Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ-ΝΟΕΛ ΜΠΑΞΕΡ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

 ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ, λατρεύω να ταξιδεύω μέσω βιβλίων στη Σμύρνη, την Πόλη, την Θράκη στις αρχές του 19ου αιώνα και απόλαυσα το ταξίδι με το "Η επιστροφή της Πηνελόπης" της Νοέλ Μπάξερ.

Ταξίδεψα για οχτώ μέρες στη Σμύρνη έναν αιώνα μετά την Καταστροφή με την Πένι (Πενέλοπε) Σάρε'ι', μια Ελληνοβρετανίδα που ζει στην Αθήνα. Η Πένι, απόγονος μιας ελληνολεβαντίνικης οικογένειας, φέρνει μαζί της παλιούς χάρτες, μαρτυρίες των μελών της οικογένειας της και το κλειδί της κατοικίας των προγόνων της που κάηκε το '22.Δεν υπάρχει πόρτα για ν'ανοίξει το κλειδί.

Οχτώ μέρες θα σεργιανίσουμε στα σοκάκια που σεργιανούσαν οι πρόγονοι της, θα γνωρίσουμε ανθρώπους που οι πρόγονοι τους διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με την οικογένεια της και θα μας βοηθήσουν να γνωρίσουμε πως διαμορφώθηκε η Σμύρνη  από την καταστροφή μέχρι σήμερα...

Η συγγραφέας με την ξεχωριστή, λογοτεχνική γραφή της με ταξίδεψε μοναδικά στη Σμύρνη του χθες και του σήμερα, απόλαυσα το ταξίδι με την Πένι , χάρηκα που γνώρισα τον Λόλο , τον Πιέρο και τους άλλους ανθρώπους της λεβαντίνικης κοινότητας ,συγκινήθηκα με τις αφηγήσεις τους και ενισχύθηκε η επιθυμία μου να επισκεφτώ κάποια στιγμή τη Σμύρνη.

ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η Πένι (Πενέλοπε) Σάρεϊ, Ελληνοβρετανίδα που ζει στην Αθήνα, ταξιδεύει στη Σµύρνη έναν αιώνα µετά την Καταστροφή µεταφέροντας στις αποσκευές, και στην ψυχή της, οικογενειακές ιστορίες κι ενθύµια από τη ζωή των προγόνων της στη χαµένη πολιτεία: τα τροµακτικά γεγονότα του 1922 που της εξιστόρησαν η γιαγιά της Πηνελόπη και οι θείες της, αλλά και τις αναµνήσεις τους από τα προηγούµενα σµυρνέικα χρόνια της ακµής και της ξεγνοιασιάς. Μαζί, φέρνει µαρτυρίες προσφύγων, ιστορικές γνώσεις… και έναν σωρό παλιούς χάρτες!
Επιστρέφει το κλειδί της κατοικίας Σάρεϊ που κάηκε το ’22. Δεν έχει πλέον πόρτα ν’ ανοίξει.
Στο ταξίδι επιστροφής της αναζητεί παλιές πατηµασιές, τα βλέµµατα που ακούµπησαν σε τοίχους σµυρνέικων σπιτιών που ακόµη στέκουν, το όρος Σίπυλος τι θέλει να της µαρτυρήσει µε τις πνοές του αέρα, τους ήχους που φέρνει η αύρα από τη θάλασσα! Θα αναδυθούν καινούργια συναισθήµατα, θα έρθουν πολλές σκέψεις, θα συµβούν απρόσµενες αποκαλύψεις. Στη Σµύρνη η Πένι θα γνωρίσει ανθρώπους που πρόθυµα θα τη βοηθήσουν να πλησιάσει κι άλλο την Αλήθεια.
Θα αναχωρήσει οκτώ µέρες µετά, µε τη βεβαιότητα πως η παλιά Σµύρνη ανέµενε την επιστροφή της απογόνου! Και µε τη γοητευτική διαπίστωση πως το ταξίδι αυτό, µαγικά, αόρατα και άηχα, έβαλε σε τάξη τις ιστορίες και τα αισθήµατα που της κληροδοτήθηκαν.

ΑΝΕΜΟΓΕΡΤΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΛ. ΤΖΙΤΖΙΚΑΚΗΣ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΚΤΟΣ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ,ΜΕ αρέσει η γραφή του Γιώργου Τζιτζικάκη ΑΦΟΥ.ΜΕ αρέσουν τα βιβλία του γιατί όπως έχω αναφέρει ξανά, προτείνοντας  βιβλίο του, διαβάζοντας τα μου θυμίζουν δικές μου σκέψεις, βιώματα, συναισθήματα.

ΜΕ άρεσε κι ο "Ανεμόγερτος" του. Σε αρκετά σημεία έφερε το δάκρυ στα μάτια, ταυτίστηκα μαζί του πολλές φορές και, ναι, θα ακολουθήσω τη φιλική συμβουλή που δίνει στο τέλος του βιβλίου "Ζήσε! Δεν έχει δεύτερη διαδρομή!"

Θα προτιμήσω να μη σκέφτομαι αυτά που χάνω αλλά εκείνα που κερδίζω. Δεν βάζω πλέον στο ζύγι εκείνα που δεν κατάφερα -ξέρω δεν αξίζει να τα ζυγίζω - οπότε τα παρατώ σε μια γωνιά, και λέω Γ@μ@ το ! (βάζουμε @ μια και παίζουν αναφορές τριγύρω 😉 ) και δεν χάνω στιγμές απ'τη ζωή μου...Άλλωστε, όπως συνηθίζω να λέω (από κάπου ίσως το δανείστηκα κι αυτό 😉) η ευτυχία είναι στιγμές....

Ξέρω πως δεν είμαι η μόνη που της συνέβησαν ατυχίες, σκάω λοιπόν ένα χαμογελάκι ή μάλλον πολλά μια  και θεωρώ πως το χαμόγελο ξορκίζει κάθε κακό (αυτό είναι δικό μου 😍) και συνεχίζω τη φρενήρη διαδρομή που λέγεται ζωή.

Αγάπησα τον Ανεμόγερτο ,για την αλήθεια, την ειλικρίνεια και την ευθύτητα του. Μην ψάχνετε στα ελληνικά λεξικά να βρείτε τη λέξη, είναι αποκλειστικό δημιούργημα του Τζιτζικάκη, και με μια λέξη κατάφερε να τα πει όλα. Χαίρομαι που ανακάλυψα πως όποια δύναμη κι αν τον φύσηξε,  τον  έγειρε, τον δίπλωσε, τον λύγισε, τον κοπάνησε δυνατά  δεν κατάφερε, εντέλει, να τον σπάσει. Όπως προανέφερα ταυτίστηκα  μαζί του, ανεμόγερτη κι εγώ στη ζωή μου, αλλά ναι, βρε Γιώργη, κουβαλάμε δυνάμεις εντός μας που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν  γνωρίζουμε το μέγεθος και τις ικανότητες τους και ίσως πρέπει να χτυπηθούμε ανελέητα για να καταλάβουμε πόσο τελικά μπορούμε να αντέξουμε.

Είμαστε όλοι "Ανεμόγερτοι" και είμαστε ακόμα εδώ! Είμαστε πολλοί που πονάμε και το κρύβουμε καλά! Σ'ευχαριστώ για το ταξίδι και σ' έχω προσθέσει ήδη  στις προσευχές μου.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο Ανεμόγερτος είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο τρυφερότητα που, άλλοτε κωμικά και άλλοτε τραγικά, εξιστορεί τον αγώνα ενός ανθρώπου να αναμετρηθεί με την αδικία, να ζυγίσει τις δυνάμεις του και να προχωρήσει τη ζωή του. Αποτελεί καταγραφή βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και μιλάει για την παγίδα των προσδοκιών, τις συνέπειες ενός κρυμμένου τραύματος και τη διατήρηση της ελπίδας.
Ο ήρωας αυτού του βιβλίου είναι ένας άνθρωπος που βίωσε την απώλεια και την ολοκληρωτική καταστροφή των ονείρων του. Όταν συνέβη αυτό, αναγκάστηκε να αποδεχτεί την ήττα του –κάτι που θα μπορούσε να τον τρελάνει και εν μέρει το κατάφερε–, ενώ υπομένοντας τον πόνο του, κατέφυγε σε μια άλλη πραγματικότητα ώστε να μπορέσει να ζήσει. Στην πορεία, αναμετρήθηκε με δεκάδες ατυχίες που του συνέβησαν, γνώρισε απίθανους τύπους (φίλους μα και εχθρούς) και όλο αυτό τον δίδαξε πώς να διαχειριστεί τον εαυτό του, το τραύμα του, τις αλλεπάλληλες κρίσεις πανικού και την κατάθλιψη.

Ένα βιβλίο που εξυμνεί τη ζωή και μιλά για όλες εκείνες τις φορές που αδικούμαστε, γονατίζουμε, και σηκωνόμαστε πάλι στα πόδια μας ώστε να κερδίσουμε μια επόμενη μάχη.

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ-ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗ

 ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ, ΜΕ αρέσει η γραφή της Γεωργίας Κακαλοπούλου και λάτρεψα το νέο της βιβλίο Γράμματα από το Παρίσι ΑΦΟΥ!!!

Απόλαυσα στο έπακρο το ταξίδι στη λατρεμένη πόλη του φωτός (ελπίζω να καταφέρω να την επισκεφτώ κάποια στιγμή 😍),σεργιάνισα στα σοκάκια της, επισκέφτηκα μερικά από τα πιο υπέροχα αξιοθέατα-μνημεία της και έζησα μέσω των πρωταγωνιστών της έναν υπέροχο έρωτα.

H Καρίνα μια δυναμική , όμορφη και έξυπνη γυναίκα εργάζεται ως σεναριογράφος  με  καναλάρχη τον Πιέρ. Θα τον ακολουθήσει  στο Παρίσι και θα  προσπαθήσει να αναδείξει τα ταλέντα της, να πετύχει τους επαγγελματικούς της στόχους και ταυτόχρονα να κατακτήσει την καρδιά του Πιέρ με τον οποίο είναι ερωτευμένη.

 Ο Ζαν Περί παιδί θαύμα του σύγχρονου κινηματογράφου και καρδιακός φίλος του Πιέρ ,θα συνεργαστεί με την Καρίνα, θα προσπαθήσει να  την βοηθήσει να αναδείξει τα ταλέντα της, αλλά και να κερδίσει την αγάπη του φίλου του.

Μια γυναίκα, δύο άντρες, και ένα παρακινδυνευμένο παιχνίδι έρωτα στη πιο μαγευτική, ερωτική πόλη.

Με την ξεχωριστή  κινηματογραφική και λυρική γραφή της η συγγραφέας κατάφερε να με ταξιδέψει μοναδικά στο Παρίσι . Λάτρεψα τα υπέροχα ρομαντικά γράμματα καθώς τα διάβαζε η Καρίνα και ένιωσα στο έπακρο όλα τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών!!! και ένα χαμόγελο ήταν μόνιμα χαραγμένο στα χείλη μου λόγω του ξεχωριστού χιούμορ που χαρακτήριζε τους ήρωες!!!

Πολλές οι φράσεις-αποσπάσματα που σημείωσα κι από αυτό το βιβλίο, παραθέτω μία απ' τις πιο αγαπημένες :

"Τι είναι η ζωή δίχως αγάπη; Τι σημαίνουν τα πλούτη, η ομορφιά, η φήμη και η δύναμη όταν η καρδιά μένει ανενεργή; Γιατί ζούμε; Τοποθετήσαμε τις ζωές μας σε ράφια. Πόσο όμορφο είναι αυτό που βλέπουμε, που φοράμε, που αγοράζουμε ή έχουμε δίπλα μας; Πόση σιγουριά μάς προσφέρει η οικονομική δεινότητα, η δική μας ή αυτών με τους οποίους σχετιζόμαστε, πόσο ανεβαίνουμε κοινωνικά με την καλή φήμη ή τις καλές παρέες; Επιλογές που δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματική ευτυχία, εφόσον είμαστε ευτυχισμένοι μόνο όταν σφίγγουμε στην αγκαλιά μας τον σύντροφο της καρδιάς μας, όταν τα μάτια μας μιλάνε δίχως να συλλαβίζουν τα χείλη, όταν οι σιωπές δίπλα σε κάποιον είναι το ίδιο σημαντικές με τις συζητήσεις μαζί του, το απλό κράτημα του χεριού του στις χαρές και στις λύπες, ο έρωτας, η αγάπη, η τρυφερότητα". (σελ.264)

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Όταν ο καναλάρχης Πιερ άφησε την Αθήνα για να γίνει µεγαλοµέτοχος σε ένα από τα καλύτερα τηλεοπτικά κανάλια του Παρισιού, πρόσφερε την ευκαιρία στους υπαλλήλους του να τον ακολουθήσουν στα νέα του γραφεία, πρόταση εξαιρετικά θελκτική για την Καρίνα. Ως σεναριογράφος θα της δινόταν η ευκαιρία να αποδείξει το ταλέντο της, αλλά κυρίως να αναγκάσει τον Πιερ να την προσέξει κι επιτέλους να την αγαπήσει. Μια συνεργασία της µε τον νεαρό-θαύµα του σύγχρονου κινηµατογράφου, Ζαν Περί, θα εξελιχθεί σε µεταξύ τους ανίερη συµφωνία για την κατάκτηση της πολυπόθητης καρδιάς του προέδρου. Στην προσπάθειά τους, θα χαθούν στα λόγια ενός εραστή µέσα από γράµµατα που βρίσκουν κρυµµένα στο Παρίσι. Θα οδηγηθούν σε γραφικούς και ιστορικούς δρόµους, θα µαγευτούν από τη ροµαντική ατµόσφαιρα, ενώ ταυτόχρονα θα παίξουν παρακινδυνευµένα παιχνίδια µε τον έρωτα και τις ζωές τους.

«Επίσης... δε συµπαθώ τις µάσκες γιατί κρύβουν το οµορφότερο µυστήριο», σηµείωσε εκείνος αναγκάζοντάς τη να σηκώσει το κεφάλι και να τον κοιτάξει ερωτηµατικά.

«Υπάρχει ένας παλιός γιαπωνέζικος µύθος, που λέει πως το πρόσωπό µας σε αυτή τη ζωή είναι το ίδιο µε το πρόσωπο του ανθρώπου που αγαπήσαµε βαθιά και ανεξίτηλα στην προηγούµενη ζωή µας»,
είπε κοιτώντας τη µε νόηµα. «Κάθε φορά που το κρύβουµε, στην ουσία υποτιµούµε την αγάπη που µεταφέρθηκε µε τόσο µεγάλη δύναµη από τη µια ζωή στην άλλη, κουβαλώντας ένα τόσο βαρύ φορτίο µέσα από τον θάνατο», κατέληξε γεµάτος νόηµα και µε την ελπίδα εκείνη να έκανε την κίνηση και να τραβούσε τη µάσκα.

ΤΑ ΔΕΚΑΕΞΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΜΕΝΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και ΜΕ  αρέσουν τα μυθιστορήματα του κ.Σακελλαρόπουλου γιατί σε καθένα από αυτά θίγει κοινωνικά ζητήματα που μας προβληματίζουν και μας αφορούν άμεσα ή έμμεσα. Θίγει καταστάσεις και προβλήματα που αντιμετωπίσαμε ή θα αντιμετωπίσουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας και χτυπάει κατευθείαν στο συναίσθημα.

Το τελευταίο του δημιούργημα "Τα δεκαέξι γράμματα" βασίζεται στην αληθινή ιστορία του συνταξιούχου πυροσβέστη Αργύρη Φαρμάκη και του γιου του Άρη και έφερε συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.

Το κουβάρι της σχέσης τους όλα αυτά τα χρόνια της ζωής τους, ξετυλίγεται μέσο των 16 γραμμάτων που θα βρει ο Άρης στα πράγματα του πατέρα του, που θα του παραδώσουν οι υπεύθυνοι του γηροκομείου στο οποίο εκείνος είχε  καταφύγει για να περάσει όσο πιο ανθρώπινα μπορούσε στη δύση της ζωής του.

Μια ζωή δύσκολη, που  στο τέλος όταν τα ζύγισε, περισσότερες ήταν οι πίκρες  παρά οι χαρές που έζησε! Έχασε την γυναίκα του Ασπασία  από την "καταραμένη" αρρώστια όταν ο Άρης ήταν ακόμα βρέφος. Προσπάθησε να είναι για εκείνον πατέρας και μάνα μαζί. Φέρει παράσημα ηρωισμού που αποδεικνύει πως έσωζε ζωές εν ώρα καθήκοντος. Οι λάθος ωστόσο χειρισμοί της προσωπικής του ζωής και  της σχέση του με το γιο του, του έδωσαν το ... παράσημο της μοναξιάς. 

"....όμως μου λες να σκέφτομαι ευχάριστα πράγματα, να είμαι αισιόδοξος. Τι ευχάριστα πράγματα να σκέφτομαι; Από σήμερα θα είμαι πάλι μόνος μου κι αλήθεια δεν μπορείς να καταλάβεις αυτό το θεριό που λέγετε μοναξιά. Που σου τρώει την ψυχή, που σε καταπίνει, που σε κάνει να παρακαλάς να είσαι σε ένα νοσοκομείο για να βλέπεις δυο ανθρώπους και ν'ακούς μια καλημέρα. Να νιώθεις ότι κάποιος σε φροντίζει. Να περιμένεις μια ερώτηση για το πως είσαι σήμερα. Μέσα σε τέτοια μοναξιά σκέφτεσαι πιο συχνά το θάνατο, σε κυκλώνει η σκέψη του. Τι έχω να σκεφτώ; Ότι θα έρθουν τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, η Πρωτομαγιά; Όλα ίδια είναι για μένα, όταν μάλιστα ξέρω  ότι κάπου εκεί έξω είναι ο χάρος και περιμένει να περάσει μέσα.... (σελ.229).

Για άλλη μία φορά ο κ.Σακελλαρόπουλος με την γνωστή απλή, λιτή γραφή του να ρέει μας αιχμαλωτίζει. Βασισμένος σε μία αληθινή,  συγκλονιστική ιστορία ζωής, μας αφυπνίζει περνώντας το μήνυμα πως δεν υπάρχει πιο δυνατός-ιερός δεσμός γονέα-παιδιού και  Ναι  μπορεί να γίνονται λάθος χειρισμοί λόγω  υποχρεώσεων , κούρασης, εγωισμού, αδιαφορίας αλλά και μη παροχής των λαθών μας, ωστόσο δεν θα πρέπει να  παραλείπουμε να δείχνουμε και να  λέμε πόσο αγαπάμε τον άλλο , γιατί δεν ξέρουμε αν θα μας δοθεί η ευκαιρία την επομένη στιγμή να το κάνουμε!  Δεν θα πρέπει  να αδιαφορούμε για τους αγαπημένους μας, ώστε να μην καταλήξουμε,  όπως ο Άρης, μετανιώνοντας για όλες τις στιγμές που έχασε, συνειδητοποιώντας πόσο πολύτιμος ήταν ο πατέρας του όταν τον έχασε, δυστυχώς όμως δεν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω και να διορθώσει όλα τα λάθη του παρελθόντος.

  Ο χρόνος είναι αμείλικτος και δεν γυρίζει πίσω.... ΑΦΟΥ!!!

ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Γιε μου,
Πονάει η ψυχή μου τώρα που σου γράφω ξεχασμένος σε ένα καταθλιπτικό δωμάτιο ενός γηροκομείου, αποκομμένος από όλους. Πιο πολύ όμως υποφέρω που δε σε βλέπω. Ξέρω, έχεις τις δουλειές σου και τα τρεχάματά σου, αλλά η μοναξιά πληγώνει πολύ, δεν αντέχεται. Και τι δε θα έδινα για να σε δω! Κι ο χρόνος μου δεν είναι πια πολύς. Μακάρι να είναι όλα καλά στη ζωή σου και να είσαι χαρούμενος και ευτυχισμένος.
Σε σκέφτομαι και σ’ αγαπώ πολύ,
ο πατέρας σου

Ο συνταξιούχος πυροσβέστης Αργύρης Φαρμάκης, τσακισμένος από τη ζωή. Ο γιος του Άρης, με ροπή σε κάθε είδους μπλέξιμο. Τους χωρίζει άβυσσος. Τους ενώνει όμως μια συγκλονιστική εξέλιξη, μέσα από δεκαέξι σπαρακτικά γράμματα.
Μια αληθινή ιστορία πατέρα και γιου που βουτάει ως τα τρίσβαθα της ψυχής και φέρνει δάκρυα στα μάτια…

 

ΣΕ ΜΑΥΡΟ ΦΟΝΤΟ-ΕΛΕΝΗ ΓΑΛΗΝΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και ΜΕ αρέσουν τα μυθιστορήματα της κ. Γαληνού γιατί τα χαρακτηρίζει το στοιχείο της ανατροπής που με κρατά σ’ εγρήγορση καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης, καθώς και το μεταφυσικό στοιχείο που παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της εκάστοτε ιστορίας της !!!

Το νέο της μυθιστόρημα "Σε μαύρο φόντο" περιέχει σε πιο έντονο βαθμό το μεταφυσικό στοιχείο και ο αναγνώστης εκτός από ένα απολαυστικό ταξίδι στο χρόνο και στο χώρο (Αθήνα, Ρώμη, Πράγα, Παρίσι, Αμοργός), μπορεί να απολαύσει και την περιπέτεια, και εφόσον το επιθυμεί, ένα ταξίδι φιλοσοφίας και εσωτερικής αναζήτησης.

 

Ένα πολυπρόσωπο κοινωνικό μυθιστόρημα με πρωταγωνίστρια τη νεαρή ζωγράφο Δάφνη Μελίτη και το θέμα της νέας  έκθεσης που ετοιμάζει: πορτρέτα σε μαύρο φόντο όλα δημιουργήματα της φαντασίας της. Ποια ανεξήγητα περιστατικά της συμβαίνουν που την σπρώχνουν να φτιάξει μια δεύτερη εκδοχή των πορτραίτων και να βάλει σε αυτά και την ίδια; Τι θα συμβεί μετά την επιτυχημένη έκθεση και την πώληση όλων των πορτραίτων; Ποιες περίεργες συμπτώσεις ανακαλύπτει η Δάφνη; Πώς γίνεται τα πορτρέτα να είναι υπαρκτά  πρόσωπα και ο ένας μετά τον άλλο να πεθαίνουν;  

Ποιος ο ρόλος του γοητευτικού Νικόλα που εισβάλει στη ζωή της, ερωτεύονται κεραυνοβόλα κι έχει την αίσθηση πως αυτός ο άντρας είναι το άλλο της μισό που η Μοίρα είχε "ξαναρίξει" στο δρόμο της και μέλλει να είναι για πάντα μαζί;

Γιατί η σχέση της με τον αδερφό της Ερρίκο είναι στον «πάγο» τα τελευταία χρόνια; Τι συνέβη  κι ένας απροσπέλαστος τοίχος έχει ορθωθεί ανάμεσα τους;

Ποιος ο ρόλος του φίλου τους Εμμανουήλ που προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στα δύο αδέρφια και να τους ξαναφέρει κοντά; Ποια μυστικά κρύβει και πως αυτά επηρεάζουν τη ζωή όλων;

Η συγγραφέας με την χαρακτηριστική, εξαιρετική γραφή της μας χάρισε άλλο ένα ξεχωριστό βιβλίο γεμάτο ανατροπές, ίντριγκα, μυστήριο, έρωτα, αγάπη και έθιξε με μοναδικό τρόπο μέσω των ηρώων της, την έννοια της αγάπης (αδερφική, φιλική, ερωτική), τις ανθρώπινες αδυναμίες, το φόβο του θανάτου, τη Μοίρα, τα σημάδια που αυτή μας στέλνει, την μετενσάρκωση κ.α. 

Ένα βιβλίο που προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις μια και προσωπικά μου  προσέφερε ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης και αναθεώρησης σκέψεων!!! Σκέφτομαι να ακολουθήσω τη συμβουλή του Ζαν Πωλ προς τη Δάφνη και να προσπαθώ να βλέπω τα σημάδια που μου στέλνει η Μοίρα ΑΦΟΥ!!!

"Δεν έχεις ακούσει για τα σημάδια;"

"Όχι δεν ξέρω τι είναι;"

"Να, ό,τι γίνεται γίνεται για κάποιον συγκεκριμένο λόγο και όχι από τύχη" , της είπε ήρεμα ο Ζαν Πωλ. " Έχω πειστεί πλέον. Εμείς νομίζουμε πως είναι τύχη, επειδή έτσι μας βολεύει. Στην ουσία όμως η σύμπτωση, το τυχαίο, είναι απλώς κάποιο από τα πολλά παραπλανητικά ονόματα της Μοίρας. Αν σκύψεις και κοιτάξεις λίγο καλύτερα, τότε σίγουρα σε κάποια γωνίτσα τους θα βρεις χαραγμένη την αόρατη υπογραφή της.

Και δεν είναι ότι θέλει να σε πλανέψει ή να σου κρυφτεί, είναι που θέλει να σε μάθει να βλέπεις τα σημάδια της. 'Οταν το καταφέρεις, θα τη δεις μετά να σου χαμογελά ικανοποιημένη", συνέχισε εκείνος με ένα αχνό χαμόγελο.

"Δηλαδή θες να πεις πως όταν σου συμβαίνει μια αναποδιά και νομίζεις πως σε αδικεί ή σε κατατρέχει η κακή σου η μοίρα, αυτή στην ουσία σε βοηθά", είπε η Δάφνη θέλοντας να βεβαιωθεί πως είχε καταλάβει.

"Ακριβώς. Αντί να τα βάζεις μαζί της, ψάξε να βρεις γιατί σ'το έκανε αυτό. Και μην περιμένεις πως η βοήθεια της θα είναι ένα απαλό χέρι που θα σε χα'ι'δέψει. Σκέψου το καλύτερα σαν ένα δυνατό χέρι που σε ταρακουνά. Ίσως σου ακούγεται σκληρό ή αυθαίρετο, αλλά δεν το κάνει από ιδιοτροπία ούτε γιατί έτσι απλώς το αποφάσισε. Το κάνει επειδή αν δεν καταφέρεις να δεις αυτό που πρέπει, αν δεν αντέξεις να το κάνεις όπως πρέπει, τότε θα σε περνά από όλο και πιο σκληρές δοκιμασίες μέχρι να το καταφέρεις". (σελ.294).

  

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ανάμεσα στο πεπρωμένο, στη ζωή και στον θάνατο υπάρχει μια μεγαλειώδης λησμονημένη αλήθεια.
Ένα κειμήλιο αποκάλυψη, προστατευμένο για χιλιετίες από μια μυστική αδελφότητα.

Η νεαρή ζωγράφος Δάφνη Μελίτη ετοιμάζει τη νέα της έκθεση με θέμα πορτρέτα σε μαύρο φόντο, όλα δημιουργήματα της φαντασίας της. Όσο όμως τα ζωγραφίζει, κάτι ανεξήγητο την ωθεί να φτιάξει μια δεύτερη εκδοχή τους και να εντάξει στα έργα και τον εαυτό της. Μετά την έκθεση, περίεργες συμπτώσεις της αποκαλύπτουν πως οι άνθρωποι στους πίνακες είναι ολόιδιοι με υπαρκτά πρόσωπα. Προσπαθώντας να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει, έρχεται άλλη μία συγκλονιστική διαπίστωση:

Ο ένας μετά τον άλλο αρχίζουν να πεθαίνουν.

Η Μοίρα, πιο αληθινή από ποτέ, ξεδιπλώνει τα σημάδια της, όμως η Δάφνη ζει για πρώτη φορά τον απόλυτο έρωτα με τον Νικόλα και δυσκολεύεται να τα δει. Οι δυο τους νιώθουν σαν γνώριμες ψυχές που επιτέλους συναντήθηκαν. Κι ύστερα…
Κάιρο, Πράγα, Παρίσι, Αμοργός, ένα ταξίδι φυγής και εσωτερικής αναζήτησης που αλλάζει εντελώς τη ζωή της. Πλησιάζοντας στη λύση του μυστηρίου, την περιμένει η πιο συγκλονιστική αλήθεια…
Τίποτε από όσα πίστευε ως τώρα δεν θα είναι πια ίδιο.

Ένα μυθιστόρημα σταθμός για το θαύμα της ζωής και της αιώνιας αγάπης.

 

ΠΟΛΥΞΕΝΗ-ΠΕΝΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και το βιβλίο της Πένυς Παπαδάκη "Πολυξένη" με κέρδισε από το εξώφυλλο ακόμη, μια και με αιχμαλώτισε το θλιμμένο βλέμμα του μικρού αγγέλου που απεικονίζεται.

Η Πολυξένη γεννήθηκε από έναν δυνατό έρωτα, μια απρόσμενη αλλά μεγάλη αγάπη την οποία όμως δεν την έζησε. Στερήθηκε από τις πρώτες ώρες της ζωής της την ζεστή αγκαλιά, το χάδι, την αγάπη  πληρώνοντας εν αγνοία της τον απαγορευμένο αυτό έρωτα, λάθος και αμάρτημα για κάποιους .

Άλλαζε σπίτια και οικογένειες και αισθανόταν πως δεν ανήκε πουθενά, αισθανόταν Πολυ-ξένη. Μέχρι τα εννιά της χρόνια ζούσε με την Ασημίνα, μία σκληρή και άκαρδη γυναίκα που δεν σεβάστηκε την αθώα ψυχή του κοριτσιού μια και  για την ίδια η Πολυξένη ήταν η ενσάρκωση της προδοσίας που γεύτηκε.

Η Ασημίνα θα την στείλει στη Θεσσαλονίκη στο  θείο της Γιάννη και θα μείνει ως τα δεκατρία της χρόνια, όταν ένα σοβαρό συμβάν θα ωθήσει τον θείο της να τη στείλει στον αδερφό του στο νησί των Φαιάκων.

Εκεί επιτέλους η Πολυξένη στην αγκαλιά του αγαπημένου ζευγαριού Ευθύμη-Άρετής θα μάθει το νόημα της αγάπης, την έννοια της οικογένειας και τι είναι αυτό που δένει κάποιους ανθρώπους.

Γιατί όπως θα της  πει η αγαπημένη της Αρετή : "...Δεν κουμπώνουν οι άνθρωποι σε όλες τις αγκαλιές. Υπάρχει μόνο μία εκεί έξω που φτιάχτηκε για σένα  και, όταν θα έρθει η ώρα, θα το καταλάβεις. Θα είναι μια αγκαλιά που κάποιες φορές θα γίνεται θηλιά, κάποιες φορές θα  χαλαρώνει από τα χρόνια και τις σκοτούρες, μα κάθε βράδυ θα γίνεται λιμάνι να μπαίνει το σκαρί σου να βρίσκει απάγκιο.

.

Μπουγαρίνι μου, ο γάμος δεν είναι ένα ρομάντζο διαρκείας. Υπάρχουν οι καλές και οι κακές μέρες. Ξέρεις τι κάμω στις καλές; Αποταμίευση. Αυτό να κάμεις κι εσύ, να γεμίζεις τον κουμπαρά της καρδιάς σου για να έχεις απόθεμα στις κακές. Και να μάθεις να κουμαντάρεις καλά τη ζυγαριά. Από τη μια τα στραβά κι από την άλλη τα ίσια του. Όταν το ζύγι φτάνει στη μέση, τότενες είσαι καλά. Μα όταν τα ίσια του είναι παραπάνω, τότενες είσαι τυχερή. Σαν έρθει εκείνη η ώρα, να βρεις ένα καλό παλικάρι, που να θέλει να κρατήσει το χέρι σου γιατί σε αγάπησε κι όχι γιατί θέλει κάπου να στηριχτεί." (σελ.181)

Με τη βοήθεια της θείας της  θα ρίξει φως στο σκοτεινό παρελθόν της, θα ανακαλύψει την πλεκτάνη που στήθηκε εις βάρος της πριν χρόνια και θα βρει τις απαντήσεις στα αναπάντητα γιατί που ήταν βαρίδια στην παιδική ψυχή της.

Ένα βιβλίο που θίγει πολλά κοινωνικά ερωτήματα και διλλήματα με κυρίαρχο το αν μία συγνώμη είναι αρκετή, αν δικαιούνται όλοι τη συγχώρεση και προβάλλει το μεγαλείο των ανθρώπων που ξέρουν να συγχωρούν παρά τις πληγές της ψυχής τους!!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Η Πολυξένη άνοιξε τον φάκελο που κρατούσε στα χέρια της. Ένα εξώφυλλο περιοδικού πρόβαλε μπροστά στα μάτια της και της έκοψε την ανάσα. Ήταν η κοπέλα που την επισκεπτόταν στα όνειρά της. Η ομοιότητά τους ήταν συγκλονιστική!
Αυτή είναι η μητέρα σου.
Τα καλλιγραφικά γράμματα της γιαγιάς της έκαναν τις συστάσεις.
Σε ένα άλλο εξώφυλλο χαμογελούσε παιχνιδιάρικα και πίσω της ήταν ένας άντρας· κάποιος είχε κυκλώσει τη μορφή του.
Αυτός είναι ο πατέρας σου, διάβασε και αναρωτήθηκε γιατί δεν υπήρχε ούτε μια φωτογραφία του στο σπίτι όπου έμενε με την Ασημίνα. Ήταν ένας ωραίος άντρας, ένας άντρας που είχε το ερωτευμένο βλέμμα του καρφωμένο στη μάνα της.
Τουλάχιστον γεννήθηκα από έρωτα, σκέφτηκε κι ευχήθηκε, αν κάποτε αποκτούσε ένα παιδί, να ήταν από έρωτα.
Μια λευκή κόλα χαρτί, που από τα χρόνια είχε ελαφρώς κιτρινίσει στις άκρες, ήταν διπλωμένη στα δύο. Την άνοιξε σχεδόν ευλαβικά για να μην τη σκίσει και διάβασε μία και μόνο λέξη: ΣΥΓΓΝΩΜΗ.
Αυτή τη λέξη και μια απάντηση στο «γιατί», που της έτρωγε χρόνια την ψυχή, περίμενε η Πολυξένη από την Ασημίνα. Μα η συγγνώμη απαιτεί γενναιότητα και οι απαντήσεις αλήθεια, κι αυτή η γυναίκα δεν είχε καμία σχέση μ’ αυτές τις αξίες. Καταχράστηκε καθετί δικό της –την ταυτότητά της, τα γνήσια έγγραφά της, την περιουσία της– κάνοντάς τη να νιώθει πως δεν ανήκει πουθενά· πως είναι… Πολύ-ξένη.

Θα έρθει άραγε η λύτρωση; Και αν ναι, για ποια από τις δύο;

ΤΟ ΣΚΙΣΜΕΝΟ ΤΟΥΛΙ-ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ,ΜΕ αρέσει η πένα της κ.Ακρίτα και την ακολουθώ-διαβάζω χρόνια!!!

Τα άρθρα, τα χρονογραφήματα, τις δημοσιεύσεις , τα βιβλία της με τους έξυπνους διαλόγους, την κοφτή, αιχμηρή με άλλοτε μεγάλες κι άλλοτε μικρότερες δόσεις καυστικού χιούμορ που προσωπικά λατρεύω ΑΦΟΥ!!!

Στο "Το σκισμένο τούλι"  το νέο της βιβλίο, με φόντο την Αθήνα του σήμερα και πρωταγωνίστριες πέντε γυναίκες διαφορετικής ηλικίας, επαγγελματικής και κοινωνική θέσης, η κ.Ακρίτα αφηγείται μια δυνατή ιστορία στην οποία, διαβάζοντας την, ανακάλυψα να έχω εγώ ή αγαπημένα μου πρόσωπα κοινά στοιχεία, βιώματα, προβληματισμούς.

Κεντρικό σημείο αναφοράς το κομμωτήριο της διάσημης για τους περίτεχνους κότσους της Σολφέζ στο Κολωνάκι, με μεγάλη πελατεία διαφορετικής ηλικίας και τάξης που πηγαίνουν για τα ξεχωριστά χτενίσματα  και κυρίως λόγω του κλίματος που επικρατεί...

"Ίσιο,μπούκλα,καρεδάκια,σινιόν,αφέλειες,μιτάκια,βαγκ που κυματίζουν απαλά σε ξεχασμένα όνειρα;

.

.

Και ακόμα κοριτσόπουλα ήταν αυτές οι μεσήλικες πελάτισσες του συνοικιακού κομμωτηρίου. Κοριτσόπουλα γερασμένα, με ρυτίδες και κυτταρίτιδα, κοριτσόπουλα με πεσμένο στήθος και ματάκια κουρασμένα. Ότι και να κάνει η ρουφιάνα η ζωή, όσο κι αν τις γονατίσει, όσα δάκρυα και φαρμάκια και πίκρες και θανατικά κι αν αργάσουν το κορμάκι τους, εκείνες μέσα τους βαθιά, κρυφά από όλους, νέες κι όμορφες θα παραμένουν." (σελ.12)

Ταυτίζομαι απόλυτα ΑΦΟΥ!!!

Και μέσω του μικρόκοσμου των πέντε γυναικών, της Σολφέζ της κομμώτριας, της Μιράντας διάσημης λα'ι'κής τραγουδίστριας που έχει αποσυρθεί και συγκατοικεί με τη Σολφέζ, τη Νένα,υπάλληλο της Σολφέζ που θα ερωτευτεί κεραυνοβόλα έναν άλλο άντρα την ημέρα του γάμου της, την γιαγιά της Νένας Ιοκάστη που ο έρωτας θα της ξαναχτυπήσει την πόρτα μία μέρα στα ΚΑΠΗ και της Μάρως κολλητή της Νένας η οποία θα πέσει θύμα βιασμού ένα Σαββατοκύριακο απόδρασης-ξεκούρασης με την Νένα και τους άντρες τους, θίγει με την ξεχωριστή της πένα ότι μας ταλανίζει  στην καθημερινότητα: το κυνήγι της δουλειάς και τον αγώνα της επιβίωσης, τον έρωτα, την αγάπη, το γάμο(ευτυχισμένο ή συμβατικό), τη μοναξιά (ακόμα κι αν περιτριγυρίζεσαι από συγγενείς, φίλους, αγαπημένους), την κατάθλιψη, τη δεύτερη ή και τη τρίτη ευκαιρία στη ευτυχία και πως αυτό αντιμετωπίζεται από του άλλους, την ασθένεια και τόσα άλλα δίνοντας μεγάλη βαρύτητα στο θέμα στου βιασμού το πως τη βιώνει το θύμα και πως αντιμετωπίζει την τραυματική αυτή εμπειρία το ίδιο το θύμα αλλά και ο περίγυρος και η κοινωνία όλη.

Πολλά τα αγαπημένα αποσπάσματα μερικά από τα οποία παραθέτω παρακάτω(το συνηθίζω στις απόψεις μου ΑΦΟΥ) συστήνοντας ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε κι εσείς μια και πιστεύω θα ανακαλύψετε όπως κι εγώ αποτυπωμένες δικές σας σκέψεις, συναισθήματα, βιώματα...

 

Για τον αγώνα για επιβίωση: "Δεν την κυνηγάτε τη δουλειά, γαμώτο", ξεφώνιζε το επικεφαλής ανθρωπάκι στα άλλα ανθρωπάκια με τα σκυφτά κεφάλια.Κι εκείνα τα καημένα δεν μιλούσαν, μη χάσουν αυτό το πουρμπουάρ που ονόμαζαν μισθό, αυτό το τίποτα, που όμως ήταν το μόνο έσοδο της οικογένειας τους. Και τι να τους πεις τώρα; Τι να τους πεις χωρίς να ρισκάρεις αυτή την τοσοδούλικη δουλίτσα που είναι το γάλα των παιδιών σου;"(σελ.116).

Τη μοναξιά: "Μια φοβισμένη κοπέλα ήταν η Άσπα και τώρα η Νένα το έβλεπε πια καθαρά. Ένα παιδί που γερνάει, χωρίς κανένα όνειρο

να γίνεται πραγματικότητα. Ξέρεις τι είναι να μετράς χρόνια και να τα βγάζεις λειψά από οικογένεια. Ξέρεις τι είναι να περνούν από μπροστά σου χωρίς ένα σύντροφο να τα μοιραστείτε και να γεράσετε στο ίδιο μαξιλάρι;(σελ.325)

Την ευκαιρία στην αγάπη,τη συντροφικότητα  και σε μεγάλη ηλικία:"Πόσος καιρός τους έμενε,αλήθεια; Δεν ήξεραν, δεν μπορούσαν κι ούτε ήθελαν να ξέρουν. Όσα είναι,ρε παιδί μου. Όσα αύριο τους χαριστούν. Μπορεί στο τέλος της κοινής πορείας να τους περίμεναν ώρες δύσκολες με πόνους και αρρώστιες και θανατικά. Όμως τώρα είχαν σύμμαχο το τώρα .Το σήμερα και το κάθε σήμερα. Το κάθε πρωινό, την κάθε αγκαλιά , το κάθε γέλιο, το κάθε άγγιγμα ,την κάθε ευλογία που μπορεί να είναι η τελευταία τους. Μπορεί και όχι.(σελ.368)

Για το σπίτι : "Μεγαλύτερη ευτυχία από το να γυρίζεις σπίτι σου μετά από νοσοκομείο δεν υπάρχει, αποφάσισε η Μιράντα. 'Ολα γύρω σου σε αγκαλιάζουν τρυφερά...Οι γνώριμες μυρωδιές ,τα ορθάνοιχτα παντζούρια, η αγαπημένη σου πολυθρόνα, το ρομπάκι σου το σατινέ στην κρεμάστρα του μπάνιου, η λεβάντα στα ρούχα ν'ανοίγεις το συρτάρι και να λιώνεις από την ευωδιά.

Σπίτι, σκέφτηκε η Μιράντα, είναι οι μυρωδιές από την κουζίνα σου. Το γεράνι που ανθίζει στον κήπο. Η βρύση που χάλασε, το μαξιλάρι το δικό σου που έχει γούβα στη μέση αλλά σε βολεύει, το μισοτελειωμένο βιβλίο στο κομοδίνο σου. Σπίτι είναι του ανθρώπου σου η αγάπη που τις νύχτες σε σκεπάζει μην κρυώσεις. Σπίτι είναι το φιλί το μονάκριβο, οι φίλοι τα βράδια, τα γέλια και τα κλάματα, και οι πόνοι, και οι χρόνοι που περνούν και σε νοιάζονται." (σελ.378).

Ήταν πολλά τα αποσπάσματα που με άγγιξαν συναισθηματικά κι ομολογώ πως τα πιο δυνατά ήταν εκείνα που αφορούν τον βιασμό της Μάρως. Δεν μπορούσα να τα παραθέσω γιατί αποκαλύπτουν πως εξελίχθηκε η ιστορία, σας προτείνω να τα ανακαλύψετε μόνοι σας .Ζούμε σε μια εποχή που είναι πολλά τα κρούσματα σεξουαλικής και ψυχολογικής κακοποίησης και δυστυχώς ακόμα και στον 21ο αιώνα υπάρχουν πολλοί αρνητές της κατάστασης!!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Λάθος νύφες σε λάθος γάμο. «Σκισμένα τούλια» τις αποκαλούσε η Νένα, το πρώτο πιστολάκι του συνοικιακού κομμωτηρίου, τις γυναίκες αυτές. «Πάει, σκίστηκε κι αυτηνής το τούλι», σκεφτόταν όταν έβλεπε στον λουτήρα πελάτισσα να ξεφυλλίζει περιοδικά σιγοκλαίγοντας τον άντρα που της βγήκε σκάρτος.

Στην Αθήνα του σήμερα, πέντε γυναίκες ενώνουν τις τεθλασμένες γραμμές τους και σχηματίζουν μια ραγισμένη καρδιά. Η Νένα θα γνωρίσει τον άντρα της ζωής της τη μέρα που παντρεύεται έναν άλλον. Ο βιασμός της Μάρως οδηγεί σε μια πολύκροτη δικαστική διαμάχη που θ’ αφήσει εποχή. Η Σολφέζ και η Μιράντα θα περάσουν από φωτιά και σίδερο μέχρι να βγουν στο φως. Η Ιοκάστη στα χρόνια της δύσης της θα ζήσει έναν εφηβικά παράφορο έρωτα.
Πέντε γυναίκες προχωρούν πιασμένες χέρι χέρι αδιαφορώντας για ηλικίες, τάξεις και γενιές. Πέντε γυναίκες πετάνε τα σκισμένα τούλια από πάνω τους και διεκδικούν τη ζωή τους από την αρχή. Πέντε γυναίκες μέσα από την αγάπη, τη βία, το γέλιο και το δάκρυ αγωνίζονται για το δικό τους «μαζί».

Σε μια εποχή που τα ανθρώπινα δικαιώματα πνίγονται στις κραυγές των αρνητών τους, η Έλενα Ακρίτα με χιούμορ και συγκίνηση αφηγείται μια δυνατή ιστορία, ενώ η πένα της γίνεται αγωγός για να ακουστεί η κρυφή φωνή που ξεκινάει από μέσα μας.

 

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΟΥ-ΘΑΛΕΙΑ ΨΑΡΡΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

"Δεν ξέρω ούτε γιατί έπιασα πάλι χαρτί και στυλό, να γράψω, ούτε με τι σκέψεις θα καταλήξω να γεμίσω και αυτές τις κόλες..." γράφει κάποια στιγμή μέσα από το  ψυχιατρείο όπου βρέθηκε εξαιτίας του  άντρα της, η Δανάη η κεντρική ηρωίδα  του νέου μυθιστορήματος  "Δικαίωμα μου" της Θάλειας Ψαρρά που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Και παραφράζοντας την παραπάνω φράση της Δανάης θα πω πως δυσκολεύομαι να αποτυπώσω στο χαρτί μέσα σε λίγες αράδες τις σκέψεις-συναισθήματα μου γι'αυτό το βιβλίο... ΑΦΟΥ!!

Αποφάσισα έτσι να ξεκινήσω χρησιμοποιώντας τα λόγια της Δανάης  "Με λένε Δανάη και αυτή είναι η δική μου ιστορία. Πέρασα είκοσι χρόνια με το χνότο της βίας να ανασαίνει στο πρόσωπο μου, πριν καταλάβω πως η αξιοπρέπεια, το χαμόγελο και μια ζωή χωρίς φόβο δεν ήταν άπιαστο όνειρο, αλλά δικαίωμα μου! "

Η Δανάη θα ερωτευτεί τον Λάμπρο ο οποίος θα την θαμπώσει με την γοητεία του, θα την κερδίσει με το επίμονο φλέρτ του  και θα τον παντρευτεί  πιστεύοντας πως θα φέρει στη ζωή της ότι της έλειπε από παιδί: το χάδι, τη ζεστή αγκαλιά, την αγάπη!!!Σύντομα όμως και με πολύ επώδυνο τρόπο θα διαπιστώσει πως ο άντρας που παντρεύτηκε δεν ήταν αυτός που φανταζόταν ή αν θέλετε που παρουσιαζόταν και θα φέρει μόνο την θλίψη, τη βία, τον πόνο στη ζωή της .

Η συγγραφέας, εμπνεύστηκε το βιβλίο της  από μία αληθινή ιστορία ενδοοικογενειακής βίας, και με την ξεχωριστή της πένα, με την κάθε λέξη και την κάθε φράση της μελετημένη και προσεγμένη, δημιουργεί ένα μοναδικό ψυχογράφημα για τον κάθε  ήρωα, αναλύοντας εις βάθος τα συναίσθημα και τις  πράξεις του. Με άγγιξε βαθιά και κούμπωσε σε δικές μου σκέψεις και συναισθήματα. Η Θάλεια Ψαρρά, μας χάρισε ένα βιβλίο που θίγει θέματα όπως η ενδοοικογενειακή βία, η σεξουαλική κακοποίηση, η διαφορετικότητα(την οποία άραγε ποιος ορίζει;),την κατάθλιψη....

Κι όλα αυτά, τα αγγίζει με ευαισθησία, με την προσοχή που τους αρμόζει και μέσω της ηρωίδας της προτρέπει όλες τις γυναίκες, όλους τους ανθρώπους, να διεκδικούν το Δικαίωμα τους στην ευτυχία, την αγάπη, το όνειρο, την ίδια την ζωή!!

"Με λένε Δανάη και αυτή είναι η δική μου ιστορία. Πέρασα είκοσι χρόνια με το χνότο της βίας να ανασαίνει στο πρόσωπο μου, πριν καταλάβω πως η αξιοπρέπεια, το χαμόγελο και μια ζωή χωρίς φόβο δεν ήταν άπιαστο όνειρο, αλλά δικαίωμα μου! Μπορεί να σε λένε Μαρία, Ελένη, Χριστίνα...Δεν έχει καμιά σημασία. Αν η ιστορία σου μοιάζει με τη δική μου, άλλαξε την ! Αν η σιωπή σου δένει τα βράδια κόμπο το λαιμό και τινάζει το κορμί σου από τους πόνους, σπάσ' τη! Δεν είσαι η μόνη και δε θα είσαι ποτέ μόνη! Ναι γεννήθηκες γυναίκα! Και αυτό δεν είναι το ελάττωμα ούτε και η καταδίκη σου! Είναι η δύναμη σου! " (σελ.396).

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Χαμένη. Αυτό νιώθω. Ούτε στον εαυτό μου δεν έχω θάρρος να μιλήσω. Από τη μέρα που μπήκα εδώ μέσα, προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτή η μυρωδιά που έχει ποτίσει τον χώρο και δε μοιάζει με καμιά άλλη. Είναι σίγουρα καμένη ελπίδα!

Η Δανάη ανάσαινε για είκοσι χρόνια το χνότο της βίας στο πρόσωπό της. Κατηγορήθηκε για έναν φόνο που δεν έκανε, αντιμετώπισε τον εφιάλτη του εγκλεισμού και κλήθηκε να ισορροπήσει στο τεντωμένο σκοινί που χωρίζει τη λογική από την παράνοια.
Ό,τι λυγμός γεννηθεί σήμερα θα μείνει ανάμεσα στο μαξιλάρι μου κι εμένα. Δε θα του κάνω εξομολογήσεις αυτή τη φορά· θα του ορκιστώ μονάχα. Εκείνο ξέρει πως οι όρκοι που γεννιούνται την ώρα των λυγμών είναι οι πιο αληθινοί· και σήμερα θα ορκιστώ να ζήσω! Είναι δικαίωμά μου!

Πόσος χρόνος μπορεί να χαθεί προτού η αλήθεια γίνει κραυγή; Πώς το ψέμα, με το προσωπείο του έρωτα, καταρρίπτει τις προσδοκίες; Τι δίνει σε έναν άνθρωπο το θάρρος να δραπετεύσει από τη σιωπή;

Ένα βιβλίο εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα ενδοοικογενειακής βίας, που έχει στόχο να χαράξει στην ψυχή του αναγνώστη ένα μονοπάτι που οδηγεί από το σκοτάδι και τον φόβο στο φως και στη λύτρωση.

ΟΛΙΚΗ ΕΚΛΕΙΨΗ ΚΑΡΔΙΑΣ-ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και ακολουθώ-διαβάζω την κ.Παναγοπούλου από το πρώτο της βιβλίο μια και με κέρδισε με τον τρόπο που ψυχογραφεί τους ήρωες της καθώς και από το γεγονός πως χρησιμοποιεί έντονα το στοιχείο της ανατροπής σε όλα της τα βιβλία.

Το νέο της βιβλίο "Ολική έκλειψη καρδιάς" οφείλω να ομολογήσω πως με κέρδισε πριν ακόμα κυκλοφορήσει, όταν διάβασα στο οπισθόφυλλο και σε δημοσιεύσεις της συγγραφέως πως διαδραματίζεται στην πιο αγαπημένη δεκαετία της ζωής μου, τα '80ς!!!Γιατί όπως γράφει στο εισαγωγικό σημείωμα "Η δεκαετία του 80 είναι τα νιάτα μου. Τα πιο ανέμελα χρόνια της ζωής μου".

Και μπορεί να πέρασαν αρκετά ή μάλλον πολλά χρόνια από τότε αλλά όσα ζήσαμε ήταν τόσο έντονα που χαράχτηκαν ανεξίτηλα στην καρδιά και το μυαλό και αρκεί ένας στίχος τραγουδιού που ακούν οι κόρες μου σήμερα ή μια ταινία να τα ξαναφέρουν στο μυαλό και να μου δίνουν την αίσθηση άλλοτε πως έγιναν χθες και άλλοτε σαν να πέρασαν αιώνες όταν βλέπω πως ζουν τα παιδιά μας σήμερα...

Ιούλιος του 1983 μια παρέα αδερφικών φίλων, 3 κορίτσια οι Άγγελοι του Τσάρλι(αγαπημένη σειρά της εποχής!!!) όπως αυτοαποκαλούνταν και τρία αγόρια, από τον Πειραιά ταξιδεύει για διακοπές στην Τήνο. Ο σύντροφός της Αρετής θα εξαφανιστεί μυστηριωδώς και οι αρχές θεωρούν πως έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε.

 Πέντε χρόνια αργότερα και ενώ οι ζωές όλων έχουν αλλάξει λόγω του τραγικού αυτού γεγονότος,  η Αρετή θα παντρευτεί  αιφνιδιαστικά έναν συνάδελφο της, θα προσκαλέσει τους φίλους της στο νέο της σπίτι να τους τον γνωρίσει και εκεί μια εικόνα του έκτακτου δελτίο ειδήσεων θα ανατρέψει τα πάντα!!!

Η νέα ζωή που προσπαθεί να χτίσει η Αρετή θα καταρρεύσει σαν κάστρο στην άμμο, θαμμένα ψέματα και μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια και η φιλία των έξι φίλων θα δοκιμαστεί σκληρά!!

Η συγγραφέας  χωρίζει το βιβλίο σε επτά μέρη και χρησιμοποιώντας έξυπνα την εναλλαγή του χρόνου 5 χρόνια μπρος-πίσω σε κάθε μέρος, και κάποιες ώρες-μέρες σε κάθε κεφάλαιο, καταφέρνει να κρατήσει τον αναγνώστη σε εγρήγορση και αγωνία ως την τελευταία σελίδα. Αποκαλύψεις που έρχονταν σταδιακά στο φως ανέτρεπαν την εικόνα που είχα σχηματίσει για τους ήρωες της και βοηθούσαν να κατανοήσω-νιώσω τις σκέψεις, αποφάσεις, πράξεις τους. Και ταυτόχρονα ξύπνησαν μνήμες από τα δικά μου εφηβικά χρόνια που τότε όλα ήταν αλλιώς..

Τότε που χάναμε την αίσθηση του χρόνου όταν είμασταν με φίλους, φίλους καρδιάς που μεγαλώναμε μαζί και ήταν πάντα εκεί στα εύκολα, μα κυρίως στα δύσκολα, τότε που με μικροψεματάκια στους γονείς μας και την κάλυψη των φίλων δίναμε ραντεβού σε καφετέριες και ντισκοτέκ, που φλερτάραμε με τα μάτια και αφιερώναμε τραγούδια στο ραδιόφωνο, που ξεκινούσαμε υποτίθεται με τους φίλους μας για εκδρομές-διακοπές και καταλήγαμε άλλος ... για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη με το έτερον ήμισυ, τότε  που μπορεί να μην είχαμε τις δυνατότητες που δίνει η τεχνολογία στους νέους σήμερα αλλά όλα ήταν πιο απλά, πιο ζεστά, πιο όμορφα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη συγγραφέα που με την ξεχωριστή γραφή της με ταξίδεψε στα πιο υπέροχα χρόνια της ζωής μου, μου ξύπνησε υπέροχες αναμνήσεις από τραγούδια (λατρεύω το Total eclipse of the heart!!!) , ταινίες που αγαπώ και ταυτόχρονα ανέσυρε από τη μνήμη παρόμοιες καταστάσεις που βίωσα εγώ και οι φίλες μου και μου θύμισαν την αξία της φιλίας και της οικογένειας. Γιατί ο αληθινός φίλος στηρίζει στα εύκολα και τα δύσκολα, είναι εκεί όταν σε τυφλώνει ο έρωτας, για να ξεθολώσει το τοπίο και να σε βοηθήσει να δεις τον άλλο στην πραγματική του διάσταση και όχι μόνο την εικόνα που σχηματίζεται από τη ματιά του ερωτευμένου, σε σηκώνει όταν πέφτεις πονάει με τον πόνο σου χαίρεται με τη χαρά σου.

Το τι συνέβει εκείνη τη βραδιά στο  πλοίο για την Τήνο δεν μπορώ να σας το πω αλλά θα σας προτείνω να το ανακαλύψετε μόνοι σας διαβάζοντας το βιβλίο αυτό!!Σας περιμένει ένα υπέροχο ταξίδι σε μια αστραφτερή δεκαετία πλημμυρισμένη με υπέροχες ταινίες και τραγούδια που έχουν διαχρονική αξία και σιγοτραγουδάμε εμείς, τα παιδιά μας....

Ένα βιβλίο, που μου χάρισε ένα  μαγικό ταξίδι  την δύσκολη αυτή  περίοδο του εγκλεισμού και που σκέφτομαι να επαναλάβω σύντομα!!Για την ώρα παίρνω την Παταπούφα μου αγκαλιά, ένα Σιγάγο και ένα Lucky Cap (το παγωτό τρώγεται όλες τις εποχές!!!) και πάω να ξαναδώ το Dirty Dancing και το Footloose!!!!

ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Μερικές φορές αισθάνομαι κι εγώ κουρασμένη ακούγοντας τον ήχο των δακρύων μου. Άλλες, φοβάμαι πως τα καλύτερά μας χρόνια έχουν ήδη περάσει. Μα δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Βιώνω μια ολική έκλειψη καρδιάς. A total eclipse of the heart.

Ιούλιος 1983. Μια παρέα, φίλοι από τον Πειραιά από την παιδική τους ηλικία, ταξιδεύει για την Τήνο. Ενώ βρίσκονται εν πλω, ο σύντροφος της Αρετής εξαφανίζεται μυστηριωδώς και οι αρχές θεωρούν πως έπεσε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στη θάλασσα και πνίγηκε.

Ιούλιος 1988. Η Αρετή παντρεύεται αιφνιδιαστικά με έναν συνάδελφό της και προσκαλεί τους φίλους της στο νέο της σπίτι. Το έκτακτο δελτίο ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης ανατρέπει μέσα σε μια στιγμή τα πάντα! Τα θαμμένα ψέματα βγαίνουν ορμητικά στην επιφάνεια. Οι λανθασμένες επιλογές τού χθες στοιχειώνουν το σήμερα. Η φιλία συγκρούεται μετωπικά με τον έρωτα…

Μια καταιγιστική περιπέτεια με φόντο την αστραφτερή δεκαετία του ’80. Το θρυλικό πάρτι του Κηλαηδόνη στη Βουλιαγμένη και το λούνα παρκ Ροντέο στο Καλαμάκι. Οι πούλιες και τα ξεβαμμένα τζιν. Οι περμανάντ, οι φράντζες και οι χαίτες-λασπωτήρες. Οι θρυλικές ατάκες, οι μουσικές και οι ταινίες. Όλα μαζί μάς μεταφέρουν σε μια εποχή χωρίς κινητά τηλέφωνα, διαδίκτυο και σόσιαλ μίντια. Τότε που τα απλά πράγματα ήταν «και πολλή φάση, δικέ μου». Τα φιλαράκια «την έβρισκαν» να τα λένε από κοντά. Οι ερωτευμένοι επικοινωνούσαν με τραγούδια «αφιερωμένα εξαιρετικά». Και οι άνθρωποι, «βασικά», κοιτάζονταν στα μάτια…

 

ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ-ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΤΣΑΒΕΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΞΗ

 ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και λατρεύω να διαβάζω αληθινές ιστορίες καθώς και μυθιστορήματα με φόντο τη Μικρασιατική καταστροφή. Έχω διαβάσει η αλήθεια είναι πολλά για εκείνη την περίοδο, άλλα με κέρδισαν από τις πρώτες σελίδες και άλλα με άφησαν με την αίσθηση πως διάβαζα μια καταγραφή των ιστορικών γεγονότων χωρίς να μιλήσουν καθόλου στην ψυχή...Προσωπικά θέλω να μαθαίνω τα ιστορικά στοιχεία της εποχής(που δυστυχώς δεν διδαχθήκαμε στο σχολείο) αλλά ταυτόχρονα δίνω περισσότερη βαρύτητα στο μυθιστορηματικό κομμάτι και στα συναισθήματα που μου δημιουργούνται(αλλιώς θα προτιμούσα τα καθαρά ιστορικά βιβλία).

Έχοντας διαβάσει το δεύτερο μυθιστόρημα της κ.Τσαβέα και διαβάζοντας το οπισθόφυλλο του συγκεκριμένου βιβλίου ήταν μονόδρομος να το αποκτήσω-διαβάσω και αυτό.

Κλειώ και Λυγερή οι πρωταγωνίστριες του βιβλίου. Τους ένωσε το γάλα της ίδιας γυναίκας που τις έθρεψε!!!Μεγάλωσαν μαζί σαν αδερφές και τους χώρισε η καταστροφή της Σμύρνης. Θα ακολουθήσουν ξεχωριστά καραβάνια, θα πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς και θα βρεθούν σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Η Κλειώ θα  αναζητήσει την Λυγερή, ακολουθώντας την διαίσθηση της και έχοντας για οδηγό το ένστικτο  πως  είναι ζωντανή, για να εκπληρωθεί η υπόσχεσης που έδωσαν μικρές όταν  έκαναν κούνια κάτω από μία μουριά στον κήπο της Λυγερής!!! 

Όσες δυσκολίες όμως κι αν αντιμετωπίσει (κι είναι πολλές!!!) είναι αποφασισμένη να τηρήσει τον όρκο που έδωσε στην αδερφική της φίλη....

Η Κλειώ της, είχε τη δύναμη να με πάρει από το χέρι και να με οδηγήσει στους ίδιους δρόμους της προσφυγιάς που διάβηκε κι εκείνη.Σ'αυτούς τους δρόμους συνάντησα κι άλλους ξεριζωμένους, μου διηγήθηκαν την δική τους ιστορία, κι ακόμα και τώρα δεν ξέρω ποια με συγκίνησε, ποια με πόνεσε πιο πολύ!!! Ένας ύμνος στη φιλία και στη δύναμη της ζωής, που συνεχίζεται όσες αντιξοότητες κι αν προκύψουν. Ένα βιβλίο με ιστορίες προσφυγιάς που παρόμοιες ίσως έχω διαβάσει αλλά δοσμένες με την ξεχωριστή γραφή της συγγραφέως που σε πιάνει από το χέρι, σε οδηγεί στα μονοπάτια των ηρωίδων και μιλάει κατευθείαν στην καρδιά!!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Αυτό που τις ένωσε ήταν το γάλα της ίδιας γυναίκας. Δεσμός άρρηκτος και ισχυρός όμοιος με αυτόν του αίματος. Αυτό που τις χώρισε, η καταστροφή της Σμύρνης.
Για την Κλειώ και τη Λυγερή όλα άλλαξαν στην ανέφελη ζωή τους μέσα σε μια μέρα. Άφησαν την πατρίδα τους πνιγμένη στο αίμα και στους λυγμούς ακολουθώντας τα καραβάνια των ξεριζωμένων. Έναν δρόμο δύσβατο και άγνωστο, χώρια η μία από την άλλη.
Η υπόσχεση μία απ όταν ήταν μικρά κορίτσια, από τότε που έκλειναν τα μάτια και σιγοτραγουδούσαν κάτω από τη μουριά. Η Κλειώ, ως αγωνίστρια, δεν ήθελε να ξεχάσει. Η Λυγερή, πιο ευάλωτη, δεν μπορούσε να θυμηθεί. Η φρίκη που βίωσε δεν ήταν σύμμαχός της.
Η αναζήτηση ξεκινάει για την Κλειώ με μόνο οδηγό την πυξίδα της καρδιάς. Τι θα βρεθεί στον διάβα της δεν ξέρει, μα δεν το βάζει κάτω, με πείσμα συνεχίζει... Τον όρκο της θα τον κρατήσει ό,τι κι αν γίνει, όσο καιρό και αν χρειαστεί να περιμένει...
Η ιστορία τους αποτελεί ένα μάθημα αγάπης, ελπίδας και πίστης στον άνθρωπο που όσοι τη διαβάσουν δεν θα την ξεχάσουν.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΘΕΑΣ-ΔΗΜΗΤΡΑ ΙΩΑΝΝΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και ΜΕ αρέσει η γραφή της κ.Ιωάννου την οποία ακολουθώ-διαβάζω από το πρώτο της βιβλίο.Μαγικές οι περιγραφές της μου δημιουργούν την αίσθηση πως είμαι κομπάρσος σε κάθε ιστορία της ή αν θέλετε παρακολουθώ την εξέλιξη της αθέατη από πολύ κοντά από την αρχή ως το τέλος.Λατρεύω τον τρόπο που παντρεύει τα ιστορικά στοιχεία και τους  τόπους που περιγράφει,καθώς και τα ήθη-έθιμα τους, με τη μυθοπλασία και το μεταφυσικό στοιχείο.

Το νέο της βιβλίο "Ο χορός της θεάς, το οποίο αποτελεί το 7ο έργο της είναι ένα αρχαιολογικό θρίλερ,που διάβασα με κομμένη ανάσα μέσα σ'ένα Σαββατοκύριακο!!!

Ο καθηγητής αρχαιολογίας Νικηφόρος Έξαρχος, πάθος του οποίου είναι η εξεύρεση χαμένων αρχαιολογικών μνημείων και η επιστροφή τους στην Ελλάδα, πεθαίνει ενώ βρίσκεται στο βήμα της Αίθουσας Τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών και ανακοινώνει τη σπουδαία ανακάλυψη ενός σημαντικού πάπυρου και την επιστροφή του στην Ελλάδα όπου ανήκει!

Η κόρη του Νίκη, επίσης αρχαιολόγος, είναι πεπεισμένη πως ο πατέρας της δολοφονήθηκε και αποφασισμένη να μάθει την αλήθεια για το θάνατο του. Ο θάνατος αυτός θα την φέρει κοντά με την αδερφή της Ηλέκτρα με την οποία δεν είχε καμία επαφή ως τώρα και θα συνεργαστούν προκειμένου να ανακαλύψουν τον δολοφόνο!!!Σύμμαχοι των δυο αδελφών ο αινιγματικός Μάρκος, αδελφικός φίλος της Νίκης και συνεργάτης του πατέρα της και ο γοητευτικός Τζον, κολλητός φίλος της Ηλέκτρας.

Εκτός όμως από συμμάχους τα δύο κορίτσια θα έχουν και εχθρούς, και θα έρθουν αντιμέτωπες με φανατικούς συλλέκτες και αδίστακτους αρχαιοκάπηλους. Θα πρέπει να λύσουν γρίφους για να ανακαλύψουν που βρίσκεται ένα αντικείμενο αμύθητης αξίας το οποίο πρόσφατα ανακάλυψε ο καθηγητής και είναι αυτό που του στοίχησε τη ζωή!

Κι αυτοί οι γρίφοι  οδήγησαν  τις δύο αδερφές, και μαζί τους κι εμένα, στις υπόγειες στοές της Αθήνας, σε αρχαία ιερά και ναούς της Αττικής. Οφείλω να ομολογήσω πως λατρεύω να διαβάζω για μνημεία της πατρίδας μας, να τα επισκέπτομαι νοερά μέσω φωτογραφιών και πληροφοριών του διαδικτύου και με την πρώτη ευκαιρία να τα επισκέπτομαι από κοντά! Με γοητεύουν τα απαράμιλλης ομορφιάς κτίρια και αγάλματα και θαυμάζω απεριόριστα το μυαλό των προγόνων μας για τα απίστευτου κάλλους δημιουργήματα  τους.

Γνωρίζω πως και η συγγραφέας αγαπά πολύ την Ελλάδα και ερευνά επίμονα τη λαογραφία και τα μυστικά της κάθε γωνιάς της, διαπιστώνω αυτή της την αγάπη σε κάθε βιβλίο της και μέσω των περιγραφών της είχα την ευκαιρία να "γνωρίσω" κι εγώ κάποιες γωνιές της πατρίδας μας, όπως τη Σύρο με το "Οι γιοι της Γαλανής κυράς" (έχω μια μικρή αδυναμία σ'αυτό της το βιβλίο😍),τον Αχέροντα στο "Η κληρονόμος του ποταμού", την Πρέβεζα με το "Η Κασσάνδρα" κλπ.

Στο νέο της βιβλίο με ξενάγησε μοναδικά στους αρχαίους ναούς από τις έξι θεές του δωδεκάθεου, στις υπόγειες στοές-σήραγγες της Αθήνας και μ'έβαλε στη διαδικασία να λύσω με τις πρωταγωνίστριες της, γρίφους που σχετίζονται με το δωδεκάθεο, περιττό νομίζω να αναφέρω πως μια και δεν έχω επισκεφτεί τους ναούς αυτούς, τους επισκεπτόμουν μέσω φωτογραφιών την ώρα που διάβαζα το βιβλίο και θα προσπαθήσω να τους εξερευνήσω κι από κοντά με την πρώτη ευκαιρία!

Όπως καταλαβαίνετε δεν μπορώ να αναφερθώ καθόλου στους γρίφους που καλούνται να λύσουν τα δύο κορίτσια, ούτε στα πρόσωπα με τα οποία έρχονται σ'επαφή ή αντιμέτωπες, από φόβο μην αποκαλύψω στοιχεία που οδηγούν στη λύση των γρίφων ή το ρόλο που παίζουν τα πρόσωπα που αναφέρονται μια και καθόλη τη διάρκεια της ανάγνωσης αποκαλύπτονται σιγά-σιγά στοιχεία  που ανατρέπουν την εικόνα που είχα σχηματίσει για τα πρόσωπα αυτά! Ποιοι οι φίλοι και ποιοι οι εχθροί των δύο κοριτσιών και του καθηγητή; Ποιοι είναι πραγματικά πλάι τους και ποιοι στην ουσία απέναντι τους; Σας προτείνω να τα ανακαλύψετε κι εσείς, να λύσετε μόνοι σας τους γρίφους, δηλώνοντας γοητευμένη όχι μόνο από το αρχαιολογικό αυτό θρίλερ της κ.Ιωάννου αλλά κυρίως από τον τρόπο που "χτίζει" τους χαρακτήρες και τις σχέσεις των ηρώων της. Μπορώ νομίζω να αναφέρω πως με κέρδισε από τον πρόλογο ακόμα και τον τρόπο που "βίωνε" ο Νικηφόρος Έξαρχος τον επερχόμενο θάνατο του και πως μια και η συγγραφέας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για συνέχεια του βιβλίου  να δω τους Νίκη, Ηλέκτρα, Μάρκου και Τζον σε νέες περιπέτειες μέσα από τη ξεχωριστή γραφή της κι όχι μέσω της δικής μου φαντασίας....

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Έπειτα από μια συνταρακτική ανακάλυψη ο καθηγητής αρχαιολογίας Νικηφόρος Έξαρχος δολοφονείται από έναν αόρατο εχθρό που θέλει να σφετεριστεί το πολύτιμο εύρημά του. Συγκλονισμένες αλλά αποφασισμένες ως το μεδούλι οι δύο κόρες του, η Νίκη και η Ηλέκτρα, συμφωνούν να ξεπεράσουν την μεταξύ τους αντιπάθεια και να συνεργαστούν, προκειμένου να μάθουν την αλήθεια για τον θάνατο του πατέρα τους. Σε έναν άνισο αγώνα με τον χρόνο παλεύουν να βρουν το κρυμμένο άγαλμα και να το παραδώσουν στα σωστά χέρια. Σύμμαχοί τους σε αυτό το επικίνδυνο ταξίδι ο αινιγματικός Μάρκος, ο γοητευτικός Τζον και ο τρελός φτερωτός θεός Έρωτας που φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή των τεσσάρων. Κυνηγημένοι από φανατικούς συλλέκτες, αντιμέτωποι με αδίστακτους αρχαιοκάπηλους και έχοντας απέναντί τους τη διαβόητη οργάνωση των Πενήντα Πέντε που φαίνεται να έχει μάτια παντού, προσπαθούν απεγνωσμένα να λύσουν γρίφους για να οδηγηθούν στην αλήθεια που στοίχισε τη ζωή του καθηγητή.

Ένα αρχαιολογικό θρίλερ που κόβει την ανάσα!
Ένα αγωνιώδες κυνηγητό όπου κάθε δευτερόλεπτο είναι πολύτιμο!
Ένας ασφυκτικός κλοιός από θανάσιμους εχθρούς.
Δύο παθιασμένες ιστορίες αγάπης που ανθίζουν μέσα στην καταιγίδα!

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ-ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΟΥΡΤΖΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ, και όπως έχω ξαναγράψει ΜΕ αρέσει πολύ η γραφή και οι ιστορίες της Πηνελόπης Κουρτζή και σπεύδω να διαβάσω κάθε δημιούργημα της!!!

Έναυσμα για το νέο της βιβλίο, όπως αναφέρει στην εισαγωγή του , ήταν ένα κορίτσι με το οποίο συνταξίδευε στο αεροπλάνο και κρατούσε στα χέρια του ένα μικρό πληγωμένο σαλιγκάρι  και η επιθυμία της να γράψει για την πιο ξέγνοιαστη παραλία του κόσμου στην οποία έγινε πράξη το καλοκαίρι της αγάπης! Την παραλία που συνδέθηκε με τους χίπηδες, με την αθωότητα, την αγνότητα, την αγάπη, την ανεμελιά, την ελευθερία (σελ.10) τα Μάταλα της Κρήτης !

Ένα μυθιστόρημα για ένα κορίτσι που πίστευε πως η μεγαλύτερη ελευθερία της καρδιάς είναι να μπορεί να ανήκει, κι ένα αγόρι που δεν μπορούσε να ερωτευτεί, που ζούσε για το σήμερα !

Μάρτιος του 1969 η Υπατία ταξιδεύοντας  από το Λονδίνο-στο οποίο σπουδάζει γιατρός - στην Αθήνα, θα γνωρίσει στο αεροδρόμιο τον Χάρι που είναι γιατρός, θα την βοηθήσει να βρει φαρμακείο για το ...πληγωμένο σαλιγκάρι που κρατά στη χούφτα της, θα  την κερδίσει με το χαμόγελο και την ευγένεια του και γοητευμένη ( ή μήπως να πω κεραυνοβολημένη) από την παρουσία του θα αποδεχθεί την πρόταση-πρόσκληση του για μια εκδρομή στον τόπο όπου εργάζεται και ζει, στα Μάταλα της Κρήτης.

Εκεί η Υπατία, Πάτυ όπως θα την "βαφτίσει" ο Χάρι, θα γνωρίσει τη μεγάλη "οικογένεια" του Χάρι τους χίπιδες, θα  μαγευτεί από τη μοναδική αυτή παραλία με τις διάσημες σπηλιές, το ξεχωριστό μωβ ηλιοβασίλεμα της , τα τραγούδια γύρω από τις φωτιές και θα μείνει ως το Μάιο να περιμένει μαζί με τα παιδιά των λουλουδιών το καλοκαίρι της αγάπης, το οποίο όμως για την Υπατία δεν ήρθε ποτέ!Ένα αποτρόπαιο έγκλημα θα συγκλονίσει την τοπική κοινωνία και η Υπατία θα βρεθεί στο μάτι του Κυκλώνα μια και οι εμπλεκόμενοι στο έγκλημα αυτό, συνδέονται με το παρελθόν της!

Η συγγραφέας με την ξεχωριστή, γλαφυρή, κινηματογραφική  γραφή της με ταξίδεψε μοναδικά σε μια περιοχή που εδώ και χρόνια επιθυμώ να επισκεφτώ, εντάθηκε η επιθυμία μου αυτή, αλλά ταυτόχρονα μου δημιουργήθηκε η αίσθηση πως "έζησα" κι εγώ εκεί όλες τις μαγικές εκείνες στιγμές την άνοιξη του 1969.Κοιμήθηκα μαζί με την Πάτυ στις σπηλιές, αντίκρυσα μοναδικά μωβ ηλιοβασιλέματα, τραγούδησα γύρω από φωτιές τραγούδια της Τζόνι Μίτσελ, των Μπήτλς , μου έκανε κι εμένα τατουάζ ο Τσάρλι ένα υπέροχο σχέδιο της Νατάλια, απόλαυσα τους χυμούς και τις λιχουδιές που ετοίμαζε η Μάμα, ήμουν καλεσμένη σ'έναν γάμο που έγινε στην παραλία, γνώρισα ανθρώπους απ'όλο τον κόσμο ...

Το μυθιστόρημα αυτό της κ.Κουρτζή εκτός από το μοναδικό ταξίδι στο χώρο και το χρόνο, στα Μάταλα του 1969, ήταν κι ένα  ταξίδι στο χώρο των συναισθημάτων μια και είναι ένα ξεχωριστό ψυχογράφημα πολλών και διαφορετικής ψυχοσύνθεσης ανθρώπων, κάποιους από τους οποίους ο αναγνώστης, θα θαυμάσει, θα αγαπήσει κι άλλους θα αντιπαθήσει. Προσωπικά, βρήκα πως έχω αρκετά κοινά στοιχεία με την Πάτυ, μια και  συχνά κλείνομαι στο καβούκι μου και δεν μοιράζομαι εύκολα τα συναισθήματα μου, την  θαύμασα  που τόλμησε να πει στον Χάρι "Σε θέλω δικό μου. Δεν αντέχω πια να σε μοιράζομαι .Προτιμώ να μη σε έχω καθόλου αν δεν ανήκεις μόνο σε εμένα." αν και ήξερε πως ο Χάρι ήταν υπέρ των ελεύθερων σχέσεων, με γοήτευσε κι εμένα η προσωπικότητα του Χάρι, αγάπησα τον Λιο , θα ήθελα για φίλους τον Σόλωνα και την Καλάμιτι Τζέιν , να κάνω παρέα με την Λέμον, ενώ δεν θα ήθελα καν  να γνωρίζω ανθρώπους όπως ο Γιώργος, ο Δημητρός, η Άλμα....

Ευχαριστώ Πηνελόπη για το υπέροχο ταξίδι, ευχαριστώ που έφερες το καλοκαίρι σ'ένα χειμώνα που διαρκεί ένα χρόνο τώρα, ένα καλοκαίρι που δεν θα ξεχάσω ποτέ και που ανυπομονώ να το ζήσω κάποια στιγμή εκεί που το έζησαν η Πάτυ, ο Χάρι και τ'άλλα παιδιά!!!

Συστήνεται ανεπιφύλακτα ΑΦΟΥ!!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο

«Σε θέλω δικό μου. Δεν αντέχω πια να σε μοιράζομαι. Προτιμώ να μη σε έχω καθόλου αν δεν ανήκεις μόνο σε εμένα».
Ο τόνος ήταν απολογητικός, η φράση απλή και χιλιοειπωμένη. Όμως καμία δεν είχε τολμήσει να του το πει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αλλά του το είπε. Εκείνη. Το κορίτσι με το σαλιγκάρι.

Έφτασε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού από το Λονδίνο στις 26 Μαρτίου του 1969. Έφτασε κρατώντας στη χούφτα της ένα μικρό, πληγωμένο σαλιγκάρι. Και από εκεί, πάντα με το μικρό σαλιγκάρι προστατευμένο στην κλειστή παλάμη της, πήγε στα Μάταλα. Εκεί όπου της είχαν υποσχεθεί ότι βρισκόταν ο παράδεισος της φύσης. Και των χίπηδων. Στα Μάταλα, τον παράδεισο της ελευθερίας. Και της Τζόνι Μίτσελ. Και του Χάρι. Προπαντός του Χάρι. Έμεινε μέχρι τον Μάιο του 1969, περιμένοντας, μαζί με τα παιδιά των λουλουδιών από όλο τον κόσμο, το καλοκαίρι της αγάπης. Μα αυτό δεν ήρθε ποτέ... Γιατί εκείνο τον Μάιο έγινε ό,τι έγινε.

Ένα μυθιστόρημα για ένα κορίτσι, που πίστευε πως η μεγαλύτερη ελευθερία της καρδιάς είναι να μπορεί να ανήκει, και για ένα αγόρι, που δεν μπορούσε να ερωτευτεί. Στην πιο ξέγνοιαστη παραλία του κόσμου, τα φημισμένα Μάταλα. Κάτω από τον μοναδικό ήλιο της Κρήτης, με τον αέρα της Αφρικής να φυσάει στο Λιβυκό Πέλαγος, διώχνοντας μακριά τις ιστορίες της τότε καθωσπρέπει κοινωνίας.