ζωής.

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Ο Ηλίας, ένας άνθρωπος που ’χει χάσει τα πάντα –δουλειά, οικογένεια–, στα πενήντα τρία του χρόνια φεύγει από την Αθήνα και επιστρέφει στο χωριό του, το Δελβινάκι ψηλά στο Πωγώνι, στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Όταν μια νεαρή γυναίκα βρίσκεται βάναυσα δολοφονημένη έξω από το χωριό, η εξιχνίαση του φόνου γίνεται για τον ήρωα έμμονη ιδέα, ένας σκοπός που γεμίζει το ψυχικό του κενό και τον άδειο χρόνο.
Με φόντο το χειμωνιάτικο τοπίο της ορεινής Ηπείρου, που αφήνει το αποτύπωμά του στη λιτή, αδρά ποιητική γλώσσα, στο απέριττο ύφος της αφήγησης, αλλά και στο ήθος των χαρακτήρων, ξετυλίγεται ο μίτος μιας ιστορίας φιλίας και προδοσίας που καταλήγει στη λύτρωση με τον ερχομό της άνοιξης.

Γράφει η Μαίρη Κόντζογλου- Τσιαχτσίρη

Δείτε τη σελίδα της συγγραφέως ΕΔΩ

Η ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΤΗΣ ΜΑΡΩΣ ΔΟΥΚΑ ΜΕ ΤΗ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΝΤΖΟΓΛΟΥ ΑΦΟΥ!!!

Την Μάρω Δούκα και τα βιβλία της τους αγαπώ χρόνια τώρα.
Από το «Λεύκες ασάλευτες», το «Αρχαία σκουριά», «Σκούφο από πορφύρα», «Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ», το «Πλωτή πόλη», «Αθώοι και φταίχτες» …
Πριν φύγω για τη Νικήτη πήρα το ‘Καρέ φιξ’, πολύ ωραία διηγήματα, και την «Ουράνια μηχανική».

Ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα για τη ζωή σαν μυθιστόρημα, με την σπουδαία ‘γλώσσα’ της Δούκα προσαρμοσμένη στην αργκό της (τότε) νεολαίας και της φυλακής.
Η δύσκολη εφηβεία, η ελληνική επαρχία, το όνειρο για φυγή, η παραβατικότητα, το σωφρονιστικό σύστημα ανηλίκων, ο έρωτας καταλύτης και καταπέλτης και ένα αναπάντεχο τέλος με κράτησαν ξάγρυπνη πολλά βράδια.
Και βέβαια το φιλοσοφικό ερώτημα που εμφυτεύτηκε μέσα μου από το ερώτημα του ήρωα:

Τι μεσολαβεί από το μηδέν ως το ένα;

(Κέδρος, 1999)

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Ο Ιάκωβος, μαθητής λυκείου, με πλούσια φαντασία, αποφασίζει να υλοποιήσει τις περιπέτειες των φαντασιώσεών του, γίνεται κλεφτρόνι και οδηγείται στις Φυλακές Ανηλίκων. Απέναντί του ο Ριχάρδος, ένας γυαλάκια, κυριλές, που θέλει να οργανώσει σχολείο για τους έγκλειστους νεαρούς κατάδικους της φυλακής.

Ανάμεσά τους η ίδια γυναίκα, η Μάρη με τα πολλά πρόσωπα κι ένα παιδί απ την εφήμερη σχέση της Μάρης με τον Ιάκωβο, το οποίο ζει με τον Ριχάρδο, μετά το γάμο του με τη Μάρη.
Οι καταβολές των δύο αυτών ηρώων -αλλά και μιας πληθώρας άλλων τόσο μέσα στη φυλακή αλλά και έξω- οι δρόμοι τους, οι εμπειρίες τους, τα όνειρά τους, διασταυρώνονται ή συγκρούονται και η αντιφατική Ελλάδα του 20ού αιώνα αναδύεται, μέσα από τις περιπέτειές τους, ανάγλυφη με όλη την παθολογία της και όλη τη δυναμική της.

Η Κασσαβέτεια, η φυλακή Ανηλίκων, είναι η φυλακή που κουβαλάμε μέσα μας, ο τόπος που μας περιόρισαν, ο σωφρονισμός που μας επιβάλλουν οι άλλοι και ο πειθαναγκασμός που οι ίδιοι επιβάλλουμε στον εαυτό μας. Έτσι την αντιλαμβάνεται και ο Ιάκωβος, όταν φτάνει στο τέλος του το ταξίδι προς την ωρίμανση και όλα πλέον ξεκαθαρίζουν. Βλέπει τους δρόμους που ανοίγονται μπροστά του και νιώθει ότι τα πράγματα είναι έτσι, όμως από τη μια στιγμή στην άλλη θα μπορούσαν να γίνουν αλλιώς.

Μαζί του και ο αναγνώστης περνά από ανατροπή σε ανατροπή, από κατάσταση σε κατάσταση, από εικόνα σε εικόνα, με έναν ρυθμό τόσο γρήγορο, όπου οι στοχασμοί πέφτουν με μορφή ριπών όπλου και όλα μαζί τον παρασύρουν σ ένα παιχνίδι υψηλών μαθηματικών και όχι μεταφυσικής που παίρνει υπόψη του το τυχαίο και που η Μάρω Δούκα αποκαλεί "Ουράνια Μηχανική".

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ ΤΕΚΟΥ ΜΕ ΤΗ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΝΤΖΟΓΛΟΥ ΑΦΟΥ!!!

Η ηδονή της ανάγνωσης

‘ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΦΩΣ’ , Ιφιγένεια Τέκου, εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Μια υπέροχη έκπληξη, ένα ωραίο βιβλίο είναι 
' Το τελευταίο φως'

Η υπόθεση του εντελώς ξεχωριστή που αγγίζει πολλά κοινωνικά θέματα με έναν όμορφο απλό τρόπο.
Η θέση της γυναίκας στην κοινωνία, οι θυσίες που πρέπει να υποστεί και τα όνειρα που οφείλει να ξεχάσει η γυναίκα (η ηρωίδα στην προκειμένη), η γυναικεία φιλία που φτάνει στα όρια της θυσίας, το στενό μονοπάτι του έρωτα που περνάει μέσα από τη ‘μάχη’ των φύλων, η εκδίκηση και πολλά άλλα.

Κατά τη γνώμη μου όμως στο βιβλίο αυτό που διαδραματίζεται κυρίως στην ειδυλλιακή Μάνη, η ιστορία περιστρέφεται γύρω από το Παιδί .

Τη θέση, τον ρόλο και τις επιπτώσεις που έχει η ύπαρξη ή η απουσία του στις ζωές των ανθρώπων.
Μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη που θα βάλει φρένο στα όνειρα ενός κοριτσιού, μια εγκυμοσύνη που δεν συμβαίνει ποτέ παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες ενός αγαπημένου ζευγαριού να γίνουν γονείς , ένα παιδί που ορφανεύει τη στιγμή που γεννιέται το αδελφάκι του και που στιγματίζεται ψυχικά για πάντα και ένα άλλο παιδί που λόγω της ιδιαιτερότητάς του προκαλεί ρήξη στις σχέσεις των γονιών του και αλλαγή σκέψης και στάσης του πιο δυνατού – της μητέρας, εννοείται …- , είναι οι άξονες γύρω από τους οποίους χτίζεται αυτό το μυθιστόρημα.

Άρτιοι, συγκλονιστικοί χαρακτήρες, ωραία γλώσσα – την γνωρίζουμε και από τα άλλα βιβλία της Ιφ. Τέκου- , λεπτότητα και τρυφεράδα στη διαχείριση του θέματος του ‘ιδιαίτερου’ παιδιού, καταπληκτικές αισθησιακές «σκηνές» , εξαιρετικές περιγραφές, υπέροχο φινάλε.

«Το τελευταίο φως» έχει σωστές δόσεις μαγικού ρεαλισμού και ωμών ρεαλιστικών περιγραφών.

Το τελευταίο φως δεν είναι απαραίτητα και το πιο αχνό…

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Μια αναπάντεχη κληρονομιά, μια φωτογραφία και ένα κλειδί θα οδηγήσουν τη Μαρίνα και την κόρη της σε έναν πύργο στη Μάνη. Από τη στιγμή που μετακομίζουν εκεί συμβαίνουν διάφορα τρομακτικά και ανεξήγητα περιστατικά. Ποιο διαταραγμένο μυαλό κρύβεται στις σκιές; 

Στην προσπάθειά της να βρει μια άκρη, η Μαρίνα έρχεται αντιμέτωπη με αλήθειες από το παρελθόν… τότε που δυο κορίτσια, η Σεμέλη και η Ισμήνη, έκαναν μια επώδυνη συμφωνία. 

Με αφετηρία την όμορφη Μάνη της δεκαετίας του ’70, οι ήρωες περνούν από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Λονδίνο και την Κένυα. Ζωές που έχουν σφραγιστεί με ανομολόγητες επιθυμίες και καταλήγουν σε πράξεις με τραγικές συνέπειες. Μοναδικό αντίβαρο, η αγάπη, η αδιασάλευτη αλήθεια. 

Θα υπάρξει συγχώρεση προτού οι ενοχές σβήσουν με ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΦΩΣ;

ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-ΜΑΙΡΗ ΚΟΝΤΖΟΓΛΟΥ

Οδηγίες προς ναυτιλομένους(κυριολεκτικά, όμως).

Τι χρειάζεται για να επιβιώσεις στο Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

1)Λεφτά.Καλά,αυτά τα θέλεις παντού.

2)Φιλενάδα για να την πιάνεις αγκαζέ και να τριγυρίζεις στα περίπτερα.

3)Ευαισθησία.Απέναντι σου συντελείται ένα από τα πιο ωραία ηλιοβασιλέματα του κόσμου(βλέπε:''ΟΙ ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ").Αν αυτό το ηλιοβασίλεμα σ'αφήνει αδιάφορο/η,θα πρέπει να κοιταχτείς σε οφθαλμίατρο και σε ψυχολόγο(κυρίως).

4)Ομπρέλα.Αυτό είναι εντελώς must,όπως θα έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

5)Βαρίδια.Στις τσέπες προς αποφυγή του φαινομένου  "Μαίρη Πόπινς" όταν ξεσπάνε τα μπουρίνια.Βέβαια κάποιες από εμάς που έχουμε το όνομα,δεν κινδυνεύουμε λόγω ενσωματωμένων βαριδίων (κιλάκια,λέγονται),αλλά δεν έχουμε και την χάρη και ουδέποτε κινδυνέψαμε εξ αυτών(των κιλών).

6)Αν πάτε με τα παιδιά (ή εγγόνια)σας,καλό θα είναι να να τα εξοπλίσετε με μπρατσάκια,βατραχοπέδιλα,μάσκα,αναπνευστήρα κλπ.Αντιλιακό,όχι,δεν θα χρειαστούν,όσο διαρκεί το Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης στη νέα παραλία ο ήλιος έχει τις μεγάλες του ντροπές και δεν λέει να βγει πίσω από τα σύννεφα.

7)Το πρόγραμμα του δήμου Θεσσαλονίκης για αγορά σωστικών λέμβων για όσους πέφτουν στη θάλασσα από τα ξαφνικά μπουρίνια δεν υλοποιήθηκε τελικά φέτος,τα λεφτά πήγαν στο gay pride,προτίμησαν να αγοράσουν ντουζιέρες για οφθαλμόλουτρα για όσους βρίζουν την παρέλαση αλλά πως σπάει ο διάολος το ποδάρι του!, και είναι πάντα εκεί και την παρακολουθούν.

8)Σοφό θα είναι μην προγραμματίσετε ποτέ διακοπές ανά την Ελλάδα,μην πω και ανά τον κόσμο,τις ημέρες που διεξάγετε το Φεστιβάλ.Τόσες άλλες μέρες υπάρχουν, βρε!

9)Επίσης σοφό θα είναι να μην πάτε στο Φεστιβάλ Βιβλίου για να αγοράσετε το νέο βιβλίο του τάδε ή της τάδε,τα βιβλία δεν είναι μόδα,ούτε είναι όλα για όλους.Είναι επιλογή και ανάγκη ανάλογα με τα γούστα,τα κέφια,τη ψυχοσύνθεση και το γνωστικό επίπεδο του καθένα ξεχωριστά.Σκαλίστε τις ντάνες και στους άγνωστους (σε μας)εκδοτικούς,ψάξτε,ρωτήστε.Υπάρχουν κρυμμένοι θησαυροί που μπορεί να μην έγιναν ποτέ bestsellers αλλά είναι αληθινά αριστουργήματα.

10)Πρόταση:Καλύτερα θα ήταν το Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης να γινόταν κάπου στα τέλη Ιουλίου,για να παίρνουμε μια ανάσα δροσιάς και να σπάσει το καλοκαίρι στα δύο.Η περίπτωση δε να διεξάγεται στη Σαχάρα ή σε μια άλλη έρημο,πιθανόν να έλυνε το παγκόσμιο πρόβλημα της έλλειψης νερού.